All Chapters of พันธนาการรัดรึงใจ: Chapter 81 - Chapter 90

เฟิงลี่ได้ยินเช่นนั้นให้รู้สึกตระหนกไม่น้อย หลายวันมานี้นางได้หวังซุนคอยดูแลรักษาร่างกายตลอด ผู้อาวุโสท่านนี้ต้องลำบากเคี่ยวยาวันละหลายชั่วยามเพื่อให้นางดื่มทุกสองชั่วยาม นางจึงซาบซึ้งในพระคุณอย่างยิ่งนอกจากนี้นางยังได้เพิ่มพูนความรู้เรื่องสมุนไพรจากเขา จึงเลื่อมใสอย่างมาก ถึงขนาดนับถือเรียกว่าอาจารย์เลยทีเดียวเช่นนี้ จะมิให้เฟิงลี่เชื่อฟังหวังซุนได้อย่างไรหญิงสาวจึงยอมนั่งนิ่งๆ แต่โดยดี ปรายตามองสามบุรุษที่ยืนอยู่อีกฝั่งอย่างเย็นชา โดยมิได้โวยวายอีกบัดนี้นางได้รู้เพิ่มเติมอีกว่า นอกจากท่านอ๋องผู้เป็นสามี ยังมีองครักษ์กับกุนซือของเขาที่เห็นชอบต่อเรื่องน่าอายนั่นบุรุษน่าตายพวกนี้น่าชังนัก! นอกจากไม่เอ่ยปากทัดทานเตือนสตินายเหนือหัว ยังสมรู้ร่วมคิดไปเสียได้...สายตาแวววาวดุดันดุจแม่เสือของพระชายาทำจางฉวนกับหลี่เค่อถึงกับเสียวสันหลังวาบ ค่อยๆ ขยับกายไปยืนหลบอยู่ด้านหลังของเจิ้งเซียวเล่ออย่างแนบเนียนภายใต้ใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉยและท่ายืนน่าเกรงขามคล้ายควบคุมสถานการณ์ได้ของอ๋องหนุ่มในยามนี้ ตัวเขาเองก็รู้สึกเสียวสันหลังเช่นกันจึงลอบขยับปลายเท้าถอยไปด้านหลังเล็กน้อยเห็นเจ้าเสือร้ายตัวโ

การกระทำเช่นนี้มิใช่ฉวยโอกาสอย่างแน่นอน และเฟิงลี่ล้วนรับรู้ได้ จึงยินยอมอยู่ในอ้อมกอดแต่โดยดีไม่มีโวยวายอีกเลยพ่อบ้านฉวยจังหวะนั้นหมุนกายเดินจากไปอย่างเงียบงัน แม้การไร้วาจากล่าวคำลาต่อเจ้านายจะไม่บังควร แต่ยังดีกว่าเสียมารยาทเอ่ยแทรกสามีภรรยายามหวานชื่นในห้องจึงเหลือเพียงคู่ยวนยางสองต่อสองเจิ้งเซียวเล่อหอมแก้มนวลเฟิงลี่หนึ่งทีแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “เพียงแรกพบก็รักไม่อาจแยกจาก ข้ารู้เจ้ารู้อย่าได้ปฏิเสธเชียว อีกอย่าง...เข้าหอกันเพียงครั้งนับเป็นสามีภรรยาตลอดไป แต่เราเข้าหอกันหลายครั้งจนนับไม่หวาดไม่ไหวเจ้าจะว่าอย่างไร หืม...”อ๋องหนุ่มเริ่มคุกคามคนงามตามวิสัย วาจาที่เอ่ยล้วนมิได้ผ่านการกลั่นกรองหรือเสริมแต่งแต่อย่างใด ทว่ากลับนุ่มนวลละมุนละไมเป็นธรรมชาติอย่างยิ่งเฟิงลี่ได้ฟังถึงกับหน้าแดงปลั่ง แต่คำพูดช่วงหลังนางรู้สึกคุ้นเคยอย่างมาก มันคลับคล้ายคลับคลาว่าตนเองพูดตอนเมาหรือเปล่านะ?ระหว่างครุ่นคิด ยังได้ยินเจ้าของอ้อมแขนเอ่ยอีกว่า“ความผิดทั้งหมดทั้งมวล ละเว้นได้หรือไม่?”“...”“เรื่องสวมรอย วันนี้ไม่พูดถึง ภายภาคหน้าไม่รื้อฟื้นนะ”“...”หญิงสาวกะพริบตาปริบๆ เริ่มระลึกได้แล้วว่าประโ

อ๋องหนุ่มลอบยิ้มชอบใจ เขาสนุกที่ได้เย้าแหย่ภรรยาหลี่เค่อขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งขรึม “แต่ข่าวที่สืบมาได้ เห็นชัดว่าชินอ๋องไม่คิดละเว้นพระชายาเฟิ่งซิน เพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อวังเจี้ยนอ๋องแล้วถึงขนาดคิดจะเอาความพระชายาอย่างถึงที่สุด โดยจะกระทำการลับหลังท่านหญิงนะพ่ะย่ะค่ะ”ข่าวที่คนของเจิ้งเซียวเล่อสืบมาได้นั้น ระบุว่าเจิ้งเทียนฉีรับปากหยี่ซินเอาไว้แล้วว่าจะไม่แตะต้องเฟิงลี่เด็ดขาดยามนี้ท่านหญิงหยี่ซินจึงสบายใจไร้กังวล ใช้ชีวิตงดงามสูงส่งตามปกติคล้ายไม่เคยเกิดเรื่องใดขึ้นทั้งสิ้นนางยังคงเผยโฉมไปร่วมงานเลี้ยงชั้นสูง ประมูลภาพวาด จัดงานชมบุปผา จัดงานแต่งโคลงกลอน ประชันเครื่องหอมระหว่างสตรีบรรดาศักดิ์สูงส่งอย่างสุขสำราญเบิกบานใจเดิมทีนางมีฐานะเป็นถึงท่านหญิงก็ร่วมงานเลี้ยงไม่ขาดอยู่แล้ว ยามนี้ยังมีตำแหน่งเป็นถึงว่าที่พระชายาในรัชทายาท งานเลี้ยงประกาศศักดาจึงมีมากขึ้นตามลำดับทุกอย่างล้วนอยู่ในแผนการของหยี่ซินทั้งหมดทว่าด้วยความรักต่อบุตรสาวบุญธรรมดั่งแก้วตาดวงใจ ทั้งเป็นห่วงใยและรู้สึกผิดต่อหลานชายอย่างเจิ้งเซียวเล่อเจิ้งเทียนฉีจึงไม่ให้อภัยเฟิงลี่ ยังต้องจัดก

คนฟังมุ่นคิ้ว รู้สึกไม่พึงพอใจในความใจกว้างนั่นเท่าใดเฟิงลี่รับรู้ได้ถึงกระแสแค้นเคืองและไอสังหารซึ่งแฝงความอำมหิตแผ่ซ่านที่วาบผ่านจึงพอเข้าใจได้ถึงความอัปยศที่บุรุษได้รับ เรื่องนี้เลวร้ายไม่แพ้ความอดสูที่สตรีเช่นนางได้รับ หญิงสาวจึงเอ่ยยิ้มๆ “ความผิดของพี่สาวทั้งหมดทั้งมวลให้สลายไปพร้อมสายสัมพันธ์ที่สะบั้นเถอะ หม่อมฉันไม่อยากจดจำแล้ว เพราะว่าหม่อมฉันก็ได้แต่งงานกับท่านอ๋องผู้สูงศักดิ์มีชีวิตที่ดี เรื่องนี้นับว่าชดเชยความผิดของพี่สาวได้หรือไม่?”หากเอ่ยตามจริง ความผิดที่ผู้คนเข้าใจเรื่องเฟิงลี่มีนิสัยใจร้าย ยังมีความผิดที่ถูกป้ายสีกับชินอ๋องว่าละโมบหวังสูงถึงขั้นสวมรอยแต่งงานกับเจี้ยนอ๋อง เหล่านี้ยังไม่อาจเทียบเท่าความผิดทั้งหมดของซือเร่อได้เลย นับตั้งแต่แอบอ้างความดีความชอบว่าเป็นผู้มีพระคุณของชินอ๋อง หลอกลวงผู้อาวุโสมานานหลายปี ยังมีเรื่องที่ทำร้ายน้องสาวอย่างเฟิงลี่ได้อย่างน่าสะเทือนใจหากเปรียบเทียบกัน ความผิดของใครที่ต้องถูกขุดหลุมรอฝังศพ ไม่ต้องเสียเวลาคิดเลย ซือเร่อผู้พี่มิได้ตายดีแน่นอน เฟิงลี่แม้โกรธเคืองเจียนคลั่งจนมีอารมณ์ย่ำแย่ แต่ไม่อาจตัดใจเอาชีวิตพี่สาวได้

เพียงแต่สีดำจะอย่างไรก็มิใช่สีขาว บุรุษผู้หนึ่งมีนิสัยแบ่งแยกดีชั่วชัดเจนมีหรือจะปล่อยคนผิดให้ลอยนวลสตรีนางนี้กล้าดีอย่างไรมาแย่งงานแต่งแสนดีของบุตรีคนสำคัญไปเป็นพี่น้องแล้วอย่างไร ไยมิใช่คนละคนกัน! การห้ำหั่นโดยไม่เห็นสายสัมพันธ์อยู่ในสายตา ใช่ว่าไม่เคยเกิดขึ้นเขาแค่ปัดกวาดเศษฝุ่นให้สะอาดมิให้ระคายเคืองสายตาภายใต้สีหน้าสุขุมเย็นชา ชินอ๋องใคร่ครวญได้เช่นนั้น ทั้งยังคิดว่าเจิ้งเซียวเล่อแค่กำลังหลงใหลความงามสดใหม่อิสตรีคนหนุ่มแน่นเพิ่งลิ้มลองรสรักมีหรือจะหูตากระจ่างใส ชายใดบ้างไม่ตกอยู่ในห้วงลุ่มหลงมัวเมาเป็นผิดเป็นชอบจะอย่างไรผู้อื่นก็ใช้วิธีสกปรกช่วงชิงว่าที่สามีของพี่สาว โดยการสวมรอยแต่งงานอย่างอุกอาจไร้ยางอายแม้จะยังมีโทสะที่ต้องการระบายแทนบุตรสาวคนสำคัญ ทว่าผู้อื่นมีสามีคอยปกป้องอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ มีหรือที่ผู้อาวุโสเช่นเขายังคิดจะลงมือต่อหน้าได้ชินอ๋องปรายตามองคนสนิทเงียบงันไร้ใครสังเกตได้ทัน เพียงไม่นานอาหารก็ถูกยกขึ้นโต๊ะอย่างประณีตบรรจงยังอีกฝั่ง ถ้วยชามตะเกียบล้วนจัดวางเอาไว้ในตำแหน่งที่เหมาะสมเจิ้งเซียวเล่อและเฟิงลี่ร่วมมื้ออาหารกับชินอ๋องท่ามกลางบรรยากาศเงียบงันพ