แชร์

17

ผู้เขียน: พันพราย
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-13 21:48:48

“พี่ภีม... อ๊ะ... ตรงนั้นดีจังเลยค่ะ...” เธอบิดร่างครางกระเส่าขมวดหัวคิ้วเข้าหากัน เพราะอารมณ์ประหลาดวาบหวามด้วยความชอบนิ้วร้อน ๆ ของเขาเสียจนต้องกลั้นหายใจหอบระทวย เสียงแปลกประหลาดของตัวเองที่หลุดออกมาจากลำคอแห้งผากทำให้เผลอกัดริมฝีปากแรงจนเป็นห้อเลือด

“พี่ภีม... อือ... มือพี่ร้อนค่ะ... ร้อนมาก...”

“นวดเสียว... มันก็ต้องร้อนสิครับ คนสวยของพี่...”

เขาบอกอย่างใจเย็น ฝ่ามือหนาหยาบคลึงน้ำมันไล่จากฐานของเต้างาม จรดปลายหัวแหลมแล้วลูบวนลงทำอย่างเดิม หากว่าเธอชิดขาจนหัวเข่าชนกันเขาก็จะแยกออก จุปากปรามเบา ๆ ว่าไม่ต้องกลัว ปั่นปลายยอดเป็นตุ่มไตด้วยนึกอยากเห็นสีหน้าแสนรัญจวน

ร่างบางดิ้นพล่านเพราะอารมณ์ประหลาด ยังต้องกลืนคำพูดที่เคยดูถูกเขาว่าทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง! มีบ้างที่จะลืมตามองหมอนวดจำเป็น มือจิกที่นอนสลับเสื้อคลุมที่กองแนบลู่กายอย่างไม่ปิดบังสัดส่วนใด มือหนาลูบผ่านส่วนใดของร่างกายเธอขนลุกชูชันไปทั่ว

น้ำมันนวดเป็นไขในปริมาณไม่เยอะมากด้วยสถานที่ไม่เอื้ออำนวยนักเย็นวาบ เขาบีบนิดจับหน่อย ลูบไปมาจากช่วงบนไปถึงล่างผ่านเนินสาวก็ทำให้รู้สึกเสียดาย หลีกเลี่ยงไม่จับจุดศูนย์กลางนั้นหากยังไม่ถึงเวลาสมควร

คนไม่เคยผ่านประสบการณ์หวามส่ายหน้าสู้ไม่ไหวกับบัตเลอร์หนุ่มที่กลายร่างเป็นพ่อปลาหมึก! เหมือนกับว่าเขามีสักสิบมือทั้งที่ใช้แค่สองมือลูบคลำ

“หนาว ๆ ร้อน ๆ ไปหมดแล้วค่ะพี่ภีม... อือ... ทำอะไรสักอย่างนะคะ”  

“ทนอีกนิดครับคนสวย...” เขาเอ่ยปากชมเธอซ้ำซากอย่างจริงใจ ดวงตาคู่คมเข้มประกายพิจารณาเรือนกายอันแสนงดงามด้วยใจปฏิพัทธ์ภักดี ด้วยแววตาลุ่มหลงในทุกอย่างที่เป็นตัวเธอ

มันอาจเป็นศาสตร์เป็นศิลปะงานนวดสักอย่าง เพื่อการผ่อนคลายทางร่างกาย สำหรับตัวเขาแล้วมันเป็นความสเน่หา ชายหนุ่มแค่ทำตามสัญชาตญาณ อยากจับตรงไหนเป็นพิเศษก็ไม่ได้มีความเกรงอกเกรงใจ

เกินราคาคุยโม้โอ้อวดของภากรนับว่าเขาประสบความสำเร็จ แม้ไม่ได้เรียนอะไรมา แค่เคยฟังบรรยายเรื่องนวดอีโรติกสำหรับสตรีเพียงสองครั้งในคลาส สื่อต่าง ๆ ผ่านตาในโลกออนไลน์ เคยได้ยินมาว่านวดให้เพศเดียวกันก็ยังมี

ผ่านไปหลายสิบนาที ฝ่ามือทั้งสองทำงานของมันได้ดี แก้มขาวนวลผ่องกลายเป็นสีซับเลือด วงหน้าหวานงามฉ่ำปรือช่างมีความสุขกับสัมผัสของเขา กระทั่งถูกจับคว่ำหน้าแนบแก้มร้อนไว้ราบกับเตียง

อันที่จริงควรต้องนวดแผ่นหลังก่อน ชายหนุ่มแค่อยากเห็นหน้าสาวน้อยปากไม่ดีครางกระเส่าและเขาก็ได้เห็น

ตอนนี้เธอกลายเป็นลูกแมวเชื่อง ๆ เมื่อเขาเริ่มนวดจากบ่าไล่ลงมาถึงก้นงามงอน แหวกเรียวขาให้อ้าออกกว้างลูบผ่านไปผ่านมาบริเวณต้นขาด้านใน

หญิงสาวรับรู้ถึงอุณหภูมิร้อนวาบอีกครั้ง ไม่ใช่จากฝ่ามือแต่เป็นแผงอกกว้างกำยำที่ทาบทับลงบนแผ่นหลัง เธอเปิดปรือตามองผู้ชายตัวโตที่หลอกนอนกกกอดเธอข้างหลังด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม พร้อมนึกถึงคำพูดหนึ่ง...

อะไร ๆ มันจะไม่เหมือนเดิม เป็นพี่น้องกันไม่ได้อีกแล้ว!

คำพูดเหล่านั้นถูกเก็บซ่อนไว้ในแววตาไหวระริกของเธอ วีณารับรู้ได้ว่าตัวของเขาร้อน... ร้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ ขณะเดียวกัน มันกลับอบอุ่นจนลืมไปว่านอนอยู่ในห้องแอร์เย็นฉ่ำ กระทั่งริมฝีปากหนาหยักได้รูปแตะลงบนไหล่และแผ่นหลังอย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ มือซุกซนบีบคลึงสองเต้าไม่ห่าง หัวสมองของเธอโล่งเปล่า… เผลอไผลไปกับความทรงจำในวันวาน

“พี่ภาม...”

“ภีมครับ... พี่ภีม... อย่าเรียกผิดอีกครั้งนะน้องวี สาบานได้ว่าพี่จะไม่นวดให้อีกเลย แล้วพี่จะยัดของพี่เข้าไป... จับทำเมียมันบนเตียงนี้แหละ”

ชายหนุ่มกัดฟันกรอด ๆ เหมือนเป็นคนละคน โทสะในเรือนกายรุ่มร้อนแรงปรารถนาแล่นพล่าน เท่ากับความโกรธ! ซึ่งอีกคนก็คงรู้จึงปิดปากทำหน้างอเพราะโดนขู่

ภากรไม่ได้ขู่! ร่างหนายกสะโพกพากายแข็งเกร็งดันผ่านแก้มก้นงาม พยายามที่จะดุนดันความใหญ่โตโอฬารซึ่งมันเข้าไปได้แค่ส่วนปลาย

“อ๊ะ...!” เสียงหวีดร้องปราม ความเจ็บระลอกหนึ่งรอคอยอยู่ตรงทางเข้าปากถ้ำ มันอุ่นร้อนเหมือนมือหนาที่กระชับจับเธอไว้ใต้พันธนาการ สองมือบีบหลังมือตรึงไว้ข้างหมอนด้วยอารมณ์ริษยาอย่างร้ายกาจ

“อย่าเอาเข้ามานะคะ... พี่ภีม”

“อืม... ไม่ทำครับ”

เขารู้ว่ามันไม่ควรทำเป็นอย่างยิ่งและก็ไม่ได้อยากให้เธอกลัว จึงยอมถอยสะโพก เปลี่ยนทิศทางงานไปในอีกทาง โยกตัวผ่านกลีบทางที่โอบล้อมกายแข็งขึงเอาไว้สัมผัสเพียงภายนอก บีบบังคับหนีบขาเรียวไว้ให้เกิดความสุขกับตัวเขาเอง

“วันหลังอย่าอยู่กับผู้ชายสองต่อสอง ไม่มีใครหยุดได้อย่างพี่ ร้อยทั้งร้อยเห็นแก่เอาทั้งนั้น เข้าใจนะครับ?”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   41

    ภากรไม่ว่าอย่างไรก็รัก ต่อให้เธอมีความคิดอยากนอนกับผู้ชายสองคนพร้อมกัน! เธอกอดเขาขอโทษเขาที่มีความคิดแบบนั้น และเธอรักภาคินมากแค่ไหน ก่อนขยับไปกอดแฝดคนน้องด้วยท่าทางเหมือนแมวอ้อน“นี่... น้องวีไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะครับ พี่ไม่โกรธอะไรมันแล้ว เรากลับไปนอนห้องเราเถอะนะ”ถ้าเธออยู่ต่อก็คงทนไม่ไหวแน่ ตาคมจรดมองอกอวบอัด ลอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก แต่ไม่วายว่าประสาเขาที่เคยเห็นเธอเป็นเด็กสาวตัวน้อย“ใครสั่งชุดนี้มา มันน่าตีนักนะ ไอ้ภีมใช่ไหม?”“วีซื้อมาเอง... อย่าเห็นวีเป็นเด็กเล็ก ๆ สิคะพี่ภาม”วีณาไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ภาคินรับรู้ความจริงนั้นเมื่อเธอผละจากอกของเขาเพื่อไปหาอีกคน คืบคลานไปอย่างเสือสาว ส่ายก้นงอนขึ้นสูงแต่ก้มตัวและใบหน้าลง เธอรู้หน้าที่ของตัวเองเมื่อก้มหน้าลงงับอาวุธร้ายผ่านกางเกงนอนลายสก็อตสีน้ำเงินเข้ม ร่างกำยำสะดุ้งเฮือกชนหัวคิ้วเข้าหากัน “น้องวี... อู้ยย อาาาส์... ซนอีกแล้วนะเรา...”โพรงปากนุ่มแทบทำให้ภากรสิ้นสติ ยิ่งเธอไม่ใช่คนชอบรีรออะไรมาก มือล้วงเข้าไปจับตัวการได้ก็เอาออกมาลิ้มเลียจากโคนถึงปลายหัวบานฉ่ำต่อหน้าชายอีกคน ซึ่งคงมองไม่เห็นอะไรนอกจากช่องทางเปียกชุ่

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   40

    กูรักน้องมากกว่ามึงด้วยซ้ำ!“น้องวี...”เสียงพึมพำเรียกพาพี่ชายมองขวับ ภากรอยากจะคุยกับน้องชายให้รู้เรื่อง! ทันใดนั้นเอง“เฮ้ย!”“ไอ้เชี้ยภามไปไกล ๆ กูเลยนะมึง!”เสียงสบถด่ากร้าวเมื่อมือสัมผัสเย็นวาบสะกิดเข้าต้นขาด้านในผ่านเสื้อกางเกงนอน ต่างคนแยกห่างจากกันคนละมุมเตียง มือยื้อแย่งผ้าห่มผืนโตลายปลานีโม่น่ารักตรงข้ามหน้าตาตื่นตะลึง“อะไรของมึงไอ้ภีม กูนอนของกูดี ๆ”“มึงจับ... ขาอ่อนกูทำไม?”“เปล่า... ไม่ได้จับ”เถียงกันได้ไม่ทันไร เจ้าปลาน้อยก็ปรากฏเป็นคนคุ้ยเคยที่โผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม“เฮ้ย! น้องวี!”“เบา ๆ ค่ะ พี่ภีมพี่ภาม...” เธอจุปากปรามสองหนุ่มด้วยท่าทางซุกซน สองหนุ่มมองหน้ากันแล้วเลิกส่งเสียงแต่ตกใจเสียแทนพอผ้าห่มโผล่พ้นแค่ศีรษะน้อย เส้นผมดำขลับส่งกลิ่นหอมของแชมพูหลังอาบน้ำใหม่ ๆ“น้องวีมาทำอะไรครับ คุณอาบอกแล้วว่าอย่ามามุดผ้าห่มพวกพี่รู้มั้ย?” ภาคินบอก เขาเกือบที่จะเอื้อมมือไปเลิกผ้าขึ้นแต่พอสบนัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อน เสียงหวานออดอ้อนของคนตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสอง“ขอน้องวีนอนด้วยคนนะคะ... พี่ภีมขา... พี่ภามขา...”แล้วเธอก็คืบคลานออกมาจากผ้านวมหนาสีส้มแปร๋นเข้าไปใกล้ ๆ พวกเขาท

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   39

    “วีก็รักพี่ภามค่ะ...”วีณาเป็นผู้เสียสละเสมอในเมื่อเขายืนยันว่าจะไม่ทำ เธอปล่อยให้เขาพักพิงศีรษะ นั่งทำตาปรือเตรียมรับสิ่งที่จะเกิดเมื่อจับมือหนาขึ้นวางบนหน้าขา ให้เขาเลิกกระโปรงบานขึ้นช้า ๆ พ่นลมหายใจร้อนและเสียงพร่าหวาน“ใส่เข้าไปให้วี... หน่อยนะคะ พี่ภามขา...”ไม่ทำให้ก็บ้าเต็มทน! ภาคินยอมที่จะละวางทิฐิอันสูงส่งลงบ้าง จับเจ้าก้อนกลมใส่กางเกงในตัวน้อยลากผ่านกลางกลีบเกสรงามเปียกชุ่มฉ่ำ สอดเข้าไปจนสุดข้อนิ้ว เขาคิดว่ามันไม่ลึกพอและกลัวว่าเธอจะเจ็บมันกลับเข้าไปได้ง่ายเพราะความเปียกแฉะ...เธอเปียกได้ง่ายดายกับแค่การเล่นเกมส์จ้องตา แววตาร้อนแรงถึงเพียงนี้เขาคงไม่ต้องเล้าโลมอะไรเลย แค่กดปุ่ม...“พี่ภาม... อื้ม...!”งานง่าย ๆ ที่ไม่ง่าย เมื่อสาวน้อยพยายามปิดป้องปากตัวเองด้วยมือเล็กของเธอไม่ให้เสียงดังหลุดรอดออกไป ดวงตาคู่คมปลาบประกายฝังตรึงกับภาพแสนรัญจวนยิ่งเสียกว่านอนกับสาวคนไหน ๆ มาทั้งชีวิตน้องสาวเปียกชุ่มเริ่มเปียกปอนมากขึ้นเรื่อย ๆ เหนือหน้าตักของเขาที่เกิดตื่นตูมสำลักน้ำตาม ร่างบางบิดเร่าจนต้องซบหน้าลงบนบ่าของเขาเพราะอารมณ์แสนรัญจวน แรงสั่นจากภายในพาให้ร่างของเธอสั่นสะท้าน เธอตะเกี

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   38

    แปลกที่วันนี้ยังไม่ถึงวันนั้นของเดือน ภาคินเพิ่งนึกขึ้นได้ด้วยความที่เขาจดจำเรื่องของเธอได้ทุกอย่าง ก็ตอนเหยียบเข้าห้องนอนโทนสีขาวสลับดำราบเรียบ มีกระจกเจ้าหญิงตัวน้อยและมุมของเล่นเล็ก ๆ สมัยเธอยังเป็นเด็กดวงตาคู่คมจรดมองแผ่นหลังบางในเดรสสีขาวสะอาด ปอยผมมัดลวก ๆ วางพาดไว้บนไหล่ขวา“น้องวี... จะแต่งงานเหรอ?” ภาคินถามอย่างไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป เธอแค่หันกลับมาถามเขากลับด้วยแววตามาดมั่น“แต่งไหมล่ะ?”“ถามพี่?”“อืม...”“ผู้หญิงหลายใจ”วีณาหัวเราะออกมา เธอแน่ใจว่าเขาคงได้ยินที่เธอคุยกับพ่อว่าจะแต่งงานกับผู้ชายสองคน“สองค่ะ... สองใจ วีไม่ได้มีหลายใจ หนุ่มอื่นวีไม่เอา วีเอาแค่สองคนนี้” ตอบแล้วปลายนิ้วเรียวจิ้มลงบนแผ่งอกกว้าง ก่อนที่เธอจะแผ่ฝ่ามือออกวางด้วยความไว้วางใจ พิงศีรษะลงกับเสื้อเชิ้ตสีครีมอ่อนของเขาอย่างคลั่งไคล้หลงใหล“ทำอะไรครับ?”“วีขอกอดได้ไหมคะ… พี่ภามขา…”พี่ภามขา! พี่ภีมขา! มาเมื่อไร หัวใจชายหนุ่มอ่อนยวบทุกครั้งไปเหมือนกลายเป็นจุดอ่อนของเขาไปเสียแล้ว ภาคินเพิ่งเลิกเป็นไบโพลาร์ไปหลังโดนรุกเร้าอย่างหนัก เขาปิดตาลงพูด“ครับ... ได้ครับ”แล้วปล่อยให้วงแขนเล็กเลื่อนขึ้นลา

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   37

    “พ่อจะรีบกลับนะ”“ค่ะ”ลูกสาวยิ้มอ่อนมองใบหน้าหล่อเหลา หลังได้ปรับความเข้าใจกัน พ่อกลับมารับประทานอาหารด้วยกันสม่ำเสมอ ยังสังเกตได้ว่าไม่มีสาวมากหน้าหลายตามากวนใจ ภากรก็ไม่ต้องเหนื่อยไปซื้อของสมนาคุณให้หล่อนทั้งหลายเป็นเรื่องดีที่น่าเสียดาย เมื่อลูกน้องฝีมือดีของเธอดันโดนฉกไปคน“ฝากคุณณดาด้วยค่ะ พ่อห้ามหักอกเลขาฯ วีนะคะ ไม่งั้นวีขอเลขาฯ คืน”“เอ้อ... คือมันเป็นอย่างนี้นะ พ่อว่าลูกเข้าใจผิดครับ”“เปล่าเลยค่ะพ่อ เลขาฯ วีนอนอยู่ห้องพ่อนี่คะ นั่นไง”คุณพ่อยิ้มเจื่อนเพราะข่าวมาถึงหูลูกสาวไวเหลือเกิน ประตูเปิดออกอีกรอบหนึ่ง ข้างหลังของคุณพ่อปรากฏเจ้าของร่างบางในเดรสกระโปรงเรียบร้อยงานแบรนด์เนมดูแพงผิดหูผิดตา ถือเอกสารออกมาจากห้องยกมือไหว้เธอก็รับไหว้อย่างไม่ถือสา“ไปเถอะค่ะคุณดา ตามสบายเนอะ”“ค่ะคุณวี... ดาไปก่อนนะคะ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ ไม่ใช่เลยย..”ต่างคนพยายามปฏิเสธไม่ให้เธอเข้าใจผิดแม้ว่าเธอจะแสร้งทำเป็นเข้าใจอย่างคนโลกสวย คิดในแง่ดีว่าเลขาฯ เธอคงช่วยงานคุณพ่ออีกแรง ถึงมองอย่างไรก็แปลกคนเขายังรู้กันทั้งบ้าน!คุณพ่อขอบตาดำเป็นหมีแพนด้าส่วนเลขาฯ คุณลูกเสื้อผ้าไม่เคยเรียบร้อยมืออ่อนขาอ่อน

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   36

    ภากรไม่มีอะไรจะคุยกับน้องชายจริง ๆ เพราะเขาเป็นฝ่ายโดนโกรธ เนื่องมาจากการผิดคำพูดของเขาเองว่าไม่กล้าแตะต้องน้อง เป็นภาคินที่ไม่เข้าใจกระทั่งหญิงสาวกลับมาหาพวกเขาอีกครั้งด้วยอารมณ์ดั่งพายุร้ายที่สงบลง“พี่ภีมพี่ภาม… ตกลงทะเลาะอะไรกันคะ?”“เปล่า...”สองคนตอบพร้อมกันแม้ไม่มีใครมองหน้ากันเลย พวกเขายังนั่งอยู่ที่เดิมคนละฝั่งตรงข้าม นั่นทำเอาวีณาถึงกับถอนหายใจ“อยากให้วีไม่สบายใจเหรอคะ? พี่ภีม... พี่ภาม... อยากเห็นวีร้องไห้ใช่ไหม?” วีณาไม่ไหวต้องใช้วิธีสุดท้ายคือบีบน้ำตา! ทีแรกเธอคิดอยู่ว่าจะประชดพวกเขาด้วยการไปเที่ยวบาร์โฮสหรือสถานที่อโคจรสักที่ แต่มันคงไม่สามารถแก้ปัญหาตอนนี้“น้องวีจะร้องไห้ทำไมครับ? พวกพี่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันสักหน่อย”คนหนึ่งแววตาเอ่อคลอพอเธอตีหน้าเศร้า ส่วนอีกคน “พี่ขอโทษครับ... อย่าร้องนะน้องวี”ภาคินอาจมีหนทางปรับความเข้าใจกับพี่ชาย ในขณะที่เธอได้แต่หวังว่าเขาจะยอมลดทิฐิตัวเองลงเพื่อเธอ“ก็ได้... งั้น... วันนี้กูขออยู่กับน้องบ้าง... ได้ไหม? พี่ภีม...” พูดอึกอัก ภายใต้แววตาเศร้าหมองบอกว่าเขาเจ็บปวดกับการกระทำของภากรมากแค่ไหน ยังเกิดหวงแหน อยากได้เธอขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status