Alle Kapitel von ขึ้นชื่อว่าผัว: Kapitel 11 – Kapitel 20

เหมียวโวยวายไรไม่รู้หลังจากนั้น เธอบอกจะออกไปแดกเหล้า แต่กูก็ไม่ใยดีกูเข้าไปในห้อง ปิดประตู ขังตัวเองไว้กับลูกของมันแค่สองคนกูมองเด็กที่หน้าตาไม่เหมือนกูเลยสักนิดโดยที่ไม่ได้คิดไปเอง ก่อนที่จะเอื้อมมือไปแตะแก้มของเด็กนั่นอย่างแผ่วเบากูถูกเลี้ยงดูมาอย่างกักขฬะ เลี้ยงมาเพื่อผลประโยชน์ พ่ออยากให้กูเข้มแข็งพอที่จะปกครองคนได้ เลยเลี้ยงกูมาแบบไร้หัวใจกูไม่รู้จักความรัก ไม่รู้ว่าความรักหน้าตาเป็นยังไงแต่สิ่งเดียวที่กูรู้ คือกูไม่ได้รักเด็กแต่กูแค่... สมเพช ที่มันต้องเกิดมาโดยที่มีแม่เป็นคนแบบนี้แค่มือกูมือเดียวก็พอที่จะกำรอบหัวเด็กแล้วบีบหัวมันให้กระดูกแตกตายได้แล้ว ชีวิตที่มีแม่เป็นผู้หญิงเสเพลแบบนี้ ตายซะยังดีกว่าแต่คิดดูอีกที ได้โตมาในชีวิตแบบนี้ มองดูมันเอาก็ไม่เลวกูเลยผละมือออก แล้วได้แต่ยืนมองมันเงียบๆครืด ครืดกูนิ่งไปเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ พอยกขึ้นมาดูก็ต้องกลอกตาเซ็งเมื่อเห็นว่าเป็นอีเวย์ กูไม่ค่อยคบใครมาก ก็มีแต่อีเวย์ที่เป็นเพื่อนกันมานาน กูไม่เคยให้มิวได้ทำความรู้จักเพราะอีนี่มันต้องจ้องจะแดกมิวแน่นอน แล้วก็เป็นความจริง หลังจากที่มิวกลับมาก็อ่อยอีนี่ซะเสียทรงมันคงไม่

ฉันอิจฉาพี่ตัวเอง ที่ได้รับความรักสุดเรียลจากคนเลวๆ แบบครามไปฉันไม่ได้รักคราม แต่ยอมรับว่าฉันอยากเอาชนะฉันจะทำให้เขารักฉันได้มากกว่า“งั้น...” ฉันกัดริมฝีปาก การเอาร่างกายเข้าแลกกับคนอย่างครามก็ไม่เลวเท่าไหร่นัก “การที่พี่จะได้มีอะไรกับมิวคงยากแล้วล่ะ”“มึงทำได้ ทำไมกูถึงทำไม่ได้?” ครามถามเสียงหนักแน่น มองฉันที่ผละมือจากเขา “มึงก็มีอีเวย์อยู่ในขณะที่จะคบกับกูเหมือนกัน”“นั่นเพราะทุกคนเป็นตัวเลือกของมิวได้ แต่มิวจะไม่เป็นตัวเลือกของใคร” ฉันสวนกลับไป ยกแก้วที่ว่างเปล่าของเขาขึ้นมา ทำท่า Cheers“...”“เอาใบหย่ามาให้มิว ถ้าพี่อยากได้มิวเป็นเมีย”พี่เวย์กลับมาในยี่สิบนาทีต่อมา ฉันกับครามผละออกจากกันก่อนหน้านั้นแล้ว อย่างที่ฉันบอกว่า ถ้าเขาเอาใบหย่ามาไม่ได้ ก็อย่าหวังจะได้แตะถึงความสาวของฉันเรานั่งดริ๊งก์กัน ฉันฟังพี่เวย์คุยกับครามอย่างออกรส ในการสนทนาจะมีชื่อของพี่เหมียวร่วมวงด้วยเสมอ ราวกับพี่เวย์จะตอกย้ำเขากลายๆ ว่าเขามีเมียอยู่แล้วพี่เวย์นี่ก็หวงของเก่งไม่ใช่เล่นครามเหลือบมองฉันตลอดเวลาที่คุยกับพี่เวย์ สายตาของเขาใครๆ ก็มองออก มองแล้วหนาวไปทั้งตัว เพราะเหมือนกับจะโดนเปลื้องชุดด้วยส

[พาร์ท : พี่คราม]เหมียวที่กลับมาโวยวายลั่นหลังจากตบกับมิวหน้าประตูแล้วร่างเล็กของมิวก็เดินหนีออกไปกูแค่นหัวเราะอย่างสมเพช ไม่ได้สนใจจะมอง ทั้งมิวกับเหมียว สองคนนี้ยังไงก็เป็นแค่ผู้หญิงที่ไม่สมควรจะให้ค่าพอๆ กัน เพราะยังไงกูก็เอามาแล้วทั้งคู่กูไม่รักใครทั้งนั้น ก็แค่อยากเล่นสนุก แล้วเวลาที่ผู้หญิงตบกันเพราะกูมันก็เร้าใจดีเหมียวหายออกตามมิวไปสักพัก ก่อนที่จะเดินเข้ามาในบ้าน เห็นกูที่นั่งกระดกเหล้าอย่างสบายอารมณ์ มันก็เดินเข้ามาตบตีกูอย่างบ้าคลั่ง“มึงมาเอากับอีมิวในบ้านกูใช่มั้ย!! มึงมาเอากับอีมิวลับหลังกูได้ยังไงอีผัวเวร!!” กูถูกตบหน้าอย่างแรง นี่ไม่ใช่ครั้งแรก แล้วกูไม่คิดจะทนมันตลอดไปกูกระชากคอเสื้อมันมาชิดหน้า จ้องหน้ามันตาขวาง เดาะลิ้นเข้ากับมุมปากที่มีเลือดซิบ“เหมือนที่มึงไปเอากับผู้ชายคนอื่นลับหลังกูไงอีเหมียว กูจะเอากับน้องมึงบ้างก็ไม่เห็นแปลก”“มึงไม่เห็นแก่ลูกเลยใช่มั้ย!! ไม่สนใจลูกเลย!! ทั้งๆ ที่มึงมันก็แค่ไอ้ควายที่ตามรักกูแบบโง่ๆ!!” เหมียวตวาดลั่นอย่างหน้าไม่อาย กูตบหน้ามันทันทีจนมันล้มลงไปนั่งกับพื้น“อย่ามาบอกว่ามันเป็นลูกกู มันไม่ใช่ลูกกู!” นับว่านี่เป็นครั้งแรกที่

“หึงหวง?” ฉันทวนคำที่เขาพูดออกมา ก่อนที่จะยิ้ม “เปล่าเลย”“...”“ก็แค่อยากจะมาคุยกับพี่เรื่องลูก” ฉันพูดแล้วกอดอก ไม่กล้าปิดประตูลงเพราะเดาอารมณ์ครามไม่ถูก ตอนนี้เขาเหมือนไม่ใช่เขาเลย สายตาที่เต็มไปด้วยความโหยหานั้นทำให้ฉันขนลุกซู่“ลูก?” เขาเลิกคิ้ว รอยยิ้มร้ายยังคงประดับอยู่บนใบหน้า ในขณะที่เขาจะเอนตัว ลูบซิกแพคตัวเองอย่างยั่วเย้า “ถ้าหมายถึงเรื่องลูกของเรา กูคิดอยู่แล้วว่ารอมึงมาที่นี่”“...”“เราจะได้มาคุยกัน เรื่องมึงจะเลือกอยู่กับกูกับลูก หรืออยู่กับกู แล้วเอาลูกให้พวกคนใช้ที่บ้านกูดูแลมันไป”“...!”ลูกของเรา? เขาพูดบ้าอะไรออกมานั่นมันไม่ใช่ลูกของฉัน“มึงก็เลือกเอา แต่มึงเป็นเมียกู คงไม่เลือกอย่างอื่นหรอกใช่มั้ย” เขาพูดทั้งๆ ที่สายตามองฉันอย่างต้องการอยู่แบบนั้น มันปนเปไปกับความกดดันหน่อยๆ แล้วตอนนี้ฉันก็นิ่งอึ้งไป รู้สึกสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา“พูดอะไร” ฉันพูดออกมาแค่นั้น นิ่งอึ้งไป พูดแบบนี้หมายความว่าไง เมียเขาเพิ่งตายทั้งคนนะ “พี่เป็นอะไรรึเปล่า นี่มันไม่ใช่แล้วนะ...”“ขอโทษนะครับ”ฉันสะดุ้งเมื่ออยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงผู้ชายดังอยู่ข้างหลัง พอหันไปมองก็เห็นว่าเป็นใครก็ไม่รู้

จะบอกว่าตั้งแต่มาที่เกาหลี ชีวิตของฉันก็คงที่ดีแต่เพราะผลจากงานศพพี่เหมียวทำให้ฉันหว่านเสน่ห์ใส่ใครไม่ได้เลยเป็นเดือน เพื่อนๆ แจวอนชวนไปผับฉันก็อิดออด เอาแต่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้อง เปิด Kakao กับส่องไอจีไปเรื่อยมีบางครั้งที่ฉันเข้าไปส่องในไอจีพี่เหมียว รูปสุดท้ายที่เธอลงคือรูปเมื่อสองเดือนที่แล้ว วันที่เธอยังอยู่ เธอลงว่าไปเที่ยวกับเพื่อน... โดยไร้ครามไม่แปลกที่ชีวิตคู่ของพวกเขาจะขาดวิ่นแบบนั้นฉันแอบถอนหายใจ หลังจากกลับมาที่เกาหลีจิตใจที่เคยแข็งแกร่งและมั่นคงของฉันก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ตอนนี้ฉันทั้งรู้สึกหม่นๆ ในใจ ทั้งรู้สึกไม่อยากทำอะไรนอกจากนอนโง่ๆ ตีขาอยู่บนเตียง แล้วก็เล่นโทรศัพท์แม้แต่ถ่ายรูปลงไอจีฉันยังไม่ทำเลยไอจีฉันน่ะ ตอนนี้เป็นแหล่งรวมพวกหื่นๆ ลามกๆ พวกที่ชอบติดตามสาวหน้าตาน่ารักๆ หรือไม่ก็พวกผู้หญิงที่ต้องการจะเป็นแบบฉัน ต้องการศัลยกรรมหน้าให้เหมือนกับฉันไว้วิจารณ์รูปร่างหน้าตาว่าจมูกทรงนี้ไปผ่านหมอที่ไหนมาฉันเบ้หน้าใส่โทรศัพท์ ก่อนที่จะโยนทิ้งไปข้างๆ ตัวแล้วพลิกตัวกลับไปอีกทางตอนนี้แจวอนออกไปปาร์ตี้กับเพื่อน ฉันไม่ได้จะให้เขาอยู่เป็นเพื่อนยามที่ฉันหม่นใจอยู่แล้