All Chapters of พิศวาสรักเด็กหมอ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 2/4]: Chapter 41 - Chapter 50

เวลาผ่านไปจบเกือบถึงสี่ทุ่ม แก้มใสเห็นแป้งหอมเพื่อนของเธอซึ่งกำลังตั้งครรภ์อ่อน ๆ ปิดปากหาวหลายต่อหลายรอบ ว่าที่คุณแม่ต้องการการพักผ่อน เสี่ยภาคินทร์จึงพาแป้งหอมกลับไป แก้มใสซึ่งนั่งเกร็งมานานเริ่มรู้สึกปวดเมื่อย จึงเงยหน้าขึ้นไปพูดกับคนที่นั่งโอบตัวเธออยู่ "หมอคะ หนูขอตัวไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะคะ" แก้มใสเอ่ยขอพลางขยับตัวขึ้นนั่งหลังตรง "ไปสิ" หมอชวิณตอบเสียงห้วน บ่งบอกว่าอารมณ์เขานั้นยังคงขุ่นเคืองอยู่ ยอมดึงมือออกมาจากผิวเนียนนุ่มอย่างไม่ค่อยจะเต็มใจเสียเท่าไร แก้มใสจึงรีบเดินออกไปโดยที่มีสายตาคมมองตามหลังไป หลังจากที่แก้มใสออกไปเข้าห้องน้ำไม่ถึงห้านาที หมอหนุ่มกระวนกระวายใจนั่งแทบไม่ติด เมื่อคิดว่าใครต่อใครต้องมาเห็นเธอใส่ชุดแบบนั้นเดินโชว์หุ่นแสนเซ็กซี่ที่ข้างนอกนั่น"กูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" หมอหนุ่มหันไปบอกเพื่อนแล้วกระชากตัวลุกพรวดไปทันทีท่ามกลางสายตางงงวยของเพื่อนสองคน แก้มใสหลังจากที่เธอเข้าห้องน้ำทำธุระเรียบร้อย เธอเดินพลางขยับดึงชายกระโปรงลงต่ำ พอพ้นจากมุมโค้งห้องน้ำหญิงสาวก็พบกับร่างสูงของหมอชวิณยืนกอดอกพิงผนังอยู่ "หมอมาเข้าห้องน้ำเหรอคะ?" แก้มใสเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าเงย

"สายไปแล้วสาวน้อย" หมอหนุ่มเอ่ยพลางใช้ท่อนแขนช้อนใต้ข้อพับยกขาหญิงสาวขึ้นมาหนึ่งข้าง แล้วเขาก็ต้องยิ้มออกมาเมื่อเห็นกลีบอูมแย้มบานออกจนเห็นรอยแยกด้านใน ร่างใหญ่ขยับตัวเขาไปใกล้จับปลายบานหัวเห็ดถูไถที่ปากทางรักเรียกความชุ่มชื่นก่อนจะกระแทกลำท่อนเข้าไปทีเดียวสุดโคน"อ๊ะ!" แก้มใสอุทานออกมา ร่างบางเกร็งสะท้านอยู่ใต้ร่างหนา รู้สึกคับแน่นไปทั้งโพรงรัก ด้วยความที่น้ำหล่อลื่นยังไหลออกมาไม่พอทำเธอเจ็บแสบไปทั่วช่องเนื้อนิ่ม "อา แน่นฉิบ! อย่าเกร็งสิ" หมอหนุ่มเอ่ยเสียงพร่า รูรักกระตุกรัดสิ่งแปลกปลอมจนเขาต้องกัดฟันแน่นข่มความปวดหนึบเอาไว้ ขยับท่อนแขนยกขาเรียวให้สูงขึ้นเพื่อเปิดทางให้ตัวเองได้เข้าไปในตัวหญิงสาวได้สะดวก มือหนาอีกข้างเลื่อนไปเชยปลายคางเล็กให้แหงนขึ้นจากนั้นก็ฉกริมฝีปากบางลงไปที่ปากน้อย ลิ้นหนารุกล้ำเข้าไปตวัดหาความหวานในโพรงปากขณะที่ช่วงล่างก็ขยับดึงท่อนเอ็นเนิบนาบให้มันได้ตักตวงเอาความหวานจากโพรงเนื้อเช่นกัน "อื้อ! อึก!" หญิงสาวส่งเสียงในลำคอ เธอทั้งจุกเสียดทั้งเสียวซาบซ่านทุกครั้งที่ท่อนเนื้อกระทุ้งเข้ามา เท้าเล็กที่สวมรองเท้าส้นเข็มเขย่งขึ้นยืนไม่ติดพื้นเมื่อโดนสะโพกแกร่งกระแทก

แก้มใสที่ยังคงใส่รองเท้าส้นเข็มอยู่ทำให้สะโพกของเธอมีความสูงพอดีลำท่อนใหญ่ หมอหนุ่มใช้ขาแตะขาเรียวให้แยกออกห่างใช้หัวแม่มือกดปลายบานหัวเห็ดไปที่รอยแยกเยิ้มสีแดงแล้วกระแทกพรวดทีเดียวหมดลำ "อ๊า! อึก!" แก้มใสอ้าปากร้องเสียงดังแต่ก็ต้องรีบกัดปากล่างแน่นเพราะว่าเสียงร้องนั้นดังก้องไปทั่วห้องน้ำหรู เล็บเล็กจิกอยู่ที่พื้นหินอ่อนเคาน์เตอร์เบื้องจนปวดร้าวไปทั้งนิ้ว "ร้องออกมาแก้มใส เสียวก็ร้องดัง ๆ อา..เสียวฉิบ!" หมอหนุ่มพูดเสียงทุ้มพร่า สะโพกชักท่อนเนื้อปูดเข้าออกเนิบขณะที่รอให้มือหนาเร่งไล่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกแล้วเหวี่ยงลงไปยังพื้นแข็งอย่างนึกรำคาญ "อื้อ! อื้อ!" แก้มใสยังคงกัดปากแน่นเพราะอายเสียงสะท้อนของตัวเอง ดวงตากลมเผลอมองไปยังกระจกเบื้องหน้าแล้วก็ต้องก้มหน้าวูบเมื่อได้เห็นสีหน้าเหยเกเหมือนคนที่โดนทรมานอย่างหนักของตนเอง "อย่ากัดสิเดี๋ยวเป็นแผล" หมอชวิณโน้มตัวมาแนบชิดติดกับแผ่นหลังเล็ก เสียงทุ้มกระซิบอยู่ที่ข้างหูหญิงสาวขณะที่มือใหญ่เลื่อนมากดที่คางเล็กเพื่อให้เธอคลายแรงกัดนั้น ท่าทีที่อ่อนโยนของเขาช่างผิดกับช่วงล่างลิบลับ แรงตอกอัดจากสะโพกแกร่งทำเอาร่างเธอโยกคลอนซ้ำแล้วซ

"อ๊ะ! อย่าดูดแรงสิคะเดี๋ยวเป็นรอย" แก้มใสร้องเมื่อเจ็บแปลบบริเวณเนินอก มือเล็กเลื่อนไปจับใบหน้าหล่อเงยขึ้นให้พ้นจากอกอวบ "ผมจะทำรอยให้ทั่วตัว คุณจะได้ใส่ชุดแบบนั้นไม่ได้อีก" หมอชวิณเงยหน้าขึ้นมาสบตากับหญิงสาว ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ปนหื่นกระหายที่เขานั้นไม่ติดจะปิดบัง จากนั้นก็ก้มลงไปหาผิวบอบบางด้านล่างแล้วทำตามที่พูด "มะ..ไม่เอา หมออย่าทำแบบนี้สิ หนูไม่ใส่แบบนั้นแล้ว อ๊า!" แก้มใสพูดเสียงติดขัด มือเล็กพยายามดึงใบหน้าหล่อขึ้นแต่แล้วก็ต้องร้องออกมาเมื่อฝ่ามือใหญ่ได้ลูบลงไปที่เนินเนื้อกลางตัว นิ้วยาวได้แหย่ไปที่กลางรอยแยกเปียกแฉะ สองนิ้วร้ายกาจรุกล้ำเข้าไปในโพรงเนื้อร้อนแล้วบดขยี้ปุ่มกระสันด้านในเพื่อให้เธอหมดแรงที่จะต่อต้านเขา "อ๊ะ! อ๊า!" เสียงเล็กดังออกมาจากปากเล็ก มือน้อยที่พยายามดึงใบหน้าหล่อออกจากทรวงอกเปลี่ยนเป็นเลื่อนขึ้นไปขยุมที่กลุ่มผมสั้นแทน เท้าเล็กเกร็งจิกลงบนพื้นที่นอนนุ่มอย่างแรงสะกดกลั้นความเสียวซ่านไว้ ร่างบางเกร็งสะโพกหยัดขึ้นสูงอย่างที่หญิงสาวควบคุมไม่ได้เมื่อโดนเขากระตุ้นอารมณ์กระสัน "เสียวเหรอ?" หมอชวิณละปากออกจากยอดอกอิ่มแล้วเงยขึ้นไปมองใบหน้าสวยที่ตอนนี

"พอแล้วนะคะ" แก้มใสเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ดึงขาอันสั่นเทาเข้าหากันเพื่อปกปิดกลีบอูมให้พ้นจากสายตาเขา มือเล็กควานหาผ้าห่มมาปดร่างเปลือยของตนเองแต่ก็ต้องโดนมือใหญ่ของหมอหนุ่มกระชากออก "ใครบอกว่าผมจะพอ" ว่าแล้วก็จับร่างบางคว่ำลงไปกับที่นอน วงแขนแข็งแรงสอดเข้าไปใต้หน้าท้องแบนแล้วยกให้สะโพกกลมยกขึ้นสูง ส่งนิ้วยาวเข้าไปกวาดเอาน้ำรักของตัวเองออกมาจากช่องทางรักของหญิงสาวก่อนจะขยับตัวเข้าประชิดกับสะโพกเนียน "แต่หนูไม่ไหวแล้วนะ ปกติหมอทำเยอะแบบนี้เหรอคะ? อื้อ!" แก้มใสเอี้ยวตัวหันมาถามคนตัวใหญ่ข้างหลังพลางขยับสะโพกออกห่างปลายลำท่อนที่ถูไถอยู่กับรอยแยกสีแดงของเธอ แต่ก็ต้องออกมาเพราะช่องทางรักโดนบุกรุกอีกครั้ง "เปล่า คุณคนแรกที่ผมอยากทำด้วยเยอะ ๆ คุณควรภูมิใจนะแก้มใส อา.." หมอชวิณพูดขึ้นก่อนจะค่อย ๆ ดันท่อนเนื้อเข้าไปจนกระทั่งสุดโคน สะโพกแกร่งขยับเนิบนาบเพื่อเรียกความกระสันของหญิงสาวให้ตื่นขึ้นมาอีกรอบ "ไม่เห็นจะน่าภูมิใจ หนูเหนื่อย อื้อ!" แก้มใสแย้งคำพูดเขาแต่ก็ต้องครางออกมาเพราะคนข้างหลังได้บดสะโพกควงท่อนเนื้อร้อนไปรอบร่องนิ่ม หญิงสาวกัดปากล่างแน่นขณะที่รูรักเริ่มปล่อยน้ำกระสันออกมา