บททั้งหมดของ One Night, Bound Forever (SPG): บทที่ 151 - บทที่ 160

[The Third Legacy] Ang hangin sa labas ng gumuhong estate ng mga Valeriano ay tila humihinto sa pag-ihip. Ang pulang tuldok sa langit—ang Icarus orbital strike—ay hindi isang ilusyon. Ito ay isang hatol ng kamatayan na bumubutas sa atmospera, isang teknolohiyang nilikha para sa digmaan na ngayon ay nakatutok sa puso ng Russia."Anong ikatlong anak?" ang boses ni Paola ay halos isang bulong, ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang hawak ang satellite phone. "Mama, patay ka na. Nakita ko ang mga record. Nakita ko ang libingan mo!""Ang mga record ay isinulat ng mga taong gustong kontrolin ang dugo natin, Paola," sagot ng boses sa kabilang linya. Si Elena, ang ina ni Paola, ay boses na tila galing sa kabilang buhay—malamig, kalkulado, ngunit may bahid ng desperasyon. "Dinala ako ng Konseho sa isang pasilidad sa Siberia pag

[The Devil’s Ransom]Ang amoy ng ozone at nasusunog na kable ay humahalo sa malapot na amoy ng dugo sa loob ng gumuhong tunnel sa ilalim ng Kremlin. Ang EMP blast ni Dante ay nagdulot ng isang nakabibinging katahimikan—walang sirena, walang ugong ng makina, tanging ang mabilis at kapos na paghinga ni Paola sa bisig ni Kristoff ang maririnig."Ibigay mo ang bata, Kristoff," ulit ng Fixer. Ang kanyang boses ay tila galing sa ilalim ng lupa, walang emosyon, parang isang makina na hindi tinatablan ng kaguluhan sa paligid. "Ang Konseho ay hindi humihingi. Ang Konseho ay kumukuha. Si Sofia ay isang pag-aari na hindi ninyo kayang protektahan."Hinawakan ni Kristoff nang mas mahigpit ang nanghihinang katawan ni Paola. Nararamdaman niya ang init ng dugo nito na bumabasa sa kanyang tactical vest. Sa kabilang kamay, nararamdaman niya an

[The Abyss of Betrayal]Ang tunog ng pagguho ay tila huling hininga ng isang naghihingalong higante. Ang chalet na naging kanlungan nina Kristoff at Paola sa loob ng ilang oras ay nilamon ng isang sinkhole na sadyang pinasabog mula sa ilalim. Ang lahat ay tila bumagal—ang paglipad ng mga pira-pirasong kahoy, ang pagbagsak ng niyebe, at ang sigaw ni Paola na unti-unting nilulunod ng dagundong ng lupa.Nang imulat ni Kristoff ang kanyang mga mata, ang tanging nakikita niya ay kadiliman na binabalot ng makapal na alikabok. Masakit ang kanyang buong katawan. Nararamdaman niya ang malapot na likido na dumadaloy mula sa kanyang noo patungo sa kanyang mata—dugo."Paola..." bulong niya, ngunit ang kanyang boses ay nabaon sa ilalim ng mga debris.Pilit niyang iginalaw ang kanyang kanang kamay. Nakabaon ito sa ilalim ng isang mabigat na beam. Gamit ang lahat ng natitirang

"Lolo..." bulong ni Kristoff at Dante nang sabay. Ang Patriarch, si Don Lorenzo Valeriano, na inakala ng lahat na patay na limang taon na ang nakakaraan, ay buhay. At sa kanyang tabi, nakatayo si Alexei. Ang bata ay may hawak na isang sulo, ang kanyang mukha ay walang emosyon, tila isang estatwa ng yelo. "Sobra nang dugo ang dumanak para sa isang gabing hindi dapat nangyari," ang boses ni Don Lorenzo ay tila dumadagundong sa buong kapatagan. "Dante, Kristoff... kayo ay mga bata pa rin na nag-aaway sa isang laruan. Ngunit ang laruang ito ay ang ating pamilya." "Lolo, si Dante ang nagpasabog sa chalet! Siya ang nagtangkang pumatay sa amin!" sigaw ni Kristoff. "At ikaw, Kristoff, ikaw ang nagdala ng

 Sa gitna ng pagtatalo, isang mahabang dagundong ang narinig mula sa kalayuan. Hindi ito avalanche. Ito ay ang tunog ng mga kampana ng Sanctuary Cathedral na matatagpuan sa kabilang bahagi ng bundok. Ang kampana ay tumutunog ng labindalawang beses.The Midnight Verdict.Ang tradisyon ng mga Valeriano: Kapag tumunog ang kampana ng labindalawa sa gitna ng kaguluhan, ang lahat ng miyembro ng pamilya ay dapat magtipon sa Dambana upang magharap sa harap ng Matatandang Konseho. Ang sinumang hindi sumipot ay ituturing na patay at ang kanyang ari-arian ay kukunin ng pamilya."Oras na," bulong ni Paola, isang madugong ngiti ang lumitaw sa kanyang labi. "Ang huling paghuhukom."