All Chapters of ซ่อนลับ จดหมายรัก: Chapter 1 - Chapter 10

16 Chapters

จดหมายจากคนแปลกหน้า

เสิ่นเยว่ บุตรสาวคนเล็กของมหาเสนาบดีเสิ่นนั่งมองหิมะที่กำลังโปรยปรายลงมาด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย นางไม่ชอบหิมะเลยสักนิดเพราะมันทำให้เจ้านกน้อยที่ทำหน้าที่ส่งจดหมายของนางต้องลำบากก่อนหน้านี้หนึ่งเดือนเสิ่นเยว่มีอาการป่วยเพราะต้องลมหนาวนางถูกฮูหยินใหญ่เสิ่นผู้เป็นมารดาสั่งห้ามออกจากเรือนเด็ดขาดจนกว่าอาการหวัดจะหายดี ใครบ้างในเรือนตระกูลเสิ่นจะกล้าขัดคำสั่งของมารดาผู้เข้มงวดของนาง แม้แต่บิดาที่เป็นถึงมหาเสนาบดียังต้องฟังฮูหยินใหญ่ท่านนี้ แล้วนางเป็นแค่บุตรสาวตัวเล็กๆ ไหนเลยจะกล้าขัดคำสั่งในตอนที่เสิ่นเยว่กำลังนอนมองหิมะอย่างเบื่อหน่าย ได้มีเจ้านกน้อยบินมาเกาะที่ขอบหน้าต่างห้องของนาง ตอนแรกเสิ่นเยว่ ไม่ได้สนใจเจ้านกตัวนี้เพียงเเต่คิดว่ามันแปลก็เท่านั้นเอง นางให้ชิงจู๋สาวใช้ส่วนตัวของนางไล่เจ้านกตัวนั้นไป แต่เจ้านกน้อยกลับบินมาเกาะขอบเตียงที่นางนอนอยู่เสิ่นเยว่เห็นว่ามันดูเชื่องดีเลยลองเรียกมันให้เข้ามาใกล้ๆ ปรากฏว่ามันทำตามที่นางสั่งแต่โดยดี เสิ่นเยว่จึงให้ชิงจู๋ไปเอาขนมมาให้มันกิน เจ้านกน้อยก็กินขนมที่นางให้อย่างเอร็ดอร่อย ตั้งแต่นั้นมาเจ้านกน้อยจะบินมาที่ห้องของนางทุกวันเวลาเดิมเพื่อกินข
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

คนในความลับ

วันต่อมาหิมะก็ดูเหมือนว่าจะยังตกไม่หยุดหลี่ เซวียนขังลู่ลู่เอาไว้ในกรงตามคำแนะนำของข้อความในกระดาษ ในตอนนี้เขาอยากจะรู้ว่าคนที่เขียนข้อความในกระดาษคนนั้นเป็นใครสามวันต่อมาหิมะได้หยุดลงหลี่เซวียนปล่อยลู่ลู่ ออกมาจากกรง มัน กระพือปีกทำท่าทางเหมือนจะรีบไปที่ไหนสักแห่งแต่หลี่เซวียนหยุดมันเอาไว้ก่อน เขาเขียนข้อความบางอย่างลงในกระดาษแล้วผูกไว้ที่ขาของมันก่อนที่จะปล่อยมันไปลู่ลู่ไม่ได้มาที่ห้องของเสิ่นเยว่ สามวันแล้วนางเอาแต่คอยมองไปที่หน้าต่างว่าเมื่อไหร่เจ้านกน้อยจะกลับมา วันนี้หิมะหยุดตกมันจะต้องมาแน่ๆ เสิ่นเยว่รู้สึกเหงาและคิดถึงมันมาก เสียงกระพือปีกเบาๆ ดังขึ้นที่หน้าต่างดึงดูดความสนใจของนางทันที นางรีบลุกขึ้นไปดูและเห็นว่าเป็นเจ้านกน้อยที่นางรออยู่ทุกวันเสิ่นเยว่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ“แกกลับมาแล้วเจ้านกน้อย หายไปเสียหลายวันเป็นอย่างไรบ้างสบายดีหรือไม่ ชิงจู๋รีบเอาขนมมาให้เจ้านกน้อยเร็ว”ชิงจู๋รีบทำตามคำสั่งของเสิ่นเยว่ทันที คุณหนูของนางมีท่าทางเหงาหงอยหลังจากที่ไม่เห็นเจ้านกน้อย วันนี้เจ้านกน้อยกลับมาแล้ว ชิงจู๋ดีใจ คุณหนูของนางจะกลับมาร่าเริงอีกครั้ง เสิ่นเยว่สังเกตุเห็นกระดาษที
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

ข้อตกลง

หลี่เซวียนคิดหาทางอยู่นานก็ยังหาทางออกไม่ได้ปกติแล้วเขาเป็นคนที่ฉลาดมากไม่ว่าเรื่องใดเขาก็สามารถแก้ปัญหาได้ แต่ตอนนี้เขารู้สึกว่าตนเองนั้นโง่ที่สุดตั้งแต่ที่ได้เกิดมาเมื่อไร้หนทางหลี่เซวียนก็หันไปปรึกษาจงหลาง องครักษ์ที่อยู่ข้างกายเขามาตั้งแต่เด็ก ทั้งสองคนเติบโตมาด้วยกันจงหลาง เป็นเด็กกำพร้าที่บิดาของหลี่เซวียนเก็บมาเลี้ยงตอนที่ไปออกรบที่ชายแดน และยังอนุญาตให้เขาใช้แซ่หลี่ตั้งชื่อให้ว่าจงหลางทั้งสองคนเติบโตมาด้วยกันเป็นเหมือนกับพี่น้องมีอะไรเขาสองคนจะปรึกษากันตลอด“จงหลางข้าต้องการล้มเลิกการแต่งงานครั้งนี้เจ้าคิดว่าข้าควรจะทำอย่างไร มีความคิดดีๆ หรือไม่เจ้าช่วยข้าคิดหน่อย เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญสำหรับข้ามาก”จงหลางขมวดคิ้วมุ่นเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องทำยังไงเพราะเขาก็ยังไม่เคยแต่งงาน จงหลางไม่เข้าใจว่าทำไมคุณชายถึงอยากจะยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้“คุณชายไม่ลองไปพบคุณหนูเสิ่นคนนั้นดูขอรับ บางที….”จงหลางพูดยังไม่ทันจบหลี่เซวียนก็ลุกขึ้นยืนทันที” ใช่แล้วข้าต้องไปพบนางข้าคิดว่านางก็คงไม่อยากจะแต่งงานกับข้าเหมือนกันมีใครบ้างอยากจะแต่งงานกับคนที่ตนเองไม่เคยพบหน้าสักครั้งถ้าหากว่าตกล
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

แต่งงาน

หลี่เซวียนไม่อยากปลุกนางเขาถอดชุดแต่งงานของนางออกแล้วตัวเขาก็ล้มตัวลงนอนบนตั่งยาวที่อยู่ริมหน้าต่างห้องที่เขาเอาไว้นั่งเอนกายเวลาเบื่อ ตอนนี้มันกำลังจะกลายเป็นที่นอนของเขานับแต่นี้ไปวันต่อมาเสิ่นเยว่ตื่นขึ้นมาแต่เช้านางพบว่าตัวเองใส่ชุดนอนอยู่ก็ตกใจ นางรีบเดินไปเขย่าปลุกหลี่เซวียนขึ้นมาถามว่าเหตุใดตนเองถึงได้อยู่ในชุดนี้“เกิดอะไรขึ้นกับข้าใครเป็นคนเปลี่ยนชุดของข้าเหตุใดข้าถึงอยู่ในชุดนอนเมื่อคืนเจ้าทำอะไรข้า”ตื่นขึ้นมาเสิ่นเยว่ก็รัวถามเขาเป็นชุดหลี่เซวียนที่เพิ่งตื่นขึ้นมายังมีท่าทางงัวเงียอยู่ แต่ก็ถูกนางเขย่าปลุกอย่างแรง หลี่เซวียนรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยแต่ไม่ได้แสดงออกมา“ข้าเป็นคนเปลี่ยนชุดให้เจ้าเอง ข้าเห็นว่าเจ้าเหนื่อยมาทั้งวันเลยคิดว่าไม่ปลุกเจ้าจะดีกว่า ข้าก็เลยถอดชุดเจ้าสาวของเจ้าออกแต่ข้าไม่ได้แตะต้องเจ้าเลยนะเราสองคนทำสัญญากันไว้แล้วมิใช่หรือข้าเป็นลูกผู้ชายพอดังนั้นเจ้าไม่ต้องเป็นห่วง”เสิ่นเยว่พยักหน้าเข้าใจ“เมื่อคืนเจ้านอนตรงนี้หรือ คงจะนอนไม่ค่อยสบายสินะเจ้านอนต่ออีกหน่อยเถอะ วันนี้เป็นวันแรกที่เราแต่งงานกันท่านแม่ของเจ้าคงจะไม่เข้มงวดถึงเพียงนั้นหรอกใช่หรือไม่”หล
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

รู้สึกผิด

ก่อนออกจากจวนไปหลี่เซวียนแวะมาที่ห้องหนังสือของเขาดูว่าลู่ลู่กลับมาหรือยัง เมื่อเขาเปิดประตูก็เห็นลู่ลู่ยืนเกาะขอบหน้าต่างอยู่ หลี่เซวียนรีบตรงเข้าไปแกะม้วนกระดาษอันเล็กที่ผูกติดไว้ที่ขาของมัน เขาคลี่กระดาษออกอย่างเบามือ ท่าทางดูทะนุถนอมเป็นอย่างมาก ข้อความในกระดาษเขียนว่าข้าสบายดีขอบคุณที่เป็นห่วง หวังว่าท่านก็คงสบายดีเช่นกันหลี่เซวียนอ่านข้อความในกระดาษซ้ำไปซ้ำมาท่าทางดูเหม่อลอย เขายิ้มกับตนเองในรอบหลายวัน หลี่เซวียนรู้สึกโล่งใจที่นางไม่โกรธเขาเรื่องที่เขาหายเงียบไป ดูหมือนว่าหญิงสาวในความลับของเขาคนนี้จะเป็นคนที่นิสัยดีเป็นอย่างมากหลี่เซวียนขี่ม้าไปที่ค่ายทหารอย่างอารมณ์ดี ทหารในค่ายที่เห็นท่านแม่ทัพของพวกเขามีสีหน้าเช่นนั้นต่างก็คิดว่าเป็นเพราะเขาได้แต่งงานกับสาวงาม พวกที่ได้ไปร่วมงานแต่งต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าฮูหยินของท่านแม่ทัพนั้นงดงามราวกับนางเซียนมาจุติความงามของนางบอกได้เลยว่าเป็นหนึ่งในเมืองหลวง ท่านแม่ทัพของพวกเขาช่างโชคดีจริงๆ เห็นตอนแรกทำหน้าเครียดเหมือนไม่อยากแต่ง ตอนนี้กลับยิ้มอารมณ์ดีเดินเข้ามาในค่ายเช่นนี้ช่างทำให้คนรู้สึกหมั่นไส้ ทหารหลายคนที่ยังโสดอยู่ต่างก
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

เปิดหูเปิดตา

รถม้าของเสิ่นเยว่ต้องจอดเอาไว้ด้านนอกดังนั้นนางจึงต้องลงจากรถม้าเดินเข้าไป หลี่เหอเห็นลูกสะใภ้ของเขาเดินเข้าไปในค่ายทหาร เขาก็ส่งสายบังคับม้าให้ทหารที่อยู่แถวนั้นนำม้าของเขาไปผูกเอาไว้ ตัวเขาเดินเข้าไปข้างในพร้อมกับลูกสะใภ้แม้หลี่เหอจะเป็นทหารที่หยาบกระด้าง แต่เรื่องพวกนี้เขากลับละเอียดอ่อนเป็นอย่างมากเหมือนที่ฮูหยินของเขาต้องการให้เขารับอนุภรรยาที่เขาปฏิเสธก็เพราะหลี่เหอเข้าใจในความรู้สึกของนาง ถึงปากของหลี่ฮูหยินจะบอกให้เขามีสตรีอื่นแต่ในใจของนางจะต้องเสียใจอยู่เป็นแน่ ตอนที่แต่งนางเข้ามาเขาได้สัญญากับนางเอาไว้แล้วว่าเขาจะมีแค่นางเพียงคนเดียวหลี่เหอคือชายชาติทหาร เขาจะผิดคำพูดกับสตรีที่เขารักได้อย่างไรหลี่เซวียนได้รับรายงานจากทหารแล้วว่าบิดาและฮูหยินของเขามาที่ค่ายทหาร เขาออกจากห้องทำงานมาต้อนรับทั้งสองคน หลี่เซวียนไม่นึกว่าเสิ่นเยว่จะมาที่นี่ ทำให้เขารู้สึกผิดต่อนางมากกว่าเดิมเรื่องสหายในความลับของเขา ยิ่งเห็นนางใส่ใจทำอาหารมาส่ง หลี่เซวียนยิ่งพูดไม่ออก“เจ้าไม่เห็นต้องเหนื่อยทำอาหารมาส่งให้ข้าเลย ข้าทานที่โรงอาหารของที่นี่ก็ได้”เสิ่นเยว่ยิ้ม เพราะนางรู้สึกผิดต่อหลี่เซวียนเรื่อ
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

มีเรื่อง

“โอ้! เป็นอย่างไรบ้างคุณหนูท่านนี้ ทีหลังจะเดินจะเหินเจ้าต้องระวังหน่อยนะ เครื่องประดับที่นี่ไม่ใช่ราคาถูกๆ หากเจ้าชนจนข้าวของเสียหายข้าเกรงว่าเจ้าจะชดใช้ไม่ไหว”คนที่เดินชนเสิ่นเยว่คือ หลินซูเมิ่งหญิงสาวที่ไม่ชอบเสิ่นเยว่มาตั้งแต่เด็กนางพยายามเอาชนะเสิ่นเยว่มาตลอดแต่ก็ไม่สามารถเอาชนะได้ หลินซูเมิ่งจึงฝังใจและเจ็บแค้นเมื่อมีโอกาสนางจะหาทางกลั่นแกล้งเสิ่นเยว่ทุกครั้ง แต่ทุกครั้งนางกลับแพ้ภัยตัวเองวันนี้ก็เช่นกันเจียงหลีรีบเข้ามาช่วยพยุงหลินซูเมิ่งขึ้นเสิ่นเยว่มองนางอย่างสนใจ แม่ดอกบัวขาวนางนี้ร้ายกาจกว่าหลินซูเมิ่งที่ไร้สมองเอาแต่โวยวายนัก เสิ่นเยว่รู้ว่านางเป็นคนเช่นไร เจียงหลีคือคนที่อยู่เบื้องหลังของการกลั่นแกล้งเสิ่นเยว่ นางคอยยุแยงให้คนอื่นไม่ชอบเสิ่นเยว่แล้วตัวเองก็ทำเป็นคนดีเข้ามาปลอบเพื่อให้คนอื่นชื่นชมนาง น่ารังเกียจยิ่งนักแต่เสิ่นเยว่ไม่รู้ว่า ทั้งเจียงหลีและหลินซูเมิ่งต่างก็พึงใจในตัวของหลี่เซวียน เพราะนางถูกเสิ่นฮูหยินฝึกปรืออยู่แต่ในเรือนไม่ค่อยได้ออกมาข้างนอก นอกเสียจากว่าจะมีงานเลี้ยงในวังนางจึงจะได้ก้าวเท้าออกนอกจวนเสิ่นเยว่จึงไม่เคยรู้เรื่องข่าวซุบซิบของคนอื่น นี่ก็
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

ใช้เวลาร่วมกัน

เสิ่นเยว่พึ่งเคยใกล้ชิดบุรุษเป็นครั้งแรกนอกจากท่านพ่อและเหล่าพี่ชายของนาง นางรู้สึกตื่นเต้นจนตัวแข็งทื่อไปหมด หลี่เซวียนเองก็ไม่ต่างกันเท่าใดนัก กลิ่นหอมของนางทำให้เขารู้สึกปั่นป่วน ที่เขาพาเสิ่นเยว่ขึ้นหลังม้ามาด้วยกันเป็นเพราะอารมณ์ชั่ววูบของเขาเท่านั้น ตอนนั้นเขารู้สึกหงุดหงิดที่เห็นนางพูดคุยกับบุรุษอื่น เขายอมรับว่าตนเองขาดสติไปชั่วขณะจึงได้ทำเรื่องที่ไม่ได้วางแผนเอาไว้ก่อน“เจ้า...นั่งสบายหรือไม่”หลี่เซวียนพึ่งสังเกตว่านางนั่งตัวแข็งทื่อจึงกังวลว่านางจะรู้สึกอึดอัดที่ต้องนั่งม้าตัวเดียวกับเขา เสิ่นเยว่ขยับตัวเล็กน้อย“ข้า...สบายดีท่านกำลังจะไปไหนหรือ”หลีเซวียนพึ่งรู้ว่าตนเองพานางขี่ม้าออกมานอกเมืองแล้ว และเขายังไม่รู้เลยว่ากำลังจะพานางไปไหน ตอนนั้นคิดเพียงว่าอยากพานางออกไปจากที่นั่นก็เท่านั้น หลี่เซวียนกระแอมไอเบาๆ“ข้าว่าจะพาเจ้าไปสถานที่ลับของข้า เจ้า...อยากจะไปหรือไม่”เสิ่นเยว่เอียงหน้ามองเขาเล็กน้อย ท่าทางของนางในสายตาหลี่เซวียนดูน่ารักน่าเอ็นดูจนเขาอยากจะเอื้อมมือไปลูบผมยาวนุ่มสลวยของนางแต่เขาก็ยั้งใจเอาไว้ได้ เพราะเสิ่นเยว่ตัวเล็กกว่าหลี่เซวียนจึงทำให้เวลาขี่ม้าเหมือนว่า
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

เข้าใจผิด

“พวกเขารักเจ้าจริงๆ”หลี่เซวียนพูดขึ้นมาเบาๆ“ข้าไม่มีพี่น้องท่านพ่อกับท่านแม่มีข้าเพียงคนเดียวจึงไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพี่น้องเท่าใดนัก”หลี่เซวียนยิ้มให้เสิ่นเยว่ นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นเขายิ้ม ทั้งสองคนนั่งเงียบอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่กลางทุ่ง เป็นเวลานาน ปล่อยใจให้ล่องลอยคิดถึงเรื่องต่างๆ ของตนเอง เสียงลมพัดยอดไม้กลิ่นของหญ้าที่ขึ้นเขียวชะอุ่มไหวไปมาเพราะแรงลม และเสียงนกกาที่กำลังบินกลับรัง พระอาทิตย์ยามเย็นกำลังลับขอบฟ้าแต่งแต้มต้นไม้ยอดหญ้าให้กลายเป็นสีส้มสวยงามเสิ่นเยว่มองภาพทั้งหมดอย่างตกตะลึง ตั้งแต่เกิดมานางไม่เคยเห็นอะไรสวยงามและน่าอัศจรรย์เช่นนี้มาก่อน นางไม่เข้าใจว่าสิ่งที่นางรู้สึกอยู่เรียกว่าอะไรแต่น้ำตาของนางไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกของนางมันเต็มตื้น เหมือนตัวนางกำลังได้รับการเติมเต็มจากบางอย่างมันทั้งงดงามและน่าตื่นเต้น“ขอบคุณที่ท่านพาข้ามาที่นี่นะ”เสิ่นเยว่หันไปของคุณเขาทั้งน้ำตา หลี่เซวียนค่อนข้างตกใจกับปฏิกิริยาของนางเขาไม่นึกว่าเพียงภาพพระอาทิตย์ยามเย็นจะสามารถทำให้นางทราบซึ้งได้ถึงเพียงนี้ หลี่เซวียนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้นางโดยไม่รู้ตัว หัวใจของเขารู้สึกชาหนึบเ
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

กลับจวนสกุลเสิ่น

เสิ่นเยว่เคยรู้สึกสงสัยท่านแม่ของนางเป็นเพียงฮูหยินของมหาเสนาบดี แต่กลับมีบ่าวในเรื่อนที่มีวรยุทธมากมาย นั่นยังไม่นับรวมเหล่าองครักษ์ที่คอยอารักขาเรือนสกุลเสิ่นเสิ่นเยว่ได้รับการฝึกจากท่านแม่ของนาง นางย่อมรู้ดีว่าเสิ่นฮูหยินมีวรยุทธที่เก่งกาจ เหล่าพี่ชายทั้งห้าของนางต่างก็ได้ร่ำเรียนวรยุทธจากท่านแม่ของนางมาก่อนทั้งนั้น ก่อนที่พวกเขาจะคารวะอาจารย์เป็นของตนเองและความจริง เสิ่นฮูหยินคืออาจารย์คนแรกของพวกเขาผ่านไปครึ่งวันลี่ลี่ก็กลับมา นางย่อตัวทำความเคารพเสิ่นเยว่จากนั้นส่งกระดาษที่เขียนเรียบเรียงข้อมูลเอาไว้แล้วหลินซูเมิ่ง ชื่นชมหลี่เซวียนมาตั้งแต่เด็กไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนนางจะตามติดไปทุกที่เพื่อแสดงตัวให้หลี่เซวียนเห็นนาง และนางยังเคยสารภาพรักกับหลี่เซวียนแต่ถูกปฏิเสธกลับมาอย่างอ่อนโยนว่า นางยังเด็กไม่ควรคิดเรื่องเช่นนี้รอให้นางโตกว่านี้เขาจะพิจารณาดู นั่นเป็นเรื่องเมื่อสามปีก่อน“หน่อยแน่! แม่ดอกบัวแดงหลี่เซวียนแต่งงานไปแล้วนางก็ยังคงไม่ตัดใจสินะ ถึงได้มาแกล้งข้าเมื่อวานนางคิดจะเอาคืนเรื่องที่ข้าได้แต่งงานกับบุรุษที่นางชื่นชอบ”เสิ่นเยว่ขบเคี่ยวเคี้ยวฟัน นางรู้สึกหงุดหงินขึ้นมาทันทีเ
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status