บททั้งหมดของ ภรรยาที่ดีคือภรรยาใหม่: บทที่ 41 - บทที่ 50

บทที่สิบเอ็ด ผู้ร่วมชะตากรรม (2/2)“เจ้า…”ความจริงที่ประจักษ์เล่นงานจนผู้ฟังเบื้อใบ้อยู่หลายอึดใจ เรื่องเหนือธรรมชาติพรรค์นี้หากเล่าให้ใครฟังรังแต่จะเรียกสายตาคลางแคลงปนเหยียดหยามว่าวิกลจริต ทว่าเมื่อต่างคนต่างพบเจอชะตากรรมเดียวกัน คำอธิบายจึงไม่จำเป็นต่อสถานการณ์ตรงหน้า“ข้าตายเพราะถูกใส่ความว่าลอ

วัดต้าหนานตั้งอยู่นอกเมือง เป็นวัดเก่าแก่ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ก่อน“ข้าขบคิดหัวแทบแตกก็นึกไม่ออกว่าอาจูจะมีศัตรูที่ใด คราแรกพุ่งเป้าไปที่ถงซื่อ ถงซื่อถึงปากร้ายแต่หาได้มีความกล้าถึงขนาดสั่งฆ่าคน อีกประการหนึ่งการมีอยู่ของอาจูไม่ได้สร้างปัญหาแก่ผู้ใดถึงขั้นต้องกำจัดทิ้ง”ถงซื่อคือภรรยาเอกของเสิ่นจื่อเหล

คนผู้นั้น…คุณชายรองโม่ซือเฉินทั้งที่มิได้ยิ้มแย้มน่าเข้าใกล้เหมือนผู้เป็นพี่ เทียบกับเสิ่นจื่อเหลยสหายของนางยิ่งห่างไกลจากบุรุษประเภทใจเย็นน่าคบค้า ทว่าการปฏิบัติของเขาต่อนางกลับเต็มไปด้วยความระมัดระวัง พูดจาเต็มไปด้วยมารยาท หากเพียงนัยน์ตาคู่นั้นจะไม่ทำให้นางรู้สึกถึงคลื่นอารมณ์อันยากอธิบาย บางทีน

บทที่สิบสอง ชายโม่โง่งม (2/2)โม่หรงอี้ส่ายหน้า เรียกสาวใช้เข้ามาเก็บถ้วยชาและของว่างก่อนตามน้องชายไปยังโถงรับรองครั้นมาถึงแล้วได้เห็นสีหน้าผู้ที่เมื่อครู่เพิ่งอวดอ้างว่าตนเอง‘สุขกว่าแมว’แสดงสีหน้าราวกับเดินเตะหินก้อนใหญ่ ส่วนหินก้อนนั้นหาใช่ใครอื่นแต่เป็นคนหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับตน ถึงหน่วยก้านผอ

แพขนตาขยับขึ้นลงเมื่อคนฟังกะพริบตาปริบ ๆ นึกว่าตนเองหูฝาดก่อนแก้มใสถูกสีแดงระเรื่อแต่งแต้ม ระหว่างนางกับโม่หลิงจูบทสนทนาไหลลื่นเพราะคนอ่อนวัยกว่าช่างพูดช่างจำนรรจา มิหนำซ้ำหัวข้อสนทนาเป็นเรื่องของสตรีทั้งสิ้น ส่วนโม่หรงอี้วางตัวแตกต่างจากเขา ส่วนแตกต่างเช่นไรนางเองอธิบายไม่ถูกไม่ใช่ ไม่ใช่อธิบายไม่