Alle Kapitel von ขย่มรัก ขย่มบัลลังก์ [NC30+]: Kapitel 11 – Kapitel 20

หวงไท่ซื่อกง พระตำหนักโถงขนาดใหญ่สามารถบรรจุคนไม่ต่ำกว่าพันคน เหล่าขุนนางนั่งประจำตำแหน่ง ราชทูตหลายแคว้นเข้ามาถวายพระพรของพระองค์ต้าหวางประทับบนตั่งว่าราชการ หวางโฮ่วประทับนั่งตั่งที่หลั่นลงมาอยู่ทางด้านขวา ถัดจากต้าหวางนั้น คือ เกาหงหวางเย่ และเหล่าหวางเย่และกงจู่ ราชวงศ์เกาและอีกฝั่งคือเหล่าขุนนางตามอันดับชั้นยศต้าหวางเสวยพระสุธารสชาเช่นทุกวัน ไม่เสวยน้ำจัณฑ์เช่นผู้อื่น เพราะพระองค์ทรงเมาเร็ว จึงได้แต่เสวยพระสุธารสชา และขนมดอกท้อสองสามชิ้นเพียงเท่านั้นหลังจากระบำชุดแรกได้จบไปแล้ว ไม่ช้านางระบำอีกชุดหนึ่งก็เดินออกมา ต้าหวางทอดพระเนตรเห็นนางระบำออกมาร่ายรำใส่หน้ากากเงินมีหัวนกกระเรียนอยู่กลางหน้ากาก ในบทเพลงฝูเหอเทียน ที่ต้าหวางสดับได้ยินทุกวันที่พระตำหนักขณะที่นางระบำทั้งสี่ร่ายรำอยู่นั้น พวกนางออกห่างกันเป็นที่กว้าง ได้เห็นหน้าประตูตำหนัก ต้าหวางทอดพระเนตรเห็นซินกุ้ยเฟยสวมใส่หน้ากากทองคำตรงกลางหน้ากากเป็นลายนกกระเรียน มีพลอยแดงบนตานกกระเรียน พระโอษฐ์บางสีแดงชาด อีกทั้งฉลองพระองค์เป็นสีแดงเลือดชาด กำลังร่ายรำอยู่ท่ามกลางทุกคนในที่นี้ ไม่ใช่แค่ต้าหวางทอดพระเนตรพระนางดุจต้องมนต์สะ

“หวางโฮ่วเพคะ หม่อมฉันได้เชิญชินไท่ หมอลัทธิเต๋ามาแล้วเพคะ”หลิวจินบอกทูลบอกหวางโฮ่วที่ประทับนอนตะแคงอยู่บนตั่ง อีกทั้งพระนางกำลังเสวยส้มที่พระนางปอกเอาไว้“ให้เขาเข้ามา” หวางโฮ่วตรัสเรียบเฉย และทรงวางส้มลงบนจาน ชินไท่ก้าวเข้ามาในตำหนัก มายืนตรงข้ามพระนาง“นั่งลงเถิด” พระนางตรัสเช่นนี้ และผายพระหัตถ์ไปยังตั่งรับรอง ชินไท่ถวายบังคมพระนาง แล้วไปนั่งลงบนตั่งรับรองที่นางกำนัลจัดไว้ให้“พวกเจ้าออกไปก่อน” พระนางตรัสบอกเหล่าข้าหลวงในตำหนัก เหล่าข้าหลวงถวายบังคมและเดินออกไปทันที“ท่านทำอะไรได้บ้าง” หวางโฮ่วตรัสถาม“กระหม่อมรักษาคนเป็นอย่างเดียว” ชินไท่ทูลบอก“ข้ารู้ว่าเจ้าทำอย่างอื่นเป็น อย่างเช่น คุณไสย” พระนางตรัสถามเรียบเฉย“กระหม่อมไม่ชอบทำคุณไสยใส่ใครพระเจ้าค่ะ” ชินไท่ทูลบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ข้าต้องการให้เจ้าทำใส่ซินเซียง นางตายอย่างที่ผู้คนไม่สงสัย ข้าสัญญาว่าเรื่องนี้จะไม่มีใครรู้ ถ้าเจ้าไม่ทำข้าจะฆ่าลูกเมียของเจ้า เจ้าจะทำหรือไม่ทำ เจ้าเลือกเอา” พระนางตรัสเรียบเฉยเช่นเดิม“กระหม่อมจะได้อะไรตอบแทน” ชินไท่ทูลถาม“ข้าจะให้เงินร้อยชั่ง ตกลงไหม” พระนางตรัสเช่นนี้“กระหม่อมขอวันเดือนปีเก

วันนี้เป็นวันที่สำคัญของหวางโฮ่วพระองค์ใหม่ นามว่า ‘ซินเซียง’ เหล่านางกำนัลนำพระนางสรงน้ำตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ถวายฉลองพระองค์หลายชั้นด้วยสีแดงลายหงส์สีทองทำจากผ้าไหมชั้นดี หลังจากฉลองพระองค์เสร็จสิ้น พระนางเสด็จมายังไท่หวังกงด้านหน้าท้องพระโรงด้วยเสลี่ยงคานหาม เหล่าทหารและแม่ทัพต่างคุกเข่าลงให้พระนางทันทีเมื่อเสด็จผ่าน พระนางเสด็จขึ้นบันไดเข้าสู่ท้องพระโรง มาประทับยืนตรงกลางท้องพระโรง จางซื่อจึงเริ่มประกาศราชโองการสวรรค์“อำนาจหวางโฮ่วเทียบเท่าต้าหวางสักการะฟ้าดิน เคารพบรรพชน เหนียนซินแห่งใต้หล้า นับแต่บรรพกาลมาถือเป็นเหนียนชินแห่งประชาราษฎร์ เป็นวาสนาแห่งยุค มีความเมตตา มีศักดิ์และศรีเป็นที่ยำเกรง บัดนี้ซินกุ้ยเฟยเป็นที่เห็นชอบ จิตใจเอื้ออารี ไม่มีใจมักใหญ่ใฝ่สูงดุจสายน้ำสงบนิ่งหล่อเลี้ยงผู้คน สิริโฉมงดงาม ครอบครองวังหลัง มีพระราชโองการแต่งตั้งหวางโฮ่วนับแต่นี้สืบไป” “หม่อมฉันขอบพระทัยเพคะ” หวางโฮ่วตรัสด้วยพระสุรเสียงอ่อนโยน“หวางโฮ่วลุกขึ้นเถิด” ต้าหวางตรัสเช่นนี้ หวางโฮ่วลุกขึ้นประทับยืนทันที“ซินโจต้าซื่อคงมอบตราประทับ” จางซื่อเอ่ยบอก ซินโจมอบถาดที่มีตราประทับอีกทั้งตราประทับหยกขา

หลังจากประสูติกาลเกาซื่อหวางเย่ได้หนึ่งปี เกาอวี้หวางเย่ก็เสด็จไปท่องเที่ยวจนกระทั่งเสด็จกลับมาเมืองหลวงอีกครั้ง ต้าหวางจึงมีพระกระแสรับสั่งให้หวางเย่เสด็จมาเข้าเฝ้าในไท่หวงกงหวางเย่เสด็จเข้ามาในห้องพระอักษร ทอดพระเนตรต้าหวางที่ประทับนั่งอยู่ที่โต๊ะทรงงาน พระองค์ถวายบังคมทันที“หายไปเป็นปี” ต้าหวางตรัสเรียบเฉย“คิดถึงหรือพระเจ้าค่ะ” หวางเย่แย้มพระสรวล“เก็บคำพูดนี้ไปบอกกูเหนียงๆ ในสังกัดเจ้าเถอะ” ต้าหวางแย้มพระสรวล (กูเหนียง แปลว่า แม่นาง)“กูเหนียงคนไหน นอกจากต้าหวางข้าก็ไม่มีใคร” หวางเย่ตรัสจริงจัง และประทับนั่งบนตั่ง“ถ้าข้าไม่ใช่เกอเกอของเจ้า และเจ้าไม่ใช่ตี๋ติของข้า ใครมาได้ยินเข้า เขาหาว่าข้ากับเจ้าเป็นคู่รักกันแน่แท้” ต้าหวางตรัสเช่นนี้และแย้มพระสรวล (ตี๋ติ แปลว่า น้องชาย)“หม่อมฉันไปก่อน ต้องไปตลาดไปซื้อของเสียหน่อย” หวางเย่ทูลบอก และลุกขึ้นประทับยืนทันที“ซื้อของให้กูเหนียงคนไหน” ต้าหวางตรัสถามเรียบเฉย“กูเหนียงบ้านกระหม่อมอย่างไรเล่า” หวางเย่แย้มพระสรวลทันที“แม่นมหยางหรือ นางเป็นไงบ้าง” ต้าหวางตรัสถาม หลังจากหลีอวี้เฟย พระนางมีตำแหน่งเป็นซูเฟย ฟูเหรินอันดับที่สองรองจากจูเซ

เมื่อรถม้ามาเทียบหน้าเป่ยจีกง เป็นกงของหวางเย่ที่อยู่นอกพระราชวังหลวง ใช้เพลาเข้ามาในวังหลวงได้รวดเร็วต้าหวางและหวางโฮ่วทรงเสด็จเป็นองค์ประธานในพิธี หวางโฮ่วทรงยินดีกับการแต่งงานครั้งนี้มาก ทรงจัดด้วยพระองค์เอง พระนางทอดพระเนตรหวางเย่ และว่าที่หวางเฟยแห่งเป่ยจีกง ที่กำลังถือพัดนกยูงก้าวย่างดำเนินเข้ามาพร้อมกับหวางเย่เมื่ออยู่ต่อหน้าต้าหวางและหวางโฮ่ว“เริ่มพิธีได้” ต้าหวางมีพระกระแสรับสั่งต่อจางซื่อ“คารวะต้าหวาง” จางซื่อกล่าวขึ้นหวางเย่ประทับนั่งลงคุกพระชงฆ์พร้อมกับหลี่เหม่ย แล้วยกมือผสานกัน แล้วก็พระเศียรลงจรดพื้น กราบไหว้ต้าหวาง แล้วจึงเงยพระพักตร์ขึ้น“คารวะญาติผู้ใหญ่” จางซื่อกล่าวครั้งที่สองหวางเย่และหลี่เหม่ยเอียงองค์ไปทางด้านขวา แล้วทรงก้มลงกราบไหว้หลี่มู่ เพราะถือว่าหลี่มู่คือ ญาติที่อาวุโสที่สุดในตระกูลหลี่“คารวะกันและกัน” มหาขันทีกล่าวครั้งที่สามหวางเย่ทรงลุกขึ้น นางกำนัลอีกคนประคองหวางเฟยลุกขึ้น หวางเฟยทรงหันพระองค์มาทอดพระเนตรหวางเย่ ขณะมีพัดกั้นไว้ ทั้งสองพระองค์ก็มีพระเศียรคำนับกันและกัน“ส่งตัวเข้าห้องหอ”หวางเฟยสวมใส่ฉลองพระองค์ในชุดอภิเษกประทับนั่งอยู่บนตั่งบรร