แชร์

14

ผู้เขียน: พันพราย
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-13 21:48:19

ภายใต้ผิวน้ำที่มีฟองลอยฟ่องเกิดอุณหภูมิร้อนระอุขึ้นมาอย่างไม่น่าเป็นไปได้เลย

วีณาจำได้ว่าตอนเธออายุสักประมาณเจ็ดขวบเคยแอบไปเล่นน้ำกับพี่ภีมพี่ภามหลังบ้านในสระน้ำเป่าลมยาง แม่บ้านซื้อมาให้พวกเขาเป็นของขวัญวันเกิดโดยที่พ่อไม่รู้ พวกพี่ ๆ ใส่กางเกงบ็อกเซอร์แค่ตัวเดียวและมันบางมากจนบางอย่างห้อยขยับไปมาสู้แรงโน้มถ่วง

เด็กสาวตัวน้อยในวัยอยากรู้อยากเห็นยังเคยพยายามที่จะชะโงกหน้าตามช่องประตู เพราะเสียงเสียงครวญครางสุดแสบสันของสาว ๆ แต่ละคนผ่านห้องนอนห้องใหญ่สุดในบ้าน เธอแค่อยากรู้ว่าผู้ใหญ่ทำอะไรกัน จวบจนวันที่เห็นเรื่องต่าง ๆ นา ๆ ผ่านสื่อออนไลน์และวิชาเพศศึกษา และวันนี้...

เธอเห็นช้างน้อยห้อยโตงเตงของพี่ภีมกลายร่างเป็นไอ้ช่อนยักษ์!

“พี่ภีมคะ... ขอเสียมารยาทถามแล้วกัน ไอ้ช่อนพี่มันตื่นตัวเฉพาะตอนอยู่กับสาวสวย สาวโป๊หรือว่ายังไง? แล้วของพี่ภีมนี่ถือว่าใหญ่หรือกลาง ๆ ใส่ถุงยางไซส์ไหน? มันมีฟรีไซส์ไหม?”

“วีจะถามทำไมครับ?”

“ของมันต้องมีทุกโรงแรมไหม? ถุงยางน่ะ...”

ภากรผ่อนลมหายใจออกมาแทนที่เขาจะขำ เขารู้ว่าเธอหมายถึงเรื่องอะไร หลังสะบัดผ้าขนหนูผืนน้อยจากเอวสอบลงมาแช่น้ำในอ่างทรงสี่เหลี่ยม น้องชายตัวดีก็กระตือรือร้นตามธรรมชาติของมัน

กิริยาตาโตเท่าไข่ห่านผิดลุคสาวมั่น ก้มหน้าก้มตาหาปลาช่อนในหนองน้ำเหมือนอยากจับมันขึ้นมาดูให้ชัดว่าเป็นไง ทำให้เขาประหม่าเล็กน้อย...

“มีครับ... แต่พี่ว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญ ของสต๊อกควรมีหลายกลิ่นหลายขนาดคละกันไป ลูกค้าสามารถสั่งจากรูมเซอร์วิส ร้านสะดวกซื้อก็มีขาย”

“ออ...”

“มันเป็นเรื่องธรรมดาของผู้ชาย ไม่จำเป็นต้องเจอผู้หญิงโป๊เปลือย มันขึ้นมาได้อย่างเช่นตอนเช้า ๆ วีควรระวังตัวอย่างที่พ่อและพี่คอยบอกวีนะครับ”

ฟองที่มากเกินไปทำให้เธอไม่เห็นอะไร ซ้ำร้ายกว่าคือเธอไม่ได้ฟังพี่ภีมพูดเลย พอนึกถึงคำว่าตอนเช้ายังเผลอเสียดายเพราะว่าไม่เคยจะได้เห็นของพี่ ๆ ตอนย่องเข้าห้องบัตเลอร์หนุ่มในบ้านพนักงาน นั่นวีณาก็เคยทำ!

“เอาเป็นว่าวีจะเพลย์เซฟกับผู้ชายทุกคนเลยเนอะถ้ามีโอกาสได้ลองสักครั้ง... พี่ภีมล่ะ ไปไหนมาไหนป้องกัน... ระวัง? ยืดอกพกถุง?”

ชายหนุ่มเงียบไป เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายอยากข้ามโซนพี่น้องต่างสายเลือด หรือคาดหวังในความสัมพันธ์เหมือนกับตัวเขาจนเธอเงยหน้าขึ้นมาเร่งเร้า

“ตอบมาเร็ว...”

“ไม่ครับ… พี่คิดว่ามันไม่เหมาะกับการพกถุงยางไปทำงานที่บ้านวี พี่ไม่เคยคิดจะทำเรื่องไม่ดีกับลูกสาวคุณอา”

“ตอนนี้ล่ะคะ... มันไม่น่าจะใช่แล้วนะ ทำไมถึงเปลี่ยนใจ?”

“ไม่เปลี่ยนใจ พี่จะนวดให้วีตามที่วีบอก ไม่เกินเลยไปกว่านั้น”

วีณาถึงกับสะบัดหน้าพรืด เหลือบตามองมืออุ่นร้อนเลื่อนขึ้นกดตามรูปขาไล่จากข้อเท้าขึ้นไป เบากว่าที่เคยนวด เขายกเรียวขาสวยไร้รอยแผลขึ้นลอยน้ำเพื่อลูบไล้สบู่ด้วยปลายนิ้วโป้งและนิ้วชี้ บรรจงมือทำราวกับว่าเธอเป็นแก้วอันบอบบางน่าทะนุถนอม

“ทำไมนวดเบาจังเลยคะ?”

“มันไม่ใช่นวดให้หายเมื่อยนะครับ... วี... พี่บอกเราแล้ว...” ในน้ำเสียงราบเรียบบอก พลันฝ่ามือหนากระตุกขาเรียวจนเกือบจมอ่าง เธอพยายามที่จะทรงตัวแต่ก็ถูกวงแขนแข็งดึงเข้าหา ผลักให้หันหลังไปอีกทาง เขากอดกระชับเธอไว้ในอ้อมแขน

ความอบอุ่นแผ่ซ่านมาถึงใจสาวที่เต้นตุบไม่เป็นจังหวะ ไม่มีเหตุผลมาอธิบาย ไหนจะของประหลาดซึ่งมองหาอยู่เมื่อสักครู่ทิ่มตำเหนือสะโพกด้านหลัง เขาโน้มใบหน้าลงกระซิบข้างกกหูทีละคำ

“มันคือนวดเสียว”

คนไร้ประสบการณ์ลอบกลืนน้ำลายดัง เธอได้แต่จินตนาการภาพหนังรักผู้ใหญ่ที่ติดมากับโฆษณาตามสื่อออนไลน์ ช่องประตูช่องเล็กที่เคยเห็นสองร่างสอดสวมกัน กระทั่งฝ่ามือหนาวางลงบนบ่าแผ่วเบา จึงเอี้ยวหน้ากลับไปสบนัยน์ตาคู่สีนิลสนิท

“พี่อยากทำเรื่องนี้อย่างอ่อนโยนกับวีนะครับ มันคงไม่ใช่นวดผ่อนคลายอย่างเดียวสำหรับพี่นะ... น้องวี... รู้มั้ย”

อาจเป็นบรรยากาศพาไปในสถานที่สองต่อสองลำพัง สีหน้าใสซื่อของสาวในอ้อมแขนทำชายโสดรักษาเนื้อตัวมานานสั่นไปร่าง ดวงตาของเขาติดตรึงอยู่กับผิวขาวเนียนละเอียด ริมฝีปากเริ่มมีความคิดของมัน

ภากรก้มหน้าลงช้า ๆ แตะปลายจมูกลงบนบ่ามนสูดกลิ่นหอมที่ถวิลหามาแสนนาน ร่างบางสะดุ้งตกใจแต่ไม่ได้รังเกียจเขาแต่เธอชอบ! เธอชอบมันขนาดพริ้มตาปิดลงจินตนาการถึงพวกเขา

“วีรู้... พี่ภีมคิดอะไร มันก็... ดีนะคะ ตัวพี่ภีมอุ่นจัง” เธออึกอักบอกเขาอย่างไม่เป็นตัวเองเลย พารอยยิ้มปรากฏตรงมุมปากหนา เขาค่อย ๆ เก็บปอยผมที่กองนอนบนฟองสีขาวเหนือเนินอกอิ่มไว้ข้างหลังลำคอเพรียวระหง ตามองร่างสวยสง่ามีฟองก้อนเล็ก ๆ ไหลลงตามร่องอกอย่างชื่นชม

“รู้ก็ดีแล้วครับ... คนสวยของพี่”

“คะ? พี่ภีม... เรียกวีว่าคนสวย?”

ใต้ดวงตาฉ่ำปรือนั้นเธอเกือบไปไม่ถูกทาง พี่ภีมไม่เคยชมเธอด้วยเสน่หา แต่ชมว่าสวยหรือดูดีสำหรับงานเลือกเสื้อผ้าให้อย่างจริงใจ งานตามหน้าที่บัตเลอร์หรือผู้ดูแลส่วนตัว

สาบานได้ว่ารอบนี้เขาจริงจัง! เขาเอาจริง!

“งงอะไรครับคนสวย พี่เรียกน้องวีคนสวยเพราะวีสวยสำหรับพี่ไง”

แววตาคู่คมบอกทุกความรู้สึก เธอกลับไม่คิดว่าเขาจะพูดมันออกมา ใบหน้างามใต้เครื่องสำอางอ่อนแดงซ่านตามอารมณ์ประหลาด อีกครั้งที่กดริมฝีปากลงบนแผ่นหลังนุ่มเนียน เสียงพร่ากระซิบบอก

“ไม่ต้องกลัวนะครับ เจ็บตรงไหนบอกพี่ แต่ว่าคงไม่เจ็บ... เพราะพี่จะไม่ทำมันครับ พี่ยินดีบริการน้องวี...”

“อือค่ะ... อยากทำไรก็ทำเถอะพี่ภีม เอาที่สบายใจเลย” เธอถึงกับหนีแววตาเร่าร้อนถึงเพียงนั้น วีณาแค่อยากรู้ว่าข้างหน้ามีอะไร เธอยินยอมพร้อมไปต่อไม่ว่าเขาจะพาไปที่แห่งหนไหน

ประสาทรับรู้ของเธอหยุดอยู่กับปลายนิ้วเรียวยาวร้อน เล็บสั้นตัดสะอาด ข้อนิ้ว การหักข้อมือขณะกดหลังคอ สันคอ บีบนวดอย่างเชื่องช้า อีกข้างหนึ่งนวดคลึงตามหน้าท้องแบนราบ เอวคอดกิ่วไปถึงเนินอก แต่ละครั้งทำเธอสะดุ้ง

พระเจ้า... พี่ภีมไปเรียนนวดสยิวมาจากสถาบันไหน!

“คนสวย... สวยจัง ตัวหอมที่สุดเลยครับน้องวี...”

ภากรคงลืมตัวไปแล้วจริง ๆ ว่าทำอะไร เขาทิ้งสัมปชัญญะสิ้น บรรจงแตะริมฝีปากบนร่างสง่าน่าหลงใหล บ้างสูดดมกลิ่นหอมอ่อนนับสิบหอมสิบจูบไล่ไปทั่ว กระทั่งใต้ฝ่ามือที่ช้อนคางของเธอเอาไว้ด้วยท่าทางแสนอ่อนโยน หลงใหล

ฝ่ามืออ่อนร้อนนวดคลึงไปทั่วกายสาว หยุดบีบเต้าขวาด้วยสัมผัสแผ่วเบา เน้นย้ำบนปลายยอดแข็งเป็นตุ่มไตที่เธอจะส่งเสียงครางออกมาทุกครั้ง สีหน้าผ่อนคลายของหญิงสาวยามปิดตาลงบอกถึงอารมณ์ปรารถนา สาวน้อยค่อย ๆ กลายเป็นสาวร่านร้อนต้องการบางอย่าง

“อืออ... ดีค่ะ ไม่เจ็บเลย... พี่ภาม”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   41

    ภากรไม่ว่าอย่างไรก็รัก ต่อให้เธอมีความคิดอยากนอนกับผู้ชายสองคนพร้อมกัน! เธอกอดเขาขอโทษเขาที่มีความคิดแบบนั้น และเธอรักภาคินมากแค่ไหน ก่อนขยับไปกอดแฝดคนน้องด้วยท่าทางเหมือนแมวอ้อน“นี่... น้องวีไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะครับ พี่ไม่โกรธอะไรมันแล้ว เรากลับไปนอนห้องเราเถอะนะ”ถ้าเธออยู่ต่อก็คงทนไม่ไหวแน่ ตาคมจรดมองอกอวบอัด ลอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก แต่ไม่วายว่าประสาเขาที่เคยเห็นเธอเป็นเด็กสาวตัวน้อย“ใครสั่งชุดนี้มา มันน่าตีนักนะ ไอ้ภีมใช่ไหม?”“วีซื้อมาเอง... อย่าเห็นวีเป็นเด็กเล็ก ๆ สิคะพี่ภาม”วีณาไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ภาคินรับรู้ความจริงนั้นเมื่อเธอผละจากอกของเขาเพื่อไปหาอีกคน คืบคลานไปอย่างเสือสาว ส่ายก้นงอนขึ้นสูงแต่ก้มตัวและใบหน้าลง เธอรู้หน้าที่ของตัวเองเมื่อก้มหน้าลงงับอาวุธร้ายผ่านกางเกงนอนลายสก็อตสีน้ำเงินเข้ม ร่างกำยำสะดุ้งเฮือกชนหัวคิ้วเข้าหากัน “น้องวี... อู้ยย อาาาส์... ซนอีกแล้วนะเรา...”โพรงปากนุ่มแทบทำให้ภากรสิ้นสติ ยิ่งเธอไม่ใช่คนชอบรีรออะไรมาก มือล้วงเข้าไปจับตัวการได้ก็เอาออกมาลิ้มเลียจากโคนถึงปลายหัวบานฉ่ำต่อหน้าชายอีกคน ซึ่งคงมองไม่เห็นอะไรนอกจากช่องทางเปียกชุ่

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   40

    กูรักน้องมากกว่ามึงด้วยซ้ำ!“น้องวี...”เสียงพึมพำเรียกพาพี่ชายมองขวับ ภากรอยากจะคุยกับน้องชายให้รู้เรื่อง! ทันใดนั้นเอง“เฮ้ย!”“ไอ้เชี้ยภามไปไกล ๆ กูเลยนะมึง!”เสียงสบถด่ากร้าวเมื่อมือสัมผัสเย็นวาบสะกิดเข้าต้นขาด้านในผ่านเสื้อกางเกงนอน ต่างคนแยกห่างจากกันคนละมุมเตียง มือยื้อแย่งผ้าห่มผืนโตลายปลานีโม่น่ารักตรงข้ามหน้าตาตื่นตะลึง“อะไรของมึงไอ้ภีม กูนอนของกูดี ๆ”“มึงจับ... ขาอ่อนกูทำไม?”“เปล่า... ไม่ได้จับ”เถียงกันได้ไม่ทันไร เจ้าปลาน้อยก็ปรากฏเป็นคนคุ้ยเคยที่โผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม“เฮ้ย! น้องวี!”“เบา ๆ ค่ะ พี่ภีมพี่ภาม...” เธอจุปากปรามสองหนุ่มด้วยท่าทางซุกซน สองหนุ่มมองหน้ากันแล้วเลิกส่งเสียงแต่ตกใจเสียแทนพอผ้าห่มโผล่พ้นแค่ศีรษะน้อย เส้นผมดำขลับส่งกลิ่นหอมของแชมพูหลังอาบน้ำใหม่ ๆ“น้องวีมาทำอะไรครับ คุณอาบอกแล้วว่าอย่ามามุดผ้าห่มพวกพี่รู้มั้ย?” ภาคินบอก เขาเกือบที่จะเอื้อมมือไปเลิกผ้าขึ้นแต่พอสบนัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อน เสียงหวานออดอ้อนของคนตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสอง“ขอน้องวีนอนด้วยคนนะคะ... พี่ภีมขา... พี่ภามขา...”แล้วเธอก็คืบคลานออกมาจากผ้านวมหนาสีส้มแปร๋นเข้าไปใกล้ ๆ พวกเขาท

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   39

    “วีก็รักพี่ภามค่ะ...”วีณาเป็นผู้เสียสละเสมอในเมื่อเขายืนยันว่าจะไม่ทำ เธอปล่อยให้เขาพักพิงศีรษะ นั่งทำตาปรือเตรียมรับสิ่งที่จะเกิดเมื่อจับมือหนาขึ้นวางบนหน้าขา ให้เขาเลิกกระโปรงบานขึ้นช้า ๆ พ่นลมหายใจร้อนและเสียงพร่าหวาน“ใส่เข้าไปให้วี... หน่อยนะคะ พี่ภามขา...”ไม่ทำให้ก็บ้าเต็มทน! ภาคินยอมที่จะละวางทิฐิอันสูงส่งลงบ้าง จับเจ้าก้อนกลมใส่กางเกงในตัวน้อยลากผ่านกลางกลีบเกสรงามเปียกชุ่มฉ่ำ สอดเข้าไปจนสุดข้อนิ้ว เขาคิดว่ามันไม่ลึกพอและกลัวว่าเธอจะเจ็บมันกลับเข้าไปได้ง่ายเพราะความเปียกแฉะ...เธอเปียกได้ง่ายดายกับแค่การเล่นเกมส์จ้องตา แววตาร้อนแรงถึงเพียงนี้เขาคงไม่ต้องเล้าโลมอะไรเลย แค่กดปุ่ม...“พี่ภาม... อื้ม...!”งานง่าย ๆ ที่ไม่ง่าย เมื่อสาวน้อยพยายามปิดป้องปากตัวเองด้วยมือเล็กของเธอไม่ให้เสียงดังหลุดรอดออกไป ดวงตาคู่คมปลาบประกายฝังตรึงกับภาพแสนรัญจวนยิ่งเสียกว่านอนกับสาวคนไหน ๆ มาทั้งชีวิตน้องสาวเปียกชุ่มเริ่มเปียกปอนมากขึ้นเรื่อย ๆ เหนือหน้าตักของเขาที่เกิดตื่นตูมสำลักน้ำตาม ร่างบางบิดเร่าจนต้องซบหน้าลงบนบ่าของเขาเพราะอารมณ์แสนรัญจวน แรงสั่นจากภายในพาให้ร่างของเธอสั่นสะท้าน เธอตะเกี

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   38

    แปลกที่วันนี้ยังไม่ถึงวันนั้นของเดือน ภาคินเพิ่งนึกขึ้นได้ด้วยความที่เขาจดจำเรื่องของเธอได้ทุกอย่าง ก็ตอนเหยียบเข้าห้องนอนโทนสีขาวสลับดำราบเรียบ มีกระจกเจ้าหญิงตัวน้อยและมุมของเล่นเล็ก ๆ สมัยเธอยังเป็นเด็กดวงตาคู่คมจรดมองแผ่นหลังบางในเดรสสีขาวสะอาด ปอยผมมัดลวก ๆ วางพาดไว้บนไหล่ขวา“น้องวี... จะแต่งงานเหรอ?” ภาคินถามอย่างไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป เธอแค่หันกลับมาถามเขากลับด้วยแววตามาดมั่น“แต่งไหมล่ะ?”“ถามพี่?”“อืม...”“ผู้หญิงหลายใจ”วีณาหัวเราะออกมา เธอแน่ใจว่าเขาคงได้ยินที่เธอคุยกับพ่อว่าจะแต่งงานกับผู้ชายสองคน“สองค่ะ... สองใจ วีไม่ได้มีหลายใจ หนุ่มอื่นวีไม่เอา วีเอาแค่สองคนนี้” ตอบแล้วปลายนิ้วเรียวจิ้มลงบนแผ่งอกกว้าง ก่อนที่เธอจะแผ่ฝ่ามือออกวางด้วยความไว้วางใจ พิงศีรษะลงกับเสื้อเชิ้ตสีครีมอ่อนของเขาอย่างคลั่งไคล้หลงใหล“ทำอะไรครับ?”“วีขอกอดได้ไหมคะ… พี่ภามขา…”พี่ภามขา! พี่ภีมขา! มาเมื่อไร หัวใจชายหนุ่มอ่อนยวบทุกครั้งไปเหมือนกลายเป็นจุดอ่อนของเขาไปเสียแล้ว ภาคินเพิ่งเลิกเป็นไบโพลาร์ไปหลังโดนรุกเร้าอย่างหนัก เขาปิดตาลงพูด“ครับ... ได้ครับ”แล้วปล่อยให้วงแขนเล็กเลื่อนขึ้นลา

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   37

    “พ่อจะรีบกลับนะ”“ค่ะ”ลูกสาวยิ้มอ่อนมองใบหน้าหล่อเหลา หลังได้ปรับความเข้าใจกัน พ่อกลับมารับประทานอาหารด้วยกันสม่ำเสมอ ยังสังเกตได้ว่าไม่มีสาวมากหน้าหลายตามากวนใจ ภากรก็ไม่ต้องเหนื่อยไปซื้อของสมนาคุณให้หล่อนทั้งหลายเป็นเรื่องดีที่น่าเสียดาย เมื่อลูกน้องฝีมือดีของเธอดันโดนฉกไปคน“ฝากคุณณดาด้วยค่ะ พ่อห้ามหักอกเลขาฯ วีนะคะ ไม่งั้นวีขอเลขาฯ คืน”“เอ้อ... คือมันเป็นอย่างนี้นะ พ่อว่าลูกเข้าใจผิดครับ”“เปล่าเลยค่ะพ่อ เลขาฯ วีนอนอยู่ห้องพ่อนี่คะ นั่นไง”คุณพ่อยิ้มเจื่อนเพราะข่าวมาถึงหูลูกสาวไวเหลือเกิน ประตูเปิดออกอีกรอบหนึ่ง ข้างหลังของคุณพ่อปรากฏเจ้าของร่างบางในเดรสกระโปรงเรียบร้อยงานแบรนด์เนมดูแพงผิดหูผิดตา ถือเอกสารออกมาจากห้องยกมือไหว้เธอก็รับไหว้อย่างไม่ถือสา“ไปเถอะค่ะคุณดา ตามสบายเนอะ”“ค่ะคุณวี... ดาไปก่อนนะคะ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ ไม่ใช่เลยย..”ต่างคนพยายามปฏิเสธไม่ให้เธอเข้าใจผิดแม้ว่าเธอจะแสร้งทำเป็นเข้าใจอย่างคนโลกสวย คิดในแง่ดีว่าเลขาฯ เธอคงช่วยงานคุณพ่ออีกแรง ถึงมองอย่างไรก็แปลกคนเขายังรู้กันทั้งบ้าน!คุณพ่อขอบตาดำเป็นหมีแพนด้าส่วนเลขาฯ คุณลูกเสื้อผ้าไม่เคยเรียบร้อยมืออ่อนขาอ่อน

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   36

    ภากรไม่มีอะไรจะคุยกับน้องชายจริง ๆ เพราะเขาเป็นฝ่ายโดนโกรธ เนื่องมาจากการผิดคำพูดของเขาเองว่าไม่กล้าแตะต้องน้อง เป็นภาคินที่ไม่เข้าใจกระทั่งหญิงสาวกลับมาหาพวกเขาอีกครั้งด้วยอารมณ์ดั่งพายุร้ายที่สงบลง“พี่ภีมพี่ภาม… ตกลงทะเลาะอะไรกันคะ?”“เปล่า...”สองคนตอบพร้อมกันแม้ไม่มีใครมองหน้ากันเลย พวกเขายังนั่งอยู่ที่เดิมคนละฝั่งตรงข้าม นั่นทำเอาวีณาถึงกับถอนหายใจ“อยากให้วีไม่สบายใจเหรอคะ? พี่ภีม... พี่ภาม... อยากเห็นวีร้องไห้ใช่ไหม?” วีณาไม่ไหวต้องใช้วิธีสุดท้ายคือบีบน้ำตา! ทีแรกเธอคิดอยู่ว่าจะประชดพวกเขาด้วยการไปเที่ยวบาร์โฮสหรือสถานที่อโคจรสักที่ แต่มันคงไม่สามารถแก้ปัญหาตอนนี้“น้องวีจะร้องไห้ทำไมครับ? พวกพี่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันสักหน่อย”คนหนึ่งแววตาเอ่อคลอพอเธอตีหน้าเศร้า ส่วนอีกคน “พี่ขอโทษครับ... อย่าร้องนะน้องวี”ภาคินอาจมีหนทางปรับความเข้าใจกับพี่ชาย ในขณะที่เธอได้แต่หวังว่าเขาจะยอมลดทิฐิตัวเองลงเพื่อเธอ“ก็ได้... งั้น... วันนี้กูขออยู่กับน้องบ้าง... ได้ไหม? พี่ภีม...” พูดอึกอัก ภายใต้แววตาเศร้าหมองบอกว่าเขาเจ็บปวดกับการกระทำของภากรมากแค่ไหน ยังเกิดหวงแหน อยากได้เธอขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status