บททั้งหมดของ ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90: บทที่ 341 - บทที่ 350

171 2-2 ตอนที่ 341 คำสบประมาทจากทุกคน น้ำเสียงของชายหนุ่มดูเกรงอกเกรงใจกว่าเดิมมาก เมื่อเริ่มเล่าถึงปัญหาทั้งหมดที่กำลังเผชิญอยู่ให้หลินจิงซูฟังอย่างไม่คิดปิดบัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเรื่องอาหาร ซึ่งนับเป็นช่องโหว่ใหญ่ของทางโรงแรม เพราะการจะรับสมัครเชฟมืออาชีพสายตรงด้านอาหารตะวันตกนั้น นับเป็นเรื่องที่ยากเกินไปจริงๆ แต่เมื่อทดลองว่าจ้างเชฟฝึกหัดที่กำลังศึกษาสายนี้อยู่ ก็ปรากฏว่าฝีมือและประสบการณ์ยังไม่เพียงพอ จึงได้ลองให้เชฟมือหนึ่งของโรงแรมเปลี่ยนแนวอาหารทำดู สุดท้ายก็ออกมาไม่ดีเช่นกัน “ปัญหาทั้งหมดก็เป็นอย่างที่เล่าไปนั่นล่ะ ถ้าคุณจิงซูสามารถช่วยแก้ปัญหาพวกนี้ให้ผมได้ ไม่ว่าจะร้องขออะไรผมก็ยอมทั้งนั้น!” ข้อเสนอที่สุดแสนจะเอื้อประโยชน์ต่อตนเองถึงเพียงนี้ และสำหรับหลินจิงซูแล้ว ปัญหานี้นับว่าหวานหมู! เพราะอย่าได้ลืมไปเสีย จุดแข็งที่สุดของเธอนอกเหนือจากการล่วงรู้เหตุการณ์ในอนาคตแล้ว ของอร่อยทุกชนิดบนโลกนี้ ล้วนได้เคยผ่านลิ้นของเธอมาแทบทั้งหมดแล้วเช่นกัน! เมื่อได้เกิดใหม่ในชาตินี้ สิ่งที่ติดตัวเธอมาล้วนแต

172 2-2 ตอนที่ 343 ร่วมมือกับหนูไม่มีคำว่าขาดทุน! แต่ทันทีที่ได้ฟังข้อเสนอของหลิวหมิง หลินจิงซูก็เลือกที่จะส่ายหน้าปฏิเสธโดยแทบไม่ต้องคิด เธอยังมีร้านชานมไข่มุกที่ต้องจัดการดูแลอยู่อีกถึงห้าสาขา ไม่มีเวลามากพอจะมารับตำแหน่งพ่อครัวทำขนมที่โรงแรมได้ อีกหนึ่งประการสำคัญ รายรับจากธุรกิจชานมไข่มุกย่อมต้องดีกว่าอยู่แล้ว มิหนำซ้ำยังไม่ต้องไปเป็นลูกจ้างใครอีก “ประธานหลิวคะ อย่าล้อกันเล่นแบบนี้สิคะ หนูยังเป็นแค่เด็กนักศึกษาเท่านั้น จะเอาเวลาที่ไหนมาทำงานในโรงแรมได้ล่ะ” ถึงจะรู้สึกผิดหวังไม่ใช่น้อย แต่หลิวหมิงยังคงพยักหน้าหงึกๆอย่างเข้าใจ แต่ถึงอย่างนั้น เขาย่อมไม่มีวันปล่อยให้เชฟขนมหวานผู้มากไปด้วยพรสวรรค์อย่างหลินจิงซูหลุดมือไปง่ายๆเช่นกัน! “ก็พูดไว้เผื่อให้กลับไปคิดดู ถ้าเรียนจบแล้วไม่รู้จะทำอะไร ที่นี่ก็ยังยินดีต้อนรับเสมอ! หรือถ้าคุณจิงซูยินดีที่จะขายสูตรทำเค้กชิฟฟ่อนและสอนให้กับพ่อครัวของโรงแรมเรา ทางเราก็ยินดี ต้องการค่าวิชาเท่าไหร่ก็บอกมาได้เลยไม่ต้องเกรงใจ!” “แบบนี้นอกจากจะไม่กระ

173 2-2 ตอนที่ 345 เปิดคาเฟ่ เห็นทีท่าตื่นตูมอยู่ไม่เป็นสุขของติงเสวี่ยเหม่ย หลินจิงซูได้แต่ยิ้มพร้อมกับอธิบายให้คลายกังวล “แม่อย่ากังวลใจไปเลยค่ะ หนูไม่ใช่สาวน้อยใสซื่อไร้เดียงสาอย่างที่แม่คิดซะหน่อย ประธานหลิวแค่อยากให้หนูไปรับตำแหน่งหัวหน้าพ่อครัวขนมหวานในโรงแรมของเขาก็เท่านั้นเอง แต่หนูตอบไปแล้วว่าไม่สะดวก แต่จะขายสูตรและสอนวิธีทำให้ก็เท่านั้น” เฉินเฉวียนเย่ที่ได้ฟังถึงกับขมวดคิ้วแน่น “เจ้าเด็กคนนี้ นับวันยิ่งทำตัวแปลกมากขึ้นเรื่อยๆแล้วนะ รู้ตัวบ้างรึเปล่า? ตอนนั้นที่ชวนฉันให้ลงทุนในธุรกิจชานมไข่มุก ฉันก็ยังพอจะเชื่อบ้าง แต่นี่มันอะไรกัน? ขนมหวานงั้นเหรอ? เธอไปร่ำเรียนอะไรแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอสาวน้อย?” ได้ยินคำถามประโยคนี้เข้าไป ติงเสวี่ยเหม่ยเองก็ถึงกับสะดุดใจเช่นกัน “นั่นสิซูซู ครอบครัวเราไม่ยักจะเคยมีเตาอบสักเครื่องในบ้าน แล้วนี่ลูกสามารถเขียนสูตรการทำขนมพร้อมวิธีทำอย่างละเอียดแบบนี้ได้ยังไง? ระบุได้กระทั่งอุณหภูมิที่ต้องใช้อบในแ

174 2-2 ตอนที่ 347 ฝึกฝีมือทำขนมหวาน เดิมที จ้าวเสี่ยวย่าหมายหมั่นปั้นมือไว้ว่า วันนี้ล่ะ เธอจะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างตัวเธอกับหวู่ฮ่าวชิงพัฒนาขึ้นไปอีกขั้น! แต่ใครจะไปคาดคิดว่า การปรากฏตัวในครั้งนี้ของหลินจิงซู กลับทำลายทุกอย่างจนพังไม่เป็นท่าแบบนี้! ตอนนี้อย่าว่าแต่สถานะคนรักเลย เพียงแค่จะเป็นเพื่อนกันก็ไม่ได้แล้ว! จ้าวเสี่ยวย่าเดือดดาลอย่างที่สุด และที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่านั้นก็คือ ตัวเธอเองตระหนักดีกว่าตนเองนั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนังจิ้งจอกตัวนี้ เพราะเหตุนี้เอง เธอจึงจำต้องยอมล่าถอยกลับไปแม้จะไม่เต็มใจนัก ได้แต่เก็บงำความพ่ายแพ้กลับบ้านไป เห็นภาพฉากเช่นนี้เข้า หลินจิงซูอดที่จะหันไปถามหวู่ฮ่าวชิงด้วยความขบขันไม่ได้ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ภูมิหลังของจ้าวเสี่ยวย่าก็เป็นถึงคุณหนูผู้ร่ำรวย มิหนำซ้ำหน้าตายังจิ้มลิ้มสะสวยอีกด้วย และที่สำคัญ เธอยังตกหลุมรักหวู่ฮ่าวชิงชนิดที่เรียกว่าหัวปักหัวปำ แทนที่ทั้งสองจะได้รักกันราบรื่น กลับกลายเป็นว่า หลินจิงซูได้เข้ามาทำลายความสัมพันธ์ที่ดีงามของทั้งคู่ลงจนสิ้น

175 2-2 ตอนที่ 349 บาร์รับรอง แทนที่วันนี้หลิวหมิงจะใส่หัวโขนมาในมาดนักธุรกิจหัวใส เข้ามากดดันต่อรองให้หลินจิงซูยอมเซ็นสัญญาที่เอื้อประโยชน์แก่ตน กลับกลายเป็นว่า ตอนนี้เขาเองที่ดูเหมือนเด็กน้อยผู้อ่อนด้อยประสบการณ์ ได้แต่ก้มหน้าผงกศีรษะเห็นชอบไปตามเงื่อนไขของสาวน้อยตรงหน้าอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้! แต่ยิ่งคิดเท่าไหร่ หลิวหมิงกลับยิ่งรู้สึกประทับใจในตัวหลินจิงซูมากขึ้นเท่านั้น อีกทั้งยังเชื่อมั่นเป็นอย่างยิ่งว่า เด็กสาวคนนี้นี่ล่ะที่จะเป็นอนาคตอันสดใสของโรงแรมหลี่เจี่ย! “ตกลง ผมจะให้เวลาคุณสามเดือนตามที่ได้ระบุไว้ในข้อสัญญา ซึ่งคุณจะต้องทำให้รายได้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากไตรมาสเดิม แต่ถ้าทำไม่ได้ตามที่พูดไว้ พวกเราคงไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว” หลินจิงซูผู้ซึ่งบรรลุจุดประสงค์ที่ตั้งไว้ ภายในใจรู้สึกตื่นเต้นอย่างลิงโลด ทว่าภายนอกกลับมิอาจแสดงอากัปกิริยาเหล่านั้นออกมาได้ จึงแสร้งตีหน้าสงบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ใดๆ จะไม่ให้เธอรู้สึกดีใจได้อย่างไรล่ะ? ในเมื่อจากนี้ไป ไม่เพียงเธอจะสามารถใช้ครัวของทางโรงแรม ซึ่งเพียบพ