All Chapters of เล่ห์รักไฟพิศวาส: Chapter 11 - Chapter 20

“คาร์เมน” เบนนิโต้เงยหน้าจากโน๊ตบุ๊คตัวเล็ก ร้องเรียกที่เป็นทั้งเพื่อนและบอร์ดี้การ์ดคู่ใจ ชายหนุ่มเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ด้วยความเมื่อยล้า เขานั่งเคลียร์งานตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ก็บ่าย ตอนนี้เลยเหนื่อยและเพลีย อยากจะได้ใครสักคนมาช่วยผ่อนคลายความเมื่อยล้าที่เกิดและคนที่เขานึกถึงในตอนนี้ก็คือศรีอัปสร ม่ายสาววัยสามสิบปี สาวสวยใจถึงที่พร้อมจะบริการให้เขาได้มีความสุขเหมือนกับได้ขึ้นสวรรค์“ครับนาย” คนถูกเรียกขานรับ ใบหน้าเฉยชาละจากคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะตัวเก่งที่เขาใช้ทุกครั้งเวลาที่มาทำงานที่นี่ ชายหนุ่มมองหน้าผู้เป็นนายอย่างรู้ดีว่าคงจะเหนื่อย อยากได้ใครสักคนมาคอยนวดผ่อนคลายอารมณ์ให้“หลังจากเคลียร์งานบ้าๆ นี่ให้เสร็จ เราสองคนมีโปรแกรมอะไรเพิ่มเติมอีกหรือเปล่า” ชายหนุ่มลุกขึ้น สอดมือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงขณะพาร่างสูงใหญ่ไปยืนที่ตรงกระจกบานแก้วและมองออกไปด้านนอกบ้านหลังนี้พ่อและแม่สร้างขึ้นโดยให้เขาและพี่ชายออกแบบตกแต่งห้องทำงานและห้องส่วนตัวตามความชอบของแต่ละคน ด้านนอกก็ให้เขาและพี่ชายรวมไปถึงคาร์เมนและคริสเตียโนช่วยกันหาต้นไม้ใบหน้าที่แต่ละคนชอบมาปลูกไว้อย่างเป็นสัดส่วน บางต้นไม่น่าจะเข้

“ขอโทษครับคุณเมษา นายต้องการความเป็นส่วนตัว ไม่ต้องการให้ใครเข้าไปรบกวน กรุณากลับไปเถอะครับ” คาร์เมนใช้ร่างกายสูงใหญ่และมือกางกั้นไม่ให้เมษาเปิดประตูห้องวีไอพีของห้องอาหารดาวดาราได้ดังใจ“หลีกไปคาร์เมน ฉันต้องการพบพี่บี” เมษากำมือแน่น สะกดกลั้นอารมณ์ตัวเองไม่ให้ปล่อยหมัดใส่ใบหน้าหล่อเหลาแต่เย็นชาที่ชอบมองเธออย่างดูถูกดูแคลนเสมอ ตอนแรกเมษาก็คิดว่าตัวเองคิดมากไปเอง แต่มันไม่ใช่คาร์เมนจะใช้สายตาแบบนี้มองเฉพาะเธอคนเดียวเท่านั้น แต่ถ้าเป็นคนอื่นๆ เขาจะมองด้วยสายตาและสีหน้าที่เรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ทั้งสิ้นใจเย็นไว้เมษา...ใจเย็นไว้ อย่างรีบร้อน เดี๋ยวจะเสียการกานพลูวิ่งกระหืดกระหอบจากลานจอดรถเข้าในโรงแรมฟ้าดารา ห้องโถงกว้างลึกไปด้านหลังที่ระหว่างทางไปก่อนจะมีเค้าเตอร์และมีพนักงานสาวสวยค่อยให้บริการอยู่สองคนและเสาหินต้นใหญ่ล้อมด้วยม้านั่งทำด้วยหินอ่อนสูงจากพื้นประมาณฟุต หญิงสาวเดินไปหาพนักงานที่กำลังให้บริการลูกค้าอยู่เพื่อจะถามหาเบนนิโต้หรือคาร์เมน เพราะคิดว่าพนักงานสองคนนั้นอาจจะตอบเธอได้ แต่สายตาก็เหลียวมองหาร่างของเมษาไปด้วยเพียงแค่เดินเลยเสาต้นใหญ่ไปเล็กน้อย กานพลูก็เห็นเพื่อนรักกำ

“อัปสรจ๋า วันนี้อัปสรกลับไปก่อนนะจ๊ะ ผมจะให้คาร์เมนไปส่ง แล้วคืนนี้ผมจะโทรไปหา”เบนนิโต้พูดเสียงหวานกับศรีอัปสรแล้วหันทำตาดุใส่คาร์เมน อยากจะโกรธเพื่อนอยู่เหมือนกัน แต่รู้ดีว่าถ้าเมษาต้องการอะไรแล้วเธอจะต้องทำให้ได้การขัดขวางก็ทำได้ยาก เพราะหญิงสาวชอบยกอันโตนิโอ้มาอ้าง ที่เขาเคยถามพี่ชายไป ทำไมยอมเป็นเครื่องมือให้เมษาข่มขู่น้องชายอย่างเขา พี่ชายก็เอาแต่หัวเราะและตอบแค่ว่า“เอาน่าวันหนึ่งแกจะรู้คำตอบเอง แล้วแกจะต้องขอบใจพี่ที่ทำอย่างนี้ด้วย” จนถึงตอนนี้มันก็หลายปีแล้วแต่เขาก็ยังไม่รู้คำตอบที่พี่ชายเคยบอกไว้สักที และเริ่มที่จะหงุดหงิดอารมณ์เสียเพราะโดนเมษาก่อกวน“นายไปส่งอัปสรที่คอนโดให้เรียบร้อยนะคาร์เมน แล้วรีบกลับมา ก่อนที่ฉันจะระงับอารมณ์ไม่อยู่ฆ่าหมาแถวนี้ตายไปเสียก่อน”เบนนิโต้หันหน้าไปทางเมษา ไม่รู้ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงชอบมาขัดขวางและทำลายอารมณ์สุนทรีย์ในตัวเขาได้บ่อยๆ จะบอกว่าเป็นเพราะรัก ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ เขาไม่อยากเชื่อ เพราะเมษาก็มีผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลัง ซึ่งเขาก็เคยเจอกับตัวเองแล้วตอนที่ไปหามีนาที่บ้านเมษายืนดูผู้ชายพวกนั้นต่อยกันได้หน้าตาเฉยเสียด้วยซ้ำ ความจริงเขาก็อยากจะร

เมษากัดริมฝีปากน้ำตาคลอมองแผ่นหลังกว้างอย่างปวดร้าว แม้จะเปรยๆ เรื่องแต่หนหลัง เขาก็ยังอคติอยู่ดี หญิงสาวกะพริบตาไล่น้ำตาที่มันเอ่อล้นคลอเบ้า ร้องไห้ไปก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้น ถ้าอยากจะเข้าใกล้ใจเบนนิโต้ เธอจะต้องมีความพยายามมากกว่านี้“เป็นไงบ้างหนูเมย์ อีตาพี่บีทำอะไรแกหรือเปล่า” กานพลูวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้องพร้อมกับถามเมษาเสียงสั่น เมื่อเห็นว่าเบนนิโต้เดินหน้าแดงตาแดงราวกับไฟออกไปข้างนอกแล้ว สายตาที่ตวัดมองมายังเธอเมื่อครู่นี้ เหมือนกับอยากจะบีบคอเธอให้หักคามือด้วยกานพลูโอบแขนรอบกายเมษาอย่างปลอบโยน เมื่อเห็นคนเป็นเพื่อนสีหน้าและแววตาเศร้าสร้อยระคนท้อใจเมษาส่ายหน้ายกมือปาดน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมาพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าปอดและหันไปยิ้มให้กานพลู “เปล่าหรอกกาน พี่บีไม่ได้ทำอะไรฉัน แต่ก็คงจะโมโหฉันมากเหมือนกัน”“แล้วนี่จะเอาไงต่อ จะกลับบ้านหรือว่าจะไปเที่ยวต่อ” กานพลูถาม ความจริงเธออยากที่จะเห็นหน้าเรียบเฉยของคาร์เมนอีกสักครั้ง แต่ก็ไม่กล้าจะบอกเมษา หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างกำลังใช้ความคิด ก่อนจะสะดุดกับร่างสูงใหญ่ของคาร์เมนที่เดินกลับเข้ามาในโรงแรมกานพลูหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างแปลก

กานพลูถามอย่างเป็นกังวลและคิดหนักกับแผนการที่ได้ฟังมา ถ้าแผนสำเร็จก็ไม่เป็นไร ยิ่งได้เห็นได้พบเจอตัวจริงๆ ของคาร์เมน เธอก็ว่าน่ากลัวจะตาย ถ้าเป็นเบนนิโต้ล่ะ โอ๊ย...ไม่อยากจะคิดเลย ถ้าแผนไม่สำเร็จ เธอกับเมษาจะโดนอะไรบ้างแล้ว นี่เพื่อนรักถึงกับวางแผนทำร้ายยายปีศาจแฟนสาวสุดที่รักของเบนนิโต้อีก มีหวังเธอกับเมษาคงจะตายหาศพไม่เจอเป็นแน่“ฉันก็ยังคิดไม่ออกเหมือนกัน แล้วแกมีความคิดไหม เราจะใช้ใครดีคนที่เขาจะไม่มาแบลกเมย์กันทีหลัง” เมษาทำหน้านิ่วคิ้วขมวด นึกหาผู้ชายมาแสดงละครตบตามีนา เบนนิโต้ และคาร์เมนยังไงดี ละครเรื่องนี้ที่ทุกคนจะต้องเชื่อสนิทว่ามีนามีความสัมพันธ์อันแนบแน่นกับผู้ชายคนนั้น“คิดไม่ออกจริงๆ หนูเมย์” กานพลูหยุดรถให้เมษาลงไปเปิดประตูบ้าน สมองครุ่นคิดหาทางช่วยเหลือเพื่อน ขณะมือกำพวงมาลัยรถแน่นก่อนจะเลี้ยวเข้าไปจอดในโรงรถ“พี่ต้น” กานพลูโถมตัวเข้ากอดพี่ชายอย่างดีใจเมื่อเห็นพี่ชายยืนอยู่ตัดแต่งกิ่งกุหลาบพร้อมกับรอยยิ้มอย่างใจดีอยู่เป็นนิจ“พี่ต้น” เมษาร้องอุทานอย่างดีใจ ใบหน้าที่เบื่อหน่ายหม่นหมองเปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างจนปากแทบจะฉีกถึงใบหู ดวงตาเป็นวาววับ อยากจะวิ่งเข้าไปกอดต้นรักษ์เห