บทที่ 4

ย่าต้วนตบตีลูกสะใภ้ด้วยความโกรธเพราะโดนโกงเงินค่าเช่าบ้านไปเดือนละตั้งหนึ่งหยวนเลยนะ เพราะความงกโลภมากกับทรัพย์ของคนอื่นพอโดนคนใกล้ตัวหักหลังจึงลืมตัวเผยธาตุแท้ออกมาให้ชาวบ้านได้ดูด้วยความสนุก

 "แยกออกจากกันก่อนเดี๋ยวจะมาตีกันตายลานบ้านฉัน!"

   ผู้ใหญ่บ้านถึงกับส่ายหัวดีนะวันนี้วันหยุดชาวบ้านจึงมาชมความคึกคักผู้คนจึงเยอะกว่าทุกวัน แต่บางคนก็ขึ้นเขาเข้าป่าหาอาหารมาเลี้ยงครอบครัว

"เอาล่ะถ้าอยากจะตีกันพวกแกไปตีบ้านของตัวเองตอนนี้มาชำระความกันให้จบเป็นเรื่องๆก่อน ฮั่วหุยนี้คือความต้องการบ้านคืนของลูกสาวของบ้านเช่าต้องการเอาบ้านคืนเพราะเธอจะมาอยู่ต่อหรือจะให้ใครเช่าต่ออันนี้มันเป็นสิทธิ์โดยชอบธรรมของเจ้าบ้านรวมถึงต้องชดใช้ค่าเสียหายทุกอย่าง ถ้าพวกเธอนำมาใช้โดยพลการเรื่องเช่าบ้านต่อกับยายต้วนไปคุยกันเอง  เพราะบ้านต้วนไม่ได้บอกนังหนูม่านอี้หลันเรื่องให้คนเช่าได้เงินเพราะฉะนั้นเงินทุกหยวน ค่าเช่าบ้านมาปีกว่าคำนวณได้เท่าไรบ้านต้วนจะต้องคืนในม่านอี้หลันทุกบาท เพราะแกบอกคนเช่าจะเก็บเงินเอาไว้ให้ม่านอี้หลันตอนเธอแต่งงานจากคำพูดของฮั่วหุย ฉันจะยึดเอาคำพูดของคนเช่า หนูอี้หลันเธอเห็นด้วยไหมกับคำพูดตัดสินใจของลุง"

"ได้ค่ะลุงหัวหน้าของเพียงได้เงินคืนทุกบาทแล้วทุกคนช่วยไปเป็นพยานด้วยว่าในบ้านของพ่อแม่ฉันมีอะไรบ้างพวกเขาเอาไปใช้เป็นการส่วนตัวค่ะ"

 เพราะพ่อแม่ทำงานในโรงงานจึงมีเงินทำบ้านใหม่รวมถึงข้าวของในบ้าน อีกทั้งแม่เองก็เป็นลูกของคนมีฐานะดีคนหนึ่งตอนแต่งงานกับพ่อแล้วแยกออกมาสร้างบ้านเป็นของตัวเอง ที่ดินนี้พ่อขอจากลุงผู้ใหญ่บ้านถูกต้องก่อนจะแยกบ้านออกมา เพราะได้เงินจากลูกชายทุกเดือนย่าต้วนกับปู่จึงยอมให้พ่อแยกออกมาสร้างบ้านเองได้ แต่พอพ่อแม่เสียชีวิตเป็นย่าต้วนฮุบทุกอย่างของหลานสาวแทน

"ได้พวกเราไปดูบ้านของม่านอี้หลันกันเถอะ"

ชาวบ้านบอกต่อๆกันและไม่มีใครสนใจแม่ผัวลูกสะใภ้อีกพอจ่ายเงินค่าเช่าให้อี้หลันครบ ย่าต้วนยิ่งอาละวาดใส่ลูกสะใภ้รักเสียงดังลั่นไปทั้งหมู่บ้านเลยทีเดียว และฮั่วหุยตอนแรกเถียงคอเป็นเอ็นพอพี่เหวินซานบอกจะแจ้งตำรวจจึงยอมจ่ายเงินแต่ลดลงเหลือห้าร้อยหยวน ม่านอี้หลันจึงยอมทำสัญญาย้ายออกสามวันจึงจบเรื่อง ส่วนเงินค่าเช่านั้นเธอได้คืนทุกบาท ในเมื่อจบเรื่องวุ่นวายทุกอย่างก็ปาไปเกือบเที่ยง เรื่องทุกอย่างจบลงเพราะหัวหน้าหมู่บ้านคณะกรรมการส่วนกลางทุกคนรวมถึงว่าที่สามีหมาดๆของเธอด้วย  เมื่อพูดกดดันทุกทางคนในชนบทนั้นกลัวเรื่องติดคุกมากจึงยอมจ่ายเงินเพื่อจบปัญหา

ม่านอี้หลันจึงขอบคุณชาวบ้านทุกคนที่ช่วยเหลือเป็นพยานให้เธอในการแยกบ้านในวันนี้ ถึงแม้ว่าจะขุดวีรกรรมของบ้านใหญ่ออกมาประจานทุกอย่างเธอจำเป็นต้องทำเพื่ออิสรภาพของตัวเอง ใครจะอยากโดยกดขี่ข่มเหงในบ้านนรกนั้น  จันทร์เจ้าคนหนึ่งที่ไม่ยินยอม แต่ก็เข้าใจเจ้าของร่างเดิมเพราะร่างกายอ่อนแอไม่สู้คนทั้งตัวคนเดียวจึงไม่อาจสู้ย่ามหาภัยนี้กับสะใภ้ใหญ่บ้านต้วนได้จนตัวเองตาย

โจวเหวินซานพาภรรยาหมาดๆกลับมาบ้านก่อนเพราะตั้งแต่เช้าพวกเธอกินซาลาเปาคนละลูกก่อนออกจากบ้านมา  ที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน หลังจากจัดกันไปหนึ่งยกหน้าบ้านของสามีหมาดๆ  แล้วไปจ่ายเงินที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านลงชื่อตัดขาดกันเรียบร้อยทุกอย่าง  ตอนนี้เธอหิวข้าวมากและอยากนอนพักมากเหมือนกันเพราะร่างเดิมอ่อนแอจนสิ้นใจตายตอนโดนตีท้ายทอยจนหัวปูดโนซะขนาดนั้น

"เดี๋ยวพี่ไปทำอาหารให้กินเธอคงจะหิวข้าวแล้วใช่ไหมกินนี้รองท้องก่อนพี่ทำอาหารไม่นาน"

โจวเหวินซานยื่นซาลาเปาให้เธออีกหนึ่งลูกก่อนมองดูเหมือนว่าม่านอี้หลันคงจะไม่สบายหน้าเธอเริ่มแดงคงเพราะปวดแผล

"พี่จะต้มยาให้เธอด้วยกินข้าวแล้วจะได้ดื่มยาลดไข้เลย"

"ขอบคุณคะพี่เหวินซาน" เธอบอกชายหนุ่มผู้มีพระคุณช่วยเหลือในภพนี้

เขาบอกแล้วเดินเข้าครัวรีบจัดการอาหารสำหรับสองคนทันที ม่านอี้หลันรีบกินซาลาเปาเย็นชืดก่อนจะดื่มน้ำตามเธอเดินออกไปหลังบ้านเห็นชายหนุ่มก่อไฟจะทำอาหาร

"พี่เหวินซานฉันจะอาบน้ำไม่เช็ดตัวค่ะขอผ้าเช็ดตัวให้ฉันได้ไหมคะ"

"อืมเข้าไปหยิบในห้องพี่ได้เลยยังไม่ต้องอาบน้ำก็ได้นะถ้าไม่ไหว"

เขาบอกเธอแต่ไม่ได้หันมามองเพราะก่อไฟติดก็รีบต้มข้าวต่อเลยเพราะอยากให้เธอได้กินแล้วนอนพักผ่อน

"ขอบคุณค่ะฉันไหวขออาบน้ำก่อน"   ม่านอี้หลันจึงเดินกลับไปในบ้านแล้วเข้าห้องนอนของชายหนุ่มซึ่งเมื่อคืนถูกจัดฉากให้เธอกับเขาร่วมห้องกันมา แล้วจันทร์เจ้าไม่ใช่คนยุคคู่ขนานนี้จึงไม่ได้เอียงอายเหมือนเด็กสาวในหมู่บ้าน เรื่องเข้าห้องนอนของว่าที่สามีจึงธรรมดามากสำหรับเธอ

วันนี้ขอนอนพักผ่อนเถอะเพราะเจอเรื่องเหลือเชื่อมาทั้งวันแล้วกว่าจะจบเรื่องในครอบครัวเจ้าของร่างเดิมทำเอาหมดแรงไปเยอะเลยทีเดียว  อย่างน้อยฉันก็ทวงบ้านกับเงินพ่อแม่ของพ่อแม่เธอมาทั้งหมดแล้วนะสาวน้อยหลับให้สบายนะบนสวรรค์กับพ่อแม่ของเธอนะถ้ามีโอกาสพี่สาวจะทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้เรื่อยๆนะจันทร์เจ้าคิดในใจ

ได้ผ้าเช็ดตัวแล้วรีบเดินไปห้องน้ำอาบน้ำทำความสะอาดให้ตัวเองให้สดชื่น ตอนแรกว่าจะเช็ดตัวเปลี่ยนใจอาบน้ำเลยดีกว่าเผื่อไข้ขึ้นตอนเย็นจะได้ไม่ลำบากพี่เหวินซาน เพราะเธอตกลงกับชายหนุ่มแล้วว่าจะใช้ชีวิตร่วมกันในฐานะสามีภรรยาไปก่อนและใช้คำแทนตัวให้เรียกชายหนุ่มว่าพี่ได้

แล้วทำไมเราไม่มีมิติเหมือนในนิยายเคยอ่านบ้างเลยนะตอนนี้หิวข้าวมากแล้วขอกินก่อนเถอะ เธอรีบออกมาจากห้องน้ำพอดีกับข้าวต้มของชายหนุ่มเสร็จใส่เนื้อไก่ป่าตัวเมื่อคืน ยังดีวะเขาทำให้กินก็บุญหัวแล้วแถมมาเป็นภาระเขาอีกนี้อาจจะเป็นโชคชะตาก็ได้ใครจะไปรู้ เธอในภพเก่ายี่สิบแปดแล้วนะนี้จะได้สามีเด็กแล้วนะเรา จันทร์คิดในใจก่อนจะขอบคุณชายหนุ่มซึ่งทำข้าวต้มให้กิน อืมรสชาติใช้ได้เลยทีเดียว

"ขอบคุณค่ะพี่เหวินซานมานั่งกินก่อนค่ะพี่เองคงจะหิวเหมือนกัน"

"อืมได้สิพี่แค่ดูหม้อต้มยาให้เธอกินข้าวแล้วจะได้ดื่มลดความปวด พี่พอจะรู้จักสมุนไพรบ้างจึงเก็บมาตากแห้งเอาไว้ในบ้านเข้าท่าเลยทีเดียวยามเจ็บไข้ไม่ต้องเข้าเมือง"

ชายหนุ่มเองก็คุยกับเธออย่างเป็นกันเองเพราะไม่อยากให้หญิงสาวเกร็งเพราะเจอเรื่องแย่ๆมากันตั้งแต่เช้าแล้ว