All Chapters of ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม: Chapter 111 - Chapter 120

ฉันบิดปากคว่ำ จากนั้นล้วงเข้าไปควานหารอบ ๆ แต่กลับไม่เจอคีย์การ์ด เจอแต่ดุ้นใหญ่ ๆ ของเขาที่เหมือนขยับราวกับสั่งได้ แถมขยับกระดุกกระดิกเล่นกับมือฉันอีกจนฉันหมั่นไส้บีบหัวไปหนึ่งที หมับ! “ซี๊ด...เจ็บนะ...เดี๋ยวก็ไม่มีใช้หรอกทำร้ายร่างกายมัน” เขาทำแกล้งว่า แต่ฉันสนใจที่ไหนล้

“เฮีย...ปิดเทอมต้องกลับบ้านหรือเปล่า” ฉันถามเพราะหากหายไปเลยคุณป้าจะไม่ว่าอะไรใช่ไหม แต่เอาเข้าจริงฉันไม่อยากกลับเท่าไหร่นะ เพราะคุณป้าดูไม่ค่อยอารมณ์ดีเท่าไหร่ยามฉันกลับบ้าน และเมื่ออาทิตย์ก่อนฉันกลับไป สถานการณ์ในบ้านมันคล้ายกับฉันเป็นคนแปลกหน้าสำหรับบ้านที่อยู่มาเกินสิบห้าปีเฉย มันเป็นคว

ฉันคิดเองในหัวเสร็จสรรพจากนั้นทักหาคนที่รับงานให้ฉันประจำทันที และก็มีงานอยู่สามงานที่ต้องการคนด่วน เนื่องจากพิธีกรอีกคนทักษะด้านภาษาอังกฤษไม่แข็งแรง ฉันจึงเสนอตัวทันที เพราะว่าเรื่องนี้ถนัดมาก จนคิดว่าควรจะเรียนภาษาเกาหลีเพิ่มเสาร์อาทิตย์อีกดีไหม รับงานพวกสัมภาษณ์ดาราศิลปินจากต่างประเทศเป็นล่ามให้ก

แต่แล้วไงล่ะ ฉันต้องสนใจด้วยเหรอเฮียอุ้มฉันไปวางบนเก้าอี้สตูที่วางตรงไอแลนด์ครัว โดยมีพ่อครัวตัวใหญ่ถอดเสื้อทิ้งลงตะกร้า แล้วเดินมาหยิบผ้ากันเปื้อนขึ้นสวมแล้วหุงข้าวให้ฉันก่อน และเปิดตู้เย็นดูไข่เป็ดลืมบอกไปว่าฉันน่ะปลาบปลื้มไข่เป็ดดาวที่สุด ยิ่งไข่แดงเยิ้ม ๆ ด้วยแล้วยิ่งอร่อย กับน้ำปลาพริกที่หั่น

ยิ่งดูฉันก็ยิ่งกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ปลายเท้าเรียวสวยเหยียดเกร็งจนกระทั่งได้ยินเสียงร้อง ‘หึ’ ในลำคอของคนที่หายเข้าไปอาบน้ำ “เฮีย...อาบน้ำแล้วเหรอ...นอนกันเถอะง่วงแล้ว” น้ำเสียงของฉันสั่น กลัวว่าเฮียจะจับได้ว่าแอบดูซีรีส์ติดเรต เดี๋ยวจะโดนบังคับให้ดูไปทำไปจะยุ่งกันไปใหญ่ ดวงตาคมกริ