Todos los capítulos de ONS คู่นอนคืนนั้น: Capítulo 21 - Capítulo 30

ในขณะที่คำถามถูกพ่นออกมาไม่หยุด คนถูกถามยังยืนตัวแข็งทื่ออยู่เลย เอาเข้าจริงการเจอเขาในสถานที่แบบนี้ และบริบทที่ไม่พร้อมแบบนี้มันทำให้เธอตกอยู่ในสภาวะช็อคได้ ทั้งที่รู้อยู่ก่อนแล้วว่าโอกาสที่จะได้เจอค่อนข้างสูง เขาคงรอจังหวะนี้อยู่ แต่เธอก็ยังเลือกที่จะเดินออกมาเพราะคิดว่าเขาคงไม่กล้าทำอะไรรุนแรง อย่างน้อยก็แค่สรรหาคำพูดลบๆมาทำให้ไม่สบายใจ ซึ่งแน่นอนว่าเดาถูก เซนต์ค่อนข้างทิ้งระยะห่าง จะมีก็แต่สายตาคมกริบแฝงความขุ่นเคือง กับวาจาเชือดเฉือนให้รู้สึกไม่สบายใจก็เท่านั้น “นี่พี่มาดักรอหนึ่งเหรอ” “ไม่ใช่มึงแล้วใคร?” “รอทำไม? หลบไป หนึ่งจะกลับไปทำงาน” “เดี๋ยวสิ คุยกันก่อน งานอะไรมึง? มึงมาอ่อยชู้ก็พูด” หัวใจของเธอหล่นวูบ เมื่อก้าวหลีกไปทางขวา แล้วเขาก็เบี่ยงมาขวางไว้ แน่นอนนั่นคือคำตอบที่บอกว่ามันจะไม่จบง่ายๆแน่ “ต้องการอะไร” “ไปกับพี่” เสียงของเขาแผ่วเบาลงและแทนสรรพนามของตัวเองให้น่าฟัง เพียงเพราะไม่ต้องการให้ร่างเล็กตรงหน้ากระโตกกระตาก จนเป็นจุดสนใจคนที่ผ่านไปผ่านมา “ไม่

จังหวะที่หลายคนพากันโห่ร้องดีใจกับชัยชนะของนักแข่งที่พวกเขาเชียร์ สายตาวันหนึ่งเหลือบไปมองเซนต์อย่างไม่ตั้งใจ พลันต้องชะงักเมื่อเห็นว่าเขาเองก็มองอยู่ รอยยิ้มที่มีจู่ๆก็เปลี่ยนเป็นเจื่อน ตอนเห็นท่าทางที่มองมาของเขา ความพ่ายแพ้ของพี่ชายเขาคราวนี้เหมือนจะยิ่งปลุกความโกรธในใจให้ปะทุ ประหนึ่งเอาน้ำมันไปราดแทนน้ำ บนไฟที่กำลังลุกโชนจนลามทุ่งและดับไม่ได้ จากนั้นเขาก็หมุนตัวเดินไปจากตรงนั้น ด้วยท่าทีเกรี้ยวกราด “พี่หนึ่ง” เพิร์ธเรียกทำให้เธอต้องหันกลับมา ละสายตาจากความอึดอัดนั้นไปยังเจ้าของเสียงแทน ทันทีที่รู้ว่าเขาเตือนให้เธอไปทำหน้าที่ด้วยการพยักพเยิดหน้า เธอจึงพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มอ่อนๆให้ พร้อมกับหยิบขวดน้ำและผ้าเย็นเดินเร็วออกไป หญิงสาวเดินไปหยุดอยู่ข้างร่างสูง เจ้าของแว่นสีดำที่มองอยู่ก่อน เธอจึงไม่รู้ว่าสายตาของเขาในตอนนี้เป็นแบบไหน ยิ่งเขาไม่พูดไม่จาแต่เลือกรับน้ำไปเปิดฝาดื่ม พร้อมกับผ้าเย็นไปเช็ดหน้าด้วยแล้วก็ ยิ่งทำให้เธอนึกสงสัยเข้าไปใหญ่ กับท่าทางที่นิ่งสงบจนเกินไป “ไม่ดีใจหน่อยรึไง ผมชนะแล้วนะ..เพื่อคุณเลย” แต

หลังจากดื่มกันได้สักพัก หลายคนก็เริ่มจะเมามาย บางคนไม่ไหวถึงขั้นเข้าไปนอนในห้องรับรอง บนโซฟารับแขกในตอนนี้จึงเต็มไปด้วยทีมนักแข่งที่พากันเปลือยท่อนบน เว้นแต่ระดับตำแหน่งสูงกว่าที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ถึงจะเริ่มเมากรึ่มๆกันบ้างแล้ว แต่ไม่ถึงขนาดเมาแอ๋จนพูดไม่รู้เรื่อง ต่อมาเป็นอาคีราที่ขอตัวกลับก่อนเพราะภรรยาโทรตาม จนโต๊ะนั้นเหลือเพียงเจนเจ้าของสนามกับเหนือเมฆที่เป็นหุ้นส่วน และเพลิงที่เดินไปสมทบ อีกฝั่งเป็นเรซควีนคนอื่นๆที่บางคนมีการทยอยกลับกันไปบ้างแล้ว เหลืออยู่ไม่กี่คนซึ่งพวกหล่อนนั่งอยู่ด้วยกัน เนื่องจากรู้จักกันทั้งหมด เว้นแต่วันหนึ่งที่เพิ่งจะมาใหม่จึงไม่รู้จักใครเลย ถึงได้เป็นชนวนเหตุมานั่งโต๊ะเดียวกันกับหลินอยู่ตอนนี้ “พี่หลิน หนึ่งว่าหนึ่งกลับก่อนดีกว่า มันดึกมากแล้ว” เธอหันไปบอกร่างเล็กข้างกายอีกครั้งด้วยดวงตาพร่ามัว แน่นอนว่าคนที่หันกลับมาก็เหมือนตาจะปรือเช่นกัน หล่อนยิ้มใช้ก้านนิ้วเล็กสะกิดใบหน้าหญิงสาว “แล้วคนสวยจะกลับยังไงจ๊ะ ให้พี่ไปส่งป่าว” วันหนึ่งชะงักไปอึดใจ หันมองอีกคนซึ่งเป็นแฟนหล่อนที่เพิ่งจะกล

เขาเบรกล้อลากเพื่อหักเข้าข้างทาง ร่างเล็กที่ไม่ทันตั้งตัวเกือบหัวคะมำไปข้างหน้า โชคดีที่ฝืนตัวเอาไว้ได้ทันไม่อย่างนั้นงานนี้มีหัวโนแน่ “โห นี่.. สมองกระทบกระเทือนได้เลยนะ” เธอแยกเขี้ยวใส่เขา มองซ้ายมองขวา และไม่ลืมที่จะหันไปมองข้างหลัง เมื่อไม่เห็นรถตามมาจึงพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก จากนั้นหันไปขึงตากว้างใส่เขาอีกครั้ง เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เขาหันมามองเธอพอดี หลังจากดึงเบรกมือขึ้นมา “หยุดรถทำไมคุณ..” “ไม่มีแรงไปต่อ ต้องปกป้องตัวเองก่อน” “แหม..”สาวเจ้าเอียงคอ พลางเสยผมขึ้นอย่างลวกๆ เป็นท่าทางที่ทำเป็นประจำตอนหงุดหงิด ซึ่งถ้าไม่อยู่ในอารมณ์นี้ คงกลั้วขำไปแล้ว “จะบอกว่าไม่มีเมียงั้นสิ” “ใช่” เขายืนยันเสียงแข็ง จ้องมองเข้าไปในดวงตาคู่สวยไม่กะพริบ เพื่อสังเกตกิริยาท่าทางของเธอ รวมถึงสีหน้าตอนนี้ด้วย ที่มันอ้าปากค้างซะจนเขายังกลั้นขำแทบไม่อยู่ “คิดว่าจะเชื่อรึไง” “ก็ไม่ได้ขอให้เชื่อ แค่ยืนยันความบริสุทธิ์ คุณจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดภายหลังไง” ดวงตาคู่สวยขยายกว้าง ถึงไม่เข้าใจความหมายน

เสียงน้ำไหลเป็นชนวนเหตุให้บรรยากาศผ่อนคลาย ความหอมของสบู่เหลวกลิ่นวนิลาช่วยให้ทั้งคู่เคลิบเคลิ้ม และซากของแอลกอฮอล์ไหลเวียนอยู่ในกระแสเลือดช่วยให้พวกเขาสนิทสนมกันมากขึ้น ความกล้าผดุงความกระสันแบบไม่มีอะไรกั้น ความต้องการที่ไม่มีใครแพ้ใคร เสริมสร้างความกำหนัดกลายเป็นไฟราคะ ทำให้อุณหภูมิในห้องน้ำร้อนระอุทันที เสียงน้ำไหลผสานเสียงหายใจถี่แรง และอบอวลไปด้วยเสียงลามก วันหนึ่งหลับตาพริ้มขณะถูกเขาเล้าโลม ปลายจมูกถูไถสัมผัสไปทุกพื้นผิวเนียน ไม่ว่าจะเป็นซอกคอ ใบหู จรดลามถึงทรวงอก ผ่านเนื้อผ้าบาง แต่ไม่นานก็ถูกปลดออก เหลือเพียงบราสีดำตัวเดียว ที่เหมือนจะบังได้เพียงจุก เหตุเพราะเต้าหยุ่นใหญ่เกินตัวไม่สามารถกอบกุมได้ทั้งหมด จนล้นทะลัก “สวยจัง..” อีกคนเงยหน้าขึ้นมาชม จังหวะเห็นเต็มสองตาชัดเจนกว่าคืนนั้น เสียงแหบพร่าของเขาไม่มีทางกล่อมจิตใจร้อนรุ่มของเธอให้เย็นลง และเมื่อมันได้ถูกกระตุ้นก็ยิ่งทำให้เขายิ่งมีกำหนัดราวกับสะพานเชื่อมต่อ เธอไม่ได้ร้องขอให้เขาดูดดื่ม แต่การแอ่นขึ้นแบบนั้นก็ไม่ต่างจากการเชิญชวนนัก เหนือเมฆยกยิ้ม แสดงออกถึงความพึง