Claimed by My Brother’s Forbidden Billionaire Rival のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

HUMINGA nang malalim si Bettina bago binuksan ang pinto at pumasok sa loob. Gaya ng dati, maayos at sobrang tahimik ang opisina ni Elijah. Kulay itim ang mga muwebles at puno ng law books ang paligid, na parang paalala kung gaano kaseryoso at hindi madaling lapitan ang lalaking naroon.Nakaupo si Ellijah sa malaking desk, nakayuko ito habang nagbabasa ng mga dokumento.“Atty. Elijah, pinatawag niyo po ako?” tanong ni Bettina, kalmado ang boses habang nakatayo ito sa harap ng mesa.Normal lang para sa kanya ang tawagin itong “Atty. Elijah” professional

SINUBUKAN ni Elijah na ilubog ang sarili sa trabaho, ngunit hindi siya makapag-focus. Halos dalawang oras na siyang nakatitig sa iisang kaso—isang kasong kaya niyang tapusin noon sa loob lamang ng tatlumpung minuto.Pinisil niya ang tulay ng ilong niya, pilit na ibinabalik ang sarili sa laptop, pero wala siyang makuhang momentum. Sa tuwing susubukan niyang basahin ang dokumento, para bang lumalabo ang mga salita… at unti-unting nagiging pangalan ni Bettina.Hanggang sa naramdaman niyang parang may humihila sa kanya, kaya tumayo siya bigla at naglakad papunta sa workingstation ni Bettina. Napahinto siya pagdating niya. Tama nga ang sinabi ni Jiro na wala na ang mga gamit ni Bettina. Malinis na malinis ang lamesa nito. Sobrang linis, na para bang walang taong umupo ro’n sa loob ng limang taon.Hindi niya inasahang gano’n kasakit makita ang espasyong dati’y buhay na buhay sa presensya ni Bettina. Isang bakanteng upuan lang iyon… pero pakiramdam niya, may nawawala sa buong opisina.May j

SA ISANG high-end na lobby ng hotel nakaupo si Bettina, tahimik na hawak niya ang telescopic handle ng maleta niya. Parang wala nang natira sa buhay niya dahil ibinenta na niya ang lahat ng furniture sa dati niyang bahay. Ilang damit at personal na gamit lang ang itinira niya, at karamihan ay idinonate na niya. May pera pa naman siyang naipon para makabili ulit ng gamit balang araw, pero sa ngayon, mas gusto niya ang kaunting espasyo.“Attorney Bettina?” tawag ng isang pamilyar na boses ng lalaki.Nilingon niya ito at agad niyang nakilala ang isa sa mga dati niyang kliyente sa Castillo Law Firm—si Mr. William—isang kilalang businessman sa lungsod ng Maynila.

DAHIL sa lakas ng sigaw ni Agatha, napalingon ang halos lahat ng tao sa loob ng hotel lobby. May ibang nag bulungan, may ibang halatang naaliw sa gulo. Ngunit si Bettina, matapos ang limang taong pagtiis sa sakit at pangmamaliit sa kanya, ay hindi na ito natinag pa at nagpatuloy lang sa mga hakbang nito. Hindi binigyan ni Bettina ng kahit anong atensyon ang boses ni Agatha, na ilang taon ding sumisira sa kanya. Hindi rin niya hinayaang manginig muli ang mga kamay niya kahit pa ramdam niya ang bigat ng ginawa nya rito. Mas hinigpitan ni Bettina ang paghawak sa handle ng maleta habang patuloy ang paglalakad palabas ng entrance. Paglabas niya ay sumalubong sa kanya ang lamig ng hangin ng gabi, huminga siya nang malalim at itinaas ang kamay upang pumara ng taxi. “Manong, sa NAIA Terminal 3 po,” mahinahon niyang sabi. Tumango ang driver. Kaya binuksan ni Bettina ang pinto at nang maisara ito ay biglang naglaho ang ingay mula sa hotel. Wala na siyang pakialam kung ano pa ang sasabi

DAHAN-DAHANG napatingala si Elijah, namumuo na ang luha sa gilid ng mata, pero buong pilit niya itong pinipigilan.“W–What did she say, Doc?”Tila nag-alinlangan pa ang doktor, parang iniisip kung dapat ba niya talagang sabihin iyon. Ngunit sa tindi ng tingin ni Elijah na puno ng pagmamakaawa ay wala na siyang nagawa.“Sabi niya… kapag may naghanap sa kanya… iparating daw na huwag na siyang kontakin.”Parang biglang huminto ang mundo ni Elijah.Hindi na siya makahinga.Ni hindi na niya maigalaw ang katawan niya sa gulat. Wala siyang ibang naririnig kundi ang malakas na tibok ng puso niya na parang sinisigawan siya mula sa loob.“After the surgery,” patuloy ni Dr. Johnson, “she said that once the appendix was removed… once the pain was gone… the person who hurt her shouldn’t contact her anymore.”Dahil doon, ay muling nanghina ang mga tuhod niya. Hindi na kailangan pang sabihin ng doktor kung sino ang tinutukoy.Those words were meant for him, na para bang sinabing,"Huwag mo na akon