Semua Bab มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก: Bab 21 - Bab 30

“วันนี้เราไปกินหมูกระทะกันไหมครับ? ไม่ได้กินด้วยกันนานแล้วอ่ะ” ตะวันเอ่ยปากชวนเพื่อนหลังเลิกเรียน“อยากกินอยู่พอดีเลยค่ะ” ใบหม่อนเอ่อสมทบขึ้นจิวารีหันขวับมองผู้พูดทันที นี่หล่อนคิดไม่ได้จริง ๆ เหรอว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน ทั้งที่บรรยากาศมันก็กระอักกระอ่วนทุกครั้งที่หล่อนเข้ามาในวงสนทนาโดยไม่ได้รับเชิญ ถึงแม้หล่อนจะเป็นเด็กของอิทธิพลก็เถอะ จำเป็นต้องมานั่งหยอดคำหวานโชว์เพื่อนเพื่ออะไร ใครเขาอยากจะฟังอยากจะเห็นกัน ไอ้ดินก็เหลือเกินอยากพลอดรักทำไมไม่ไปในที่ส่วนตัว หรือไม่ที่คอนโดก็คงยังไม่เต็มอิ่มกระมังแต่สำหรับอิทธิพลแล้วเขาแค่อยากอยู่ดูให้เห็นกับตา ว่าเพื่อนสาวคนสนิทเที่ยวหว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายคนไหนตามมาจีบบ้างในแต่ละวันเท่านั้นเอง เพราะอยู่ดี ๆ ก็เฉยชาใส่เขาจากหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้“แต่วันนี้จิ๋วไม่ว่างเอาไว้วันหลังแล้วกัน” เอวาตอบตะวันอิทธิพลช้อนสายตาขึ้นมองหน้าคนไม่ว่างพร้อมกับคำถามในใจแต่ไม่มีคำพูดใดออกจากปาก แต่ก่อนว่างไม่ว่างก็ต้องว่างถ้าต้องไปกับกลุ่มเพื่อนสนิท หรืออาจจะกำลังปรับความเข้าใจกับเทวฤทธิ์จนไม่มีเวลาสำหรับเรื่องอื่นตามที่เพื่อน ๆ ในชมรมแซวชายหนุ่มให้เขาได้ยินอยู่บ่อ

แวววิ่งออกมาดูที่หน้าบ้านเมื่อเสียงกดออดดังขึ้น และเห็นตำรวจสายตรวจยืนอยู่หน้าบ้าน ก่อนจะเข้าไปแจ้งสมาชิกในวงปาร์ตี้ ฐากูรขมวดคิ้วอย่างหัวเสียเมื่อลงมาเติมของที่ห้องรับรองกะจะขึ้นไปชั้นบนอีกครั้ง และจะหาวิธีให้เธอเปิดห้องออกมาให้ได้“เธอแจ้งตำรวจเหรอ?” หรี่ตาคาดโทษแววที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไร“แววเปล่านะคะ แววไม่กล้าหรอกค่ะ” ประสานมือก้มหน้าลนลานด้วยความกลัว“พวกมึงอยู่ในนี้แหละเงียบ ๆ ด้วย เดี๋ยวพ่อมึงเล่นไม่เลิกกูขี้เกียจตอบคำถามแม่กู” หันไปสั่งเพื่อน ๆ ก่อนจะเดินออกไปหน้าประตูบ้าน“สวัสดีครับ” ตำรวจสายตรวจกล่าวทักทายฐากูรที่เดินออกมาจากด้านใน“มีคนแจ้งว่าที่นี่ใช้เสียงดังก่อความรำคาญในยามวิกาล และมีการกักขังหน่วงเหนี่ยวที่นี่ เราต้องขอเข้าตรวจค้นครับ”“เข้าใจผิดหรือเปล่าครับคุณตำรวจ กักขังหน่วงเหนี่ยวอะไรกันครับ” ฐากูรขมวดคิ้วหรี่ตามองตำรวจอย่างไม่เกรงกลัว“เปิดประตูให้ความร่วมมือด้วยครับเราต้องทำตามหน้าที่” เจ้าหน้าที่ตำรวจโชว์หมายค้นและรอให้เปิดประตู แต่อีกฝ่ายยังสงวนท่าทีกับสภาพร่างกายมองด้วยตาเปล่าก็พอจะเดาได้ว่าไม่ใช่ปาร์ตี้ธรรมดาแน่นอนเอวาเงี่ยหูฟังเสียงอยู่บนห้อง เพลงจากห้อ

สวนอาหารครัวคิมหันต์ในตอนกลางวันที่ปกติแล้วค่อนข้างเงียบเหงา จะมีเพียงแค่พนักงานทำความสะอาดและเตรียมความพร้อมของร้านก่อนเปิดในช่วงเย็นเท่านั้น แต่วันนี้ครึกครื้นด้วยนักดนตรีที่รวมตัวกันเพื่อรอการประชุมตามที่เจ้าของร้านนัด“พี่แจ็คถึงร้านหรือยัง?” จิวารีโทรหาผู้เป็นพี่หลังจากพาเอวามาทำธุระข้างนอก และต้องรอให้เธอไปส่งที่ร้าน เสียงปลายสายจากจิวากรบอกให้รีบเข้ามา ใกล้ได้เวลาประชุมแล้ว“เสร็จธุระกับเอวาแล้วจิ๋วจะรีบเข้าไป” ก่อนจะวางสายการรวมตัวกันสำหรับประชุมนักดนตรีสองวงในวันนี้เป็นอันต้องยกเลิก เนื่องจากคิมหันต์มีธุระเร่งด่วน และแจ้งเลื่อนประชุมเป็นวันหลังโดยจะแจ้งให้ทราบอีกครั้ง ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันกลับ จิวากรโทรหาน้องสาวเพื่อจะแจ้งเรื่องเลื่อนประชุมแต่ปลายทางไม่รับสาย กดต่อสายอีกครั้งและโทรศัพท์ก็ดับสนิทลง“อ้าว...ไอ้เหี้ยแบตหมด” สบถคนเดียวอาการมึน ๆ จากการดื่มของเมื่อวาน ทำให้เมื่อกลับถึงห้องก็นอนยาวจนลืมชาร์ตแบตเตอรี่โทรศัพท์ไว้ ตื่นมาอีกทีก็สายมากเสียแล้วมีเวลาเสียบชาร์ตแค่ครู่เดียวเท่านั้น มิหนำซ้ำพาวเวอร์แบงก์ก็ใช้จนหมดเกลี้ยงและเสียบค้างไว้ที่บ้าน สายชาร์ตก็ไม่ได้หยิบมาด้วย

ดวงยี่หวาหยิบซองกระดาษจากทีมนักสืบมาเปิดดูด้านใน หลังจากรอให้ทรงกลดดำเนินการจนเวลาล่วงเลยไปนานก็ยังไม่ได้เรื่องได้ราว จนเธอและพิมพ์พรรณต้องร่วมมือกันและออกโรงเอง ภาพถ่ายที่ได้มาทำให้รอยยิ้มผุดขึ้นที่ริมฝีปากอย่างพอใจ หลังจากทรงศักดิ์เรียกให้เธอและทรงกลดเข้าพบ เมื่อได้รับข้อมูลจากสองแม่ลูกนั่น เรื่องการหมั้นหมายระหว่างเอวาและอิทธิพลแล้วเธอจะต้องวางแผนอย่างรอบคอบ ในการโค่นกาฝากจอมมารยาข้างกายพ่อสามีให้ได้ โดยให้คนของเธอที่ทำงานในบริษัทของทรงศักดิ์ ส่งกิ๊ฟเวาเชอร์ฟรีให้ขวัญชนกล่วงหน้า ของร้านสปาไฮโซในกลุ่มเพื่อนของเธอ แยกหล่อนออกห่างจากทรงศักดิ์ในวันนี้เพื่อให้เธอทำงานได้ง่ายขึ้นวันนี้คงเป็นนิมิตหมายที่ดีสำหรับเธอที่จะถอนรากถอนโคนกาฝากลงจากต้นไม้ใหญ่ เธอสวมเดรสยาวเข้ารูปสีงาช้างที่ตัดเย็บอย่างประณีต เสริมความออร่าและสง่างาม กลิ่นหอมจากแบรนด์มีระดับลอยคละคลุ้งเมื่อเธอเดินผ่าน และทิ้งร่องรอยของความมีระดับไว้ ทุกท่วงท่าที่ย่างก้าวเต็มไปด้วยความมั่นใจ ก่อนเลขาของทรงศักดิ์จะเคาะประตูห้องประธานและเปิดให้เธอเดินเข้าไปด้านในทรงศักดิ์เงยหน้าขึ้นมองลูกสะใภ้ ก่อนจะหุบแฟ้มในมือลงเอนหลังพิงพนักเก

เช้าวันท้องฟ้าเปิด บรรยากาศแจ่มใสในวันพิเศษของการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัย เสียงกลองที่ตีกระหึ่มดังไปทั่วสนาม และเพลงปลุกใจที่ออกจากลำโพงรอบทิศทางดังก้องกังวานอยู่ ขบวนนางรำ มโนราห์ เทพเทวา กินรี หรือแม้กระทั่งการคอตเพลย์ย้อนยุค เดินนำหน้าขบวนพาเหรดอย่างสวยงาม กำลังเคลื่อนไปตามลานสนามกว้างที่เนืองแน่นไปด้วยกลุ่มนักศึกษาที่แต่งกายตามสีประจำของคณะ สร้างความตื่นตาตื่นใจกันอย่างคึกคักบนอัฒจันทร์สูงก็เช่นเดียวกัน กลุ่มหนุ่มสาวที่ส่งเสียงโห่ร้องบวกกับเสียงปรบมือที่เต็มไปด้วยพลังแห่งมิตรภาพเมื่อขบวนพาเหรดเคลื่อนผ่าน ธงสีถูกโบกสะบัดพัดพลิ้วไหวกระทบแสงแดดที่สาดส่องลงมาท่ามกลางจังหวะดนตรี กลุ่มนักศึกษามากมายกำลังถ่ายภาพและบันทึกวิดีโออยู่เพื่อเก็บไว้ในภาพความทรงจำ เสียงประกาศตารางการแข่งขันดังอยู่เป็นระยะ เพื่อให้นักกีฬาได้เตรียมความพร้อมการแข่งขันกีฬาหลายประเภทเริ่มขึ้นพร้อมกัน เสียงกลองเสียงแตรประสานกับจังหวะดนตรีคึกคักของกองเชียร์ก็เริ่มขึ้นเอวา จิวารี นั่งอยู่บนมุมสูงของอัฒจันทร์ ข้าง ๆ คือหนุ่มตี๋ตะวัน ขอบสนามสองฝั่งคือนักกีฬาฟุตบอลที่จะลงแข่งขันกันในวันนี้กลุ่มนักฟุตบอลในชุดกีฬาสีฟ้าสดใส