Semua Bab ด้ายพันรัก the merit : Bab 21 - Bab 30

ทว่า... เขากลับหยุดการกระทำนั้น และดึงสติกลับมาด้วยการกัดริมฝีปากตัวเองจนเลือดออกเล็กน้อยเพราะเขาไม่อยากได้พันรักเพียงเพราะสัญชาตญาณพาไป เขาอยากให้พันรักยอมรับเขาในฐานะ ผู้ชายคนหนึ่งไม่ใช่แค่ในฐานะ 'อัลฟ่าคู่ชะตา' ที่ทำตามกลไกธรรมชาติด้ายยั้งใจไว้ทัน เขาเปลี่ยนความตั้งใจเดิมจากการกัดเป็นการขบเม้มเบาๆ จนขึ้นรอยแดงจางๆ ทั่วลำคอและแผ่นอก เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ ก่อนจะเร่งจังหวะช่วงสุดท้ายให้หนักหน่วงยิ่งขึ้นเพื่อพาคนใต้ร่างไปสู่จุดสูงสุดพร้อมกัน"อ๊ะ... อ๊ะ... ด้าย! ไม่ไหวแล้ว... จะ... อ๊าาาาา!"พันรักหวีดร้องออกมาเมื่อกระแสความเสียวซ่านพุ่งแตะขอบเขตสูงสุด ร่างกายกระตุกเกร็งรับแรงส่งสุดท้ายจากด้ายที่คำรามต่ำออกมาด้วยความสุขสม ทั้งคู่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันท่ามกลางกลิ่นฟีโรโมนที่ฟุ้งกระจายไปทั่วห้องพัก โดยที่ไม่มีการสร้างพันธะถาวรใดๆ ค่ำคืนที่แสนยาวนานจบลงด้วยความเหนื่อยอ่อนของชายหนุ่มทั้งสอง พันรักหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนของด้ายด้วยสภาพอ่อนเพลีย ขณะที่ด้ายกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นพลางจูบซับขมับของรูมเมทที่ตอนนี้กลายเป็น คนรักของเขาอย่างสมบูรณ์ด้วยความทะนุถนอม"นับจากนี้... นายเป็นของฉัน

ด้ายก้าวเท้าเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว สายตาของเขาประสานเข้ากับดวงตาสีเทาดำภายใต้กรอบแว่นของพันรักที่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟา วินาทีนั้นความเงียบเข้าปกคลุมไปทั่วบริเวณ ด้ายเลือกที่หยุดยืนอยู่ตรงหน้าพันรัก เขาไม่ได้พุ่งเข้าไปกอดหรือคาดคั้นอะไรอย่างที่พันรักกังวล แต่เขากลับค่อยๆ วางถุงกระดาษที่ถือมาลงบนโต๊ะตรงหน้า"อะไร?" พันรักถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้ปกติที่สุด"ชีทสรุปบทเรียนวันนี้ ฉ... ฉันจดให้นายทั้งหมดเลยนะ" ด้ายเอ่ยเบาๆ พลางหยิบสมุดโน้ตออกมาวาง "แล้วก็... กาแฟ พอดีฉันลองหัดชงเองตามสูตรที่นายเคยสอนเมื่อตอนนั้น อาจจะไม่อร่อยเท่าที่นายทำ แต่นายชอบดื่มกาแฟตอนอ่านหนังสือไม่ใช่เหรอ"พันรักมองดูแก้วกาแฟพลาสติกที่มีไอความร้อนระเหยอยู่ บนฝาแก้วมีโพสต์อิทสีเหลืองแปะเอาไว้ เขียนด้วยลายมือหวัดๆ ของด้ายว่า "รอรูมเมทกลับไปติวหนังสืออยู่นะ"ความอบอุ่นสายหนึ่งแล่นริ้วเข้าสู่หัวใจของเด็กหนุ่มที่เปลือกนอกดูนิ่งๆ พันรักเม้มริมฝีปากแน่น ความหวาดกลัวที่ว่าด้ายจะมองเขาเปลี่ยนไป หรือด้ายจะกดดันให้เขายอมรับสภาวะโอเมก้าพลันสลายไปสิ้น เหลือเพียงอัลฟ่าจอมกวนที่พยายามทำสิ่งที่เขาไม่ถนัดเพื่อเอาใจรูมเมทคนหน

หลังจากที่พันรักกับด้ายอดหลับอดนอนช่วยกันวิจัยยาด้วยกันมาสองวันเต็มๆ พวกเขาก็ได้ยาตัวอย่าง ที่จะใช้สำหรับทดสอบในมนุษย์โดสแรกมาจนได้ ยาตัวนี้คือความหวังใหม่ของพันรัก ที่ถูกออกแบบมาให้ช่วยกดฟีโรโมนกดข่มของอัลฟ่าไม่ให้พุ่งพล่านตามอารมณ์โกรธ เพื่อลดการใช้ความรุนแรงทางชีวภาพ"ด้าย นายมั่นใจนะ?" พันรักถามพลางถือไซริงค์ยาตัวอย่างไว้ในมือ "นี่เป็นการทดลองกับมนุษย์ครั้งแรก ฉันยังประมวลผลข้างเคียงได้ไม่ครบ 100% นายอาจจะรู้สึกเวียนหัวหรือมีปฏิกิริยาแปลกๆ""บอกแล้วไง ว่าเพื่อนาย ฉันยอมได้เสมอ" ด้ายยิ้มกว้างพลางยื่นแขนให้หลังจากฉีดยาเข้าไปได้สิบนาที พันรักเริ่มทำการทดสอบขั้นแรก นั่นคือการยั่วยุเพื่อดูว่ายาจะกดฟีโรโมนโกรธของด้ายได้จริงไหม"ฉันจะเริ่มแล้วนะด้าย นายรู้ไหมว่าจริงๆ แล้วงานวิจัยของนายส่วนใหญ่มันใช้ไม่ได้ผลถ้าไม่มีฉันช่วย" พันรักเริ่มจิกกัดด้วยใบหน้าเรียบเฉยตามปกติที่เขาชอบทำ"อื้อ ก็จริง นายเก่งที่สุดอยู่แล้วนี่นา" ด้ายตอบพร้อมรอยยิ้ม สายตามองพันรักด้วยความชื่นชมมาตลอดอยู่แล้ว เพราะอย่างไรเขาก็รู้ดีว่าพันรักเก่งแค่ไหนพันรักขมวดคิ้ว "นี่นายคิดจะช่วยจริงๆ ไหมเนี่ยนายมันอัลฟ่าที่ไม

ผ่านไปไม่กี่วัน นทีได้มาพบกับไหมอีกครั้ง พร้อมกับซองเอกสารสีน้ำตาลและแฟลชไดรฟ์หนึ่งอัน เขาวางมันลงบนโต๊ะตรงหน้าไหมอย่างระมัดระวัง"ได้ข้อมูลมาแล้วครับคุณไหม"ไหมรีบหยุดการกระทำก่อนหน้าทั้งหมดก่อนจะหันมาสนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเชื่อมต่อกับแฟลชไดรฟ์เพื่อเปิดดูไฟล์ข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสไว้ทันที ข้อมูลหน้าแรกที่ปรากฏขึ้นทำให้เธอถึงกับต้องขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจประวัติบุคคล: พันรัก ปัญญาธรรมานุรักษ์"ลูกชายคนเดียวของนายแพทย์ใหญ่ภานุ?!" ไหมอุทานออกมาเสียงไม่เบานัก "ห๊ะ! นายแพทย์ภานุที่เป็นเจ้าของเครือข่ายโรงพยาบาลสำคัญๆ และสถาบันวิจัยที่ใหญ่ที่สุดในประเทศน่ะเหรอ? "ไหมไล่อ่านข้อมูลต่อไปอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วของเธอสั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นรายละเอียดบางอย่าง "ที่มาเรียนเภสัชฯ เพราะต้องการวิจัยตัวยาพิเศษชื่อ The Merit... ยาที่เน้นการปรับสมดุลและเพิ่มภูมิคุ้มกันให้พวกโอเมก้า? ทำไมอัลฟ่าอัจฉริยะระดับเขาถึงต้องมาหมกมุ่นอยู่กับยาที่ทำให้พวกโอเมก้าอยู่เหนืออัลฟ่าด้วยล่ะ?"ข้อมูลในรายงานระบุต่อไปว่า พันรักมีประวัติสุขภาพที่เข้าถึงได้ยากท

ในขณะที่พันรักต้องเริ่มไล่เรียงข้อมูลใหม่ กันต์และเซนที่เห็นท่าทางของไหมก็ลอบสบตากันอย่างรู้ทัน พวกเขาจะไม่ยอมให้ผู้หญิงคนนี้มารบกวนสมาธิของพันรักและด้ายในเวลาวิกฤตแบบนี้เด็ดขาด"คุณไหมครับ! ระวังครับ!" เซนตะโกนขึ้นมาดื้อๆ พลางวิ่งเข้าไปขวางทางระหว่างไหมที่กำลังจะเดินเข้าไปหาด้าย "ตรงที่คุณยืนอยู่เมื่อกี้มีเศษแก้วที่มีสารปนเปื้อนรุนแรงตกอยู่! ถ้าสูดดมเข้าไปหน้าอาจจะหมองคล้ำได้นะครับ!"ไหมชะงักฝีเท้า "ห๊ะ? สารอะไร?""มันคือสาร 'ไอนอยซัม' (Annoy-sum) ครับ สารนี้ไวต่อคนสวยๆ มาก" กันต์เสริมเสียงเรียบพลางแกล้งฉีดสเปรย์แอลกอฮอล์ใส่บริเวณรอบๆ ตัวไหมจนเธอต้องเดินเซถอยออกไป ดีที่นทีประคองตัวของเธอไว้ได้ทันไม่งั้นได้หงายหลังลงพื้นเลอะๆ ไปแน่ๆ"รบกวนคุณไหมไปยืนตรงมุมห้องโน้นนะครับ ตรงนั้นอากาศถ่ายเทที่สุดสำหรับผู้สังเกตการณ์ ส่วนนทีนายจะนั่งรอตรงนี้ก่อนก็ได้นะ"ไหมเดินฟึดฟัดไปที่มุมห้อง แต่พอเธอจะขยับเข้าไปใกล้ด้ายที่กำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ เซนก็โผล่มาพร้อมกับถังขยะใบใหญ่อีกครั้ง"อุ๊ย! ขอโทษครับคุณไหม พอดีเศษหลอดแก้วมันเยอะ ต้องรีบเก็บ" เซนแกล้งทำถังขยะหล่นจนเสียงดังสนั่นและขวางทางไหมไว้อย่างแ