All Chapters of Gear Trick วิศวะกลรัก : Chapter 21 - Chapter 30

36 Chapters

วิศวะกลรัก :: CHAPTER 10 ความสงสัย [100%]

สลัดความคิดทั้งหมดฉันก็จัดการธุระส่วนตัวของตัวเอง ซักเสื้อช้อปให้พี่เกียร์และเข้ามาอาบน้ำชำระร่างกาย ลอกพลาสเตอร์ยาออกจากหน้าผาก และใช้อันที่มีติดมันใหม่ ขณะที่ยืนมองตัวเองในกระจกโต๊ะเครื่องแป้งขนาดเล็ก ฉันก็ลองดึงหนังยางรัดผมออกและปล่อยผมสีดำสยาย ถึงแบบนั้นฉันก็ไม่ชินที่ตัวเองจะต้องปล่อยผมดังนั้นจึงเปลี่ยนจากการมัดผมรวบเป็นหางม้า เป็นมัดเป็นมวยครึ่งศีรษะแบบยุ่งๆ และปล่อยเส้นผมสยายส่วนหนึ่งความยาวจะอยู่ตำแหน่งขอบบราเซียพอดี‘ไปเที่ยว ซื้อของให้กับตัวเอง สำคัญคือปรับบุคลิกภาพของตัวเองให้ดี’คำพูดของเจ๊น้อยหน่าดังก้องกังวานในหัว ฉันจึงตัดสินใจลองหยิบลิปสติกสีชมพูแบบกลอสมันวาวกลิ่นสตอร์วเบอรี่มาทาและเขียวคิ้วของตัวเองให้สวยเข้ารูป จากนั้นก็กรีดตาเล็กน้อยไม่ได้กรีดมากจนทำให้เห็นมันชัดขนาดนั้น พอแต่งนิดหน่อยพอเป็นพิธี มองตัวเองในกระจกก็...“ฉันน่ารักขนาดนี้เลยเหรอ”ไม่เคยคิดไม่เคยฝัน ฉันส่องกระจกทีก็แค่แวบเดียวเท่านั้น ทาแป้งผงโดยไม่ส่องกระจกและทาลิปสติกมันแค่นั้น ดูตอนนี้ดิฉันรู้สึกว่ามันไม่ได้มีความมั่นใจสักเท่าไหร่ ก็พอทำให้ตัวเองดูดีขึ้นมานิดนึง ฉันหยิบกระเป๋าสะพายข้าง หันไปคว้าเสื้อช้
last updateLast Updated : 2025-12-29
Read more

วิศวะกลรัก :: CHAPTER 11 อยากได้ [30%]

Gear Trick #11อยากได้: GEAR TALK :“เหี้ยเกียร์!”เสียงแหกปากตะโกนลั่นแบบนี้จะเป็นใครไม่ได้นอกจากไอ้โฬม ผมหันไปมองมันหลังจากเลิกคลาสเรียนตอนเย็น มันก็รีบวิ่งมากอดคอผมพลางยื่นมือถือสุดหรูมาให้ดู“ทำเหี้ยอะไรไว้”“...” ผมไม่ตอบกลับเสมองหน้าจอมือถือ เป็นรูปที่ผมโน้มใบหน้าเข้าใกล้ปั้นหยา เด็กสาวที่สู้ชีวิตคนนั้น ไม่ได้สำคัญเท่ากับว่าใครมันถ่ายต่างหาก“อะไร ยังไงไอ้เกียร์ มึงคิดอะไรกับน้องปั้นหยาปะเนี่ย กูไม่เคยเห็นมึงเข้าหาใครหรือใส่ใจใครมาก่อนเลยนะ ตอบ!”“รำคาญ”“อย่ามารำคาญไอ้ชาติหมา บอกกูมานะ มึงจีบน้องปั้นหยาใช่ไหม?!” ถอนหายใจพลางยกนิ้วชี้แคะหู มันตะโกนเสียจนน้ำลายเต็มหูผมไปหมดแล้ว “สงสารน้องเขานะ อย่าทำเหี้ยดิ”“กูทำอะไร”“แล้วมึงคิดจะทำอะไรล่ะ ถึงได้ทำแบบนี้อะ”“แค่ไปหา”“กูควรเชื่อ” ไอ้โฬมชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพลางยักไหล่ “คนอย่างมึงอยากได้อะไรต้องได้ ทำไมกูจะไม่รู้”“...”“เว้นน้องไว้เถอะ มึงไม่สงสารน้องเหรอ ลำบากลำบน แถมยังน่าสงสารอีกต่างหาก” ผมเดินมาถึงรถจากัวร์มองนาฬิกาข้อมือโรเล็กซ์และเอียงคอมองไอ้โฬม เอนหลังพิงรถต้องยืนฟังมันบ่นจนหูชา ดังนั้นจึงคิดว่าสูบบุหรี่รอดีกว่า ใช่ แล้ว
last updateLast Updated : 2025-12-29
Read more

วิศวะกลรัก :: CHAPTER 11 อยากได้ [70%]

“เงินค่าจ้างย่ะ ขอบใจนะที่ตั้งในช่วยฉันจริงๆ ไม่ได้ไปแหกปากร้องเชียร์ติดขอบสนาม”“ก็หนูตั้งใจทำงานจริงนี่คะเจ๊ ตอนนั้นหนูแค่ตื่นเต้นเอง” ยกมือขอบคุณเจ๊นัตตี้ที่โอนเงินให้ฉันจำนวนสามพันบาท รอบนี้คือไปแต่งหน้าให้พวกพี่ๆ เรซควีนคนสวยเช่นเดิม แต่ก็ไม่ได้อยู่นานหรอกนะเพราะเจ๊นัตตี้มีนัดกับลูกค้าคนดังที่ต้องไปแต่งหน้าให้ที่บ้านสำหรับงานปาร์ตี้พวกไฮโซ “เจ๊เป๊กกี้ไม่ได้ไปด้วย หนูก็ต้องทำหน้าที่ให้เต็มที่ค่ะ”“ฉันเชื่อหล่อน” ก่อนจะลงมาหาเจ๊นัตตี้ขึ้นไปหาน้องสาวมา กำลังเตรียมตัวเข้านอนเพราะนี่ก็สามทุ่มกว่าแล้ว “วันนี้หล่อนน่ารักนะปั้นหยา”“คะ?”“เอ่อ เนี่ยแต่งหน้าบางๆ มัดผมแบบนี้เข้ากับหล่อนมาก”“หนูไม่ชินเลย ถูกคนในมหาลัยมอง” เม้มปากตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นพี่เกียร์ก็พูดอะไรก็ไม่รู้ เล่นเอาฉันเรียนไม่รู้เรื่องเลยในคลาส อยากจะถอดสมองของตัวเองออกมากระทืบเล่นจะได้กลับมามีสติสักที! “กลับไปแบบเดิมดีไหมเจ๊”“โนค่ะ แบบนี้ดีที่สุดให้ทุกคนมอง” พี่เกียร์เองก็พูดอะไรไม่รู้บอกว่าจะให้คนอื่นมองทำไม เขามองคนเดียวก็พอ เล่นเอาฉันไปไม่เป็นเลยอะ ทำไมพี่เกียร์ถึงได้ดูเข้าใจได้ง่ายแบบแปลกๆ “เสาร์นี้ก็ต้องไปนะ อย่าลื
last updateLast Updated : 2025-12-29
Read more

วิศวะกลรัก :: CHAPTER 11 อยากได้ [100%]

คำหยาบคายถูกขุดขึ้นมา คนๆ นี้ไม่ใช่คนที่บอกรักฉันมาตลอด ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่พลังบวกให้กับฉันและไม่ใช่แม้แต่คนที่เคยใช้คำหวานเพื่อปลอบใจ เป็นที่พึ่งเดียวให้กับฉัน ตอนนี้เขาเหมือนปีศาจร้ายที่พร้อมจะทำลายฉัน หากยังคงดื้อดึงและยืนยันที่จะไม่เลิกยุ่งเกี่ยวกับพี่เกียร์ ใช่ เขาไม่ได้คิด พี่เกียร์ไม่ผิดทำไมฉันจะต้องทำตามพี่ครามด้วย“ปล่อยหนูนะ หนูเจ็บ”“เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นเสียงกับกูเหรอปั้นหยา!”ตุ้บร่างของฉันถูกเหวี่ยงไปนอนฟุบลงบนเตียง ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นนั่งดี พี่ครามก็ตามมาขึ้นคร่อมจนฉันเบิกตากว้างพลางส่ายหน้าไปมา เขาตรึงข้อมือฉันไว้เหนือหัว ฉับพลันก็โน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ลำคอจนฉันรู้สึกขยะแขยงเจียนบ้า“ฮึก ปล่อยหนูนะ”“ถ้ายังไม่รับปากกูว่าจะเลิกยุ่งกับมัน เตรียมตัวตายคาเตียงได้เลย” ฉันไม่รู้ว่าที่พี่ครามเป็นแบบนี้เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือเป็นเพราะนี่... คือธาตุแท้ของผู้ชายที่ตีหน้าแสนดีกับฉัน พอกลายร่างก็เปลี่ยนไปจนไม่ใช่คนๆ เดิมที่ฉันรู้จัก “บอกมาว่าจะเลิกยุ่งกับมัน!”“มะ ไม่ หนูไม่เลิก”“ได้ งั้นมึงก็อย่าหวังว่ากูจะปล่อยให้แม่งสุขสบายกับมันแน่” ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้พลางบีบปลายคางฉันจนเจ็บแ
last updateLast Updated : 2025-12-29
Read more

วิศวะกลรัก :: CHAPTER 12 เขาเป็นความสบายใจ [50%]

Gear Trick #12เขาเป็นความสบายใจถึงแบบนั้นเมื่อคืนฉันเผลอนอนหลับในห้องน้ำ ดีนะที่ไม่ขาดใจตายซะก่อนเพราะเปิดหน้าต่างบานเล็กให้ลมเข้า พี่ครามยังนอนไม่ตื่นอยู่บนเตียง พอเขาหลับแบบนี้ฉันก็รีบอาบน้ำแต่งตัวสวมเสื้อยืดสีน้ำเงินคอวีใหญ่กว่าตัวเล็กน้อยกับกางเกงยีนส์ทรงกระบอกสีเข้ม ผมเผ้าก็ไม่ได้มัดด้วยจึงปล่อยสยายเหน็บข้างใบหูฉันนั่งตวัดขาไขว่ห้างที่หน้าร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ก้มหน้าอ่านในหนังสือในมือ เป็นหนังสือเกี่ยวกับการฮีลใจ ใช่ มันไม่ได้ฮีลใจได้ดีสักเท่าไหร่ อย่างน้อยก็ทำให้ลืมเรื่องเมื่อคืนไปได้ข้าง บนโต๊ะมีแก้วโกโก้เย็นกับจานเค้กที่ถูกตักกินไปแค่คำเดียวผละใบหน้าจากหน้าหนังสือหยิบแก้วโกโก้ขึ้นดื่ม ฉับพลันก็มีร่างสูงสวมกางเกงยีนส์สีซีดและเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนถึงข้อศอกทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างฉัน ทันทีที่เห็นใบหน้าหล่อเหลาซึ่งมัดผมรวบเป็นมวย ด้านหน้าปล่อยเส้นผมลงมาและด้านบนมีแว่นกันแดดสีดำเหน็บบนศีรษะ รู้อะไรไหม... แค่เห็นหน้าเขา เรื่องเมื่อคืนก็ตีวุ่นเข้ามาอีกครั้ง“พี่เกียร์” เรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “มาได้ยังไงคะ รู้ได้ไงว่าหนูอยู่ที่นี่”“ผ่านมา” ชี้นิ้วไปยังรถจากัวร์ที่จอดอยู่ริม
last updateLast Updated : 2025-12-29
Read more

วิศวะกลรัก :: CHAPTER 12 เขาเป็นความสบายใจ [100%]

“อ๋อ” ทำไมต้องลากเสียงยาวและไม่กล้าบอกไปตรงๆ ล่ะปั้นหยา “แฟนหนูน่ะค่ะ”“...” ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเรียบนิ่งอยู่แล้ว ตอนนี้กลับนิ่งกว่าเดิม จนฉันสัมผัสได้ถึงรังสีบางอย่างจากตัวพี่เกียร์ เป็นรังสีความเย็นที่แผ่ปกคลุมมาเผื่อฉันด้วย ทั้งที่นั่งหน้าร้านอากาศกำลังอุ่นพอดี“หนูไม่ได้บอก เพราะพี่ไม่เคยถามหนู” เหมือนถูกสายตาคมจ้องมองมาแทบจะฉีกร่างฉันให้กระจุยกระจาย“มันทำสินะ”“เมื่อวานเราทะเลาะกันนิดหน่อยน่ะค่ะ เขาเมาก็เลย...” พี่เกียร์หรี่สายตามองฉันพลางกัดฟันกรอด “หนูไม่เป็นอะไรค่ะ มันเป็นครั้งแรกด้วย”“อยากให้มีรอบสอง”“ไม่ใช่นะคะ” มันไม่มีรอบสองแน่ ถ้าหากเรื่องปลายฟ้าจบลง ฉันกับพี่ครามก็จบเช่นเดียวกัน “มันพูดยากน่ะค่ะที่จะต้องพูดออกไป”ว่าฉันกับพี่ครามเราคบกัน มันมีเหตุผลของฉันอยู่ในนั้นประมาณ 95% อีก 5% คือเขาเป็นที่พึ่งให้ในตอนแรกๆ พอเมื่อวานแผงฤทธิ์ก็เลยคิดใหม่ทั้งหมด เอาเป็นว่า 100% ที่คบกับเขาเพราะผลประโยชน์ของตัวเองล้วนๆพอเห็นสีหน้าพี่เกียร์นิ่งจนเหมือนหุ่น ฉันก็พยายามทำให้บรรยากาศสำหรับเรามันดีขึ้น “ไว้หนูพร้อมหนูจะบอก”“...”“ถึงตอนนั้นพี่เกียร์จะรอฟังหนูไหม” ไม่ได้อยากจะขอร้อง เห
last updateLast Updated : 2025-12-29
Read more

วิศวะกลรัก :: CHAPTER 13 ก็อยากเป็น [30%]

Gear Trick #13ก็อยากเป็นเราสองคนมาถึงซุปเปอร์มาเก็ตใกล้กับคอนโดของพี่เกียร์ เป็นแค่ชั้นเดียวทว่าพื้นที่คือกว้างมากเลยนะ ใช้เวลาเดินแค่ไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ ฉันเข็นรถเข้ามาอันดับแรกเลยก็คือต้องดูพวกเนื้อสัตว์ก่อน ผักในตู้เย็นก็พอได้อยู่ซื้อไปเพิ่มอีกสักนิดก็น่าจะโอเค“เนื้อวัวด้วยไหมคะ”“อือ” ชูแพคเนื้อวัวให้พี่เกียร์ เขาพยักหน้ารับ ไหงกลายเป็นว่าพี่เกียร์เข็นรถเดินตามฉันไปทุกซอกทุกมุม“พี่เกียร์จ่ายนะคะ หนูจ่ายไม่ไหวแน่”“ลืมเอาเงินมา”“พี่เกียร์ พูดจริงเหรอคะ” ฉันถึงห่อเหี่ยวทันทีที่หยิบกุ้งสดขึ้นมา พอเห็นมุมปากยกขึ้นก็หรี่ตามอง “แกล้งหนูอีกแล้ว ทำไมชอบแกล้งหนูจัง”“อยากน่าแกล้ง” จะบอกว่าตัวฉันเองทำให้เขาอยากแกล้งมากขึ้นว่างั้นสิ ก็ไม่ได้ทำให้ตัวให้น่าแกล้งสักหน่อย พี่เกียร์ชอบใส่ร้ายกันตลอดนั่นแหละ“หนูขนไปเผื่อตุนไว้ให้พี่เกียร์ต้มใส่บะหมี่กินเองนะคะ”“ขนไปก็เท่านั้น” เขาบ่นพลางกวาดตามองไปทั่วโซนอาหารทะเล “ทำไม่เป็น”“หัดทำสิคะ หนูสอน”“ขี้เกียจ” เกลียดคำว่าขี้เกียจของเขาซะจริง ฉันเลือกของได้ครบตามที่ต้องการใช้เวลาไม่นานรถเข็นก็มีของสดเพียบ จากนั้นก็เดินนำพี่เกียร์ไปยังล็อกน้ำจิ้ม
last updateLast Updated : 2025-12-29
Read more

วิศวะกลรัก :: CHAPTER 13 ก็อยากเป็น [70%]

“แม่ง!”“มึงไม่เห็นหรือไง”“เห็น”“จะให้ปล่อย” ไม่รู้ว่าบทสนทนาเป็นไปในรูปแบบไหน ทว่าพอฉันเดินกลับมาที่เดิมพี่โฬมก็ฉีกยิ้มกว้างลุกขึ้นรับถาดจากมือฉันไป ทั้งที่เมื่อกี้ดูเหมือนจะทะเลาะกับพี่เกียร์อยู่เลย“โห น่ากินมากเลยครับ ซื้อมาเยอะขนาดนี้แทนที่จะชวนกูสักคำ ไม่มี”“ไม่ได้อยากกินกับมึง” เค้นเสียงแข็งใส่พี่โฬม จากนั้นฉันก็นั่งประจำที่เช็ดมือเรียบร้อยก็เตรียมแกะกุ้งให้กับพี่เกียร์ เมื่อได้ฉันก็วางบนจานให้เขาก่อนสองตัว “ไม่ต้องแกะ”“เอ๋? หนูจะแกะให้พี่โฬมกับพี่เจคไงคะ”“ให้มันแกะเอง”“ขี้หวง” พี่โฬมเบ้ปากใส่พี่เกียร์ ดูเหมือนจะไม่สบอารมณ์เท่าไหร่เลยแหะ เป็นเพราะพี่โฬมกับพี่เจคมาหรือเปล่า“หนูขอแกะให้พี่โฬมกับพี่เจคนะคะ ไหนๆ มือก็เลอะแล้ว” ขอคนตรงหน้าที่คีบเนื้อวัวจิ้มน้ำจิ้มกินด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง“จ่ายเงินกูมาด้วย”“น้องปั้นหยาก็กิน มึงไม่คิดบ้างอะ กับเพื่อนนี่เอาทุกดอกแล้วบอกเพื่อนกันนะ” ดูเหมือนคนข้างกายฉันจะโวยวายเสียยกใหญ่ “ใช่สิ กูมันไม่สำคัญกับมึงแล้วไง มีน้องปั้นหยาอยู่ด้วยทั้งคน เหอะ”“เป็นตัวเมีย” สนามรบในหม้อสุกี้ยังไม่จบไม่สิ้นสินะ ดูเหมือนจะมีแค่พี่เกียร์กับพี่โฬมที่จ้องหน้า
last updateLast Updated : 2025-12-29
Read more

วิศวะกลรัก :: CHAPTER 13 ก็อยากเป็น [100%]

“ฟังพี่นะน้องปั้นหยา” พี่โฬมดึงสติฉันพลางยิ้มกริ่ม “มันไม่ดีหรอก หนูเชื่อพี่”“หนูอยากได้เงินนี่นา”“ต้องได้มาแบบที่ไม่ใช่เรื่องแบบนี้สิครับ พี่น่ะไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน แต่พอดีพี่มันเหี้ย โกงเรื่องพนันทุกอย่างก็แค่นั้น” ใบหน้าหล่อเหลาของพี่โฬมทำให้ฉันเม้มริมฝีปาก พยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ “โดนคนมันท้าทายก็จัดให้สักหน่อย สุดท้ายพอพี่ได้ พี่ก็ลบเว็บทิ้ง จบ”“...”“อย่างหนูมันจะไม่ได้แค่ก้อนเดียวจบ คนเรามีความโลภอยู่ในตัวกันทุกคน อยู่ที่ว่าจะโลภมากหรือน้อย” คำสอนของพี่โฬมเกี่ยวกับเรื่องนี้ทำให้ฉันตระหนักขึ้นมาได้ว่าต่อให้อยากได้เงินแค่ไหน ไม่ควรทำเรื่องที่ทุจริตแบบนี้ “ที่ไอ้เกียร์มันห้าม มันแค่ไม่อยากให้หนูหลงทางผิดก็เท่านั้น เข้าใจมันหน่อยนะ”“ค่ะ”“มันเป็นพวกพูดไม่ค่อยเข้าใจ หนูคงรู้” ใช่ รู้ดีเลยล่ะ บางคำพูดของพี่เกียร์ถึงทำให้ฉันจับใจความได้ยากแบบสุดๆ “เชื่อมันเถอะครับ ทุกอย่างที่มันพูดมา มีเหตุผลไม่ใช่ไม่มี”พยักหน้ารับ มันก็คงถูกเหมือนที่พี่โฬมพูด ทุกคำพูดของพี่เกียร์ถึงจะเข้าใจได้ยาก แต่มันก็มีเหตุผลซ่อนอยู่ในนั้นโดยที่ฉันเองก็ไม่ค่อยจะเข้าใจ จนต้องเจาะมันให้ลึกที่สุด“ไอ้เก
last updateLast Updated : 2025-12-29
Read more

วิศวะกลรัก :: CHAPTER 14 I want a prize. [50%]

Gear Trick #14I want a prize.น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยกระซิบจนฉันจิกนิ้วลงบนขอบเคาน์เตอร์ครัว ลมหายใจหอบถี่ราวกับมันแทบจะช็อกตายคาครัวถ้าหากพี่เกียร์ยังคงเข้าใกล้มากกว่านี้ ‘มัดจำก่อนได้ไหม?’ ไม่เข้าใจถึงความหมายกระทั่งรับรู้ถึงริมฝีปากแดงคล้ำที่ร้อนระอุกดแนบลงบนผิวเนื้อ จนแก้มป่องๆ ของฉันยุบลงตามแรงกดพี่เกียร์... มัดจำด้วยการหอมแก้มฉัน รู้ได้ทันทีเมื่อลืมตาขึ้น พี่เกียร์กำลังเอียงหน้ามามัดจำอีกข้างเพื่อให้เท่าเทียมทำไมฉันถึงไม่ขัดขืน ทำไมถึงได้เกร็งและอยู่นิ่งไม่ไหวติงขนาดนี้ ราวกับสัมผัสของพี่เกียร์มันไม่ได้น่ารังเกียจสักนิด ความสับสนมันตีวุ่นในอก ตีอกชกตีตัวเองว่าทำไมกันปั้นหยา เพราะอะไรทำไมเธอถึงไม่ปฏิเสธเขา“ตรงนี้” ปลายนิ้วชี้แตะลงบนกลีบปาก หลังจากมัดจำจนพอใจ “ไว้คราวหน้า”“พะ พอได้แล้ว พี่เกียร์ชอบแกล้ง” บ่นอุบพลางเสมองแผงอกแกร่ง ไม่กล้าสบตาตรงๆ เลย เหมือนจะถูกสายตาของพี่เกียร์ฆ่าตายทุกครั้งที่จ้อง “สนุกเหรอคะที่ได้แกล้งหนู”“ไม่ได้แกล้ง” ยังจะมาพูดดีอีกว่าไม่ได้แกล้ง แล้วที่ทำอยู่ตอนนี้ไม่ได้เรียกว่าแกล้งหรือไง “มองยังไง”“มองยังไงพี่เกียร์ก็แกล้ง” ย่นจมูกใส่พี่เกียร์จึงยิ้มขำ เ
last updateLast Updated : 2026-01-09
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status