บททั้งหมดของ เล่ห์มารซาตานทมิฬ: บทที่ 21 - บทที่ 30

“ยอมตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง” เขาจูงมือน้อยไปที่เตียง เธอหยิบสมุดเลคเชอร์ที่สรุปเนื้อหาเอาไว้และตำราเรียนมาด้วย“นั่งตรงนี้สิ” เขาตบลงบนตัก เธอส่ายหน้าอายๆ แต่คุณธรรมนั่งพิงหัวเตียงแยกขาจนกว้างแล้วจับเธอไปนั่งแทรกตรงหว่างขาของเขา ให้เธอพิงหลังไปกับอกกว้าง ภัทรวนันต์เกร็งตัวขัดเขินเมื่อต้องแนบชิดกับเขาแบบนั้น“อ่านไปสิ ห้ามขยับไปไหน พี่อยากกอดพัด” เขาวางคางบนไหล่มนกระซิบเบาๆ“พี่คุณทำให้พัดอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง” เธอบอกเสียงแผ่วอย่างขัดเขิน“อ่านไปสิสาวน้อย ถือว่าพี่เป็นหมอนรองหลังก็ได้” เขากระซิบบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ภัทรวนันต์เม้มปากเล็กน้อย พยายามหันไปสนใจกับตำราเรียนของตัวเองเสีย “อ่านให้ดังๆ ด้วย อธิบายให้พี่ฟัง พี่อยากฟัง” เขาสั่งเมื่อเธอนิ่งเงียบไป“ค่ะ” ภัทรวนันต์ตอบรับด้วยน้ำเสียงประชดเล็กๆ กับคนเอาแต่ใจ ยอมทำตามโดยง่าย เพราะอยากอ่านหนังสืออีกสักรอบก่อนสอบเธออ่านไปได้สักนิดก็ต้องชะงัก เมื่อได้ยินเสียงขัดของคนที่ทำตัวนิ่งมาตลอดเหมือนสนใจในสิ่งที่เธออ่านให้ฟัง“ไม่ใช่อย่างนั้น”“คะ” เธอหยุดกึกหันหน้ามามองก็เจอกับริมฝีปากร้อนที่หอมลงมาฟอดใหญ่ “อุ๊ย!” อุทานที่โดนเอาเปรียบอีกแล้ว

ประตูถูกปิดลง แต่ความอยากรู้อยากเห็นของเธอไม่ได้ปิดลงไปด้วย ภัทรวนันต์ใจสั่นระรัวค่อยๆ แนบหูกับประตูห้องน้ำ เสียงแปลกๆ และเสียงคำรามครางหนัก ลมหายใจหอบรุนแรงทำให้เธอขมวดคิ้ว ก่อนจะหน้าแดง คาดเดาไม่ออกว่าเขาทำอะไรอยู่ แต่มันคงเป็นสิ่งที่น่าอายเหมือนที่เธอถูกกระทำอย่างแน่นอนคุณธรรมช่วยตัวเองอีกครั้ง เมื่อสักครู่เขายังอัดอั้นในกายไม่หาย เสียงเข้มสบถอย่างร้าวราน นึกถึงร่างสาวแล้วขยับมือกับแก่นกายชายเพื่อปลดปล่อยอีกครั้งให้คลายจากความทรมานที่เป็นอยู่“ว้าย!” ภัทรวนันต์สะดุ้งเมื่อประตูห้องน้ำถูกเปิดออก เธอผวาถอยหลังไปหลายก้าว“ทำอะไร” คุณธรรมแกล้งถามเสียงดุ หน้าหล่อเหลาแดงก่ำอย่างห้ามไม่อยู่ ยัยเด็กบ้านี่จะรู้หรือเปล่าว่าเขาทำอะไรอยู่ในห้องน้ำ ถ้าเธอรู้ว่าเขาช่วยตัวเองจะน่าอายแค่ไหนกัน“ปะ... เปล่าค่ะ”“โกหก” เขาเข้าประชิดตัว กอดรัดเอาไว้แนบอก จ้องตาคาดคั้น ภัทรวนันต์หลบสายตาก้มหน้างุด“ค่อยสะสางเพราะนี่เจ็ดโมงกว่าแล้ว” เขากดจุมพิตแก้มเนียนอย่างอดใจไม่ไหว แต่ดันหลังเด็กสาวไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อเปลี่ยนชุด“ขอไปเปลี่ยนในห้องน้ำได้ไหมคะ” เธอต่อรอง“ไม่ได้ ตรงนี้แหละ พี่เห็นจนเบื่อแล้ว จอแบนขนา

พี่จะมารับ ห้ามหนีกลับ ไม่อย่างนั้นโดนทำโทษแน่” หันมาขู่สาวน้อยข้างกาย เธอเผลอหน้างอเล็กน้อยเมื่อโดนขู่เอาแบบนี้ ในที่สุดภัทรวนันต์จำต้องบอกเวลาให้คนข้างกายรับรู้ ไม่เช่นนั้นเขาคงจะหาเรื่องทำโทษเธออีกแน่นอนรถคันหรูแล่นมาจอดในโรงเรียนที่หญิงสาวศึกษาอยู่ เขาเคยเป็นอดีตนักเรียนของที่นี่ ชายหนุ่มก้าวลงจากรถคันโก้ราคาเหยียบล้านพร้อมกับเดินไปเปิดประตูให้คนที่นั่งมาด้วยกัน โดยที่หญิงสาวเองกำลังเก็บของเตรียมจะเปิดประตูเอง ไม่อยากรบกวนเขา แต่กลับไม่ทันคนที่ทำอะไรรวดเร็วไปหมดสายตาของนักเรียนทั้ง ม.ต้น และ ม. ปลาย หลายคนมองมายังชายหนุ่มและหญิงสาวเป็นตาเดียวกันด้วยความสนอกสนใจ ก่อนหันไปจับกลุ่มคุยกันอย่างออกรส ส่วนมากจะชื่นชมในความหล่อเหลาคมเข้มของคุณธรรม แถมยังแอบอิจฉาภัทรวนันต์ที่นอกจากจะเกิดมาสวยหวานน่ารักแล้ว ยังมีหนุ่มๆ ล้อมหน้าล้อมหลัง รุมกันจนแทบจะต้องวิ่งหนี ไม่เป็นตัวของตัวเองอยู่หลายครั้ง“พัด” เสียงของอัครเดชทำให้ภัทรวนันต์หันไปมองด้วยความเสียใจที่ทำให้ชายหนุ่มเสียความรู้สึก แต่อีกฝ่ายมองสบตาเธออย่างเข้าใจ คุณธรรมกัดกรามกรอด เดินมากุมไหล่มนของหญิงสาวเอาไว้เมื่อเห็นอีกฝ่ายมองสบตากับอั

ชญาณิศายิ้มให้คุณธรรม เขายิ้มตอบอย่างเลี่ยงไม่ได้“พัดขอตัวก่อนนะคะ” ทนเห็นความใกล้ชิดของเขาไม่ไหว เธอจึงเอ่ยขอตัว“เดี๋ยวจ้ะ”“พี่เดียร์มีอะไรเหรอคะ” ไม่อยากอยู่ต่อแม้แต่วินาทีเดียว แต่ขาแข็งก้าวไม่ออกเมื่อถูกเรียกเอาไว้ พร้อมกับเอ่ยถามเสียงแผ่ว“เดี๋ยวดื่มน้ำเสร็จ น้องพัดแวะมาที่ห้องพี่ก่อนได้ไหม แป๊บเดียวเอง พี่ซื้อของมาฝากจ้ะ วันนี้ไปซื้อของจากในเมืองมา เห็นว่ามันน่ารักดีเหมาะกับน้องพัด ดีที่โจรกระชากไปไม่หมดนะคะ เลยยังเหลืออีกหลายชิ้นที่ใส่รถไว้ก่อนหน้า”“อ๋อ... ค่ะ ขอบคุณค่ะ” ภัทรวนันต์กล่าวขอบคุณ ก่อนจะเดินลงไปด้านล่างด้วยจิตใจเลื่อนลอย พยายามสลัดภาพสองคนออกไปจากหัวสมอง คิดเพียงแค่เรื่องสอบเท่านั้น“คุณคะ ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไปช่วยหยิบผ้าเช็ดหน้าให้เดียร์หน่อยได้หรือเปล่า” คำขออ่อนหวานพร้อมกับการรอฟังคำตอบที่ทำให้คุณธรรมจำต้องทำตาม“นี่ครับเดียร์” คุณธรรมยื่นผ้าให้หญิงสาว เธอรับไปถือเอาไว้“อุ๊ย! เดียร์นี่ซุ่มซ่ามจริงเชียว” เธอทำผ้าผืนเล็กหล่นลงบนอกก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะประตูดังขึ้น ชญาณิศาจึงเอ่ยอนุญาต เธอคว้าผ้าในมือของชายหนุ่มมาเช็ดหน้า รวมถึงคว้ามือของคุณธรรมมาด้ว

และกว่าที่เธอจะได้คิดอะไรต่อมิอะไรที่ยุ่งเหยิงไปมากกว่านี้ คุณธรรมจับร่างเธอขึ้นนั่งบนตัวเขา แถมยังกลับหัวให้เธอคร่อมทับในท่วงท่าที่แสนจะหวาดเสียว แต่เป็นไปในทางเสียวซ่านเสียมากกว่า“อุ๊ย! พี่คุณทำอะไรคะ”“จะทำกิจกรรมคลายเครียดให้พัดไง พี่รับรองว่าพัดจะนอนหลับสบาย ทำข้อสอบได้ เนื้อหาที่อ่านทั้งหมดจะจำเข้าสมองทั้งหมด”“อื้อ...” สิ้นประโยคชวนให้สงสัยปลายนิ้วร้ายแหวกกลีบสาวแดงฉ่ำให้เปิดอ้ารับการรุกรานที่ร้อนระอุของปลายลิ้นสาก ภัทรวนันต์กระดกสะโพกหนีด้วยความเสียวซ่าน แต่ติดมือหนาที่กอบกุมเอาไว้ เขาจ้วงลิ้นมอบความร้อนรุ่มตรงปลายยอดฉ่ำหวาน เสียงทุ้มลึกงึมงำให้เธอค่อยๆ จับตัวตนแข็งร้อนเอาไว้ด้วยมือนิ่มๆ ทั้งสอง หญิงสาวโหย่งกายหนีด้วยความเสียวซ่าน เงอะงะอยู่บนตัวเขาคุณธรรมผละออกห่างเล็กน้อยให้เธอได้ปรับตัวปรับใจที่จะดำดิ่งไปในห้วงเสน่หาที่กำลังค่อยๆ สร้างขึ้นมา เขาสอนให้เธอลูบไล้เล้าโลม สอนให้เธอใช้ปากลามเลียความเป็นชายที่ผงาดกล้า สอนให้เธอรุกรับการสัมผัสแนบชิดมอบความสุขให้กันและกัน ดูดกลืนเขาอย่างละมุนละไม พร้อมๆ กับปากร้อนที่ค่อยๆ เม้มยอดเกสรแสนหวานที่สั่นระริกอยู่บนช่อพฤกษาสวาทสเต็ปลิ้นร