All Chapters of ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+: Chapter 41 - Chapter 50

ด้วยความที่ดึกมากแล้วภูริดลจึงเลือกที่จะพาฟ้าพราวมาค้างคืนที่บ้านของหรรษาก่อน แล้วค่อยพากลับบ้านไร่ที่เชียงรายในวันรุ่งขึ้น ชายหนุ่มขับรถสปอร์ตซีดานสุดหรูเข้ามาจอดที่หน้าบ้านหลังใหญ่แล้วอุ้มภรรยาที่ร้องไห้มาตลอดทางจนหลับลงจากรถ แล้วพาเข้าไปในห้องโถง “เกิดอะไรขึ้นกับคุณหญิง” หรรษาที่นั่งรออยู่รีบเดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง น้องชายเธอโทร. มาบอกล่วงหน้าแล้วว่าจะมาค้างด้วยเพราะเกิดเรื่องที่วัง แต่ยังไม่ได้เล่ารายละเอียดให้ฟัง “อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้เจ้ ไปเปิดห้องนอนให้ก่อน” “ได้ๆ” หรรษารีบเดินนำขึ้นชั้นบนแล้วเปิดห้องนอนให้ ภูริดลวางภรรยาลงบนเตียงอย่างเบามือ ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างให้จนถึงหน้าอกแล้วจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่มีรอยน้ำตาเปียกชื้นอยู่ที่แพขนตาและสองข้างแก้มด้วยความสงสารจับใจ เขาเข้าใจความรู้สึกของคนที่ถูกบุพการีทำเหมือนไม่ใช่ลูกมันเจ็บปวดแค่ไหน “ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ดิน” หรรษาถามอีกครั้งด้วยความร้อนใจเพราะสีหน้าของน้องชายดูโกรธมาก “คุณหญิงถูกท่านชายดนัยประกาศตัดพ่อตัดลูก”

“ไม่ต้องเลย”“ไม่ต้องการจริงเหรอ” พูดพลางกดปลายนิ้วเข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มที่ชุ่มฉ่ำแล้วหมุนวนเป็นวงอยู่ภายในอย่างยั่วเย้าชวนให้บ้าคลั่ง“อื้อ...พี่ดิน...อย่าแกล้งฟ้า...” ฟ้าพราวกัดริมฝีปากล่างไว้แน่นเพื่อข่มกลั้นความวาบหวามที่พวยพุ่งขึ้นมาจนร้อนวาบไปทั้งตัว“ไม่ได้แกล้ง”“พี่ดิน...” หญิงสาวเรียกชื่อสามีเสียงกระเส่าพลางบิดส่ายสะโพกไปมาอย่างเรียกร้องต้องการเมื่อเขาแกล้งหยุดมืออย่างกะทันหัน“ว่าไง...?” ภูริดลขานรับในลำคออย่างเป็นต่อ “ให้พี่ทำต่อมั้ย”หญิงสาวรู้ว่ากำลังถูกเขาแกล้ง เธอกัดฟันทนอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ไม่อาจต้านทานความต้องการของตัวเองได้ จึงหลุดเสียงตอบรับในลำคออย่างขัดเคืองใจ “ฮื่อ”“งั้นก็ทำเอง” ว่าแล้วก็จับร่างเล็กให้ขึ้นมานั่งบนหน้าขาที่เต็มไปด้วยกลามเนื้อหนั่นแน่น“จะให้ฟ้าทำอะไร” ฟ้าพราวถามหน้าตาเหลอหลาไม่กล้าหลุบตาลง มองตัวตนอันแข็งขึงร้อนผ่าวของสามีที่เบียดแนบอยู่กับเนินเนื้อนุ่มของตัวเอง เธอเคยเห็นมันมาแล้ว ยิ่งกว่าเห็นก็เคยมาแล้ว แต่ก็ยังไม่ชินสักที “ชอบแบบไหนก็ทำเองเลย” คนเป็นสามีมองสบตาอย่างท้าทาย ฟ้าพราวทำหน้าตาเหลอหลา ทั้งเขินอายและทำอะไร

ฟ้าพราวมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของสามีที่กำลังขับรถฝ่าความมืดไปบนถนนทางเข้าไร่ที่ขรุขระ ซึ่งเป็นถนนเส้นเดียวกับที่เขาพาเธอมาครั้งแรกในคืนวันแต่งงาน “มองอะไร” “เห็นด้วยเหรอ” เธอเห็นเขาเอาแต่มองตรงไปข้างหน้าไม่สนใจคนที่นั่งมาด้วย “ไม่ได้ตาบอด” หญิงสาวแอบทำจมูกย่นใส่เขาแบบเซ็งๆ ทั้งที่ผ่านการเปิดใจให้กันมาแล้ว แต่เขาก็ยังพูดจาไม่น่าฟังเหมือนเดิม เหอะ...เดี๋ยวจะแกล้งหลับ คืนนี้ให้อดไปละกัน! ฟ้าพราวเอียงตัวหันหลังให้สามีแล้วแกล้งหลับ ราวยี่สิบนาทีรถก็จอดที่หน้าบ้านพักในไร่ ภูริดลลงจากรถโดยไม่สนใจภรรยา เขาเดินไปเปิดประตูด้านหลังแล้วอุ้มที่รักเดินเข้าบ้าน หญิงสาวแอบหรี่ตามองผ่านกระจกรถด้วยความงงสุดขีด “อุ้มแมวเข้าบ้าน แต่ทิ้งเมียไว้ในรถเนี่ยนะ” ฟ้าพราวบ่นงึมงำ แล้วรีบหลับตาลงอีกครั้งเมื่อเมื่อเห็นภูริดลเดินกลับมาที่รถอีกครั้ง “จะแกล้งหลับอีกนานมั้ย” น้ำเสียงของเขานิ่งเรียบ ไม่ถึงกับดุเหมือนเมื่อก่อน เมื่อเห็นภรรยายังหลับตานิ่งเขาจึงโน้มใบหน้าลงไปฟัดแก้มนุ่มทั้งสองข้างสลับกันไป

ฟ้าพราวยิ้มอย่างภูมิใจ เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าตัวเองมี อำนาจเหนือสามีเถื่อน และที่เธอสามารถทำให้เขายอมสยบอยู่ใต้ร่างแบบนี้ได้ก็คงเป็นเพราะพลังอำนาจของ ‘จุดซ่อนเร้น’ ซึ่งเขาเป็นคนสอนให้เธอรู้วิธีการใช้มันเอง “จะเริ่มแล้วนะคะ” หญิงสาวบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานปนเซ็กซี่พลางบดสะโพกเป็นวงกลมเชื่องช้าก่อนจะค่อยๆ ยกตัวขึ้นจนเกือบสุดส่วนปลายแล้วกดตัวลงอย่างเชื่องช้า จากตอนแรกที่คิดจะแกล้งเขา กลับกลายเป็นว่า เธอเองก็รู้สึกปั่นป่วนและทนมานไม่น้อยไปกว่าเขาเลย “ไหวมั้ย” ภูริดลถามด้วยความเป็นห่วงพลางยื่นมือไปลูบแก้มที่แดงจัดของภรรยา เธอพยักหน้าเป็นเชิงบอกว่า ‘ไหว’ ทั้งที่เหงื่อแตกซิก “ถ้าไหวก็เต็มที่เลย” ฟ้าพราวยกตัวขึ้นอีกครั้งแล้วกดลงอย่างระมัดระวัง เพียงครู่เดียวก็เริ่มคุ้นชินและจับจังหวะการเคลื่อนไหวให้สอดรับกับจังหวะของภูริดลได้อย่างลงตัว เธอประสานสายตากับสามีในทุกจังหวะการขึ้นและลง ยิ่งเห็นเขามีท่าทีสุขสมและมัวเมากับความสุขที่เธอมอบให้ก็ยิ่งทำให้ยั้งตัวเองไม่อยู่ แววตาที่เขามองเธอด้วยความลุ่มหลงแบบนี้แหละที่เธอต้องการ และเธอจะทำให้เขามองเธอแค่เพี

ฟ้าพราวรินกาแฟดำที่เพิ่งดริปเสร็จใหม่ๆ ซึ่งส่งกลิ่นหอมนุ่มละมุนให้สามี เขายกถ้วยกาแฟใบเล็กขึ้นจิบแล้วถอนหายใจ ส่ายหน้า “รสชาติไม่ได้เรื่อง” “วันหลังก็ทำเองละกัน” คนที่ตั้งใจดริปให้สุดฝีมือทำจมูกย่นใส่ “นมสดอร่อยกว่าเยอะเลย” ภูริดลพูดหน้าตายแล้วยกถ้วยกาแฟที่บอกว่ารสชาติไม่ได้เรื่องขึ้นจิบต่อ ฟ้าพราวเขินแก้มแดง รสสัมผัสวาบหวามยังติดตรึงอยู่ที่เต้าทรวงทั้งสองข้าง “เอ้อพี่ดิน” หญิงสาวเพิ่งนึกเรื่องสำคัญขึ้นได้ “ท่านลุงภาณุโทร. มาบอกให้เราไปรับโอนที่ดิน พี่ดินว่างวันไหนคะ” “ที่ดินอะไร” หนุ่มชาวไร่วางถ้วยกาแฟกระแทกดังปัง สีหน้าไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันทีที่ได้ยินชื่อหม่อมเจ้าภาณุเดช ความจริงเขาก็ไม่ได้คิดอะไรเกี่ยวกับเรื่องของกวินตรากับหม่อมเจ้าวัยชราคนนี้แล้ว แต่กระนั้นก็อดแสลงใจไม่ได้ “ที่ดินที่ท่านลุงจะมอบให้เป็นของขวัญวันแต่งงานของเราไงคะ ท่านลุงบอกว่าตอนงานวันเกิดหม่อมก้อยเราหนีกลับก่อน ก็เลยยังไม่ได้คุยเรื่องนี้กัน” “บอกเขาว่าเราไม่เอา!” ภูริดลบอกด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง “เสียมารยาทนะพี่