Home / โรแมนติก / ลวงรักพันธนาการเถื่อน / บทที่ 3 รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) (2) จบตอน

Share

บทที่ 3 รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) (2) จบตอน

last update Last Updated: 2026-01-29 14:02:50

คนตัวเล็กยกมือตีร่างใหญ่เป็นพัลวัน แต่เรี่ยวแรงของเธอกลับสู้อะไรชายหนุ่มไม่ได้ เขาจัดการรวบคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอด จากนั้นก็เหวี่ยงเธอขึ้นไปบนเตียงทันที จนที่นอนของเขาเปียกชื้นจากร่างกายที่ถูกฝนเทราดรดลงมา

            “อ๊ะ...จุกนะ”

            ยังไม่ทันที่ร่างใหญ่ของภูวริชจะก้าวขึ้นมาบนเตียง เสียงโทรศัพท์ของพรีมลภัสก็ดังขึ้น ก่อนที่เธอจะโถมตัวไปคว้ามันขึ้นมาเพื่อกดรับ แต่ชายหนุ่มกลับไวกว่า จากนั้นเขาก็มองหน้าจอเป็นชื่อของเชนธวัช ทำเอาเลือดในกายของชายหนุ่มเดือดพล่านทันที เมื่อนึกถึงมือไม้ของมันที่มาแตะต้องร่างกายของหญิงสาว

            “อย่ารับนะ ขอร้อง...” เธอบอกอย่างวิงวอน ก่อนที่ชายหนุ่มจะตัดสินใจกดรับเพราะอยากจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้จะพูดอะไรกับหญิงสาว

            ติ๊ด!

            (พรีม...อยู่ไหนครับ หากระเป๋าเจอหรือยัง) เสียงทุ้มของเชนธวัชถามด้วยความเป็นห่วง จนภูวริชถึงกับของขึ้นกับเสียงอ่อนเสียงหวานของพรีมลภัสที่พูดกับมัน

            “คะ...คือพรีม...”

            “บอกมันไปว่ามีธุระต้องไปทำต่อ วันนี้จะไม่กลับ” ภูวริชกระซิบข้างหูของพรีมลภัสจนเธอกำมือแน่น

            “อึก...ไม่”

            “ถ้าเธอไม่พูด ฉันจะเย...เธอให้มันได้ยินเสียงครางเธอดีไหม”

            “ยะ...อย่านะ”

            “งั้นก็พูด ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนกับคนอย่างเธอ” เขาบอกอย่างข่มขู่ จนพรีมลภัสจำใจต้องโกหกอีกครั้ง

            “คะ...คือเชน...พรีมมีธุระนิดหน่อย คืนนี้ฝากดูน้องลูกพีชก่อนได้ไหม” เธอบอกเสียงสั่นเพราะกลัวเชนธวัชจะจับได้

            “ธุระอะไร ทำไมมันกะทันหันจังพรีม มีอะไรให้เชนช่วยไหม” เขาถามอย่างเป็นห่วงเพราะปกติหญิงสาวไม่เคยที่จะไม่กลับบ้านเลยสักครั้งเพราะเป็นห่วงลูกสาว

            “มะ...ไม่มี งั้นแค่นี้ก่อนนะ ฝากลูกคืนหนึ่งนะ ไว้พรุ่งนี้ฉันจะกลับไปเล่าให้ฟัง” เธอบอกแค่นั้นก็รีบตัดสายเชนธวัชเพราะไม่อยากให้เขามาได้ยินเสียงอันน่าเกลียดของเธอ

            “อืมๆ งั้นรีบไปรีบกลับนะ ถ้ากลับเองไม่ได้บอกฉันเผื่อฉันขับไปรับ”

            “อืม...ขอบคุณนะ”

            “สำหรับเชน พรีมสำคัญที่สุดอยู่แล้ว” ถ้อยคำห่วงใยของเชนธวัชทำให้คนฟังที่ยืนฟังอยู่ถึงกับเดือดดาลกับความหน้าด้านหน้าทนของเชนธวัช

            “เชน...” ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบอะไรกลับ หน้าโทรศัพท์ของเธอก็ถูกกระชากออกไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นภูวริชก็เหวี่ยงมันลงพื้นอย่างแรง

            ปึก!!

            พรีมลภัสมองโทรศัพท์มือถือของตัวเที่นอนแอ้งแม้งอยู่ที่พื้นเพราะฝีมือคนเกรี้ยวกราดอย่างภูวริช

            “ทำแบบนี้ทำไม!”

            “ดูรักกันดีเหลือเกินนะ”

            น้ำเสียงอ่อนโยนที่เชนธวัชบอกกับพรีมลภัสทำเอาเขารู้สึกเดือดพล่าน ความรักที่ทั้งสองมีให้กัน จนเขารู้สึกตัวเองเป็นอากาศธาตุขึ้นมาทันที

            “ค่ะ อย่างน้อยๆ เชนก็รักฉันมาก ทำทุกอย่างเพื่อฉัน แล้วมันผิดอะไรถ้าฉันจะรักเขากลับ”

            “พรีมลภัส!”

            เขาขบกรามแน่นเมื่อหญิงสาวกำลังบอกว่ารักผู้ชายคนนั้นต่อหน้าเขา จนอกแกร่งร้อนรุ่มราวกับไฟ

            “ดี! รักมันมากๆ นะ อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้ามันรู้ว่าเธอนอนกับผัวเก่าอย่างฉัน มันจะยังรักเธอลงไหม”

            “มะ…ไม่นะอย่าทำแบบนี้ เราสองคนเลิกกันแล้วนะ”

            “เลิกกันแล้วก็เอากันได้ แบบเป็นคู่นอนกันไง มาสนุกๆ กันไม่ดีกว่าเหรอ หรือถ้ากลัวมันรู้ว่าเธอมาเอากับผัวเก่า ฉันจะไม่บอกมัน แต่เธอต้องมาให้ฉันเอาตามที่ฉันต้องการ”

            “ไอ้คนทุเรศ ฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะมีความคิดแบบนี้!”

            “ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้ เมื่อก่อนเธอก็รักไม่ใช่หรือไง”

            “ก็แค่อดีตเคยรัก แต่ตอนนี้ฉันรักคนอื่นไปแล้ว จนทำให้ฉันรู้ว่าฉันไม่น่าเสียเวลารักคนอย่างคุณมาตั้งนานเลย” ถ้อยคำแทงใจของพรีมลภัสเหมือนกองเพลิงที่ทำให้เขาเดือดพล่านจนทนไม่ไหว

            “ดี! รักมันให้มากนะ อยากจะรู้นักว่าตอนโดนฉันตอก เธอจะครางชื่อฉันหรือมันกันแน่”

            แควก!

            เสียงเสื้อผ้าขาดวิ่นของพรีมลภัสดังขึ้น จนเธอตกใจก้มมือเสื้อตัวสวยที่โดนมือหนาของภูวริชฉีกกระชากไม่เหลือชิ้นดี

            “กรี๊ด!!” คนตัวเล็กกรีดร้องเสียงดังลั่นเมื่อมือสากของภูวริชฉีกกระชากชุดสวยของหญิงสาวจนเผยให้เห็นอกอวบอิ่มที่มีชั้นในลูกไม้สีดำปกปิดเอาไว้

            ลมหายใจของภูวริชติดขัดเมื่อเห็นเต้าสวยขนาดใหญ่ที่ถูกโอบอุ้มด้วยชั้นในสีดำเซ็กซี่ ใครจะไปคิดว่าห้าปีผ่านไปจะเปลี่ยนผู้หญิงร่างเล็กบางอย่างพรีมลภัสให้มีรูปร่างอวบอิ่มเซ็กซี่มากขนาดนี้

            “อย่าทำแบบนี้ ออกไป”

            “แน่ใจเหรอ ฉันจำได้นะว่าเธอติดใจเซ็กซ์ของฉันมากแค่ไหน ไม่อย่างนั้นเธอจะหลงฉันหัวปักหัวปำเหรอ”

            “แค่อดีต คุณมั่นใจได้ยังไงว่าลีลาของคุณมันดีสุด ฉันจะบอกเลยนะว่ารสชาติเซ็กซ์ของคุณมันห่วยแตกที่สุด” เธอปรามาสเขาเพราะหวังให้ชายหนุ่มเสียความมั่นใจ แต่นั่นกลับทำให้ภูวริชฟิวส์ขาดทันที

            “เออดี งั้นเดี๋ยววันนี้ลองชิมรสเซ็กซ์ห่วยๆ ของฉันแล้วเอาไปเปรียบเทียบกับผัวใหม่เธอดูว่าใครเด็ดกว่ากัน”

            ชายหนุ่มบอกแค่นั้นก็ก้าวขึ้นมาบนเตียง ซึ่งยังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะพลิกตัวหนี เขากฺจับข้อเท้าทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ แล้วจัดการจับแยกออกจากกันอย่างรวดเร็ว

            “กรี๊ด! ปล่อยขาฉันนะ”

            “ปากดีท้าทายเองไม่ใช่เหรอ คิดว่าจะหนีไปง่ายๆ หรือไง บอกเลยอย่าฝัน”

            ภาพที่คนตัวเล็กหัวเราะมีความสุขกับเชนธวัชมันทำให้เขารุ่มร้อนจนแทบระเบิด จนอยากจะรู้ว่าตลอดห้าปีที่ห่างหายกันไป เธอลึกซึ้งกับผู้ชายคนนั้นมากแค่ไหน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (4) (NC25+) จบตอน

    “ดีมากเด็กดี งั้นเดี๋ยวคืนนี้พี่จะมอบรางวัลให้กับพรีมทั้งคืนดีไหม” ชายหนุ่มกระหน่ำกระแทกกระทั้นเข้าใส่ช่องทางบวมแดงของหญิงสาวสอย่างแรง จนร่างกายของทั้งคู่ร้อนระอุเหมือนไฟ หยาดเหงื่อโซมกายราวกับออกกำลังกายมาอย่างหนัก “ข้างในโคตรตอดเลยพรีม ตอดแรงมาก” เขานิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่านเมื่อความเป็นหญิงกำลังทำให้เขารู้สึกหายใจไม่ออก “พรีมเสียว...” “พี่ก็เสียว เสียวจนเหมือนจะแตก” เขาจับเรียวขาทั้งสองข้างของหญิงสาวที่พาดอยู่ที่บ่าแกร่ง ก่อนจะกระหน่ำสะโพกสอบของตัวเองเข้าใส่คนตัวเล็กแบบนี้ไม่มียั้ง ด้วยความที่เขายืนอยู่ที่พื้นทำให้การเคลื่อนไหวค่อนข้างง่ายและทำให้เขาส่งแรงไปยังร่างเล็กได้เร็วและแรงกว่าเดิม “พี่ภู...” “พี่เหมือนจะแตก...” “อย่า...อย่าแตกข้างในนะ” หัวใจสาวไหววูบเมื่อนึกขึ้นได้ว่าชายหนุ่มไม่ได้สวมใส่เครื่องป้องกัน เพราะฉะนั้นมันจึงเสี่ยงมากที่จะเกิดความผิดพลาด “ทำไม...จะเก็บไว้ให้ไอ้เชนมันแตกเหรอ ฝันไปเถอะ ร่องของเธอก็เคยโดนฉันแตกในมาแล้ว จะโดนอีกสักครั้งจะเป็นอะไรไป” ชายหนุ่มปัด

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (3) (NC25+)

    พรีมลภัสรับรู้ถึงความแข็งแกร่งที่ถูกดันเข้ามาจนสุด เธอทั้งเจ็บทั้งจุกและเสียวในเวลาเดียวกัน ความต้องการที่ถูกปิดตาย แต่ในวันนี้กลับถูกเปิดออกครั้งท่ามกลางความร้อนแรงและความปรารถนา “อ๊า...แน่นมาก” เขาจ้องมองจุดเชื่อมของร่างกายที่บอกให้รู้ว่าร่างกายของพรีมลภัสกลับมาเป็นของเขาอีกครั้ง และมันยิ่งทำให้เขาอยากครอบครองเธอมากกว่าเดิม มากกว่าไอ้นายแบบหน้าจืดคนนั้น ร่างเล็กบิดเร่าไปมา เมื่อความเสียวซ่านเข้าครอบงำ จนเธอหลงลืมไปว่าครั้งหนึ่งชายหนุ่มเคยทำอะไรกับเธอเอาไว้ พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นสอดประสานกับเสียงครางระงมของคนทั้งสองที่กำลังแนบชิดจนไม่มีส่วนใดของร่างกายห่างจากกัน ริมฝีปากของภูวริชประกบไปกับปากอวบอิ่มของหญิงสาว ก่อนที่ทั้งคู่จะจูบแลกลิ้นด้วยความต้องการที่ร้อนแรง ลิ้นแกร่งเกี่ยวกระหวัดไปทั่วโพรงปากจนเธอขนลุกซู่ แต่ก็หยอกเอินตอบโต้เขาอย่างไร้ซึ่งความอาย จ๊วบ! เสียงจูบอย่างหื่นกระหายทำให้อุณหภูมิร่างกายของสองหนุ่มสาวร้อนระอุมากขึ้น ขณะที่กายเบื้องล่างยังคงทำงานอย่างหนัก ท่อนเนื้อแ

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (2) (NC25+)

    “อ๊ะ...อย่าจับนะ” เธอร้องเสียงหลงเมื่อปลายนิ้วร้อนๆ ลูบไล้ไปที่จุดกึ่งกลางของความเป็นหญิง จนขนในกายสาวลุกชัน ขาทั้งสองข้างกระตุกหนีบเข้าหากัน แต่เพราะมือร่างใหญ่คั่นกลางทำให้เธอไม่สามารถทำแบบนั้นได้ “ไหนบอกไม่ชอบ ทำไมน้ำตรงนี้มันเยิ้มล่ะพรีม” ปลายนิ้วร้อนๆ ถูไถที่ปากร่องของรูรักจนน้ำหวานในกายสาวไหลเยิ้มจนเลอะนิ้ว “อย่าแหย่เข้ามา ขอร้อง...” “ไม่รู้เหรอว่ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ” เขาพูดแค่นั้นก็กดก้านนิ้วเข้าไปในช่องทางเปียกชื้นของเธอ จนคนตัวเล็กแอ่นตัวขึ้นมาอย่างเสียวซ่าน “ยะ...อย่า ขอร้อง” คนตัวเล็กร้องเสียงหลงเมื่อภูวริชขยับเข้าออกในรูรักของเธอ จนใบหน้าใสแดงก่ำเพราะพิษรักจนแทบทนไม่ไหว “แค่นิ้วยังแน่นขนาดนี้ ถ้าใหญ่กว่านี้จะแน่นแค่ไหนพรีม” เขาครางกระหึ่มในลำคอเมื่อช่องทางรักของคนตัวเล็กบีบรัดนิ้วแกร่งของเขาจนแน่น “มะ...ไม่เอา พอแล้ว” เสียงหวานบอกอย่างขาดห้วง เมื่อคนตัวโตขยับนิ้วเข้าออกไม่หยุดจนความวาบหวามลามเลียไปทั่วร่างกายสาว สัมผัสที่ห่างหายมาตลอดห้าปีทำเอาเธอถึงกับไปไม่เป็น “พอแล้วจริงๆ

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (1) (NC18+)

    บทที่ 4ไม่มีวันหนีพ้น ร่างบอบบางถูกจับแก้ผ้าจนเปลือยอยู่บนเตียงกว้าง ภูวริชจ้องมองร่างอวบอิ่มอย่างไม่วางตา จนไม่อยากจะเชื่อว่าร่างกายของเธอจะอวบอิ่มเซ็กซี่มากขนาดนี้ การที่เธอมีลูกไม่ได้ทำให้ความสวยของเธอลดน้อยลง มีแต่สวยมากกว่าเดิม “อย่ามองนะ!” มือน้อยยกขึ้นปิดร่างกายสาว เพื่อป้องการไม่ให้สายตาจาบจ้วงของภูวริชมอง “มากกว่านมฉันก็มองมาแล้ว จะมาอายอะไร” เขาเลียริมฝีปากอย่างหิวกระหาย แค่เห็นเพียงร่างกายก็ทำให้บางอย่างที่อยู่ตรงซอกขาของเขาแข็งขึงขึ้นมา “หยาบคาย!” ภูวริชไม่โต้ตอบอะไร แต่เขาเลือกที่จะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก จนกายท่อนบนเปลือยเปล่า จากนั้นชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะปลดเข็มขัดหนังเส้นใหญ่ จนหัวเข็มขัดกระทบกันจนเกิดเสียงดัง จนเธอใจหายวาบกับสิ่งที่ต้องเผชิญหลังจากนี้ เมื่อกางเกงในสีเข้มของเขาหลุดออกจากขาแข็งแกร่ง บางอย่างที่เคยซุกซ่อนในนั้นก็ดีดผึงน่ากลัว “อึก...” พรีมลภัสเบือนหน้าไปทางอื่นเพราะไม่อยากเห็นภาพตรงหน้า ภาพที่ทำให้เลือดลมในร่างกายสาวเดือดพล่าน นานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ที่ร่างกายของเธอปราศจากเ

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 3 รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) (2) จบตอน

    คนตัวเล็กยกมือตีร่างใหญ่เป็นพัลวัน แต่เรี่ยวแรงของเธอกลับสู้อะไรชายหนุ่มไม่ได้ เขาจัดการรวบคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอด จากนั้นก็เหวี่ยงเธอขึ้นไปบนเตียงทันที จนที่นอนของเขาเปียกชื้นจากร่างกายที่ถูกฝนเทราดรดลงมา “อ๊ะ...จุกนะ” ยังไม่ทันที่ร่างใหญ่ของภูวริชจะก้าวขึ้นมาบนเตียง เสียงโทรศัพท์ของพรีมลภัสก็ดังขึ้น ก่อนที่เธอจะโถมตัวไปคว้ามันขึ้นมาเพื่อกดรับ แต่ชายหนุ่มกลับไวกว่า จากนั้นเขาก็มองหน้าจอเป็นชื่อของเชนธวัช ทำเอาเลือดในกายของชายหนุ่มเดือดพล่านทันที เมื่อนึกถึงมือไม้ของมันที่มาแตะต้องร่างกายของหญิงสาว “อย่ารับนะ ขอร้อง...” เธอบอกอย่างวิงวอน ก่อนที่ชายหนุ่มจะตัดสินใจกดรับเพราะอยากจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้จะพูดอะไรกับหญิงสาว ติ๊ด! (พรีม...อยู่ไหนครับ หากระเป๋าเจอหรือยัง) เสียงทุ้มของเชนธวัชถามด้วยความเป็นห่วง จนภูวริชถึงกับของขึ้นกับเสียงอ่อนเสียงหวานของพรีมลภัสที่พูดกับมัน “คะ...คือพรีม...” “บอกมันไปว่ามีธุระต้องไปทำต่อ วันนี้จะไม่กลับ” ภูวริชกระซิบข้างหูของพรีมลภัสจนเธอกำมือแน่น “อึก...ไม่”

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 3 รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) (1)

    บทที่ 3รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) “ทำเป็นเล่นตัว ที่แท้ก็ทำตัวอ่อยอยู่นี่เอง ไม่อยากจะเชื่อว่าห้าปีผ่านไป เธอจะดูยั่วเยเก่งขึ้นนะ!” มุมปากร้ายๆ กระตุกขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ แต่ก็มิวายหันไปมองร่างกายอวบอิ่มของพรีมลภัสเป็นระยะ “ว้าย! ไอ้ทุเรศ!” เมื่อเธอรู้ตัวว่าร่างกายที่เปียกชื้นของตัวเองกำลังเป็นที่จับจ้องของผู้ชายหื่นกามอย่างภูวริช ซึ่งเธอรู้ดีว่าตั้งแต่อดีตเขาเป็นผู้ชายเซ็กซ์จัดมากแค่ไหน ความหล่อร้ายของเขาทำเอาเธอที่ไม่ประสาโลกถึงกับอ่อนระทวย ยอมเชื่อฟังเขาทุกอย่าง จนกระทั่งเขาสะบั้นรักอย่างไร้เยื่อใย จนเธอต้องอุ้มท้องตามลำพังท่ามกลางคำนินทาว่าท้องไม่มีพ่อ “ปิดทำไม ฉันเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ไม่ใช่แค่เห็นนะ แต่...” เขาเว้นจังหวะแล้วชำเลืองมองคนตัวเล็กด้วยสายตากรุ้มกริ่ม จนพรีมลภัสแต่ได้ค่อนขอดเขาที่ทำตัวแย่มาก “จะมายุ่งกับฉันอีกทำไม เรื่องระหว่างเรามันจบไปตั้งห้าปีแล้วนะ ฉันมีชีวิตของฉันแล้ว ปล่อยฉันไปนะ” “ปล่อยให้เธอไปเสวยสุขกับไอ้หน้าจืดนั่นน่ะเหรอ” เมื่อคิดถึงภาพของเชนธวัชที่ทั้งจับมือทั้งโอบเอวบอบบางก็ทำเอาเลือดในกายของเขาเดือ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status