Lahat ng Kabanata ng มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก: Kabanata 31 - Kabanata 40

ภาพจิวารียิ้มกว้างเห็นฟันขาว โดยมีภูผายืนยิ้มมองหน้าเธออยู่ข้าง ๆ ด้วยสายตาละมุน ในมือถือขนมไทย อีกมือจิ้มชิ้นขนมยกขึ้นมาตรงหน้าเหมือนจะป้อนหญิงสาว หรือว่าตะวันแอบไปเรียนถ่ายรูปมาหรือเปล่าถึงได้ภาพเหมาะเจาะเหมือนจับวางแบบนี้และอีกหลายภาพก็ถูกส่งเข้ากลุ่มอย่างรัว ๆ เหมือนตั้งใจ คู่ของเอวากับกีตาร์ก็ไม่เบา ตะวันหามุมได้ไม่เลว กดถ่ายภาพแชะแล้วแชะอีก จนเป็นที่น่าพอใจธีธัช : “ลำไย”ธีธัช : “กูหล่อกว่าเยอะ”ข้อความตอบกลับจากธีธัชเพียงคนเดียว แต่ถูกเปิดอ่านแล้วจากทุกคนในกลุ่มอิทธิพลหยุดยืนมองภาพตรงหน้าหย่างหงุดหงิด ตอนเขาลงแข่งเธอก็ไม่ไปดูไปเชียร์ กวาดตามองหารอบสนามก็ไม่มีแม้เงา ที่แท้ก็อยู่กับไอ้นี่นี่เอง ปากก็บอกไม่ได้ชอบมัน เก่งนักเรื่องหว่านเสน่ห์แบบไม่ได้คิดอะไร นี่เหรอไม่คิดของเธอ“หยุดทำไมละคะพี่ดิน?” น้ำฝนที่เกาะแขนอยู่เงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่ม“เปล่า”“ชิมนี่ดูสิคะอร่อยนะ เธอจิ้มผลไม้สดยื่นให้ชายหนุ่มทำท่าเหมือนจะป้อน”“ไม่พี่ไม่ชอบ” น้ำเสียงค่อนข้างห้วน หงุดหงิดคนตรงหน้าก็มากพอแล้ว น้ำฝนยังจะเดินตามต้อย ๆ เหมือนเป็นเงาเขาอยู่ได้ ขนาดปลีกตัวออกมายังจะตาดีมองเห็นอีก“อันนี้ละกัน” เธอ

หลังจากจิวากรขึ้นไปส่งสองสาวที่ห้องเรียบร้อย จิวารีก็ขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า“พี่วางกุญแจรถไว้ตรงนี้นะ” ชายหนุ่มหันไปบอกเอวา“ขาเป็นไงบ้างรีบทายาสิ”“ค่อยยังชั่วแล้วค่ะ” เธอโกหกไม่เนียนเพราะยังเดินกะเผลกอยู่ และนั่งลงที่โซฟา“ยาอยู่ตรงไหน เดี๋ยวพี่หยิบให้?”“อยู่ในลิ้นชักตรงนั้นค่ะ” เธอชี้ไปที่โต๊ะมุมห้อง จิวากรเดินไปหยิบยามาและนั่งลงกับพื้นเตรียมทาข้อเท้าให้เธอ“ไม่เป็นไรค่ะพี่แจ็ควาทาเองได้” ขยับเท้าหลบมือเขา“อยู่เฉย ๆ”สั่งหญิงสาวและเงยหน้าขึ้นมองเธอ จับข้อเท้าเธอและดึงออกมาด้านหน้า เปิดหลอดยาและทาลงเบา ๆ พร้อมกับนวดคลึงไปมาให้ตัวยาซึมเข้าไปด้านในเอวาก้มมองใบหน้าเข้มที่กำลังนวดข้อเท้าให้อย่างตั้งใจ เขาในมุมอ่อนโยนแบบนี้ก็ดูอบอุ่นน่ารัก เผลออมยิ้มน้อย ๆ เห็นเพียงสันจมูกและหัวคิ้วที่เด่นชัด มองเลยมาที่ซอกหู สันกราม ลำคอแข็งแรง บ่ากว้าง และแผ่นหลังที่เธอเพิ่งซบมาตลอดทางก่อนขึ้นรถ กลิ่นน้ำหอมจากกายของเขายังติดปลายจมูกอยู่เลย รับรู้ได้ถึงความรู้สึกแปลก ๆ ที่ผุดขึ้นมาในใจ เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้ชายคนไหนมาก่อนเลยให้ตายเถอะ นี่ฉันชอบพี่แจ็คเหมือนที่ไอ้จิ๋วบอกจริง ๆ เหรอ?ชักเท้

กล่องเครื่องสำอางที่ซื้อตุนไว้เมื่ออยากได้ แต่ไม่เคยได้ใช้แบบจัดเต็มเลยสักครั้ง ถูกนำมาวางเต็มโต๊ะดื่มให้ลืมในห้องแต่งตัว ถัดไปคือกองเสื้อผ้าชิ้นเล็กชิ้นน้อยหลากหลายสไตล์ ทั้งสวยหวานละมุน และโทนเซ็กซี่ เสียงเพลงที่เปิดคลอเบา ๆ สร้างบรรยากาศในห้องที่แอร์เย็นฉ่ำบวกกับเสียงฮัมเพลงจากปากของเอวาสองสาวในชุดคลุมหลังอาบน้ำ กำลังเตรียมตัวสำหรับค่ำคืนของการฉลองบัณฑิตใหม่ให้กับตัวเอง เหมือนยกภูเขาลูกใหญ่ออกจากอก เอวาฮัมเพลงชิว ๆ อย่างอารมณ์ดีแต่สายตาคอยลอบมองเพื่อนอยู่เป็นระยะ จากการจับสังเกตจิวารีที่เปลี่ยนไป ใจลอยอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนจนบางครั้งเหมือนเธอพูดอยู่แค่ฝ่ายเดียว และแน่นอนอาการแบบนี้ต้องมีอะไรอยู่ในใจเป็นแน่เจ้าของห้องเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบกระป๋องเบียร์มาเปิดจิบย้อมใจ และยื่นอีกกระป๋องส่งให้เพื่อนสาว“แกโอเคหรือเปล่า?”“โอเคสิ ทำไมเหรอ?” จิวารีรับกระป๋องเบียร์มาเปิดและยกขึ้นจิบ แสร้งทำหน้าชิวให้เพื่อน“แต่ฉันว่าไม่” เอวาจ้องหน้าเพื่อนจริงจัง ถึงแม้จะรู้ดีว่าจิวารีปากแข็งแค่ไหน แต่สิ่งที่เก็บไว้ในใจของเธอตอนนี้มันเก็บไว้ไม่มิดแล้ว และล้นออกมาทางแววตาจนสังเกตได้“ฉัน...ดูแย่ขนาดนั้นเห

แสงไฟจากหน้ารถสาดส่องปะทะร่างพร้อมเสียงแตรที่บีบค้างดังลั่น เอวาหันไปมองต้นเสียงเห็นเพียงแสงสว่างจ้าขาวโพลน เธอยกมือขึ้นบังแสงที่ส่องกระทบดวงตาพร้อมกับร่างที่ถูกกระชากหลบรถที่พุ่งมา“อยากตายรึไงวะ” เสียงผู้โดยสารในรถที่เปิดกระจกลงตะโกนด่าเธอ ก่อนจะขับผ่านไป ดูแล้วก็คงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ไม่ต่างจากเธอสินะจิวากรรวบร่างบางไว้ในอ้อมแขน เอวายังตะลึงงันอยู่ด้วยความตกใจ“เป็นอะไรหรือเปล่า?” จับไหล่บางดึงร่างเธอออกจากอ้อมกอด ในมือชายหนุ่มถือรองเท้าส้นสูงที่เธอเพิ่งถอดทิ้งมาด้วย ถามด้วยความเป็นห่วง เอวาที่เกือบจะสร่างเมารวบรวมสติคืนมา มองหน้าชายหนุ่มนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะปัดมือเขาออกให้พ้นตัว กะจะหันหลังเดินหนีแต่ถูกมือหนาคว้าข้อมือไว้“เอวา...” ลากเสียงยาวอย่างเหนื่อยใจ“ดึกแล้วกลับบ้านได้แล้ว”“พี่แจ็คกลับไปเลย...วากลับเองได้” แอลกอฮอล์ในร่างที่บีบให้แก้มแดงระเรื่อบวกกับอารมณ์นอยด์ภายในที่ไม่อยากจะคุยดีกับเขา“พี่ขอโทษ...ถ้าทำให้เธอโกรธ”“เอากุญแจมา” แบมือตรงหน้าเขา เพิ่งนึกได้ว่าเดินหนีเขามาทั้งที่กุญแจไม่ได้อยู่กับตัวเอง“พี่ไปส่ง เมาขนาดนี้ขับกลับมันตราย”“ไม่...ไม่อยากเป็นภาระใคร” อมความน้

จิวารีงัวเงียตื่นมาเข้าห้องน้ำในตอนเช้ามืด ตามด้วยการกินยาแก้ปวดและเดินกลับห้องทิ้งหัวลงหมอนนอนต่อ ลืมตาตื่นอีกทีก็ใกล้เที่ยง มือควานหาโทรศัพท์บนหัวเตียงกดดูเวลาที่หน้าจอ ก่อนจะวางลงที่เดิม ค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งและนิ่งอยู่สักครู่ มือนวดวนอยู่ข้างขมับ ก่อนลุกขึ้นไปอาบน้ำเรียกความสดชื่นคืนให้ร่างกายละอองน้ำเย็นที่ซ่ากระเซ็นลงสู่ร่างตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เรียกความตื่นตัวคืนมาได้ไม่น้อย กลิ่นหอมของแชมพูบวกกับกลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ ยังติดอยู่ที่ปลายจมูกผสมคละคลุ้งกันภายใต้ไอน้ำเย็นในห้องน้ำเล็ก ๆ จิวารียืนนิ่งใต้ฝักบัวปล่อยให้สายน้ำไหลลงชำระความมึนเมาและความรุงรังในใจออกไปให้หมด ในสมองก็พลอยลำดับเหตุการณ์ของเมื่อคืนไปด้วยภายใต้ภาพความทรงจำที่แสนจะเลือนรางเท่าที่สมองจะบันทึกไว้ได้แต่สิ่งที่ชัดเจนที่สุดกลับเป็นความฝันนี่เธอเป็นหนักเอาการถึงขั้นฝันว่าได้จูบกับเขาแล้วเชียวเหรอ มือเสยผมที่เปียกปอนลงสองข้างแก้มขึ้น เงยหน้ารับละอองน้ำเย็น เป่าปากถอนหายใจทิ้ง อีกนานแค่ไหนกันนะถึงจะกล้าเผชิญหน้ากับเขาเหมือนเดิมแบบไม่รู้สึกอะไรได้ เอาน่า ต่อไปก็คงไม่ได้เจอกันแล้วล่ะ เรียนจบแล้ว ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายหางานทำ