ตอนที่342 ข้อเสนอจากท่านประธาน

172 1-2

            ตอนที่342 ข้อเสนอจากท่านประธาน

            หลิวหมิงเฝ้ามองทุกการเคลื่อนไหวของหลินจิงซูที่อยู่เบื้องหน้าอย่างเงียบงัน วี่แววความคาดหวังอันแรงกล้าเปล่งประกายอยู่ภายในดวงตาของเขา

            เดิมทีที่เขาตัดสินใจเดินทางไปเจรจากับหลินจิงซูนั้น จุดประสงค์ก็เพราะต้องการอาศัยอานิสงความโด่งดังของร้านชานมไข่มุกทั้งห้าสาขา มาเป็นช่องทางทำการตลาดเสาะหากลุ่มลูกค้าใหม่ๆให้แก่โรงแรมของตน

            ทว่ากลับไม่คาดคิด เบื้องหลังร้านชานมไข่มุกที่ขายดิบขายดีไม่เว้นแต่ละวันนั้น ทั้งหมดล้วนเกิดขึ้นจากอัจฉริยะภาพทางด้านการค้าของหลินจิงซูทั้งสิ้น

            ฉะนั้น เหตุผลที่หลิวหมิงเชิญเธอมารับประทานอาหารที่โรงแรมในวันนี้ จุดประสงค์หลักก็เพื่อหารือเรื่องความร่วมมือ โดยเขาต้องการใช้หน้าร้านของหลินจิงซูที่มีอยู่ เป็นช่องทางในการโปรโมทข่าวสารต่างๆของทางโรงแรมนั่นเอง

            แต่กลับเหนือความคาดหมาย เพราะหลินจิงซูได้ทำให้เขาประหลาดใจอย่างยิ่งยวดนับตั้งแต่ชิมอาหารคำแรก

            หากเธอสามารถแก้ปัญหาเรื่องรสชาติอาหารให้กับทางโรงแรมได้จริงๆ ครั้งนี้คงนับเป็นบุญคุณใหญ่หลวงแล้ว

            พ่อครัวทุกคนที่อยู่รอบๆ ต่างพากันเหลียวมองหลิวหมิงเป็นระยะๆ ดูท่านายใหญ่ของพวกเขาจะคาดหวังกับสาวน้อยตรงหน้าไว้สูงมากทีเดียว

            ภายใต้สีหน้าเย้ยหยันดูหมิ่น แต่ต่างคนต่างก็เริ่มรู้สึกอกสั่นขวัญเสียขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว  

            หรือว่าการมาของสาวน้อยตรงหน้านี้ จะสามารถทำให้อาชีพการงานของพวกเขาถึงคราวต้องสั่นสะเทือนแล้วจริงๆ?

            เหล่าพ่อครัวมือเก๋าต่างเฝ้ามองมือไม้ที่เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วชำนิชำนาญของหลินจิงซูจนตาแทบไม่กระพริบ เริ่มตั้งแต่การนวดแป้งไปจนถึงขั้นตอนการชั่งตวงส่วนผสมต่างๆจนเป็นหนึ่งเดียว ทุกกระบวนการขั้นตอนล้วนเป็นไปอย่างราบรื่นไร้ซึ่งปัญหาติดขัดใดๆแม้แต่น้อย

            เคล็ดลับการทำขนมที่เธอใช้นั้นเป็นหลักสูตรแบบตะวันตกขนานแท้ ซึ่งดูง่ายกว่าวิธีทำขนมแบบโบราณที่พวกเขานิยมทำอยู่มากจริงๆ

            ภายใต้สถานการณ์ตอนนี้ คิดจะพูดจาประชดเหน็บแนมออกมาสักคำ เหล่าพ่อครัวกลับต้องชั่งน้ำหนักไตร่ตรองให้ดีก่อน…

            หลายคนเริ่มปั้นหน้าเคร่งขรึมหม่นทมิฬมากขึ้นเรื่อยๆ บรรยากาศจากที่เคยครึกครื้นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเย้ยหยัน ยามนี้กลับกลายเป็นความเงียบสงัดโดยสมบูรณ์…

            ประกายตาของหลิวหมิงสว่างไสวขึ้นอีกครา ประหนึ่งว่าสาวน้อยตรงหน้าคือเทพธิดาผู้ชี้ทางรอดให้แก่เขาอย่างแท้จริง

            ย้อนคิดพินิจถึงความทรงจำในอดีตที่ผ่านมา หลินจิงซูจำได้อย่างแม่นยำว่า จุดเด่นของขนมเค้กแต่ละประเภทนั้นคืออะไร ยกตัวอย่างเช่นเค้กชิฟฟ่อนในตอนนี้ เอกลักษณ์โดดเด่นของเค้กชนิดนี้ย่อมหนีไม่พ้นความนุ่มฟูละมุนปากในสัมผัสแรก ซึ่งส่วนนี้ไม่ได้เกิดจากการตีไข่ขาวให้ขึ้นรูปพองตัวเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ต้องอาศัยผงฟูเป็นตัวช่วยอีกแรง

            และหัวใจสำคัญของการทำขนมเค้กนั้นก็คือ สัดส่วนการผสมที่ต้องแม่นยำตามสูตรทุกกระเบียดนิ้ว ไม่ใช่อย่างพ่อครัวพวกนี้ที่นึกอยากจะใส่อะไรก็ใส่ลงไปตามที่ตัวเองพอใจ

            ผลลัพธ์ที่ได้จึงตรงกันข้าม แทนที่เค้กชิฟฟ่อนจะมีความนุ่มฟูที่มาพร้อมรสชาติเบาอร่อย กลับกลายเป็นขนมเค้กก้อนแข็งโป๊กที่ขว้างใส่หัวสุนัขก็ยังแตกได้!

            เกิดใหม่คราวนี้ หลินจิงซูมาพร้อมกับความรู้และมุมมองทางวัฒนธรรมใหม่ๆมากมาย ส่งผลให้หลายสิ่งหลายอย่างที่ดูเป็นเรื่องยากจะเข้าถึงและเกินจะอาจเอื้อมในยุคสมัยนี้ กลายเป็นเรื่องง่ายสำหรับเธอไปโดยปริยาย

            ภายใต้ทุกสายตาทั่วสารทิศที่กำลังจับจ้อง หลินจิงซูค่อยๆยกถาดเค้กชิฟฟ่อนที่ร้อนสดใหม่ออกมาจากเตาอย่างใจเย็น ขนาดที่ว่ายังไม่ทันได้ใส่ครีมใดๆลงไป ทว่ากลิ่นหอมฉุยชวนรับประทานที่ฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้องของมัน ก็ได้ทำให้หลายต่อหลายคนอดที่จะกลืนน้ำลายไม่ได้

            ต่อหน้าเค้กชิฟฟ่อนที่นุ่มฟูสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ เหล่าพ่อครัวมือเก๋ารอบข้าง ต่างก็รีบจับกลุ่มเข้ามามุงดูด้วยสีหน้าประหลาดใจอย่างเหลือเชื่อ

            “บ้าน่า! นี่…เป็นไปไม่ได้หรอก!”

            “ฝีมือของเด็กนี่จะเหนือชั้นไปกว่าพวกเราได้ยังไงกัน?!”

            “เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน! ของแบบนี้มองแค่รูปลักษณ์ภายนอกได้ที่ไหนกัน! เนื้อสัมผัสของจริงอาจไม่ได้ดีเหมือนที่ตาเห็นก็ได้! หน้าตาดูดีแล้วยังไงล่ะ? ถ้ารสชาติไม่เอาไหนก็จบเห่ทั้งนั้นล่ะ!”

            “นั่นสินะ ถ้าสวยแค่ภายนอกแต่รสชาติไม่ได้เรื่อง มันก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี!”

            ได้ยินถ้อยคำดูถูกถากถางเหล่านั้น หลินจิงซูไม่เพียงไม่มีทีท่ากังวลใดๆ แต่ยังเริ่มตัดแบ่งเค้กชิฟฟ่อนออกเป็นส่วนเท่าๆกันอย่างประณีตเบามือ ก่อนจะตักใส่จานแจกจ่ายให้ทุกคนได้ลองลิ้มชิมรสกัน

            “ลองชิมก่อนดีกว่ามั้ยคะ? ไม่ใช่สักแต่จะด่า?”

            ได้ยินเช่นนั้น หลิวหมิงก็ตบเท้าก้าวขึ้นหน้าประเดิมชิมเป็นคนแรกทันที เขาตักเค้กชิ้นหนึ่งใส่ปากอย่างไม่ลังเล

            อึดใจเดียวกัน ชิ้นเค้กหวานละมุนก็ได้แตกซ่านละลายไปทั่วทั้งช่องปากของเขา กลิ่นหอมละมุนอันเป็นเอกลักษณ์ของนมเนยฟุ้งเตะจมูกเข้าอย่างจัง บังเกิดกลายเป็นรสชาติขนมเค้กที่กลมกล่อมชวนติดใจอย่างที่หลิวหมิงจะไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วชีวิต!

            เพียงแค่คำเดียวเท่านั้น ทำเอาเขารู้สึกทึ่งมากจริงๆ!

            เพราะด้วยสถานะทางบ้านและความรอบรู้ที่มี หลิวหมิงเองก็ได้เคยตะเวนชิมอาหารมาหลายหลากประเทศแล้ว แต่ทว่าไม่มีครั้งใดเลยที่ทำให้เขารู้สึกอัศจรรย์ใจได้ถึงเพียงนี้

            คาดไม่ถึงแม้แต่น้อยว่า สาวน้อยที่ชื่อหลินจิงซูคนนี้ไม่เพียงจะชงชานมไข่มุกได้เอร็ดอร่อยยิ่ง แต่ทว่ายังมีองค์ความรู้ในเรื่องขนมหวานฝั่งตะวันตกอย่างดีเยี่ยมอีกด้วย!

            เหล่าพ่อครัวมือเก๋าหลายชีวิตที่เคยพูดจาหยาบคายก่อนหน้านี้ หลังจากได้ลองชิมเค้กชิฟฟ่อนเข้าไปเท่านั้น ต่างฝ่ายต่างพากันยกย่องชื่นชมหลินจิงซูกันยกใหญ่!

            แม้ว่าภายในใจส่วนลึกของพวกเขา ยังเก็บงำความไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง แต่จำต้องยกนิ้วชื่นชมจากใจว่า หลินจิงซูไม่ใช่พวกมีดีแต่ปากอย่างที่คิด เธอใช้ความเก่งกาจที่มีจัดการพวกเขาเสียอยู่หมัดจนพูดไม่ออก!

            หลิวหมิงยิ้มแฉ่งหน้าบานดูสดใสอย่างมาก เอ่ยชื่นชมหลินจิงซูไม่หยุดปาก

            “ไม่คิดไม่ฝันจริงๆเลยว่า คุณจิงซูจะมีพรสวรรค์ด้านการทำขนมมากขนาดนี้! สนใจจะมารับตำแหน่งหัวหน้าพ่อครัวทำขนมที่โรงแรมของเราบ้างมั้ย? จะเรียกเงินเดือนเท่าไหร่หรือต้องการสวัสดิการอะไร แม้กระทั่งต้องการอุปกรณ์ทำขนมส่วนไหนเพิ่มเติมก็บอกมาได้เลย ทางเราพร้อมตอบรับทุกข้อเสนอเลยล่ะ!”