หลังจากที่เคลียร์ใจกันเสร็จทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันไปพักเอาแรงสักหน่อยอีกไม่กี่ชั่วยามก็เช้าแล้ว“ท่านพ่อท่านแม่คงจะยังไม่นอนกัน”“เจ้าค่ะข้าก็คิดแบบนั้น”ด้านหยางไห่หลิงที่เห็นว่าลูกชายและลูกสะใภ้ออกไปได้นานแล้วแต่ยังไม่กลับเข้าบ้านมาเสียทีในใจก็เริ่มเป็นห่วง“เดี๋ยวก็กลับคงจะมีเรื่องอะไรหรือเปล่าเจ้าไม่ต้องห่วงไปไยหยางไห่ฉวนไม่ปล่อยให้หลินซูซินเป็นอะไรไปหรอกมานั่งรอตรงนี้เดินไปมาพี่เวียนหัว”หยางไห่ฉวนขับเกวียนมาถึงบ้านก็นำเกวียนเข้าเก็บ ให้น้ำวัวกินวันนี้เจ้าวัวทำงานหนักยิ่งนัก“ในบ้านยังมีไฟอยู่ ท่านพ่อท่านแม่คงยังไม่นอนกัน”“เจ้าค่ะ”หยางไห่หลิงเห็นว่ากลับกันมาอย่างปลอดภัยดีจึงให้รีบไปนอนกันจะได้มีแรงกันเดี๋ยวก็ต้องตื่นกันแต่เช้าอีก“พี่ไห่ฉวนพรุ่งนี้ข้าว่าจะหยุดอีก 1 วัน ส่งกุ้งให้เหลาอาหารเสร็จแล้วก็กลับทุกคนจะได้พักผ่อนกันวันนี้กว่าจะได้นอนกันก็จะสว่างเอาแล้ว“พี่แล้วแต่เจ้า” หลินซูซินเมื่อยล้าทั้งเดินทั้งวิ่งเหนื่อยสาหัสไม่ได้เหมือนหยางไห่ฉวนที่รับหน้าที่สบาย ๆ“เจ้าคิดเช่นไรกับหลินอ้ายถงเรื่องราวในวันนี้มันใหญ่โตไปหมด” ขนาดเขายังอึ้งท่านพ่อหลินรับรู้มานานแค่ไหนแล้ว“นางปรับปรุง
続きを読む