Todos os capítulos de ดั่งลิขิตร้าย: Capítulo 51 - Capítulo 60

ศศิขมวดคิ้วกับเวลาที่ผ่านไป เพชรกลับเลยเวลาที่เขาควรจะกลับในทุกวัน ปกติชายหนุ่มจะกลับมาทานข้าวเย็นกับเธอ ทว่าวันนี้แม้ที่บ้านป้าของเขาจะเอาอาหารมาให้นานแล้วชายหนุ่มก็ยังไม่กลับมา ด้านนอกมืดสนิทแล้ว เธอเริ่มมองออกไปข้างนอกบ่อยขึ้นอย่างอดกังวลไม่ได้“ห่วงคุณเพชรเหรอ”ปภาภรเองก็รู้ว่าเพื่อนสาวรู้สึกอย่างไร เพราะเจ้านายของเธอกลับมาผิดเวลามากจริงๆคนถูกถามกำลังจะตอบแต่แล้วโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น หญิงสาวหยิบมือถือที่วางอยู่บนโต๊ะมาดูเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์แปลก แต่สุดท้ายก็ยอมรับสาย“สวัสดีค่ะ”“คุณศศิใช่ไหมครับ”“ค่ะ”“ผมทักษ์ดนัยเป็นเพื่อนนายเพชรนะครับ คนที่หุ้นสร้างรีสอร์ตกับเขาน่ะครับ”ศศิกะพริบตาปริบๆ เธอเคยเห็นเขาอยู่บ้างแต่งุนงงที่อยู่ๆ อีกฝ่ายก็โทรมาหา“เพื่อนคุณยังอยู่กับคุณใช่ไหมครับ”“ใช่ค่ะ”สีหน้าศศิเริ่มไม่ดีขึ้นมาขณะฟังอีกฝ่ายพูดต่อ“ผมจำเป็นต้องคุยกับคุณ และสิ่งที่ผมจะบอกต่อไปนี้เพื่อนก็รู้ไม่ได้นะครับ”คนฟังเหลือบมองไปทางเพื่อนสาวที่หันมองเธออยู่ แต่ก็พยายามทำหน้านิ่งเข้าไว้ ก่อนจะค่อยๆ เคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ หลังจากได้ยินสิ่งที่ปลายสายพูด กระทั่งหน้าเสียไปเลยก่อนจะพึมพำ“คุณเ

หลังจากไปหาคุณสุพรรณีและทำให้ป้าของเขาโล่งอกมากขึ้นเพชรก็ให้ทักษ์ดนัยมาส่งที่บ้าน แม้จะยังเสียใจเกี่ยวกับสามีทว่าไม่ได้สูญเสียหลานชายไปคุณสุพรรณีก็เหมือนโลกที่สลายของท่านสว่างขึ้น ท่านกอดชายหนุ่มเป็นนานขณะที่เพชรอธิบายทุกอย่างให้ผู้เป็นป้าฟังจนหมด ครู่ใหญ่ท่านถึงยอมให้เขามาพักผ่อนเพราะสีหน้าชายหนุ่มไม่ดีเอาเสียเลยเสียงรถที่จอดหน้าบ้านทำให้ใจของศศิเต้นรัว เธอตื่นแต่เช้าทั้งที่นอนน้อยก็ตาม อยากรู้ว่าอะไรเป็นอะไร หญิงสาวมองออกไปเห็นร่างสูงใหญ่ที่ลงจากรถมาก็ถอนหายใจโล่งอก อย่างน้อยเพชรก็ยังเดินได้ปกติ ร่างระหงรีบก้าวออกไปหน้าบ้านโดยมีปภาภรตามออกไปด้วย“คุณเพชร”หญิงสาวหยุดมองอีกฝ่ายเดินมาหาด้วยสีหน้าซีดเซียวพอเหลือบมองแขนข้างซ้ายของเขาแล้วก็ใจไม่ดี เพชรส่งยิ้มบางมาให้ พอมาใกล้เขาก็ดึงตัวเธอเข้าไปกอดด้วยแขนเพียงข้างเดียว ซบหน้าลงแนบไหล่บางแล้วสูดลมหายใจเข้าอย่างแรง“คิดถึงคุณมาก”ชายหนุ่มกระซิบเสียงเบา ศศิหน้าร้อนผ่าวขณะเดียวกันตาก็เริ่มร้อนขึ้นมาด้วย ความห่วงกังวลทั้งหมดมลายลงเมื่อได้อยู่ในอ้อมกอดของเพชรอีกครั้งปภาภรมองเจ้านายที่บาดเจ็บแล้วก็ตกใจถึงกับยกมือปิดปากตัวเอง เธอไม่รู้ว่ามีอะ

วันนี้เพชรออกไปไซต์งานกับทักษ์ดนัย แผลของชายหนุ่มดีขึ้นเรื่อยๆ จนร่างกายเขาเริ่มกลับมาปกติเหมือนเดิมแม้จะยังไม่หายดีก็ตาม ตั้งแต่หมดปัญหาของจารุพงษ์ศศิก็เข้าไปช่วยงานเพชรกับนภาที่ออฟฟิศ หญิงสาวทำงานได้คล่องแคล่วและแบ่งเบาภาระของทั้งนภากับเพชรได้เป็นอย่างมาก เพราะนภาถูกคุณสุพรรณีสั่งให้ทำหน้าที่ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์และบริการ ด้วยมีความอาวุโสและไว้ใจได้มากที่สุด ทว่าก็ทิ้งงานเลขาของคุณสุพรรณียังไม่ได้ จำเป็นต้องทำทั้งสองตำแหน่งควบกันไปขณะกำลังนั่งทำเอกสารอยู่นั้นก็มีเสียงข้อความเข้ามาที่โทรศัพท์ของเธอ จากเบอร์ที่หญิงสาวไม่รู้จัก แต่ข้อความที่โชว์ทำให้ศศิต้องตั้งใจอ่านมากกว่าเดิม‘ฉันเอง สุพรรณี ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ มาหาฉันที่สระว่ายน้ำที่บ้านหน่อย’ศศิอดขมวดคิ้วอย่างแปลกใจไม่ได้ที่อยู่ๆ คุณสุพรรณีก็มีเรื่องจะคุยกับเธอ แต่พอมาคิดดูแล้ว อาจจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับหลานชายของท่านเพราะคุณสุพรรณีก็ดูเหมือนยังไม่ค่อยถูกใจเธอนัก หรือไม่ท่านอาจจะยังไม่พอใจเธอเรื่องจารุพงษ์อยู่ เพราะพอเธอมาอยู่ที่นี่ก็ทำให้อีกฝ่ายมีเรื่องมีราวใหญ่โตกับเพชรรุนแรงจนถึงกับถูกจับเมื่อผู้ใหญ่เรียกมาเธอปฏิเสธไม่

อรอุมาถูกจับในข้อหาพยายามฆ่า เรื่องราววุ่นวายที่เกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกันไม่ได้ส่งผลเสียกับรีสอร์ตของคุณสุพรรณีนัก เพราะเป็นเรื่องภายในที่มีคนรู้เห็นเพียงไม่กี่คน พนักงานที่นี่ส่วนใหญ่รักเทิดทูนคุณสุพรรณีเพราะท่านเปิดโอกาสให้พวกเขาได้มีทำงาน ได้มาอาศัยอยู่ที่เกาะนี้ ฉะนั้นถึงรู้เห็นก็จะไม่มีใครกล้าพูดต่อให้ถึงหูแขกเหรื่อสภาพจิตใจของศศิเองก็ค่อยๆ ดีขึ้น เริ่มกลับมาทำงานได้อย่างไม่มีปัญหาเพราะวางใจได้เรื่องของจารุพงษ์ แถมยังไม่มีคนที่อิจฉาริษยาให้ต้องกังวลใจอีกแล้ว และสิ่งหนึ่งที่หญิงสาวทำได้ดีก็คือการเข้าหาคุณสุพรรณี ศศิดูแลเอาใจใส่ท่านเหมือนเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ที่เคารพคนหนึ่ง ไปทานข้าวกับเพชรพร้อมท่านทั้งเช้าเย็น แล้วก็เข้าฟิตเนสเป็นเพื่อนคุณสุพรรณี จากที่เคยขุ่นใจช่วงแรกๆ ตอนนี้กลายเป็นว่าคุณสุพรรณีติดหญิงสาวมากกว่าหลานชายตัวเองด้วยซ้ำ เพราะท่านทักศศิก่อนถ้าทั้งคู่ไปหาพร้อมกัน“ผมดีใจนะที่เห็นคุณกับคุณป้าไปด้วยกันได้ดี”เพชรเอ่ยขึ้นหลังทานอาหารเช้ากับป้าของเขาแล้วกลับมายังบ้านตนเอง“ฉันก็ดีใจค่ะ กลัวคุณป้าจะไม่คุยกับฉันอีกแล้วเสียอีก”ศศิแชตคุยกับน้องสาวของเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ

ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องนอน ร่างระหงก็โดนรวบเข้าไปกอดแนบอกแกร่งอย่างรวดเร็ว พร้อมใบหน้าหล่อคมซุกไซ้ลงมาหาลำคอขาวผ่องริมฝีปากได้รูปและเล็มเม้มรุนแรงกว่าปกติ ไรหนวดเคราเสียดสีกับผิวเนื้ออ่อนจนแสบร้อน ทว่าศศิตกใจจนได้แต่นิ่งงันทำอะไรไม่ถูก ไม่ทันคิดว่าเพชรจะใจร้อนจู่โจมเร็วอย่างนี้“คุณเพชร”ตั้งสติได้มือบางจึงเริ่มผลักอกกว้างพร้อมกับเรียกเพื่อหยุดเขาเอาไว้ก่อน“ไปล้างตัวก่อนค่ะ”พอเธอบอกไปแบบนั้นเพชรก็หยุดแล้วเปลี่ยนเป็นอุ้มเธอขึ้นแทน ศศิจึงรีบขอร้องอีกฝ่าย“ฉันขอเวลาแป๊บหนึ่งนะคะ”“ผมไม่ไหวแล้ว”เพชรบอกเสียงพร่า ตาคู่คมเต็มไปด้วยแล้วล้ำลึกศศิตัดสินใจยกมือขึ้นลูบแก้มอีกฝ่ายแล้วยิ้มบางให้ เขาไม่รู้หรอกว่าท่าทางตัวเองมันทำให้เธอกลัว เธอไม่ได้โชกโชนถึงขั้นจะรับมือกับกระแสหิวกระหายของเพชรแบบนี้ ตอนนี้เธออยากอยู่ห่างๆ เขา ขอเวลาทำใจก่อน“คุณทำให้ฉันกลัวนะคะ ฉันไม่หนีไปไหนหรอก นะคะ ไปล้างตัวข้างนอกก่อน”เธอพยายามพูดเสียงเบา อยากให้ชายหนุ่มใจเย็นลงคนฟังสูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอด เขาใจร้อนเกินไปจริงๆ นั่นแหละ จะว่าไปแล้วมันก็เหมือนเกือบจะเป็นครั้งแรกๆ ของหญิงสาว เพราะเขาบังคับล่วงเกินเธอเพียงคร