Teilen

บทที่ 8

last update Zuletzt aktualisiert: 13.02.2026 17:20:09

ทั้งสองคนเดินทางมาถึงบ้านก็ยามบ่ายกว่าๆขนของเข้าบ้านได้ไม่นานนายช่างก็มาจากอำเภอ  เขาจึงเอาแบบวาดบ้านออกมาให้ช่างดูห้องน้ำกับห้องอาบน้ำแล้วมุงหลังคาใหม่หมดทั้งหลัง เขาพอจะมีเงินเก็บของร่างเดิมอยู่เด็กคนนี้ขยันไม่เบา อีกทั้งได้รับโอกาสจากอาจารย์ในคอกวัวทั้งสองท่าน และ เขาใช้ชีวิตด้วยความเรียบง่ายไม่ค่อยได้ใช้เงิน เขาจึงมีเงินเก็บจากการขึ้นเขาขายของป่าในตลาดมืดมานานหลายปี

"อืมคงไม่เกินสี่ร้อยหยวนลุงว่าเริ่มงานเลยไหม"

ประตูห้องทำใหม่หมดรวมถึงล้อมรั้วรอบบ้านด้วยราคานี้ในยุคนี้ถือว่าแพงมาก เพราะชาวบ้านนั้นส่วนใหญ่ยากจนมากยังทำงานในแปลงนารวมกันอยู่เลย ถ้าไม่ใช่มีลูกหลานทำงานในโรงงานคือชามข้าวเหล็กของคนในยุคนี้

"ลุงว่าสี่ร้อยหยวนได้บ้านทั้งหลังเลยหรือครับ"

"ใช่แล้วล่ะลุงไม่เอาเปรียบลูกค้าหรอกเธอจะให้ทำทั้งหลังเลยไหมล่ะ"

"ถ้าอย่างนั้นก็ได้ครับขอให้ทำห้องพักชั่วคราวให้ผมกับภรรยาก่อนจะได้ไหมครับ"

"อืมลุงก็จะทำตอนนี้เลยจึงได้นำช่างมาด้วยเราจะขึ้นไปตัดไม้ไผ่ลงมาทำบ้านให้พวกเธอกับครัวทำกินก่อน ก่อนจะเริ่มทำห้องน้ำใหม่ พวกเธอจะใช้บ้านเดิมหรือยกใหม่ทั้งหลัง เพราะพื้นที่ทำบ้านของเธอเยอะ แต่ถ้าหากไม่อยากรื้อบ้านหลังนี้ก็ได้นะลุงคิดเพิ่มอีกร้อยหยวนได้บ้านใหม่ทั้งหลังรวมล้อมรั้วด้วย ถ้าตามที่ตกลงกันทุกอย่าง ห้องน้ำใหม่ถ้าส่วนไหนไม่อยากได้ พอทำหลังใหม่เสร็จค่อยทุบออกก็ได้ อย่างห้องน้ำเก่าส่วนหลังคาบ้านเก่าลุงจะเสริมไม้ให้แข็งแรงรับหิมะได้ เธอเก็บไว้ทำห้องเก็บของในบ้านหลังเก่าได้เลยนะ"

"รวมทุกอย่างห้าร้อยหยวนใช่ไหมครับลุง"

"ใช่แล้วล่ะเธอคิดดูใหม่ได้นะ"  โจวเหวินซานคิดว่าไหนๆก็จะทำแล้วยอมจ่ายเพิ่มได้บ้านใหม่ทั้งหลังนับว่าคุ้มค่าเขายังอยู่บ้านเก่าได้ไม่ต้องรื้อแล้วยังเก็บไว้ได้ใช้งานอีก ในเมื่อในมือเขาเองมีเงินพอจะทำบ้านใหม่ได้อีกหลัง และเขาเชื่อว่าสมองจากภพเก่าและมิติจะไม่ทำให้เขายากจน อีกไม่นานจะแบ่งบันที่ดินทำกินให้ชาวบ้านแล้วด้วย เขาจะลงมือก่อนทุกคนด้วยสติปัญญาที่ติดตัวมาด้วยจึงตัดสินใจทำบ้านอีกหลังเลยทันที

"ตกลงตามนี้ครับลุงนี้แบบบ้านของผมบ้านใหม่สามห้องนอน ห้องโถง ห้องครัว ห้องน้ำด้านหลัง"

"อืมแบบบ้านเธอดีมากเลยห้องครัวนี้ก็ทำให้ใช้งานได้สะดวกแยกเป็นสัดส่วนลงตัวได้ดีเลยทีเดียว"

"ลุงชอบมากเอาไว้จบงานแล้วเราค่อยคุยกันเรื่องแบบบ้านของเธอนะพ่อหนุ่ม"

"ได้เลยครับผมมียังมีอีกหลายแบบถ้าลุงต้องการรับรองว่าลุงจะได้รับงานจนทำไม่หวาดไม่ไหวเลยทีเดียวล่ะครับ ยิ่งบ้านในเมืองผมจะออกแบบให้ลุงดูก่อนค่อยตัดสินใจก็ได้ครับ"

ได้โอกาสเขาก็หาเงินเข้ากระเป๋าต่อเลย

 "ส่วนเรื่องไม้ผมติดต่อเอาไว้แล้ววันไหนพร้อมลุงมาทำงานได้เลยครับ" ชายหนุ่มบอกนายช่างใหญ่

"แสดงว่าเธอเตรียมทุกอย่างเอาไว้าก่อนจะจ้างช่างมาทำบ้านสินะ อืมช่างเป็นคนหนุ่มคิดล่วงหน้ามีความสามารถเสียจริงลุงดีใจมากนะได้ร่วมงานนี้กับบ้านของพวกเธอสองคนผัวเมีย"

"ขอบคุณครับ"   ทำสัญากันเสร็จนายช่างจึงพากันกลับบ้านถ้าหากเจ้าบ้านหาไม้มาให้ก็จะลดราคาช่างลงไปอีกส่วนอย่างอื่นช่างจะขนมาเอง

ส่วนม่านอี้หลันเธอนั้นทำอาหารในครัวแล้วนำข้าวมาใส่ถังจนเต็ม เครื่องปรุงในร้านอาหารของเธอมีทุกอย่างไม่จำเป็นต้องห่วง และนำออกมาจะมีของใหม่มาทดแทนของเก่าทำให้เธอดีใจมาก

แถมมิตินี้มีเพียงเธอเท่านั้นมองเห็นและไม่มีใครสามารถมาแย่งไปจากตัวเธอได้ จะเข้าออกมีเพียงเจ้าของอนุญาตให้เข้าไปได้ระบบจะดีดสิ่งไม่ดีออกมาทันที มีหน้าจอแสดงแจ้งบอกเธอทุกอย่างทำให้ม่านอี้หลันดีใจมาก

โจวเหวินซานเดินสำรวจหลังบ้านก่อนเขาจะนำไม้ออกมากองเอาไว้ให้นายช่างทำบ้านจนพอ เพราะชายหนุ่มนั้นได้ให้ชาวบ้านบนดอยตัดมาทำบ้านให้เด็กๆและได้ขอหัวหน้าหมู่บ้านในตอนนั้นเรียบร้อย เรื่องไม้ทำให้มีไม้ต้นใหญ่มาทำเสาบ้านสิบหกต้นและคานไม้สำหรับซ่อมบ้านหลังเก่าอีก เมื่อนำออกมาจนพอบ้านทั้งสองหลังแล้ว เขาจึงเดินสำรวจหลังบ้านจะทำคอกไก่ใหม่และแปลงผักให้ม่านอี้หลัน  เขาไม่คิดจะปิดบังเธอเรื่องของนำออกมาถ้าหากเด็กสาวจะถามเขาละนะ

โจวเหวินซานเดินกลับมาบ้านหลังจากสำรวจที่ดินหลังบ้านจนพอใจวางแผนนำกระดาษวาดออกมาว่าจะทำอะไรบ้าง ตอนนี้คงจะได้เวลาอาหารเย็นแล้วเห็นเด็กสาวขลุกอยู่ในครัวตั้งแต่กลับมาจากในอำเภอแล้ว ตอนนี้เธอคือภรรยาของเขาอย่างสมบรูณ์ไม่มีอะไรให้ต้องปิดบังถ้าเธอถามเขาแค่ตอบไปเท่านั้น อีกทั้งมิติของเขาเองคนเป็นเจ้าของถ้าเขาไม่อนุญาตก็ไม่มีใครเข้าไปได้และแย่งไปไม่ได้เช่นเดียวกัน ป่านนี้คงจะทำอาหารเสร็จแล้วล่ะมังเขาเดินไปด้านหลังครัวมองดู  อ้าวไม่อยู่เหรอคงไปอาบน้ำล่ะมังอืมไหนดูสิวันนี้เธอทำอะไรให้เขาทาน

โอ้!นี้มันอะไรเธอจัดครัวเองใหม่หมดเลยหรอทำไมมีเครื่องปรุงเยอะกว่าเดิมบางอย่างในยุคนี้ไม่มีแต่เธอใส่ปะปนให้เข้ากับของเก่าได้อย่างลงตัว ซื้อของในสหกรณ์ก็ไม่ได้เยอะอะไรหรือว่าเธอจะมาจากภพเดียวกันนะ ใจของชายหนุ่มเต้นระรัวเขาตัดสินใจเดินไปเปิดถังข้าวสารข้างในคือข้าวหอมอย่างดีเกือบเต็มถังชัดเลย สงสัยเราคงต้องคุยกันกันยาวแล้วละ เธอคงจะมีมิติเหมือนกันแล้วไม่หวงของเสียด้วยสิ มิน่าล่ะพอตื่นมาเมื่อเช้าเธอก็ดูสู้คนทั้งที่เมื่อก่อนนิสัยขี้กลัวไม่สู้คนจนยอมให้บ้านใหญ่ต้วนรังแกมานานจนผอมโซ

ส่วนม่านอี้หลันพอทำอาหารเสร็จเธอจึงเข้าไปเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้ชายหนุ่มใหม่ผ้าห่มหมอนรวมถึงเสื้อผ้าเธอซื้อมาวันนี้ด้วย  โยนเข้ามิติตั้งแต่กลับมาถึงบ้านซักตากแห้งใส่น้ำยาปรับผ้านุ่มหอมฟุ้งไปทั้งห้องเพราะในบ้านของเธอนั้นมีครบทุกอย่าง ก่อนจะเข้าครัวมาทำอาหารถ้วยจานเธอนำออกมาใหม่หลายชุด มีด หม้อ มีหมดแม้เธอจะเห็นบางอย่างในครัวของพี่เหวินซานนั้นมันมาจากภพเก่าของเธอ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะทะลุมิติมาไม่ต่างกันกับเธอ ถ้าชายหนุ่มถามเธอเองก็พร้อมจะตอบเพราะเขาคงมินิสัยใช้ได้เลยทีเดียว ตอนเธอขอร้องให้ช่วยพาออกจากบ้านต้วนนรกของร่างเดิมเขายังเต็มใจช่วยเหลือ

 

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่   บทที่ 15

    วันนี้ม่านอี้หลันตื่นมาแต่ตีสี่เพื่อแต่งตัวจากป้ากู้เหลียง เพราะวันนี้มีผู้อาวุโสของหมู่บ้านมาขึ้นบ้านใหม่และแต่งงานแบบเรียบง่ายของเธอกับพี่โจวเหวินซานเลยบอกชาวบ้านแค่บางส่วนประมาณสิบหลังคาเรือนได้แล้วบอกนายช่างอีกสิบห้าคน พวกเขามาชำแหละหมูป่าทำอาหารของวันนี้และพี่เหวินซานยังให้พาภรรยาของนายช่างมาด้วยห้าหกคนมาช่วยป้ากู้เหลียงทำอาหารต่างหาก เพราะภรรยาของลุงกู้หยวนเป็นญาติผู้ใหญ่ของม่านอี้หลัน ลุงกู้หยวนก็เป็นญาติผู้ใหญ่ทางพี่เหวินซาน จึงแบ่งหน้าที่กันอย่างลงตัวทุกคนต่างอวยพรให้บ่าวสาวมีความสุขครองคู่กันไปจนแก่เฒ่า เพราะทั้งสองคนได้จดทะเบียนสมรสกันตั้งแต่เกิดเรื่องจากความโลภของคนบ้านต้วนแล้วและวันนี้ไม่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมพิธีแต่งงานและขึ้นบ้านใหม่ด้วย มีเพียงครอบครัวที่ไม่ได้ร่วมมือกันทำร้ายสองคนผัวเมีย หรือด่าว่าให้สองสามีภรรยาเพียงเท่านั้น คนจึงมีมาร่วมงานนับได้ประมาณห้าสิบคนเห็นจะได้อีกทั้งได้กินอาหารจานเนื้อจนเต็มโต๊ะอย่างไม่หวงแหน ทำให้ในงานมีแต่รอยยิ้มจากชาวบ้านผู้ได้รับเชิญจากบ้านของโจวเหวินซาน ส่วนมากจะเป็นภรรยาของลุงกู้หยวนเป็นคนเชิญมาร่วมงานในวันนี้ ส่วนมากจะเป็นญาติๆกัน

  • โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่   บทที่ 14

    ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์บ้านหลังใหม่คงจะเสร็จอีกไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ช่างเร่งทำบ้านจะได้เข้าอยู่แล้ว ตอนนี้ทำรั้วรอบบ้านสูงมิดหัวของพี่เหวินซานเลยทีเดียวป้องกันได้ทั้งคนและสัตว์ป่าเป็นอย่างดี "อีกสามวันเราจะย้ายเข้าบ้านใหม่ได้เลยช่างกำลังเก็บงานอีกไม่มากครับ"โจวเหวินซานบอกกับม่านอี้หลันตอนนั่งทานข้าวมื้อเย็นด้วยกัน"ก็ดีสิคะพี่จะแต่งบ้านแบบไหนดีคะ" ม่านอี้หลันถามชายหนุ่มยิ้มๆ"ตามใจเธอเลยพี่ไม่เรื่องมากอยากได้อะไรก็บอกในมิติของพี่ยังมีโต๊ะนั่งทานข้าวอยู่ ส่วนมากจะเป็นงานไม้จากฝีมือชาวบ้านพี่สอนพวกเขาทำใช้กันเอง คือเหมือนสอนให้มีวิชาติดตัวหาเลี้ยงครอบครัวยามว่างจากการทำไร่ทำสวนครับ""อืมก็ดีสิคะเอาไว้พี่ค่อยนำออกมาใช้ในบ้านเราหลังจากทำความสะอาดบ้านเรียบร้อยก่อนนะคะ ฉันกำลังคิดถึงโต๊ะทานข้าวกับแคร่ไม้ เตียงนอนว่าจะเข้าไปดูในเมืองเหมือนกันค่ะถ้าพี่มีแล้วเราก็ไม่ต้องซื้อให้เปลืองเงิน ""นายช่างใหญ่ขอซื้อแบบบ้านของพี่ไปทำบ้านให้คนในเมืองด้วยพี่จึงอาจจะไม่ได้จ่ายค่าทำบ้านใหม่ของเราเลยก็ได้ พี่ว่าจะวาดแบบบ้านให้เขาสักสามสี่แบบมันจะทำเงินให้พวกเขาไม่น้อย พี่ไม่ขายแพงหรอกแบบละพันก็พอและพี่ยังมีอี

  • โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่   บทที่ 13

    ม่านอี้หลันหยุดเดินแล้วหันหลังกลับมามองอดีตป้าสะใภ้ด้วยหางตา ก่อนจะเหยียดยิ้มกลับไปแบบไม่มีความเกรงกลัวเหมือนเมื่อก่อน มีชาวบ้านหลายคนนั่งซักผ้าหลังเลิกทำงานในแปลงนาทุกคนต่างรอฟังเรื่องสนุกของชาวบ้านเป็นเรื่องปกติของคนในหมู่บ้าน"พี่เหวินซานได้ยินเสียงเปรตมันร้องขอส่วนบุญหรือเปล่าคะ คงจะไม่มีใครทำบุญกรวดน้ำไปให้จึงชอบส่งเสียงร้องโหยหวนน่ารำคาญชะมัดเลยพี่ว่าไหมคะ""แกว่าให้ใครนังตัวไร้ประโยนช์ไม่มีจะกินแล้วเดินขึ้นเขา งานการไม่ทำพอถึงเวลาแบ่งบันอาหารแกห้ามมาร้องขอบ้านใหญ่เป็นอันขาด""หึในเมื่อตัดขาดกันไปแล้วแม้บ้านใหญ่ต้วนนอนดิ้นตายลงตรงหน้า ฉันนี้จะช่วยกระทืบซ้ำให้ตายไปเลยได้ยิ่งดี เผื่อว่าแผ่นดินจะสูงขึ้นจากพวกคนจิตใจต่ำตมจะได้หมดๆไปจากหมู่บ้านต้าหลี่พี่ว่าไหมคะพี่เหวินซาน จิตใจสกปรกกันทั้งบ้านไม่เว้นแม้แต่หัวหงอกหัวดำแม้แต่เงินของหลานยังพากันอมถ้าเรื่องไม่แดงเมื่อหลายวันก่อนฉันคงจะเป็นทาสให้คนบ้านต้วนกดขี่ขมเหง สมน้ำหน้าโดนแม่สามีสุดที่รักตบไปหลายทีหน้าปูดเป็นหัวหมู นี้มันยังไม่เท่ากับคนอย่างพวกนั้นทำกับฉันเลยสักนิดเดียวรักกันนักหนาสมรู้ร่วมคิดกันทำร้ายฉันเพราะอยากได้เงินเก็บของพ่อก

  • โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่   บทที่ 12

    ม่านอี้หลันใช้เวลาในการเดินขึ้นบนเขาสี่สิบนาทีได้แต่ก็เจอผักป่าหลายอย่างเธอ เก็บใส่ตระกร้าห่อด้วยใบตองตรึงไม่รวมกันเวลาจะหยิบใช้สะดวกต่อการนำมาทำอาหารด้วย พอถึงป่าไผ่หน่อไม้มากมายเธอตัดแล้วปลอกเปลือกใส่ตระกร้าสิบหน่อพอ นอกนั้นโยนเข้ามิติให้ได้เยอะที่สุดจนพอใจก่อนจะเดินออกจากป่าไผ่เสาะหาเห็ดไปทำอาหารได้นานๆ เพราะในมิตินั้นมันคงสภาพไม่เน่าเสียเรื่องเนื้อสัตว์เธอไม่ต้องการหาเพราะไม่ชอบฆ่าสัตว์อยู่แล้ว ปล่อยให้พี่เหวินซานจัดการ ในมิติของเธอมีเนื้อสำเร็จทุกอย่างมากพอจะนำมาทำอาหารไปตลอด วันนี้โชคดีได้เจอรังไก่ป่าไหนดูสิได้มากี่ฟอง โอ้มันไข่กี่ตัววะนี้ สามสิบฟองคงจะไข่รังเดียวหลายตัวแน่ๆเลยขอนะไข่รังนี้ ม่านอี้หลันรีบเก็บเข้ามิติเดี๋ยวจะแตกได้ถ้านำใส่ตระกร้า ที่เพียงใส่ผักป่าบังหน้าว่าขึ้นเขามาหาของป่าทางโน้นน่าจะมีเห็ดป่านะป่าแบบนี้ใบไม้เยอะคิดจบเธอรีบเดินไปหาส่องเห็ดเลยจะได้รีบหารีบกลับบ้านเดี๋ยวพี่เหวินซานจะเป็นห่วงเห็ดโคนกลุ่มใหญ่วันนี้ช่างโชคดีเสียจริงนี้ ถ้าเราไม่ลงทำงานในแปลงนารวมขอพี่เหวินซานขึ้นเขาหาของป่าดีกว่า คงจะได้เยอะกว่าลงทำงานในแปลงนารวมเสียอีก ม่านอี้หลันนำมีดออกมาจิ้มง

  • โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่   บทที่ 11

    ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์ตั้งแต่ช่างเข้ามาสร้างบ้านหลังใหม่ให้โจวเหวินซาน เขาได้ไปลางานไม่ลงแปลงนาจนกว่าบ้านจะเสร็จและแจ้งเรื่องแต่งงานของเขากับม่านอี้หลันจะแต่งกันแบบง่ายๆ เชิญหัวหน้าหมู่บ้านกับกรรมการผู้อาวุโสในหมู่บ้านไม่กี่คนเท่านั้น เขาถามว่าจะต้องใช้อะไรบ้างในวันแต่งงานจากภรรยาของลุงกุ้หยวนหัวหน้าหมู่บ้าน ป้ากู้เหลียงจึงจดใส่กระดาษมาให้เขาซื้อของจากในเมืองตอนเข้าอำเภอตอนไปจดทะเบียนสมรสกับม่านอี้หลันแต่ถ้าไม่สะดวกป้ากู้หลียงจะไปซื้อมาให้เองก็ได้ โจวเหวินซานจึงให้เงินไปให้ป้ากู้เหลียงจัดการให้ ตอนนี้เขายุ่งกับดูงานกับช่างกำลังทำบ้านหลังใหม่ให้เขาข่าวลือว่าม่านอี้หลันได้เงินจากบ้านต้วนไปมากมาย ตอนนี้มีนายช่างจากในเมืองมาสร้างบ้านหลังใหญ่ให้พวกเธอสองคนผัวเมียตามคำร้ำลือของปากคน บางคนนินทาว่าเดี๋ยวพอเงินหมดก็จะพากันอดตายงานก็ไม่มาทั้งสองคนทำ "เวลาแบ่งปันอาหารได้น้อยไม่พอกินไปถึงยามแบ่งอาหารอีกพวกแกว่าไห""แกจะไปเดือนร้อนแทนพวกเขาทำไมตอนนี้ทวงเงินจากบ้านต้วนได้ไปไม่น้อยเป็นฉันก็ต้องหยุดเพื่อบำรุงร่างกายให้แข็งแรงไม่เห็นเหรอว่าอี้หลันผอมเหลือแต่กระดูกแทบจะเดินได้ โดนบ้านต้วนใช้งานจนผอมป

  • โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่   บทที่ 10

    รุ่งขึ้นทั้งสองคนต่างตื่นมาในมิติและทำอาหารออกมากินด้วยกัน ทุกคนต่างมีกาแฟขนมเป็นของตัวเองม่านอี้หลันจึงทำข้าวต้มปลากระพงหม้อหหนึง เธอยกหม้ออกมาด้วยเลยทั้งถ้วยใหม่ สงสัยเหวินซานจะขึ้นไปเก็บกับดักของร่างเดิมล่ะมัง เธอคิดในใจพอได้บอกว่ามีมิติทำให้เธอโล่งสบายเพราะไม่ต้องทนอึดอัดจะนำอะไรออกมากินที ต้องหาขออ้าง และเขาคงจะเหมือนกันเมื่อสังเกตุกันแล้วจึงพูดความจริงไปเลยดีกว่า ต่างคนต่างจะปรับตัวใช้ชีวิตในบ้านต่างยุคนี้ไปด้วยกันไม่ล้ำเส้นกันเพราะต่างคนก็มีอายุบรรลุนิติกันมาจากสถาบันการศึกษากันมาแล้วทั้งคู่ม่านอี้หลันนำของใช้ที่จำเป็นต้องมีออกมาจากในมิติจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบยามจะใช้จะหยิบได้เลยทันที อืมนี้พึ่งจะหกโมงกว่าเองเราตื่นตั้งแต่ตีห้า ในมิติกับข้างนอกเวลาจะต่างกันมาก ออกไปเดินดูหลังบ้านดีกว่าเห็นพี่เขาบอกว่าไม้พร้อมสำหรับสร้างบ้านแล้วม่านอี้หลันเดินออกไปตำแหน่งจะทำบ้านหลังใหม่ไม่ไกลกันมาก มองไปเจอกองไม้วางไว้เป็นจุดสะดวกต่อการตั้งเสาบ้าน โอ้!ไม้สักทองสิบหกต้นยังมีแปลงเป็นคานไว้ทำโครงบ้านอีกนับว่าพี่เหวินซานเก่งใช่ย่อยนะนี้ในภพเก่าขาทองคำต้องเกาะแน่นความคิดชั่วร้ายอิอิจากนั้นเ

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status