Maid of the Ruthless CEO의 모든 챕터: 챕터 331 - 챕터 340

Tatlong araw lang kaming nanatili sa lupain nina Zio at bumalik din kami sa Batangas. Hinahanap na rin siya nina Rio at Skye.Alam ko na makikita niya si Skye. Kailangan niyang putulin kung ano man ang napag-usapan nila. Natatakot ako na baka maging away ang hantungan nito pero kahit ano pa man iyon, kailangan nang mahinto iyon.Nakaupo ako sa sahig habang nilalagay ang isang damit ko sa isang dala kong bag nang biglang umupo sa tapat ko si Zio. Umangat ang tingin ko sa kanya.Hinuli niya ang isang kamay ko at saka marahang hinaplos. Nagtataka ko siyang tiningnan.“What are you doing?” bahagya kong tumatawang tanong.He smirked at me. Hindi ko napansin na may hawak siyang singsing. Nagulat lang ako nang makita kong ilagay niya iyon sa ring finger ko. Umawang ang labi ko.“I know you’re still studying, and I was planning to wait until you finished your degree before I asked you this. But after what happened, I realized I don’t want to wait anymore, Ella. I don’t want to waste another m

Simula nang natulog ako dito sa kwarto ko sa mansion, masasabi ko na ito ang isa sa mga araw na nagustuhan kong magising sa kama kong ito.May kamay na nakayakap sa bewang ko at may ulo na nakasiksik sa leeg ko. May isang paa na nakadagan sa paa ko. I felt warm from the body beside me and the comforter on top of us.From Zio's movement, alam kong tulog pa siya. Kaya kahit gusto kong bumangon, alam kong hindi niya gusto iyon. Gusto niya na nasa tabi ko siya bago siya magising. Pero dahil ayaw ko siyang gisingin, sa kama muna kami.Sinubukan kong lumayo sa kanya para pagmasdan siyang tulog. Nagawa ko naman. He looked peaceful in my bed. Not like his usual self over the past few months.Ako ang yumakap sa kanya matapos ko siyang pagmasdan. Pumikit ulit ako para matulog. At hindi ko nga namalayan na nakaidlip ako habang yakap siya.Nagising lang ako nang may ulo na sumisiksik sa leeg ko.“Good morning,” Zio whispered in his hoarse voice.“Good morning,” I whispered too.He snuggled into m

Dahil sa biglaang natuklasan, biglang nagulo ang mga pinaniniwalaan ko. I was reminded of those pictures na ayaw kong alalahanin.I was sick of it! Tapos malalaman ko na kagagawan lang pala iyon ng taong akala ko ay may malasakit sa akin?Kahit ayaw kong umiyak, hindi ko na napigilan. Mabuti na lamang ay nasa tabi ko si Zio. Hindi na niya ako hinayaang umiyak.Kaya kahit ayaw niya, he finally gave in to my whim. Kahit ang plano ko ay maglakad-lakad kami sa estate, nanatili kami sa kwarto ko at nagkulong doon. We stayed in bed, cuddling and watching TV. Pero kadalasan ay nagbubulungan kami. Inaalo niya ako para hindi na ako malungkot.“Are you done?” tanong ni Zio.Natigilan siya sa may pintuan nang makita niyang tapos na ako. Kagagaling lang niya sa baba. Dumating na ang kotse niya at sinalubong niya iyon kanina.He looked at me from head to toe. His lip twisted then. Pumasok siya sa loob at saka dumiretso sa akin.“I'm done. Isang kotse na ang gagamitin natin?” tanong ko.Pero imbes

Matapos naming mamili ng wedding gown at suit para kay Zio, I didn't know the wedding would progress faster than I expected.Ni hindi ako ang nagplano ng wedding venue. Nag-hire lang kami ni Zio ng wedding planner. I was busy with my studies, and he was busy with the companies.Sinasama ko na rin siya sa meetings sa estate para kapag hindi ko na kayang pagsabayin ang pag-aaral at ang trabaho, siya muna ang hahawak.Advantage ng may CEO na fiancé.A few days passed, and I was shocked when Zio told me he would marry me tomorrow. Akala ko kasi one month pa. Two weeks pa lang ang nakalipas mula nang mamili kami ng wedding dress.Bahagyang umawang ang labi ko at wala akong masabi.“You're not backing out, are you?” Zio asked with a frown.And now, here I am. I am about to walk down the aisle at my own wedding.Kabado akong nakatayo sa labas. The double doors would open, and that would be my sign to go inside.I bit my lower lip when I felt nervous. Ang sabi ni Zio, magpapakasal na kami kah

Umiirap ako dahil natapos na lang ako sa paliligo ay wala pa rin si Zio. Ang sabi niya, sasabay siya sa akin, pero hanggang ngayon ay wala siya. Nag-a-apply na lang ako ng skincare.Inayos ko ang bathrobe ko at saka lumabas ng bathroom. Kita kong nasa kama pa siya at may kausap sa phone. He was topless. No, he was naked. Natatakpan lang ng kumot namin ang ibabang parte ng katawan niya.Inirapan ko siya nang tumingin siya sa akin. His lip twisted into a smirk.“I'll call you later,” aniya sabay baba ng tawag.Tumayo siya mula sa kama at huminto sa harap ko.I glared at him, lalo na at hubad siya. Hindi man lang nahihiya. Ako pa tuloy ang nawawalan ng galit sa kanya.“Tapos na akong maligo, wala ka pa rin,” reklamo ko.“Alastair called. He was inviting me to a basketball match. I refused.”Pero hindi pa rin ako natutuwa sa reason niya kaya wala akong sinabi. Nakasimangot lang ako sa kanya.Hinalikan niya ako sa noo.“I'm gonna take a bath now, wife,” he teased.Umismid ako. “Nakatipid p