Todos os capítulos de พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง: Capítulo 51 - Capítulo 60

ผู้คนรอบข้างเริ่มซุบซิบกันทันที สายตาหลายคู่สลับมองไปมาระหว่างจี้หานและจี้ซินหนิงอย่างใคร่รู้ จี้ซินหนิงหน้าถอดสี น้ำตาร่วงเผาะลงมาทันตา “หลินม่าน เธอหยามกันเกินไปแล้วนะ ฉันกับพี่ชายเราสนิทกันมากก็จริง แต่ต่อให้เธออยากจะออกหน้าแทนถังหนิงแค่ไหน ก็ไม่ควรมาทำลายชื่อเสียงฉันแบบนี้”“หลินม่าน อย่าให้มันมากนัก” จี้หานมองถังหนิงด้วยความโกรธจัด “เธอนี่มันร้ายจริง ๆ นะ คิดว่าสาดโคลนใส่หนิงหนิงแล้วฉันจะเชื่อเธอ จนใจอ่อนยอมยกโทษให้งั้นเหรอ? บอกไว้เลยว่านอกจากมันจะทำให้ฉันผิดหวังในตัวเธอมากขึ้นแล้ว ฉันยังจะเอาเรื่องให้หลินม่านโดนคดีหมิ่นประมาทด้วย!”คำพูดลำเอียงพวกนี้หากเป็นเมื่อก่อนคงเหมือนคมมีดที่กรีดหัวใจถังหนิงจนขาดวิ่น แต่ทว่าตอนนี้เธอกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย อาจเพราะตัดสินใจเลิกรักเขาไปแล้ว หรือไม่ก็คงเพราะเจ็บจนชินเสียมากกว่าเธอมองเขาแล้วรู้สึกว่ามัน... ช่างน่าขันสิ้นดีในกลุ่มคนที่มุงดูอยู่นั้น มีพวกชอบสอดรู้สอดเห็นมาตั้งแต่สมัยก่อนร่วมวงผสมโรงด่าทอถังหนิงขึ้นมาด้วย“เรื่องนี้ฉันเคยได้ยินมานานแล้ว ถังหนิงอาศัยบารมีคุณหนูตระกูลดัง คอยรังแกจี้ ซินหนิงสารพัด”“ใช่ ๆ ฉันก็รู้มาเห

สายตาหลายคู่ที่จับจ้องมายังถังหนิงและหลินม่านนั้น เปี่ยมไปด้วยความมุ่งร้ายราวกับอาบยาพิษแต่ในความเป็นจริง ทั้งสองต่างบริจาคเงินแบบไม่เปิดเผยนาม โดยมียอดคนละสามล้านและหนึ่งล้านหยวนตามลำดับ“จะบริจาคมากหรือน้อยมันก็เป็นเรื่องของน้ำใจ พวกเธอยังจะหาเรื่องกันได้อีกเหรอ?”หลินม่านเปิดฉากด่ากราดอย่างไม่ไว้หน้า “ไม่มีใครบอกว่ามางานระดมทุนแล้วต้องบริจาคทุกคนเสียหน่อย พวกเธอเล่นบริจาคเองแล้วจะบังคับให้คนอื่นต้องทำตาม แล้วคนที่เขาไม่มีเงินจะทำยังไง? ทำแบบนี้มันต่างอะไรกับการใช้ศีลธรรมมาบีบบังคับคนอื่น?”“เรียนมหาวิทยาลัยมาสี่ปี ความรู้ที่เรียนมาคงคืนครูไปหมดแล้วสินะ? แต่ละคนแต่งตัวดูดีเป็นผู้เป็นคน แต่กลับทำตัวน่าเกลียดแบบนี้ ไม่รู้สึกอายบ้างหรือไง?”คำพูดของหลินม่านทำให้คนพวกนั้นถึงกับใบ้กินทว่าเคอหลานกลับไม่ยอมเลิกรา “ถ้านักศึกษาที่ไม่มีเงินไม่บริจาคก็คงไม่มีใครว่าหรอก แต่นี่คนหนึ่งเป็นถึงดาราดัง อีกคนก็คุณหนูตระกูลใหญ่ หรือว่าพวกเธอก็ไม่มีเงินเหมือนกันล่ะ?”คำพูดนี้เรียกเสียงสนับสนุนจากคนรอบข้าง จนเป้าโจมตีตกมาที่ถังหนิงและหลินม่านอีกครั้งดูเหมือนว่าพวกเธอจะถูกจงใจเล่นงานเข้าให้แล้ว

เดิมทีคิดจะเอาใจจี้หาน แต่คราวนี้กลับกลายเป็นล่วงเกินจี้จิ่นซิวเข้าเสียแล้วถังหนิงไม่ยอมรับคำขอโทษ “ถ้าคำขอโทษมันมีประโยชน์ จะมีตำรวจไว้ทำไมล่ะ?”ใบหน้าของจี้จิ่นซิวที่เดิมทีก็เย็นชาอยู่แล้ว ยิ่งแฝงไปด้วยไอสังหาร “ดูท่าว่าช่วงนี้พวกเธอจะอยู่อย่างสุขสบายกันเกินไปสินะ”“พี่ใหญ่ อย่าไปฟังถังหนิงพูดจาเลอะเทอะ…” จี้หานพยายามจะอธิบายจี้จิ่นซิวไม่เปิดโอกาสให้เขาพูดต่อ เขาตัดบทด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “เป็นประธานจี้มาไม่กี่ปี ก็ลืมตัวจนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงแล้วหรือไง?”“ถังหนิงคือคุณหนูตระกูลถัง เป็นแก้วตาดวงใจของคุณท่านถัง” แววตาของเขาฉายชัดถึงความดุดันที่พร้อมจะทำลายล้าง “อย่างพวกเธอ มีสิทธิ์อะไรมาพาดพิงถึงเธอ?”กลิ่นอายอันทรงพลังของจี้จิ่นซิวข่มจนทุกคนในที่นั้นแทบไม่กล้าหายใจเขาคือผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จแห่งเมืองก่าง มีเส้นสายครอบคลุมไปทั่วจนไม่มีใครกล้าตอแยแม้แต่จี้หานเองก็ยังไม่กล้าจี้ซินหนิงอิจฉาจนแทบคลั่ง ไม่สนใจเพลิงโทสะของจี้จิ่นซิวและเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจ: “พี่ใหญ่ เรื่องราวยังไม่ได้สืบให้ชัดเจนเลย พี่จะปกป้องเธอจนไม่ไว้หน้าพี่รองเลยได้ยังไง?”“ที่นี่ไม่มีสิทธิ์ให้เธอพูด” จ

เธอระบายลมหายใจยาวพลางกำมือแน่น “เราเป็นแค่คู่แต่งงานตามสัญญา จะจบลงเมื่อไหร่ก็ได้ ฉันก็แค่ถอยออกมาเอง... ฉันทำผิดตรงไหนเหรอ?”น้ำเสียงของเธอสั่นเครือคล้ายจะร้องไห้จี้จิ่นซิวที่สูงกว่าเธอมากก้มมองลงมา เขาเห็นหยาดน้ำตาเกาะอยู่ที่ขนตา ดวงตาแดงก่ำ และริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่น ท่าทางที่พยายามข่มอารมณ์ไว้อย่างสุดความสามารถนั้น ดูบอบบางน่าสงสารจนถึงที่สุด“ฉันขอโทษ” หัวใจของจี้จิ่นซิวเหมือนถูกค้อนหนัก ๆ กระแทกเข้าใส่ เขานึกโกรธตัวเองที่วู่วามจนเผลอพูดจาทำร้ายจิตใจเธอออกไป ไม่คิดเลยว่าประโยคนั้นจะทำให้เธอมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้เห็นได้ชัดว่าเจ้าจี้หานนั่นสร้างบาดแผลในใจให้เธอไว้สาหัสเพียงใดถังหนิงหลุบตาลง ความขมขื่นแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจการที่เขากล่าวขอโทษ ก็เท่ากับยอมรับในสิ่งที่เธอพูดเมื่อครู่นี้สินะเป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิดสุดท้ายแล้วชีวิตคู่ของเธอกับเขาก็ต้องจบลงจริง ๆ“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ…” ถังหนิงฝืนยิ้มออกมาอย่างปลงตก “บอกแล้วไงคะว่ามันเป็นแค่การแต่งงานตามสัญญา จะจบลงเมื่อไหร่ก็ได้”“ใครบอกว่าจะหย่า?” สีหน้าของจี้จิ่นซิวเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีถังหนิงงุนงง “งั้นที่พี

ในประกาศมีรายละเอียดเรื่องย่อของบทละคร ซึ่งเส้นเรื่องหลักแทบจะถอดแบบมาจากบทที่ถังหนิงเขียนอยู่จะพูดให้แย่กว่านั้นก็คือ นอกจากจะเป็นแนวเดียวกันแล้ว เนื้อหายังซ้อนทับกันจนแทบจะเป็นเรื่องเดียวกัน“จนป่านนี้พวกเขาก็ยังไม่แจ้งเธอเลย รีบประเคนโอกาสให้ผู้หญิงคนนั้นแบบออกนอกหน้า ฉันว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ต้องมีการใช้เส้นสายแหง ๆ” สวี่อู้เอ่ยด้วยความโกรธแค้นแทนเพื่อนแววตาของถังหนิงหม่นแสงลง “ในเมื่อพวกเขาไม่แจ้ง ฉันก็จะไปหาพวกเขาเอง”หลังจากวางสาย ถังหนิงก็ตรงดิ่งกลับไปที่บริษัททันทีในห้องประชุม ผู้อำนวยการสร้างและผู้กำกับเพิ่งจะเสร็จสิ้นการประชุมกับทีมงานที่เกี่ยวข้อง ถังหนิงเดินเข้าไปในห้องและตั้งคำถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นทันทีผู้อำนวยการสร้างถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า: “ตอนนี้วงการไหน ๆ ก็แข่งขันกันสูง ทุกอย่างต้องเน้นความเร็ว ความเฉียบขาด และความแม่นยำ ตลาดมันไม่ได้รอเราตลอดหรอกนะ ต้นฉบับของเธอยังต้องรออีกตั้งครึ่งเดือน ช่วงเวลานี้ถ้าเรามีบทที่เหมาะสมก็เอามาถ่ายทำไปก่อนเพื่อหยั่งเชิงดู ถ้ากระแสตอบรับดี บทของเธอก็จะได้จ่อคิวลงจอต่อได้เลย”เหตุผลมันก็เป็นแบบนั้น ไม่ผิดหรอก...“แต่บทที่พ