All Chapters of โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่: Chapter 1 - Chapter 10

ธีรดนลืมตาขึ้นมาช้าๆแบบงงๆนี้เขามานอนอยู่ในห้องที่มีกลิ่นเหม็นอับได้ไง ทั้งยังมีผู้หญิงร่างกายผอมแห้งนอนอยู่ข้าง ทั้งตัวของเธอกับเขาไม่มีเสื้อผ้าใส่ นี้มันเกิดอะไรขึ้นวะก่อนจะมีความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมเข้ามากระทันหันเด็กหนุ่มอาภัพแห่งหมู่บ้านต้าลี่ ซึ่งพ่อแม่ตายจากไปหลายปีเขาต้องอยู่ตัวคนเดียวในบ้านดินหลังน้อยติดตีนเขาไร้ญาติพี่น้องเพราะทุกคนตัดขาดจากเขา เพราะความยากจน ของคนยุคอดอยาก เขาเติบโตมาแบบต่อสู้ด้วยตัวคนเดียว โชคดีได้อาจารย์จากในเมืองหลวงถูกส่งตัวมาใช้แรงงานทางการเมืองสอนหนังสือให้ชายหนุ่ม เพราะสงสารพบกันคือโชคชะตา อาจารย์ทั้งสองคนอาศัยในคอกวัวของหมู่บ้านสอนทุกสิ่งจากพวกท่านจนหมดไส้หมดพุงกันเลยทีเดียว โจวเหวินซานนั้นอาศัยในหมู่บ้านที่มีป่าอุดมสมบรูณ์มาก เขาโชคดีมีพ่อสอนให้ล่าสัตว์เมื่อตอนท่านยังมีชีวิต นี้คือการตอบแทนบุญคุณของอาจารย์ทั้งสองคนของเขา เขาคอยแบ่งปันเนื้อไก่ป่าที่ล่าได้ให้กับอาจารย์ทั้งสองคนตลอดมา อีกไม่กี่ปีคงจะสิ้นสุดใช้แรงงานของคนคิดต่างกับเหล่ายุวปัญญาชน นี้เราคงข้ามมาโลกคู่ขนานไม่ได้มีชื่อบุคคลอ้างอิงในยุคนี้แล้วทำไมต้องเป็นเราด้วยนะ เมื่อวานจำได้ว่าเข

"ลุงจะเขียนหนังสือตัดขาดให้ก่อนแล้วต่อด้วยเรื่องไล่ญาติของสะใภ้ใหญ่ต้วนออกจากบ้านของพ่อแม่ของต้วนอี้หลันภายในสามวัน พร้อมเงินหนึ่งพันหยวนค่าเสียหายทุกอย่างตั้งแต่ค่าบ้านข้าวของในบ้านทุกอย่างไม่มีข้อยกเว้น แล้วก็เงินของพ่อกับแม่ของต้วนอี้หลันอีกสามพันหยวน แกต้องคืนให้ครบทุกบาทถ้าไม่อยากไปนอนในคุกข้อหาทำร้ายร่างกายและจัดฉากใส่ร้ายโจวเหวินซานกับต้วนอี้หลัน หลักฐานนะหรือก็บาดแผลท้ายทอยของโจวเหวินซานกับต้วนอี้หลันยังไงล่ะ ถ้าไปหาหมอในอนามัยให้ออกใบรักษาว่าโดนทำร้ายทั้งสองคน แกกับลูกสะใภ้หรือจะมีคนร่วมแผนการอีกตำรวจคงจะสอบสวนเองว่าใครร่วมแผนการในครั้งนี้บ้าง"หัวหน้าหมู่บ้านพูดให้ย่าต้วนฟังตกใจหน้าซีดเผือดเรื่องนี้ถึงขั้นติดคุกติดตารางเลยหรือ คิดว่าวางแผนการเอาไว้แยบยลจนไม่มีคนต่อต้านได้แต่นังหลานชั่วกับแข็งข้อรวมถึงไอ้คนไร้ประโยชน์ด้วยมันหัวหมอพอกันหึยเจ็บใจจริงๆ"ได้ฉันจะยอมจ่ายเงินคืนแกแต่ห้ามแจ้งความ" ยายต้วนตัดใจยอมกัดฟันนำเงินมาคืนนังหลานสิ้นคิดทั้งสาบแช่งกรนด่าไม่ยอมหยุดทุกคนไปบ้านของผู้นำเพื่อลงนามหนังสือตัดขาด แล้วไล่ญาติของป้าสะใภ้ใหญ่ออกจากบ้านของต้วนอี้หลัน มีชาวบ้านร่วมเป็นพย

ม่านอี้หลันซดข้าวต้มไก่ของชายหมดหมดไปสองถ้วยใหญ่เพราะปกติเธอเป็นคนกินเยอะอยู่แล้ว ดูเหมือนร่างนี้จะไม่ค่อยได้กินอะไรดีๆมานานมากจึงต้องการพลังงานดีๆเข้ามาซ่อมแซมร่างกายให้เยอะที่สุด ก่อนจะดื่มน้ำล้างปากนิดหน่อยเพราะตอนนี้ถ้วยยามารอตรงหน้าของเธอแล้ว ล้วนแต่เป็นชายหนุ่มยกมาให้ทั้งหมดเธอมองเขาแล้วขอบคุณเขาไปด้วยความซาบซึ้งใจ"จะดื่มยาไหวไหมนี้ทานข้าวไปเยอะเลยทีเดียวนะเรา คงจะหิวมาก คงเพราะตอนเช้าได้ซาลาเปาลูกเดียวเอง""อืมขอบคุณค่ะพี่เหวินซานรอให้หายร้อนอีกนิดหนึ่งนะคะเหมือนจะขมมากเลยนะคะพี่" เธอทำหน้าเหยเกออกมาตายแน่ๆแกนังจันทร์เจ้าต้องมาดื่มยาต้มยุคปู่ย่าตายายเคยได้ยินเรื่องเล่ามา คนสมัยก่อนดื่มยาต้มเป็นส่วนมาก แล้วยาลูกกลอนเม็ดใหญ่มากๆด้วย ไหนๆก็ได้รับความโชคดีมาเกิดใหม่ทั้งทีมีอะไรให้กินฉันจะซัดมันทุกอย่างเลยขมขื่นหัวใจจริงๆเลยเราลูกเมียน้อยพระเจ้าหรือไรนะ เธอชอบใช้คำนี้กับเพื่อนจนติดปากในภพเก่าของตัวเองธีรดนมองดูเด็กสาวตรงหน้าก็ให้สงสารอายุสิบเจ็ดแต่ตัวเล็กมากเหมือนขาดสารอาหารอย่างหนักคงต้องขุนให้มีเนื้อหนังมากว่านี้ ค่อยว่ากันเรื่องอนาค ต่อไปถ้าหากเธอสามารถช่วยตัวเองหรือยืนได้ด้

รุ่งเช้ามาเยือนโจวเหวินซานตื่นนอนด้วยความสดชื่น เขาตื่นแต่เช้าขึ้นภูเขาไปดูกับดักไก่ป่าบนเขาชายหนุ่มอาบน้ำแต่งตัวในมิติ ดื่มกาแฟออกไปทางหลังบ้านขึ้นบนเขาแล้วไป ทางที่ไม่มีคนขึ้น นำรองเท้าเดินป่าออกมารวมถึงปืนและธนูของตัวเองออกมาแล้ววิ่งขึ้นเขาออกกำลังกายไปในตัวด้วย เขาได้บอกม่านอี้หลันเอาไว้แล้วก่อนจะเข้านอนว่าเขาจะไปดูกับดักบนเขาไม่ต้องตื่นมาแต่เช้าวันนี้เขาจะหยุดเพิ่มอีกหนึ่งวัน เมื่อตอนหัวค่ำเขาได้ไปลางานเพิ่มจะพาม่านอี้หลันไปจดทะเบียนสมรสให้เรียบร้อยและหาช่างมาทำห้องน้ำกับเสริมคานไม้หลังคาบ้านให้แข็งแรง เขาจึงลาต่ออีกหลายวันจะได้ทำงานให้เสร็จเรียบร้อยก่อนจะทำงานในสวนรวมต่อ ม่านอี้หลันตื่นมาวิ่งออกกำลังกายในมิติจนหกโมงเช้า เธอจึงออกมาจากในห้องเพราะจะทำอาหารรอพี่เหวินซาน ที่ขึ้นเขายังไม่ลงมา ส่วนเธออาบน้ำดื่มกาแฟกับผลไม้จนอิ่มออกมาแล้ว แต่ต้องหาอะไรทำเอาไว้ให้ชายหนุ่มแล้วทานข้าวเช้าด้วยกันก่อนจะพากันเข้าอำเภอไปจดทะเบียนสมรสกับพี่เหวินซาน จันทร์เจ้าเธอจะมีสามีเป็นตัวคนจริงๆแล้วนะอืมมีอะไรให้เราทำบ้านนะในครัวเธอเดินไปเปิดถังในครัวดูข้าวมีครึ่งถังมีไข่อีกสิบฟองมีน้ำมันหมูใส่ขวดเอาไว

ส่วนอีกคนยังไม่ได้รับรู้ว่าโดนจับความลับได้แล้วเช่นเดียวกันกับชายหนุ่น ตอนนี้ก็โดนฝ่ายของหญิงสาวจับได้เช่นเดียวกันแต่เธอเองเลือกจะอยู่ให้เป็นเย็นให้ได้คือตามน้ำ และไม่คิดจะถามให้เขาต้องอึดอัดใจคนเราย่อมมีความลับส่วนตัวกันทุกคน ถ้าเขาไว้ใจคงจะถามเธอเองก็พร้อมจะตอบ ม่านอี้หลันทำงานเสร็จก็เข้าอาบน้ำในมิติแต่งตัวใส่ชุดนอนของตัวเอง รอเวลาออกมาทานข้าวตอนเย็นเท่านั้นเรื่องบ้านจะทำใหม่เธอไม่คิดจะก้าวก่ายของสามีจำเป็น ให้เขาจัดการเองตามสบายเพราะมันคือบ้านของเขา เธอแค่รอเวลาเท่านั้นถ้าไปกันไม่ได้คนเราต้องแยกทางกัน การแต่งงานจำเป็นครั้งนี้เพื่อช่วยเธอจากคนบ้านต้วนเพียงเท่านั้น ม่านอี้หลันนั้นเข้าใจดีกับความช่วยเหลือของชายหนุ่มดีโจวเหวินซานสำรวจครัวแล้วจึงเดินกลับเข้าไปในห้องต้องตกใจกับกลิ่นหอมของน้ำยาปรับผ้านุ่มทำไมเขาจะไม่รู้จัก เขามองผ้าปูเตียงผืนใหม่ผ้าห่มหมอนมุ้งเธอเตรียมให้เขาครบหมดทุกอย่าง ชายหนุ่มเดินไปเปิดตู้ไม้เก่าใส่เสื้อผ้า ก็เจอชุดใหม่พับเอาไว้ให้เรียบร้อยกลิ่นหอมลอยมาให้สดชื่นอืม การมีเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบ้านก็ไม่เลวเท่าไรนี้สาวน้อย เขาคิดในใจแล้วเข้ามิติอาบน้ำใส่ชุดใหม่ออก