บททั้งหมดของ ขนมหวานกับท่านประธานจอมดุ: บทที่ 41 - บทที่ 50

ตอนที่ 5เมื่อมันไม่เคยลืม          เวียร์สังเกตดาวเหนืออยู่ตลอดตอนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร  ว่าเพื่อนของเขามีอาการเงียบหน้าไม่ยิ้มและที่สำคัญเขาแอบเห็น  แววตาน้อยใจอยู่ในนั้น         “เป็นไรเปล่าเห็นหน้าไม่ค่อยดีเลยตอนกินข้าว มีอะไรก็บอกกันนะเป็นแบบนี้เราไม่สบายใจเลย”         เวียร์เดินมานั่งข้างหญิงสาวบนเตียงก่อนจะคว้ามือเพื่อนมาจับไว้         “ไม่มีอะไร เราก็แค่รู้สึกกลัวว่าพ่อนายจะไม่ชอบเรา เพราะเมื่อลองมองตัวเองกับคุณขวัญข้าวเราดูแย่ไปเลย เธอทั้งรวยทั้งสวยทั้งเก่ง ส่วนเราจนแถมยังมีแม่มาเป็นภาระเพิ่มให้กับบ้านนายอีก”         ชายหนุ่มโอบไหล่เพื่อนสาวด้วยรอยยิ้มที่สดใสเพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นแบบที่เธอคิดหรอก         “คุณพ

ตอนที่7เรื่องของเรา          มาวินได้แต่เก็บความรู้สึกที่ทั้งหึงทั้งหวงไว้ในหัวใจเพราะตอนนี้คนที่เป็นเจ้าของและได้หัวใจของดาวเหนือไปคือน้องชายเขา ถึงแม้ลึก ๆ มาวินจะสัมผัสได้ว่าทั้งสองคนเหมือนไม่ใช่สามีภรรยากันจริง ๆ         ชายหนุ่มไม่คิดจะล้มเลิกความตั้งใจไม่ว่าจะนานแค่ไหนเขาต้องรู้เหตุผลที่แท้จริงที่ทำให้ดาวเหนือหายไปจากชีวิตเขาแบบไร้    คำลาให้ได้          คืนนี้เวียร์ตังใจจะคุยกับดาวเหนือเพื่อหาจุดจบของความสัมพันธ์ของเขากับเธอ         “เหนือเรามีเรื่องอยากคุยด้วยแต่ความจริงเราก็ทั้งกลัวทั้งเกรงใจที่จะพูดแต่เราก็อยากรู้ว่าชีวิตของเราสองคนจะไปกันทางไหนดี”         ดาวเหนือเดินมานั่งข้าง ๆ เพื่อนชายด้วยใบหน้าที่เหมือนคนอ่อนแรงและเหนื่อยกับบางสิ่งบางอย่า

ตอนที่ 9ความจริงที่คนอื่นก็รู้          รถกู้ภัยใช้เวลาค้นหานานอยู่เกือบชั่วโมงจนในที่สุดเจ้าหน้าที่ก็สามารถใช้เครื่องตัดถ่างพาตัวมาวินออกมาจากรถได้     ทั้งคู่ถูกนำส่งโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุดเพราะมาวินอ่อนแรงลงทุกที ส่วนดาวเหนือเองเพิ่งจะรู้สึกตัวว่าเธอเองก็หัวแตกเหมือนกันแต่มันอยู่ด้านหลังและแผลไม่ใหญ่มาก เวลานั้นเธอจึงไม่รู้สึกเพราะมัวแต่ห่วงอีกฝ่ายที่เจ็บมากกว่า         ทรงยศตามมาหาลูกชายที่โรงพยาบาลพร้อมกับเวียร์และแม่ของดาวเหนือที่ขอตามมาด้วยเพราะเป็นห่วงลูกสาว         มาวินขึ้นมาอยู่ห้องพิเศษแล้วเขาขาหักทั้งสองข้างแผลที่ศีรษะก็เย็บไปสิบเข็มและยังมีอาการบวมของหน้าผากอยู่         ทุกคนสบายใจเมื่อรู้ว่าทั้งคู่ปลอดภัยแล้ว ทรงยศมองหน้าดาวเหนือและลูก ๆ ทั้งสองคนพร้อมกับทำหน้าจริงจัง    &nbs

ตอนที่ 2ชั่วข้ามคืน          อลินดาเธอนอนลืมตาหันหลังให้อีกฝ่ายทั้งคืนจนถึงเช้าและเธอก็คิดว่าชายหนุ่มที่นอนข้าง ๆ เธอ ก็นอนไม่หลับเช่นกัน         ผ้าปูที่นอนที่ขยับทำให้หญิงสาวต้องรีบหลับตาลง เพราะรู้ว่าคนช้าง ๆ เธอกำลังพลิกตัวหรือเขาอาจจะกำลังลุกขึ้น         “ลินผมไม่ได้ตั้งใจ ผม....”         “ไม่เป็นไรค่ะ ลินก็ผิดเองที่ทำให้คุณโมโห ถือว่าเรื่อง  เมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วกันค่ะ”         อลินดาคิดว่าธนาธิปคงต้องการพูดทุกอย่างเพื่อจะไม่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้นแต่หญิงสาวคิดผิด         ชายหนุ่มจับไหล่ของหญิงสาวเพื่อให้เธอเปลี่ยนเป็นพลิกตัวมานอนหงายหน้าแทน โดยยังมีผ้าห่มปกปิดร่างกายจนถึงส่วนคอ แต่ธนาธิปเองมีแค่เ

ตอนที่ 4ข้ามคืนที่เปลี่ยนชีวิต ทั้งสองคนกินข้าวเสร็จก็พากันกลับคอนโดมิเนียมเพราะ ธนาธิปไม่ได้ซื้อแค่หม้อทอดไร้น้ำมันแต่เขาซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าและเฟอร์นิเจอร์เข้าคอนโดมิเนียมอีกหลายอย่างและหนึ่งทุ่มทางร้านจะมาส่ง “ของวางกองไว้ที่โต๊ะ ห้องซักผ้าก่อน เพราะเดี๋ยวตรงครัวต้องขยับหลายอย่าง ตู้เย็นก็ไม่ใช่เล็ก ๆ เดี๋ยวอันเก่าจะให้พนักงานเขาช่วยยกไปไว้ในห้องด้านหลังครัว ห้องนั้นจะทำเป็นห้องครัวแบบเลอะ ๆ แต่ครัวตรงนี้จะเป็นครัวแบบสะอาด” เครื่องใช้ไฟฟ้าถูกขนขึ้นมาจนหมด พนักงานขนของเต็มห้อง อลินดาเองต้องเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในห้อง เพราะยืนตรงไหนก็ดูจะเกะกะไปหมด เกือบสามทุ่มกว่าพนักงานจะกลับแต่ทุกคนก็คงหายเหนื่อยเพราะธนาธิปให้เงินพิเศษทุกคน คอนโดที่มีถึงสี่ห้องนอนหนึ่งห้องครัวและห้องติดระเบียงอีกหนึ่งห้อง เคยโล่งจนแทบจะไม่มีอะไรแต่ตอนนี้ของใช้เต็มไปหมดเหมือนเป็นบ้านหลังหนึ่ง พื้นที่ของห้องที่ธนาธิปซื้อ มีขนาดใหญ่กว่าบ้านชั้นเดียวตามหมู่บ้านจัดสรรเสียอีก อลินดาเคยลองถามราคาจากพนักงานด้านล่าง ราคาห้องนี้อยู่ที่ห้าล้านบาท หญิงสาวเคยคิดว่าถ้าเป็นเธอค