All Chapters of นักฆ่าตำหนักเย็น: Chapter 21 - Chapter 30

30 Chapters

หมื่นตำราเฉิงหวู่

เมื่อถึงวันที่องค์หญิงและองค์ชายจากแคว้นเซี่ยเดินทางมาถึง พวกเขาที่เป็นตัวแทนของเมืองหลวงได้ออกมายืนต้อนรับ“พวกเรายินดีอย่างยิ่งที่ได้พบเหล่าองค์ชาย และองค์หญิงแคว้นเซี่ยที่นี่พ่ะย่ะค่ะ” ราชครูสำนักศึกษากล่าวต้อนรับ“พวกเราต่างหากที่รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้เดินทางมาสานสัมพันธไมตรีกับแคว้นซิน” ทูตของแคว้นเซี่ยตอบกลับอย่างเป็นมิตร“มาเถิด พาเหล่าองค์ชายและองค์หญิงเข้าไปพักผ่อนในสำนักศึกษาก่อนเถิด”เหล่าองค์ชายองค์หญิงทยอยเดินตามหลังตัวแทนทูตเข้าไป โดยผ่านเหล่าตัวแทนอย่างพวกตน ซึ่งสายตาของเหล่าสตรีต่างจับจ้องไปที่หลิวอ๋องกับคุณชายมู่จงชิง และสายตาของบุรุษต่างจับจ้องไปที่คุณหนูเยว่หลิน ตามบทประพันธ์ดั้งเดิมแต่เหตุใดถึงได้หันมามองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านข้างตนด้วย!หลี่หลิ่งฟางรู้สึกไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้แสดงออกทางสีหน้าให้เห็นสำนักศึกษาของเมืองหลวงนั้นมีชื่อเรียกว่า ‘หมื่นตำราเฉิงหวู่’ ซึ่งสอนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ทฤษฎีต่าง ๆ และฝึกวรยุทธศิลปะการต่อสู้ตัวละครเ
last updateLast Updated : 2026-02-18
Read more

แนะนำตัว

เมื่อถึงช่วงเวลายามโหย่ว พวกเขาทั้งสิบหกได้กลับมารวมตัวกันที่ห้องอาหาร ซึ่งบนโต๊ะอาหารถูกแบ่งออกเป็นโต๊ะละสี่คน และแน่นอนว่าหลี่หลิ่งฟางกับหวังจิ้งเสวียนทั้งสองถูกจับให้อยู่โต๊ะเดียวกันกับองค์ชายและองค์หญิงแคว้นเซี่ยไม่นานอาหารยกมาจัดเรียงสองสามอย่างบนโต๊ะพร้อมถ้วยข้าวสี่ถ้วย หลี่หลิ่งฟางจ้องมองคอยสังเกตว่ามียาพิษปะปนมาด้วยหรือไม่หมับ“เดี๋ยวข้าจะตรวจสอบพิษก่อน เจ้าอย่าเพิ่งทาน”การกระทำของหลี่หลิ่งฟางทำให้หวังจิ้งเสวียนหยุดชะงัก รวมไปถึงสหายร่วมโต๊ะอีกสองคนหวังจิ้งเสวียนก้มไปกระซิบ “พระชายา เจ้ามิจำเป็นต้องทำเช่นนั้น”“ไม่ได้เพคะ เพื่อมีผู้ใดวางยาพิษลอบปลงพระชมน์ขึ้นมา ผู้คนในที่นี้จะเดือดร้อนไปด้วย”หวังจิ้งเสวียนได้แต่ถอนหายใจ ยอมปล่อยให้พระชายาทำตามใจตนเองเซี่ยเฟยหลงมองดูหญิงสาวตั้งอกตั้งใจตรวจสอบพิษอย่างจริงจัง ซึ่งทำให้เขารู้สึกสนใจในตัวนางขึ้นมาหลี่หลิ่งฟางชิมไปแล้วสองอย่าง เหลืออาหารจานสุดท้ายจึงรีบคีบเข้าปากทันทีอ้าม...งับ“...”สีหน้าของหลี่หลิ่งฟางคล้ายวิญญาณหลุดออกจากร่าง หวังจิ้งเสวียนที่เป็นห่วงกำลังจะสั่งให้องครักษ์ของตนไปตามหมอหลวง ทว่าแขนเสื้อของเขาถูกกำเอาไว้แน
last updateLast Updated : 2026-03-20
Read more

นักฆ่าแฝงตัวเข้ามา

เช้าวันรุ่งขึ้นพวกเขากลับมารวมตัวที่ห้องอาหารในยามเฉิน เหล่าบ่าวรับใช้ต่างทยอยยกสำรับอาหารมาจัดเรียงบนโต๊ะตามหน้าที่ หลี่หลิ่งฟางทอดมองชาร้อนที่กำลังถูกรินใส่จอกเรียบนิ่งก่อนที่จะเกิดเสียงดังท่ามกลางความเงียบสงบเพล้ง!จอกชาของหวังจิ้งเสวียนถูกปัดหล่นกระแทกพื้นแตกกระจาย บ่าวที่กำลังรินชาสะดุ้งสุดตัวสีหน้าตื่นตระหนก หลี่หลิ่งฟางลุกขึ้นยืนยื่นมือไปบีบปลายคางบ่าวผู้นั้นเอาไว้แน่น ก่อนจะยกจอกชาของตนเทกรอกปากบ่าวผู้นั้นโดยไม่ให้ตั้งตัวเพล้ง!“แค่ก! แค่ก! อึก!”บ่าวรับใช้สำลักโลหิตออกจากปากน้ำตานองหน้า นางเงยหน้าขึ้นมองสตรีเบื้องหน้าด้วยความกลัวหลี่หลิ่งฟางเดินมานั่งย่อตัวลง เท้าคางมองนางอย่างเยือกเย็นพร้อมยกยิ้มมุมปาก “เป็นอย่างไร ชาผสมยาพิษที่เจ้านำมาถวายให้พวกข้า รสชาติดีเยี่ยมใช่หรือไม่?”อึก…เสียงขลุกขลักในลำคอไม่ต่างกับวาระสุดท้ายของชีวิต โลหิตไหลย้อยออกมาไม่ขาด“หืม? ว่าอย่างไรนะ ข้ามิได้ยินเสียงที่เจ้าพูดเลยสักนิด”บ่าวรับใช้สำลักโลหิตอีกครั้ง ก่อนจะทรุดร่างล้มหน้าคว่ำสิ้นใจทันทีหลี่หลิ่งฟางลุ
last updateLast Updated : 2026-03-21
Read more

สะกดรอยตาม

ยามรัตติกาลเข้ามาเยือนในคืนนั้น ทั่วทั้งสำนักศึกษาตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงฝีเท้าของเหล่าทหารยามที่ผลัดเวรลาดตระเวนดังก้องเบา ๆ บนพื้นหินกรวดเหนือหลังคาเรือนกลางของสำนักศึกษา เงาร่างหนึ่งยืนทอดกายท่ามกลางสายลมหยอกเย้า ชายอาภรณ์ดำปลิวสะบัดราวกับกำลังร่ายรำกลางอากาศ ดวงหน้าขาวเนียนดุจหยกเรืองรองใต้แสงจันทรา ขลับความงามให้โดดเด่นดวงตาดอกท้อกระจ่างใสทอดมองเบื้องล่างนิ่งงัน ก่อนจะหันไปยังทางทิศใต้ด้วยแววตาแน่วนิ่ง“วันนี้ข้าจะต้องรู้ให้ได้ ว่าผู้ใดที่มาลอบปลงพระชนม์องค์รัชทายาท ข้าจะไม่มีทางปล่อยให้มันได้มีลมหายใจต่อไปอีกเด็ดขาด หากเขาตายข้าก็ไร้ความหมาย”สิ้นคำกล่าวเสียงลมพัดวูบหนึ่ง หญิงสาวพลันก้าวกระโดดไปตามหลังคาของสำนักศึกษาอย่างคล่องแคล่วรวดเร็วราวประหนึ่งอัสนีแหวกเวหา แววตาคอยจับจ้องความเคลื่อนไหวรอบด้านอย่างไม่ประมาท ความเย็นยะเยือกของลมเหมันต์พัดผ่านเส้นผมพลิ้วไหวเมื่อกระโดดพ้นออกจากประตูทางทิศใต้มาได้ ก่อนที่จะมีผู้อื่นมาพบเห็นหญิงสาวรีบกระโดดไปยืนบนกิ่งไม้สูงห่างออกไปหนึ่งจั้ง [1] ดวงตาดอกท้อทอดมองทัศนียภาพเบื้องหน้า
last updateLast Updated : 2026-03-22
Read more

เจ้าเจ็บ แต่ข้าเจ็บยิ่งกว่า

ฉึก!โลหิตสาดกระเซ็นบนดวงหน้างาม ดวงตาดอกท้อเบิกโพลงรีบทิ้งดาบโผเข้าประคองร่างที่ล้มหน้าคว่ำมาทันที“อึก!”โลหิตอุ่นร้อนสำลักออกจากริมฝีปากเปรอะเปื้อนใบหน้าหล่อเหลาหมดจด อาภรณ์ขาวตอนนี้กลับเปียกชุ่มไปด้วยสีแดงฉาน“เหตุใด...ทำไมพระองค์ถึงมาอยู่ที่นี่?!”“แค่ก! แค่ก! อึก”ชายหนุ่มขืนกายพยายามจะพูด แต่บาดแผลฉกรรจ์ทำให้เขาเจ็บสะท้านไปทั่วสรรพางค์จนยากจะฝืนทนดวงตาดอกท้อเริ่มพร่าด้วยม่านน้ำใส หยดร่วงหล่นลงบนใบหน้าหล่อเหลาที่บัดนี้ซีดเผือด“ได้โปรด...อย่าหลับนะ!”ฝ่ามือหนาสั่นระริกแตะที่ใบหน้างามแผ่วเบา หวังจะเช็ดน้ำตาให้กับนาง“ฟาง...เอ๋อร์...”เสียงเรียกแผ่วเบาราวสายลมพัดผ่าน หลี่หลิ่งฟางกุมฝ่ามือหนาเอาไว้แน่น รู้สึกเจ็บราวหัวใจถูกเฉือน “องค์...อาเสวียน เจ้าอย่าเพิ่งหลับ ได้โปรดอยู่กับข้าก่อน ห้ามหลับเด็ดขาด!” หลี่หลิ่งฟางสะกดจุดห้ามเลือด ฉีกชายอาภรณ์ของชายหนุ่มมัดรอบบาดแผลแน่นหนา“แค่ก! แค่ก! แค่ก!&rd
last updateLast Updated : 2026-03-24
Read more

พบเจอบิดาครั้งแรก

เสียงฝีเท้านับสิบดังแว่วมาแต่ไกล ก่อนขบวนรถม้าจะแล่นผ่านประตูบานใหญ่ของสำนักศึกษาเข้ามาอย่างเร่งร้อน“เปิดทาง! อัครมหาเสนาบดีหลี่มาถึงแล้ว!”ประตูหน้าเปิดออกผู้ที่ปรากฏกายท่ามกลางบ่าวรับใช้ ก็คือบุรุษวัยกลางคนในชุดขุนนางชั้นสูง อาภรณ์แพรสีเข้มบารมีแผ่ซ่านทั่วร่าง ดวงตาคมดั่งกระบี่กวาดมองไปทั่วบริเวณ“ฟางเอ๋อร์!” เสียงทรงอำนาจของเขาเรียกก้องหลี่หลิ่งฟางที่เพิ่งทานข้าวต้มไปได้ไม่กี่คำพลันหันขวับเมื่อได้ยินเสียงนั้น น้ำตาที่เริ่มเหือดแห้งรินไหลอีกครา“ท่านพ่อ...”หลี่ซีเฉินบิดาของนางสาวเท้าตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว มองลูกสาวผู้มีโลหิตเปรอะอาภรณ์นั่งนิ่งดวงตาแดงเรื่อ และร่างกายที่อ่อนล้าเต็มทน“ฟางเอ๋อร์ เกิดเรื่องอันใดขึ้น? เหตุใดเจ้าจึงอยู่ในสภาพเช่นนี้ แล้วองค์รัชทายาท...”หลิวอ๋องเป็นผู้ก้าวออกมาอธิบายเสียงหนักแน่น “องค์รัชทายาทถูกลอบสังหาร โชคดีที่พระชายาพบเจอด้วยตนเอง หากไม่มีพระนางองค์รัชทายาทคงมิรอดกลับมา”อัครมหาเสนาบดีหันมองไปยังบุตรี มือทั้งสองกำหมัดแน่นดวงต
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

มิติเสมือน

หลี่หลิ่งฟางนั่งนิ่งค้างไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะได้สติกลับมาเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาดังขึ้น หลิ่หลิ่งฟางตัดสินใจเทสัมภาระในถุงผ้าออกมาดู ซึ่งในนั้นมีอุปกรณ์ของใช้ในยุคปัจจุบันทั้งหมดและที่ขาดไปไม่ได้สำหรับหย่าถิง คือ สมุดสะสมการ์ดศิลปินของนาง“นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ย!”หลี่หลิ่งฟางยังคงไม่เข้าใจ ก่อนจะยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู บนหน้าจอปรากฏรูปศิลปินไอดอกคนหนึ่งที่คาดว่าจะเป็นเมนของหย่าถิง และตัวเลขวันที่ที่ขึ้นเลขศูนย์ นาฬิกาที่แจ้งเตือนเมื่อสักครู่ก็ขึ้นเลขศูนย์เช่นเดียวกัน“เดี๋ยวก่อนนะ ขอตั้งสติแปบ...”หลี่หลิ่งฟางนั่งสมาธิพลางใช้ความคิดอย่างจริงจังกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ณ ขณะนี้อย่างจริงจัง“ถุงผ้าของหย่าถิงโผล่มาพร้อมกับตัวละครใหม่ที่ไม่เคยปรากฏ...มันคงไม่ใช่สิ่งที่ข้าคิดใช่หรือไม่...”หลี่หลิ่งฟางส่ายหน้าไล่ความคิดไร้สาระออกไปจากหัวสมองของตน และหยิบสัมภาระเก็บเข้าถุงผ้าตามเดิม ก่อนที่ใครจะมาพบเห็นเข้าและตีโพยตีพายว่าข้าจะลอบสังหารองค์รัชทายาทในระหว่างที่หลี่หลิ่งฟางกำลังเก
last updateLast Updated : 2026-03-28
Read more

ความจริงทั้งหมด

ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นสมุนไพร จนหายใจได้ลำบากมากนัก หวังจิ้งเสวียนในตอนนี้กำลังนอนมองพระชายาของตนเดินไปเดินมา นางหยิบจับหลายอย่างประหนึ่งมองไม่เห็นว่าตนมองอยู่หวังจิ้งเสวียนกะพริบตาปริบ ๆ พยายามจะเอ่ยเรียกหญิงสาว แต่ดูเหมือนนางจะไม่สนใจว่าตนอยู่ตรงนี้เลยสักนิด“พระชายา”เสียงตรัสเรียกเบาหวิวคล้ายสายลมพัดผ่าน แต่กลับเรียกความสนใจหญิงสาวตรงหน้าได้หวังจิ้งเสวียนมองดูหลี่หลิ่งฟางเดินมาหาตนด้วยใบหน้าแย้มยิ้ม“ตื่นแล้วหรือเพคะ?”“อืม” หวังจิ้งเสวียนขานตอบ“เดี๋ยวพระองค์เสวยยาก่อน ค่อยเสวยสำรับอาหารนะเพคะ” หลี่หลิ่งฟางเดินมาประคององค์รัชทายาทให้ลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียงหวังจิ้งเสวียนมองดูบางอย่างที่หลี่หลิ่งฟางกำลังทำ เพราะความสงสัยจึงตรัสถาม “เจ้ากำลังทำอันใดอยู่งั้นหรือ?”“หม่อมฉันกำลังเตรียมยาให้พระองค์เพคะ”“นั่นยาหรือ?” หวังจิ้งเสวียนมองดูเม็ดแปลก ๆ บนฝ่ามือของหลี่หลิ่งฟาง “สิ่งนั้นทานได้จริงหรือ?”หลี่หลิ่งฟาง
last updateLast Updated : 2026-03-31
Read more

ชินอ๋องขอเข้าเฝ้า

ในวันรุ่งขึ้นองค์รัชทายาทได้รับจดหมายจากจวนชินอ๋อง ว่าเขาต้องการจะมาขอเข้าเฝ้าที่สำนักศึกษา ซึ่งในตอนนี้ภายในห้องรับรองของสำนักศึกษา องค์รัชทายาทและชินอ๋องกำลังนั่งอยู่ด้วยกันบรรยากาศภายในห้องเงียบกริบจนน่าอึดอัด องค์รัชทายาทนั่งจิบชาเฝ้ารออย่างสงบ แต่ยังคงไร้วี่แววเสียงเอ่ยสนทนา จนกระทั่งผ่านไปหนึ่งเค่อ“องค์รัชทายาททรงหายดีแล้วใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”เสียงทุ่มต่ำดุดันน่าเกรงขามดังขึ้นเบื้องหน้า องค์รัชทายาทช้อนสายพระเนตรทอดมองชายวัยกลางคน“ชินอ๋องถามเราเช่นนี้ จนเราอดสงสัยมิได้จริง ๆ”“พระองค์กำลังสงสัยสิ่งใดหรือพ่ะย่ะค่ะ?”“เรากำลังสงสัยว่า...ชินอ๋องรู้สึกเป็นห่วงเราด้วยงั้นหรือ?”ชินอ๋องยกยิ้มมุมปาก ไม่ได้แสดงสีหน้าอันใดออกมา แต่สายตาที่ใช้มององค์รัชทายาทกลับแตกต่างจากรอยยิ้มบนใบหน้า‘องค์รัชทายาทแตกต่างไปจากเดิม คงมิได้ถูกผู้ใดชักจูงอยู่เบื้องหลังหรอกกระมัง... หากเป็นเช่นนั้นจริง เห็นทีข้าคงต้องเลื่อนเวลาให้เร็วขึ้น’ชินอ๋องยกจอกชาขึ้นจิบก่อนจะเอ่ยข
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more

คนที่ไว้ใจ คือ คนที่ร้ายที่สุด

วันถัดมากลางเรือนรับรองของจวนชินอ๋อง เหล่าขุนนางชั้นสูงสองสามคนกำลังนั่งดื่มสุราอย่างรื่นเริง ชินอ๋องในอาภรณ์สีเข้มนั่งอยู่เบื้องหน้าตรงกลางท่าทางสงบนิ่ง ทว่าในแววตากลับเต็มไปด้วยเพลิงแค้นที่ยากจะเก็บซ่อนเสนาบดีกรมโยธาเอ่ยเบา ๆ “เวลาผ่านไปขนาดนี้แล้ว แผนการของเรากลับยังถูกขัดขวางทุกครั้ง เหมือนมีใครสักคนเฝ้ามองอยู่ในเงามืด”เสนาบดีกรมพิธีการพยักหน้าช้า ๆ ดวงตาฉายความไม่พอใจ “องค์รัชทายาทรอดตายทุกครั้ง ประหนึ่งลิขิตสวรรค์บันดาลให้เขารอดพ้นจากอันตราย ความสัมพันธ์ระหว่างองค์รัชทายาทกับพระชายาก็ยิ่งแน่นแฟ้น ช่างน่าเจ็บใจยิ่งนัก!”ชินอ๋องวางจอกสุราลงช้า ๆ แววตาเยียบเย็นราวกับน้ำค้างยามราตรี“ข้าเคยเสนอคุณหนูตระกูลเยว่ให้เป็นชายา แต่กลับถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย หากองค์รัชทายาททรงฟังข้าแต่แรก พวกเราคงไม่ลำบากเช่นนี้” ชินอ๋องหรี่ตาเล็กน้อย “หากมิสามารถล้มองค์รัชทายาทได้ ก็จงล้มฮ่องเต้เสียเลย”ความเงียบปกคลุมทั้งห้องเพียงครู่ ก่อนเสียงจอกกระทบกันดังเบา ๆ เป็นสัญญาณของอำนาจที่เริ่มเคลื่อนไหวในเงามืดชิน
last updateLast Updated : 2026-04-04
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status