บทที่ 3

"ลุงจะเขียนหนังสือตัดขาดให้ก่อนแล้วต่อด้วยเรื่องไล่ญาติของสะใภ้ใหญ่ต้วนออกจากบ้านของพ่อแม่ของต้วนอี้หลันภายในสามวัน พร้อมเงินหนึ่งพันหยวนค่าเสียหายทุกอย่างตั้งแต่ค่าบ้านข้าวของในบ้านทุกอย่างไม่มีข้อยกเว้น แล้วก็เงินของพ่อกับแม่ของต้วนอี้หลันอีกสามพันหยวน แกต้องคืนให้ครบทุกบาทถ้าไม่อยากไปนอนในคุกข้อหาทำร้ายร่างกายและจัดฉากใส่ร้ายโจวเหวินซานกับต้วนอี้หลัน หลักฐานนะหรือก็บาดแผลท้ายทอยของโจวเหวินซานกับต้วนอี้หลันยังไงล่ะ ถ้าไปหาหมอในอนามัยให้ออกใบรักษาว่าโดนทำร้ายทั้งสองคน แกกับลูกสะใภ้หรือจะมีคนร่วมแผนการอีกตำรวจคงจะสอบสวนเองว่าใครร่วมแผนการในครั้งนี้บ้าง"

หัวหน้าหมู่บ้านพูดให้ย่าต้วนฟังตกใจหน้าซีดเผือดเรื่องนี้ถึงขั้นติดคุกติดตารางเลยหรือ คิดว่าวางแผนการเอาไว้แยบยลจนไม่มีคนต่อต้านได้แต่นังหลานชั่วกับแข็งข้อรวมถึงไอ้คนไร้ประโยชน์ด้วยมันหัวหมอพอกันหึยเจ็บใจจริงๆ

"ได้ฉันจะยอมจ่ายเงินคืนแกแต่ห้ามแจ้งความ"  ยายต้วนตัดใจยอมกัดฟันนำเงินมาคืนนังหลานสิ้นคิดทั้งสาบแช่งกรนด่าไม่ยอมหยุดทุกคนไปบ้านของผู้นำเพื่อลงนามหนังสือตัดขาด แล้วไล่ญาติของป้าสะใภ้ใหญ่ออกจากบ้านของต้วนอี้หลัน  มีชาวบ้านร่วมเป็นพยานหลายคน 

"หึคิดจะมาเอาค่าสินสอดแต่ได้จ่ายเงินเพิ่มช่างสมน้ำหน้าบ้านต้วนเสียจริงขนกันมาทั้งโคตร"

   ชาวบ้านนินทาระยะเผาขนย่าต้วนคิดในใจด้วยความโกรธแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะกลัวจะถูกจับติดคุกเพราะตนเป็นคนตีหัวต้วนอี้หลันเองกับมือ และลูกชายเป็นคนตีหัวโจวเหวินซานรวมถึงลูกสะใภ้ใหญ่จัดฉากให้ทั้งสองนอนร่วมเตียงกันแล้ว ยังพาคนมาเยือนถึงบ้านของโจวเหวินซานแล้วพ่ายแพ้ให้กับคนที่ตนจัดการอย่างหมดท่าในวันนี้อย่างเจ็บใจเพราะแผนการทุกอย่างล้มเหลวไม่เป็นท่า

"แล้วฉันไม่ให้แกใช้สกุลต้วนอีกต่อไปนังคนอักตัญญู"

ลุงใหญ่โมโหหนักถึงกับปรี่เข้ามาจะตบตีต้วนอี้หลันแต่โจวเหวินซานเอาตัวเข้ามาขวางไว้

"ถ้าอยากได้ข้อหาเพิ่มก็ลงมือแต่ฉันเองก็มีมือมีตีนคงไม่นั่งให้ใครตบตีได้ฝ่ายเดียวนะ"

ต้วนอี้หลันพูดขึ้นเสียงดัง 

 "พวกลุงป้าน้าอาทั้งหลายชาวบ้านทุกคนคงจะเห็นธาตุแท้ของครอบครัวย่าลุงของฉันแล้วนะคะว่าตลอดเวลาว่าฉันถูกกระทำอะไรบ้างในขุมนรกนั้น ถ้าใครอยากให้ลูกหลานแต่งงานกับหลานรักทั้งสองคนในบ้านนั้นก็คงจะดีอยู่หรอกนะคะแต่ต้องทำทุกอย่างเหมือนทาสคิดดูดีๆละจะหาว่าฉันไม่เตือน  ฉันจะเปลี่ยนไปใช้สกุลเดิมของแม่ค่ะลุงหัวหน้าเปลี่ยนเป็นม่านอี้หลันนะคะช่วยลงใบตัดขาดให้หนูด้วย ต่อไปฉันไม่ใช่คนตระกูลต้วนอีกต่อไปแล้วตายไม่เผาผีกัน แล้วทำสัญญาเรื่องญาติของอดีตป้าสะใภ้ต้องย้ายออกจากบ้านพ่อแม่ของฉันภายในสามวันรวมถึงค่าเสียหายหนึ่งพันหยวนด้วยค่ะลุงหัวหน้า เพราะพวกเขามีบ้านอยู่แล้วแต่อยากมาอยู่บ้านของพ่อกับแม่เพราะเห็นว่าหลังใหญ่สะดวกสบายกว่า แล้วหนูก็พูดอะไรไม่ได้ด้วยในตอนนั้น จึงทำให้พวกเขาอยู่ฟรีเพราะมีอดีตย่าเข้าข้างค่ะลุงหัวหน้า"

"อืมลุงเข้าใจแล้วคงจะกำลังมาลุงให้คนไปตามแล้วล่ะ"

"ใครหน้าไหนมันจะมากล้าขับไล่ฉันกับลูกเมียออกจากบ้านไหนนังเด็กไร้ประโยชน์ สะใภ้ใหญ่ว่าเอาอยู่แล้วไม่ใช่หรือมีเรื่องอะไรให้ข้าวุ่นวายอีก"

จันทร์เจ้ามองด้วยหางตาอย่างรังเกียจสันดานไม่ต่างกันเลย

"แหกปากมาไม่ได้ดูตาม้าตาเรือเลย" ชาวบ้านตะคอกสองผัวเมียทำมาขึ้นเสียงใส่เจ้าของบ้านมารยาทต่ำช้าเสียจริง

 "นั้นนะสิไม่แปลกใจเลยมีบ้านของตัวเองไม่อยากอยู่ขอไปอยู่บ้านคนอื่นคิดว่าจะฮุบเอาทุกอย่างของเด็กล่ะสิพวกแกว่าไหม" ตอนแรกชาวบ้านถามบอกว่าปล่อยให้เช่าเอาเงินมาไว้ให้หนูอี้หลัน 

"ที่แท้เลวทั้งบ้านพวกแกว่าไหม อี้หลันเป็นหลานเหมือนกันทำไมยายต้วนถึงรังเกียจรักแต่หลานของลูกชายคนโตเรื่องนี้มีอะไรมากกว่านี้ซึ่งพวกเราไม่รู้หรือเปล่า"

 "ใช่ๆ"  ชาวบ้านนั้นชอบเรื่องของบ้านอื่นกันอยู่แล้วจึงนินทาด้วยความสนุกปาก

"มาถึงก็โวยวายก่อนเลยนะไม่ถามว่าอะไรเกิดขึ้นบ้างฟังภายในสามวันนี้ พวกเธอต้องพากันย้ายกลับไปอยู่บ้านของตัวเองเพราะนังหนูอี้หลันจะเอาบ้านคืนแล้ว"

"ได้อย่างไรฉันไม่ยอมก็คุยกันเข้าใจแล้วกับย่าต้วนทางญาติของฉันเป็นสะใภ้ใหญ่บ้านต้วน ให้ฉันเข้าอยู่และจ่ายค่าเช่าทุกเดือนมาตลอดมาเป็นปีถึงจะไม่มากมายอะไรก็ตามแต่ฉันก็จ่าย!"

"อันนั้นมันคือปัญหาของพวกเธอแต่นี้คือบ้านพ่อแม่ของต้วนอี้หลัน อ้อลืมไปตอนนี้เปลี่ยนสกุลเป็นม่านอี้หลันไปเรียบร้อยแล้ว" หัวหน้าหมู่บ้านบอกญาติของสะใภ้ใหญ่บ้านต้วน

ฮั่วหุยหันไปหาสะใภ้ใหญ่บ้านต้วนพร้อมคำถาม

"ไหนบอกว่าจ่ายค่าเช่าเดือนละสามหยวนแล้วจะไม่มีปัญหาอย่างไรล่ะอี้ซิง ตกลงว่ามันเกิดอะไรขึ้นฉันไม่ได้อยู่ฟรีนะเว้ยแกบอกแม่สามีแกตกลงทุกอย่างแล้วว่าไม่มีปัญหาไง!"

"เอ่อพอดีนังอี้หลันมันทำตัวบัดสีแม่สามีของฉันจึงตัดขาดไล่มันออกจากบ้านใหญ่ค่ะพี่ฮั่วหุย"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการเช่าบ้านของฉันล่ะอี้ซิง"

"ก็มันอยากได้บ้านคืนเพราะไม่มีที่ซุกหัวนอนนะสิพี่ฮั่วหุย พี่จึงต้องย้ายออกภายในสามวันเพราะตอนเข้าอยู่พี่เป็นญาติของฉันเราจึงไม่ได้ทำสัญญาเข้าอยู่กัน และนังอี้หลันมันจะเอาค่าเสียหายค่าข้าวของในบ้านของมันหนึ่งพันหยวนในวันนี้ พี่ค่อยๆคุยกับหัวหน้าหมู่บ้านนะเพราะตอนนี้ฉันกับแม่สามีเสียเปรียบมันอยู่"

ต้วนอี้ซิงลากญาติตัวเองมาคุยห่างจากชาวบ้านเพราะกลัวว่าแม่สามีจะได้ยินว่าเธอแอบจิกค่าเช่าบ้านจากญาติของตัวเอง เพราะเธอบอกว่าญาติตัวเองเช่าเดือนละสามหยวนแต่ตัวเธอบอกแม่สามีว่าเดือนละสองหยวนจึงได้ส่วนต่างหนึ่งหยวน ถ้าแม่สามีรู้คงจะด่าเธอแล้วยึดเงินคืนจะไปหาไหนมาคืนเพราะซื้อของให้ลูกสุดที่รักไปหมดแล้ว

"ช่างโลภมากกันเสียจริงบ้านนี้ไหนย่าบอกว่าให้ญาติป้าสะใภ้อยู่ฟรีไม่มีค่าเช่าที่ไหนได้ให้เช่าตั้งเดือนละสามหยวน ลุงหัวหน้าต้องนำเงินหนูให้ครบทุกบาทด้วยนะคะ ไม่ใช่บ้านย่าต้วนแต่เป็นบ้านของหนูเพราะพ่อแม่สร้างเองเพื่อให้หนูได้อยู่ในยามพวกท่านไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้แล้วค่ะ"

"ห๊าสะใภ้ใหญ่แกโกงเงินฉันไปเดือนละหนึ่งหยวนเลยเหรอนังสารเลวฮั่วอี้ซิง!"

"แม่ฉันมีคำอธิบายค่ะ" ย่าต้วนวิ่งใส่ลูกสะใภ้คนโปรดซึ่งบังอาจแอบจิ๊กเงินเดือนละหนึ่งหยวน เพราะญาติของสะใภ้ใหญ่มีลูกทำงานโรงงานในเมืองจึงมีค่าเช่าให้บ้านต้วนอย่างสบาย