All Chapters of ดั่งลิขิตร้าย: Chapter 41 - Chapter 50

ที่นอนที่ขยับตามจังหวะขยับตัวของคนตัวโตทำให้ศศิอดหวั่นใจไม่ได้ ดวงตาคู่สวยเปิดขึ้นเห็นว่าไฟในห้องถูกปิดไปแล้วเหลือเพียงแสงจากโคมไฟหัวเตียง เมื่อรู้สึกว่าที่นอนใกล้ๆ ยุบลงหญิงสาวก็พลิกตัวหันไปมองอีกฝ่ายตาดุ“หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ”ทั้งที่ถูกห้ามแล้วแต่เพชรก็ยังยื่นหน้าเข้าไปใกล้ดวงหน้าสวยแล้วกระซิบเบาๆ“ขอแบ่งผ้าห่มหน่อยนะ ผมหนาว”“ช่วยไม่ได้”ศศิส่ายหน้า ไม่ยอมใจอ่อน แต่เพชรไม่ยอมแพ้ แขนกำยำพาดกอดคนที่มีผ้าห่มอยู่รอบตัว แม้ไม่ได้พันเหมือนเมื่อวานแต่หญิงสาวก็ซ่อนปลายผ้าไว้จนหมดคนถูกกอดอย่างกะทันหันตกใจ จะผลักเขาก็ไม่ได้เพราะมือเธออยู่ใต้ผ้าห่ม หน้าคมเลื่อนมาใกล้จนแทบจะชิดหน้าเธอ“นี่ ทำบ้าอะไรหา”“ก็บอกแล้วว่าหนาว”ชายหนุ่มกระซิบอยู่ข้างหูทำเอาเธอทั้งขนลุกทั้งหน้าร้อนขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ไม่เคยใกล้ชิดผู้ชายที่ไหนแบบนี้มาก่อน“คุณตั้งใจจะฉวยโอกาสกับฉันใช่ไหม”“ใช่ที่ไหน”“อย่ามาโกหกหน่อยเลย”“ถ้ายอมรับแล้วศศิจะยอมดีๆ ไหมล่ะ”คราวนี้เพชรเลื่อนตัวขึ้นมาให้ใบหน้าอยู่เหนือหญิงสาว ขณะที่ศศิถึงกับอึ้งไปอย่างไม่ทันคิดว่าเขาจะยอมรับอย่างง่ายดายตาคมจ้องตาคู่สวยอย่างจริงจัง บ่งบอกว่าเขารอการตั

หญิงสาวตาโตด้วยความหวาดกลัว ขณะที่ยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ชายหนุ่มก็เกี่ยวกางเกงขายาวของเธอออกไปพร้อมแพนตี้ตัวเล็กในคราวเดียว เรียวขาขาวกลมกลึงงอขึ้นทันทีชายหนุ่มมองร่างสวยขาวนวลอย่างเพลินตา ไม่ได้เร่งรีบบีบบังคับให้เธอเปิดเผยตัวเองต่อหน้าเขา มือหนาวางบนสะโพกงอนงามลูบไล้ก่อนจะจูบตามลงไป แล้วก็ได้ยินเสียงครางพร้อมกับสะดุ้งนิดๆ จากหญิงสาว หากเพชรก็เลือกที่จะจูบไล้ขาสวยไปเรื่อยๆ รู้สึกว่าถ้าจูบได้ทั้งตัวเขาก็พร้อมทำอย่างไม่มีเบื่อ และศศิก็เป็นคนแรกที่เขาคิดแบบนี้คนโดนจู่โจมในส่วนที่ไม่คาดคิดอยากร้องไห้ออกมาแต่ไม่ใช่เพราะเสียใจ ทว่าต้องการปลดปล่อยบางอย่างที่อัดแน่นวิ่งพล่านไปทั่วร่างเพื่อให้หลุดพ้นจากความรู้สึกนี้ต่างหาก ร่างทั้งร่างของเธอสั่นเทาทั้งที่เขาไล้จูบเพียงแค่ช่วงขา แต่คนไม่เคยโดนแตะต้องแบบนี้กลับทรมานอย่างบอกไม่ถูก ปากอุ่นของชายหนุ่มไล่ไปยังน่องก่อนจะวกกลับขึ้นมาที่ต้นขาอีกครั้งพาให้ศศิอ่อนแรงไปหมด ไม่อาจฝืนงอขาพลิกตัวหนีเขาได้อีกต่อไปเมื่อเรือนร่างสวยไร้แรงต้าน เพชรก็ฉวยโอกาสฝากฝังใบหน้าคมลงไปกลางเรียวขาสวย ร่างระหงสะดุ้งขึ้นมาพร้อมเสียงครางแผ่วเบา อีกฝ่ายพยายามขยับขาเพื่

วาสิฐีกอดอกมองสาวรุ่นพี่ที่มาในสภาพเรียบร้อยแล้วขมวดคิ้วมุ่น ศศิเลี่ยงที่จะมองหน้าเธอทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เดินเอาของที่ถือมาด้วยไปวางที่โต๊ะ นั่งลงแล้วเริ่มทาครีมกันแดด สาวรุ่นน้องจึงเดินตามไปนั่งลงใกล้ๆ ถอดเสื้อคลุมของตัวเองออกเพื่อทาครีมเช่นกัน“พี่เพชรเป็นเอามากเหมือนกันนะคะ เห็นแบบนี้แล้วตี้ก็สบายใจได้หน่อย”“อะไร”ศศิอดถามไม่ได้เพราะสาวรุ่นน้องพูดไปยิ้มไปอย่างเจ้าเล่ห์“ก็พี่เพชรน่ะ ไม่ยอมให้พี่ศศิใส่ชุดว่ายน้ำใช่ไหมคะ”สาวรุ่นพี่เงียบไปทำให้วาสิฐียิ้มกว้างที่ตัวเองเดาถูก ปกติแล้วศศิเวลาไปเที่ยวทะเลกับเธอก็ใส่ชุดว่ายน้ำเล่นน้ำ เพราะเจ้าตัวหุ่นสวยเป๊ะลีนทุกส่วนไม่มีโซนไขมันให้ขัดใจ แถมยังเคยใส่ชุดทูพีชเดินโชว์บนเวทีใหญ่ระดับประเทศมาแล้ว กะแค่มาเล่นน้ำกับเธอในสระส่วนตัวขนาดนี้จะใส่ชุดเรียบร้อยไปทำไม ถ้าไม่โดนสั่งจากใครบางคน“เขาหวงล่ะสิ ใช่ไหมคะ”ศศิทำเสียงจิ๊กจั๊กแต่ไม่ต่อปากต่อคำกับรุ่นน้องคนสนิทระหว่างนั้นสองสาวยังไม่ทันคุยอะไรอีก ก็มีคนกลุ่มหนึ่งคุยกันสนุกสนานเดินมาที่สระ หนึ่งในนั้นคือคนที่วาสิฐีจำได้ ผู้ชายชาวญี่ปุ่นคนนั้นศศิเองก็จำได้ว่าพวกเขาเป็นกลุ่มเพื่อนของเพชร ทั้งหมดหัน

“ไอ้เวรนั่นมันทำอะไรคุณ”เพชรเสียงเครียด มือลูบผมลูบหลังคนในอ้อมกอดที่สะอื้นเบาๆ อย่างเจ็บใจ อีกฝ่ายส่ายหัวก่อนจะได้ยินเสียงเครือสั่นแผ่วเบา“ยัง...เพื่อนคุณ...มา...พอดี”พูดไปศศิก็สะอึกสะอื้นไปด้วย“แต่...เขา...ชกท้องฉัน เจ็บ...”คนได้ยินกำหมัดแน่น ตาคมดุวาววับ เขาจะไม่ยอมอยู่เฉยกับสิ่งที่เกิดขึ้นแน่ ถ้าไม่ห่วงศศิ เขาแล่นไปจัดการจารุพงษ์ถึงบ้านป้าตั้งแต่ที่เพื่อนโทรหาเขาแล้ว“มันคิดว่าคุณป้าถือหาง จะทำตัวกักขฬะที่นี่ยังไงก็ได้ ผมจะเอามันให้หมอบคาตีนเลยคอยดู”ชายหนุ่มกัดฟันเข่นเขี้ยวมือข้างหนึ่งของหญิงสาวกุมหน้าท้องตัวเองและงอตัวตลอดเวลา เธอรู้สึกเจ็บร้าวจนยืดตัวยังไม่ขึ้น เหมือนถูกพุ่งชนอย่างแรงด้วยของแข็ง และยิ่งนึกถึงมือหยาบที่พยายามบีบเคล้นลงมาบนตัวทั้งยังกระชากเสื้อผ้ายิ่งนึกรังเกียจจนอยากความจำเสื่อม จะได้ไม่รู้สึกถึงสัมผัสหยาบกระด้างนั้น“ฉันอยากอาบน้ำ”ศศิพูดขึ้นเสียงเบาเพชรเข้าใจในความต้องการของหญิงสาว เขาจูบลงบนกลุ่มผมนุ่มก่อนจะกระซิบตอบ“ผมจะให้ตีตี้มาอยู่กับคุณ เดี๋ยวผมกลับมา”หญิงสาวไม่ได้ตอบรับอะไร อีกฝ่ายแนบปากอุ่นบนหน้าผากเธอก่อนจะลุกขยับตัวห่างออก เธอจึงเงยหน้าขึ้นส

“ขอบใจทุกคนนะ ที่ช่วยศศิจากไอ้เลวนั่น”เพชรเอ่ยขึ้นเมื่อกลับมายังบ้านของตนแล้ว แม้จะไม่พอใจที่ไม่สามารถทำอะไรจารุพงษ์ได้ ทว่าอย่างน้อยก็ลดสถานะของหมอนั่นที่นี่ลงไปได้ ป้าของเขาคาดโทษหมอนั่นเอาไว้แล้ว จารุพงษ์คงไม่กล้ามายุ่งกับศศิอีก แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่เขาก็ยังไม่วางใจโดยง่าย ยังไงก็แล้วแต่คงปล่อยให้หญิงสาวอยู่คนเดียวไม่ได้เพื่อนเขายังไม่มีใครไปไหน ทุกคนคงสงสัยอยากรู้และเป็นห่วงศศิด้วยเช่นกัน“ถ้าฉันสองคนตามไปเร็วกว่านี้ ก็คงไม่เกิดเรื่องกับคุณศศิ”วิศาลพูดขึ้น พอเพื่อนสนิทมองอย่างสงสัย เขาก็รีบพูดต่อ“พวกฉันจะตามไปคุยกับเธอ ก็นะ...จีบนั่นแหละ แต่ว่า...พวกฉันไม่รู้ว่า...นาย...”วิศาลไม่รู้จะพูดต่อยังไงเพราะเขาก็ยังไม่แน่ใจสถานะของเพชรกับศศิ แต่การที่เกิดเรื่องกับเธอปุ๊บไคจิก็ให้เขาโทรตามเพชรทันที แถมยังพากลับมาที่บ้านเพื่อนเขาแบบนี้ มันก็ค่อนข้างชัดเจนว่าทั้งคู่เกี่ยวข้องกันแบบไม่ธรรมดา“ฉันยังไม่ได้บอกพวกนายเองแหละ แต่เรื่องนี้ไว้คุยกันทีหลังก็ได้ เอาเป็นว่าพวกนายห้ามจีบศศิ”เพชรสรุปแบบไม่มีอารมณ์มานั่งอธิบาย ตอนนี้นอกจากทักษ์ดนัยแล้วทุกคนก็อยู่กันพร้อมหน้า แต่เขาคิดว่าตนควรให้ความ