บททั้งหมดของ A Crippled Wife in a Cold Marriage: บทที่ 301 - บทที่ 310

Nakatayo si Vincent sa gilid, gustong tumulong pero pakiramdam niya ay wala siyang lugar sa bawat pagkilos ng dalawa. Hindi niya alam kung sino ang lalaking ito sa tabi ni Kate, kung saan ito nanggaling, at kung bakit napakaswabe ng ugnayan nito kay Kate. Sa loob ng limang taon na kasama niya si Kate, wala naman itong nakakahalubilong ibang tao. Paanong sa loob lang ng isang buwan na pag-alis nito ay may lumitaw agad na ganoon kalapit sa kanya?Ang buong isip ni Kate ay nakatuon lang kay Lola. Hindi man lang niya napansin na nakatayo pa rin si Vincent sa gilid.Nang maayos na mailagay ni Mattheus si Lola sa kama, umupo si Kate sa tabi nito at dahan-dahang hinaplos ang payat na mukha ng matanda. Ang mga luha na matagal niyang pinipigil ay tuluyan nang bumuhos."Kate..."Gusto sanang lumapit ni Vincent para yakapin at aluin siya, pero bago pa man niya mabanggit ang buong pangyayari, mabilis nang humakbang si Mattheus patungo kay Kate, inakbayan ito at pinunasan ang mga luha sa kanyang pi

Wala siyang ibang pagpipilian kundi ang umamin nang buo— ung paano niya inilipat ang pera kay Pina, kung paano niya inayos ang piyansa ni Oscar, kung paano niya ibinigay ang mga information para mahanap ng mga ito si Lola, at kung saan itinago ni Oscar ang matanda.Nang makuha ng lalaki ang impormasyon, agad itong tumalikod para umalis. Bago lumabas, nag-iwan pa ito ng huling linya sa mga tauhan… "Bantayan niyo siya ng maayos. Kapag may kahit isang salitang kasinungalingan yan, pumili kayo kung sa pating siya papakain o gagawing alipin sa kung saang liblib na lugar!"Pagkatapos niyon, namatay ang ilaw at muling lumubog sa kadiliman ang buong basement.Sinubukan niyang gumapang sa semento para hanapin ang switch ng ilaw, pero walang silbi. Nahanap niya nga ang switch, pero pinatay na nila ang main power supply. Ang isang silid na walang kahit konting liwanag ay nagdadala ng matinding kabaliwan. Kung hindi na talaga sila babalik, bago pa man siya mamatay sa gutom sa madilim na silid na i

Naisip ni Kate na talagang hindi pa rin kilala ni Vincent ang pinsan niya. Ilang beses na ba niyang pinagdaanan ang ganitong klaseng pagpipilian? Ang pinakamatinding beses, noong nakatutok ang patalim sa mukha niya, pinili pa rin ni Vincent si Mitch kaysa sa kanya.Ngayong maayos siyang nakatayo rito, aasahan pa ba niyang siya ang pipiliin nito?At tulad ng inaasahan, tumingin sa kanya si Vincent. “Kate, kilala mo ako. Kailanman ay hindi nagbago ang kagustuhan kong makasama ka habangbuhay. May kailangan lang akong asikasuhin, at babalik ako kapag natapos ko 'to...”“Umalis ka na!” Ayaw nang makarinig pa ng kahit isang salita si Mattheus.Gusto pa sanang magsalita ni Vincent kay Kate, pero dahil sa presensya ng lalaking ito, wala siyang masabi. At saka, baka talagang nasa panganib na rin si Mitch at hindi na pwedeng mag-aksaya ng oras.Kaya naman, pagkatapos mag-iwan ng mabilis na “Kate, hintayin mo ako,” patakbo na siyang lumabas ng ward.Nang magsara ang pinto, naging napakadilim ng m

Paano siya maglalakas-loob na mag-report sa pulis? Kapag nag-imbestiga ang mga pulis, lalabas ang lahat ng mga itinatago niyang kalokohan!Dahil sa nagtatakang tingin ni Norman, gumawa uli ng kwento si Mitch. “Hayaan mo na, Norman. Sabi kasi ng fortune teller sa akin kamakailan, magkakaroon daw ako ng financial loss para maiwasan ang mas malaking malas. Isipin na lang natin na pambayad 'to sa malas...”Tumingin si Mitch kay Norman. “Nakabalik na si Kate, alam mo ba 'yun? Siguradong naligtas na ang matanda. May balita ka ba kung buhay pa o patay na?”Napatigil si Norman. “Kailan pa...”“Kaninang hapon lang! Hindi ko alam kung anong lagay ni Vincent ngayon...” Tinitigan ni Mitch si Norman. “Sobrang mahalaga kay Vincent ang matandang 'yun. Kapag nalaman niyang may kinalaman tayo sa pagkukulong at pagtrato sa matanda, anong gagawin niya sa atin?”Natulala rin si Norman, pero mabilis siyang nagpaliwanag, “Hindi naman siguro... Nagbigay lang naman tayo ng address kay Oscar, 'di ba? Ginawa la

“Oo nga, Vincent,” dagdag ni Mitch. “Wala akong hinihinging kahit ano, seryoso yun. Kung gusto mong kalimutan ito, magkukunwari akong walang nangyari. Pero... kung sinasabi man ni Norman na gusto mong magkaroon ng isa pang pahingahan sa mundong ito, mananatili ako rito para sa'yo. Kapag naisip mo ako, pumunta ka lang dito. I'll cook for you, talk with you, and help you relax.”Sa utak ni Vincent, ang tanging nagpaulit-ulit lang ay ang linya ni Norman… Nangyari na ang nangyari, hindi na maibabalik ang oras… Hindi niya alam kung paano siya nakalabas sa bahay ni Mitch. Pagkaalis na pagkaalis niya, nagkatinginan sina Norman at Mitch. Sabay na nakahinga ng maluwag ang dalawa.Hindi pumunta si Vincent sa kumpanya at hindi rin pumunta sa ospital. Nagmaneho siya nang walang patutunguhan hanggang sa makabalik sa sarili niyang condominium. Amoy na amoy pa rin ang alak sa kanyang damit. Pagkahubad niya rito, agad niya itong itinapon sa trash bin. Pagkatapos ay itinapon niya rin ang sarili sa bat