Chapter 3

Pinagbuksan kami ng driver niya ng pintuan. Nauna siyang lumabas para maglahad ng palad sa akin pero nagkunwari akong wala akong nakita.

The afternoon went by in a blur of lace, silk, and measurements. Ayaw ko sanang mamili kasi baka magkautang na loob pa ako sa kaniya pero alam ko naman na hindi siya papayag sa gusto ko. Isa pa, nandito na lang din kami kaya namili na ako.

He was sitting on a velvet couch, watching me with an intensity that made the staff whisper among themselves. Hindi ko man naririnig ang bulungan ng staff pero siguro akala nila ay sobrang in love kami sa isa’t isa. Kung puwede lang ipagsigawan dito na hindi kami ganoon!

Binilisan ko na lang ang pamimili para makaalis na kami agad. Nang akala ko ay iuuwi na niya ako sa bahay pagkatapos, nagulat na lang ako nang pagkatapos namin sa boutique ay dinala niya ako sa isang restaurant na tago at exclusive.

“Ano namang ginagawa natin—"

"Sign this," he said, pushing a folder across the table.

Kunot ang noo kong binuksan iyon at binasa ang mga nakasulat. Pero wala pang ilang segundo ay padabog ko itong isinarado.

"Ano ba ’to? Pre-nuptial agreement?” inis kong sabi habang nakalahad sa kaniya pabalik ang folder.

"It's a list of my terms," he said calmly. "Rule number one: You stay in my house. Rule number two: You don't see your ex-boyfriend ever again. Rule number three: You belong to me, in and out of the bedroom.”

“Hindi ko pipirmahan 'to! This is slavery!" tugon ko bago siya pinaningkitan ng mata. "And wait... did you just say my ex-boyfriend? Paano mo nalaman na may ex-boyfriend ako?"

"Ask your dad," he answered with a bored expression, taking a sip of his wine.

Natahimik na naman ako, pero iginiit ko pa rin ang gusto ko pero hindi na sa pagalit na boses. "Ayaw ko talagang makasal sa 'yo, Gab. Humanap na lang tayo ng ibang paraan."

"Fifty million, Claire," paalala niya, ni hindi man lang ako tiningnan. "Ang kalayaan ng mga magulang mo at ang reputasyon niyo ang nakataya sa folder na 'yan. Sign it, or I'll call the bank tonight and start the foreclosure on your house."

Napasinghap ako sa sinabi niya. "Why are you doing this? Akala ko ba magkaibigan ang Papa ko at ang tatay mo?”

"They were, but not me. I’m a businessman, Claire. I don't trade in friendships; I trade in assets and liabilities. And right now, you are the only asset your family has left that I actually want."

Napapikit na lang ako at napailing sa sobrang kabiguan. Pakiramdam ko'y ako na ang pinakamalas na tao sa mundo.

Tinitigan ko siya, umaasang makikitaan ko siya ng kaunting awa para sa akin, pero wala talaga. He's a devil! Wala siyang kasing demonyo! Argh!

Gamit ang nanginginig kong kamay, napilitan akong pirmahan ang mga papel.

"Good girl," aniya nang iabot ko sa kaniya ulit ang folder na may perma ko na. "Now, eat. You'll need your strength for the upcoming weeks."

Nagtagis ang bagang ko. "You're disgusting. I hope you know that."

Blangko lang niya akong tiningnan bago gumuhit sa labi niya ang nakakainis na naman niyang ngisi. "I know, and I can't wait to hear you say that while you're screaming my name again."

Argh! B*wisit, gag*, demonyo, m*nyak!

Hindi ko na halos nalasahan ang mga pagkaing inorder niya para sa akin dahil sa sobrang asar. Bawat subo ko ng mamahaling steak na nasa harap ko ay parang lason na bumabara sa lalamunan ko. Habang siya, relax na relax na para bang wala siyang sinabing nakakapanindig-balahibo kanina lang.

Pagkatapos ng hapunan na ’yun, tahimik lang kaming bumalik sa sasakyan. I stared out the window, watching the city lights blur into streaks of gold and white. I felt like a prisoner being escorted back to her cell before the final execution.

“I’ll pick you up tomorrow morning. Seven sharp,” basag niya sa katahimikan nang malapit na kami sa bahay.

Nilingon ko siya nang may kunot sa noo. “Bukas agad? Para saan naman?”

He didn't even look at me. He was busy fixing his cufflinks. “Rule number one, Claire. You stay in my house. You’re moving in tomorrow.”

“Ano?! Agad-agad? Wala pa ang kasal, Gab! Isa pa, I need time to explain this to my sister!” Halos mapatayo ako sa loob ng sasakyan kung hindi lang dahil sa seatbelt.

“The papers are signed. Your parents already agreed. Huwag mo nang pahabain pa ang usapan,” tipid niyang sagot bago huminto ang sasakyan sa tapat ng gate namin.

Hindi na ako nakasagot dahil pinagbuksan na ako ng pinto ng driver niya. Padabog akong lumabas na hindi na siya nilingon. Pagpasok ko sa loob ng bahay, sinalubong agad ako ni Mama na may malapad na ngiti.

“O, anak? Kumusta ang date niyo ni Gabriel? Ang dami mong dalang paper bags, ah!” aniya habang tinutulungan akong dalhin sa kuwarto ko ang mga pinamili ko.

“Hindi kami nag-date, Ma,” malamig kong sagot. “At sabi niya, lilipat na raw ako sa bahay niya bukas. Bakit pumayag kayo?”

Nagkatinginan sila ni Papa na nasa sala rin. “Anak, mas mabuti na ’yun para maging pamilyar kayo sa isa’t isa bago ang kasal. At isa pa, si Gabriel na ang bahala sa lahat ng kailangan mo roon. Hindi mo na kailangang mag-alala sa kahit ano.”

I scoffed. “Ang inaalala ko po ay ang sarili ko! Para kasing ’di niyo ako anak kung ipamigay niyo ’ko!”

“Claire! Gabriel is a good man. Sige na, magpahinga ka na,” saway ni Papa.

Bigo akong umakyat sa kwarto ko. Wala talagang silbi ang makipag-talo sa kanila. Natigil ako sa paghihimutok nang makita ko si Chloe na nakaupo sa kama ko. At base sa ayos niya, mukhang kanina pa niya ako naghihintay.

“Ate… aalis ka na talaga?” malungkot niyang tanong.

Lumapit ako sa kaniya at niyakap siya nang mahigpit. Narinig ata niya kami.

“Kailangan, e. Para sa inyo ni Mama at Papa.”

“But he looks scary, Ate. He looks like those villains in the movies,” aniya na marahan kong ikinatawa. I mean, where's the lie? In fact, he’s worse than a movie villain.

Ginulo ko na lang ang buhok niya saka ipinaintindi sa kaniya ang sitwasyon ko na hindi nagmumukhang masama ang magulang namin.