บัตเลอร์ที่รัก [3P]의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

ไม่ใช่พื้นกระเบื้องเย็นเฉียบใต้ฝ่าเท้าทำให้เธอเสียวสันหลังวาบ เป็นนัยน์ตาประกายกร้าวของชายร่างสูงใหญ่กำยำที่เดินผ่านไปดึงน้ำก็อกน้ำขึ้นจนสุด“พี่นวดให้ได้... ไม่ต้องไปใช้บริการที่ไหนไกล”“ไม่นวดแล้วค่ะ วีจะกลับบ้าน”“ชุดนี้น่ะเหรอครับ? อาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนนะครับ พี่จะไปส่ง” ซุ่มเสียงเผด็จการว่าชุดคลุมอาบน้ำของเธออย่างตำหนิเพราะเจ้าตัวดันลืมไปแล้วจริง ๆ ตอนคิดหนีเขา พอโดนจับพาดบ่าบังคับพาเข้าห้องน้ำมา เธอยังยั่วโทสะเขาไม่เลิก“ใส่ชุดไหนใครจะทำไมล่ะ?”วีณายกมือกอดอกส่ายหน้าหยิ่งผยอง ขณะแก้มขาวนวลกลายเป็นสีซับเลือด คราวลอบมองเรือนร่างสมบูรณ์แบบอย่างชายชาตรีใต้ผิวสีน้ำผึ้ง มัดกล้ามบนท่อนแขนไล่ไปถึงแผงอกเปลือยเปล่า เขาจุ่มมือลงกวักน้ำ วัดอุณหภูมิน้ำให้อุ่นพอดีเอาอกเอาใจคนอาบ ต่างที่เขากำลังทำให้เธออึดอัดใจและโมโห!“นี่... พี่ภีม พ่อให้พี่มาควบคุมพฤติกรรมวีทำไม่วีจะไม่รู้ พี่ควรทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไปเสียนะคะ เดี๋ยวพ่อก็ลืม มายุ่งวุ่นวายทำไม?”“มันเป็นหน้าที่ของพี่”ชายหนุ่มไม่สนใจว่าเธอจะว่ายังไง พอน้ำในอ่างอุณหภูมิพอเหมาะในระดับที่เขาพึงพอใจแล้ว ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววมาดมั่นบอกย้ำอย่

ภายใต้ผิวน้ำที่มีฟองลอยฟ่องเกิดอุณหภูมิร้อนระอุขึ้นมาอย่างไม่น่าเป็นไปได้เลยวีณาจำได้ว่าตอนเธออายุสักประมาณเจ็ดขวบเคยแอบไปเล่นน้ำกับพี่ภีมพี่ภามหลังบ้านในสระน้ำเป่าลมยาง แม่บ้านซื้อมาให้พวกเขาเป็นของขวัญวันเกิดโดยที่พ่อไม่รู้ พวกพี่ ๆ ใส่กางเกงบ็อกเซอร์แค่ตัวเดียวและมันบางมากจนบางอย่างห้อยขยับไปมาสู้แรงโน้มถ่วงเด็กสาวตัวน้อยในวัยอยากรู้อยากเห็นยังเคยพยายามที่จะชะโงกหน้าตามช่องประตู เพราะเสียงเสียงครวญครางสุดแสบสันของสาว ๆ แต่ละคนผ่านห้องนอนห้องใหญ่สุดในบ้าน เธอแค่อยากรู้ว่าผู้ใหญ่ทำอะไรกัน จวบจนวันที่เห็นเรื่องต่าง ๆ นา ๆ ผ่านสื่อออนไลน์และวิชาเพศศึกษา และวันนี้...เธอเห็นช้างน้อยห้อยโตงเตงของพี่ภีมกลายร่างเป็นไอ้ช่อนยักษ์!“พี่ภีมคะ... ขอเสียมารยาทถามแล้วกัน ไอ้ช่อนพี่มันตื่นตัวเฉพาะตอนอยู่กับสาวสวย สาวโป๊หรือว่ายังไง? แล้วของพี่ภีมนี่ถือว่าใหญ่หรือกลาง ๆ ใส่ถุงยางไซส์ไหน? มันมีฟรีไซส์ไหม?”“วีจะถามทำไมครับ?”“ของมันต้องมีทุกโรงแรมไหม? ถุงยางน่ะ...”ภากรผ่อนลมหายใจออกมาแทนที่เขาจะขำ เขารู้ว่าเธอหมายถึงเรื่องอะไร หลังสะบัดผ้าขนหนูผืนน้อยจากเอวสอบลงมาแช่น้ำในอ่างทรงสี่เหลี่ยม น้องชาย

ก็อย่างว่าชายหนุ่มดันเกรงใจคุณอาอนันต์เป็นที่สุด “คุณอาว่าไงบ้างครับ?”“พ่อบอกว่าตามสบาย เอาที่สบายใจ พ่อไม่ว่าถ้าอยู่กับพี่ภีมพี่ภาม... อื้ม... วีว่า... พ่อหาทางเบี้ยววีไปกกสาว หนีไปเที่ยวไนต์คลับแล้วอ้างว่าไปทำงานล่ะมั้ง”“คุณอาบอกพี่ไว้แล้วครับว่าติดธุระ ประชุมดึก พี่ลืมบอกวีเอง”ภากรได้ทีบ่ายเบี่ยงประเด็น แอบสงสัยลึก ๆ ว่าคุณพ่อขี้หวงลูกสาวทำไมไม่มีปากเสียงเลยสักคำ กระทั่งเสียงโทรศัพท์สั่นดังรอบนี้เป็นของเขาแววตาคู่คมเครียดเข้มมองจอสี่เหลี่ยมในมือ หนีไปคุยโทรศัพท์ตรงระเบียง ปล่อยให้เธออยู่ในห้องตามลำพังสักพัก แน่นอนว่าพวกคลั่งความซื่อสัตย์คงต้องกลัวถูกต่อว่าในเมื่อคุณอาอนันต์เป็นผู้มีพระคุณ เปรียบเสมือนพ่อทูนหัว เห็นเขาเป็นลูกเป็นหลานอีกคน เขากลับได้ยินคำตอบเหนือความคาดหมายวีณาคงไม่รู้ว่าทั้งสองคนคุยอะไรกัน แอบทำชะเง้อคอมองอยู่จนเขากลับเข้ามาห้องมาหน้าตาระรื้น หย่อนก้นนั่งลงบนที่นอนนุ่ม“เอาเรื่องวีไปฟ้องพ่ออีกแล้วใช่มะ?” ว่าเท่านั้น ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏเขี้ยวคมตรงมุมปาก ฉีกยิ้มกว้างให้อย่างไม่ปิดบังความจริงแม้แต่น้อย“นั่นไง! คนขี้ฟ้อง คอยดูนะอย่าให้ถึงทีวีบ้างจะแฉให้แหลกล

“อือ... ค่ะ...” เธอพยักหน้าหงึกหงัก ส่งเสียงอืออาในลำคอ จิกผ้าปูเตียงแน่นเพราะอารมณ์สยิวที่ไม่เคยพบพาน แน่ล่ะว่ามันดี!ร่างกายของเธอเริ่มคล้อยตาม ยามเขาผ่านมาเธอก็คอยแอ่นเอวรับสิ่งแปลกปลอม ใต้อาณัติของเขาโดยไร้การขัดขืน กายชายแข็งเกร็งวนเวียนอยู่แค่บริเวณรอบนอกด้วยแรงสะบัดเบา ๆ สะกิดยอดกายสาวเปียกชุ่มรุ่มร้อนราคะ เหมือนกายพร้อมเป็นของเขาเสียตอนนี้แม้ใจไม่พร้อม“พี่ภีม... ตรงนั้นวีเสียว... อ๊า... อื้อ!”ใบหน้าแสนงามติดตรึงในสายตาแม้กระทั่งริมฝีปากคู่งามซึ่งเขาไม่กล้าแตะต้อง ยังก่อน... เขาคงอยากเก็บภาพนี้ไว้ตราบนานเท่านานเสียงครางหวานดังเท่าไรเขายิ่งขยับเร็วแรงแต่ระวังไม่ให้มันเข้าไปในร่องสวาท ก่อนหยุดลงแทรกปลายนิ้วเรียวยาวผ่านหน้าท้องแบนราบไปถึงยอดเกสรงามฉ่ำชุ่มน้ำหวาน ขยับวนเป็นวงกลม “ค่ะ... อือ อ๊าาา... พี่ภีม!” เสียงหวานหวีดร้องดัง สะโพกงามงอนเกร็งจัดใต้สีหน้าเร้าอารมณ์ของเธอที่แอ่นก้นยอมให้เขาทำเรื่องแปลก ๆ ซึ่งเธอไม่รู้จักมันมาก่อน เธอชอบเวลาปลายนิ้วกดลูบกระตุกสั่นถี่ระรัวดวงตาพร่าส่ายมองคนข้างหลังด้วยสีหน้าอ้อนวอนและคำขอไม่ให้เขาหยุด ในที่สุดก็ตกเป็นทาสสวาทของคนมากประสบการณ์ทา

บางคนว่าลูกสาวคนสวยของท่านเก่งกว่าภาคิน ภากร อีกหลายคนก็ไม่คิดอย่างนั้น แต่ก็มีอีกกลุ่มคนไม่ว่าเธอจะเก่งหรือไม่เก่ง มีแค่คำว่า Say Yes! Ma’am“แต่ผมว่าดีนะ Main ลูกค้ากลุ่มแรกของเราคือผู้ชาย... ธุรกิจนารีบ้านเราก็บูมอยู่แล้วอย่างเอ็กซ์คลูซีฟคลับย่านเอกมัยทองหล่อใช้งบประมาณสร้างเป็นร้อยล้าน ได้กำไรไม่รู้เท่าไร” ชายมีอายุกว่าห้าสิบปีให้เสียงตามมาแล้วอีกสี่คนก็เอออออย่างไม่ต้องสงสัยเลย วีณาจึงได้โอกาสเหมาะ ๆ“ใช่ค่ะ แต่ที่คุณภาคินพูดมาก็น่าสนใจ ฉันเป็นคนแฟร์ ๆ อยู่ ถ้าอย่างนั้นฉันจะแบ่งเป็นสองโปรเจกต์เริ่มจากโรงแรมราคาประหยัด ดูดีกว่าม่านรูด แต่ตื่นเต้นกว่าด้วยการใช้งบน้อย ๆ สถานที่เร้าใจเหมือนหลุดเข้าไปในหนัง AV กำไรมาเมื่อไรค่อยขยายกิจการเป็นส่วนของฉันโดยเฉพาะ... เริ่ดหรูอลังการงานสร้าง”พูดจบ เธอวกกลับไปคว้ารีโมตคอนโทรลเพื่อเปิดสไลด์อธิบายคอนเซฟต์งานอีกครั้งว่ามันควรเป็นสถานที่ลับ สามารถขับรถเข้าไปจอดและนอนพักผ่อนกับสาว ๆ ได้โดยมีการรักษาความเป็นส่วนตัวให้ลูกค้า ด้วยความเป็นนักธุรกิจคิดแค่งานสร้าง ไม่จำเป็นต้องไปคิดเผื่อว่าใครจะบ้านแตก สาแหรกขาดหากหอบหิ้วเมียน้อยมาเล่นสนุกซุกซนทำเลท