Semua Bab คุณอาขารับรักหนูเถอะ: Bab 71 - Bab 80

          “อื้มมม...พี่วินตื่นเช้าจังเลยค่ะ”          เจ้าขาพึมพำเสียงงัวเงีย ซุกหน้าลงกับไออุ่นจากตัวเขา          “วันนี้เราไม่ต้องรีบเข้าออฟฟิศนี่คะ หุ้นเรากำลังขึ้น กองทุนก็จัดการเรื่องเอกสารให้หมดแล้ว หนูขอแอบอู้งานต่ออีกห้านาทีได้ไหมคะท่านประธาน”          “สำหรับผู้ช่วยที่กู้บริษัทหมื่นล้านกลับมาได้ จะอู้งานทั้งวันพี่ก็ไม่ว่าหรอกครับ”          กวินทร์หัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ลูบกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มอย่างทะนุถนอม          “หนูไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวพี่จะออกไปเตรียมมื้อเช้าให้ วันนี้เราจะเข้าบริษัทสายหน่อยก็แล้วกัน”          เจ้าขายิ้มกว้าง พยักหน้ารับก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นจากเตียง คว้าเสื้อคลุมตัวโคร่งของเขามาสวมทับร่างเปลือยเปล

          ภายในห้องนอนกว้างขวางของเพนต์เฮาส์สุดหรูที่ตอนนี้ถูกยกระดับการรักษาความปลอดภัยขั้นสูงสุด บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นของร่างบอบบางที่นอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง          “แฮ่ก...ไม่...กรี๊ดดด!”          เจ้าขาสะดุ้งเฮือก กรีดร้องสุดเสียงพร้อมกับผุดลุกขึ้นนั่ง เบิกตากว้างด้วยความหวาดผวา หยาดเหงื่อเย็นเฉียบเกาะพราวเต็มกรอบหน้าหวาน          ภาพเหตุการณ์มัจจุราชสองล้อที่พุ่งเข้าชนและเศษแก้วกาแฟที่แตกกระจาย ยังคงฉายวนซ้ำไปซ้ำมาในโสตประสาทราวกับฝันร้ายที่ตามหลอกหลอน          “เจ้าขา พี่อยู่นี่คนดี พี่อยู่นี่ ไม่เป็นไรแล้ว”          กวินทร์ที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงไม่ห่างรีบถลาเข้าไปรวบร่างที่กำลังสั่นเป็

          “แกคิดว่าฉันไม่รู้หรือไง!” ทรงพลผุดลุกขึ้นยืน ชี้หน้าลูกสาว “เพราะความงี่เง่าของแกที่ไปหาเรื่องพวกมันก่อนแท้ ๆ ตอนนี้ไอ้กวินทร์มันรู้ตัวแล้วว่าฉันเล่นตุกติก และถ้ามันง้างปากลูกน้องเสี่ยชัยได้ แกเตรียมตัวเห็นหายนะของครอบครัวเราได้เลย”          รัฐมนตรีผู้ทรงอิทธิพลเริ่มนั่งไม่ติดเก้าอี้ เขารู้กิตติศัพท์ของกวินทร์ดี ในแวดวงธุรกิจ กวินทร์คือราชสีห์ที่สง่างาม แต่ในแวดวงคนวงในต่างรู้ดีว่า เครือข่ายบอดี้การ์ดและอิทธิพลมืดที่คอยหนุนหลังอัครกุล กรุ๊ป อยู่นั้น น่ากลัวและโหดเหี้ยมไม่แพ้มาเฟียข้ามชาติ          “คุณพ่อต้องทำอะไรสักอย่างนะคะ โทรสั่งให้ตำรวจไปจัดการพวกมันสิคะ คุณพ่อเป็นรัฐมนตรีนะ” มินตราละล่ำละลัก ร้องไห้โฮด้วยความขี้ขลาดเมื่อภัยกำลังจะมาถึงตัว          “ตำรวจที่ไหนจะกล้าไปงัดกับมันตอนนี้ ข่าวกองทุนต่างชาติเพิ่งออกไปเมื่อวาน ใครไปแตะมันตอนนี้ก็เท่ากับฆ่าตัวตายทางการเมือ

          รถเมอร์เซเดส-มายบัคคันหรูแล่นผ่านซุ้มประตูเหล็กดัดอัลลอยด์อันวิจิตร เข้าสู่คฤหาสน์ประจำตระกูลอัครกุล เจ้าขาในชุดเดรสผ้าไหมเครปสีฟ้าอ่อนดีไซน์ทันสมัยแต่เรียบหรูที่ทำให้เธอดูอ่อนเยาว์และสง่างาม นั่งประสานมือแน่นอยู่บนหน้าตัก          แม้อาการไข้และความหวาดผวาจากเหตุการณ์เมื่อหลายวันก่อนจะหายสนิทแล้ว แต่ความตื่นเต้นที่จะต้องมาเผชิญหน้ากับคุณหญิงแขไขในฐานะลูกสะใภ้อย่างเป็นทางการครั้งแรก ก็ทำให้หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นส่ำอยู่ดี          เมื่อก้าวเข้ามาภายในห้องรับประทานอาหารสุดอลังการ คุณหญิงแขไขในชุดอยู่บ้านที่ยังคงความสง่างามนั่งรออยู่ที่หัวโต๊ะฝั่งหนึ่ง สตรีสูงวัยพยักหน้าเบา ๆ เป็นเชิงรับไหว้เมื่อเจ้าขาทำความเคารพอย่างนอบน้อม          พนักงานรับใช้เริ่มทยอยนำอาหารมาเสิร์ฟ แน่นอนว่าเมนูแรกของกวินทร์คือซุปเห็ดทรัฟเฟิลกลิ่นหอมกรุ่น ทว่าชุดอาหารที่ถูกยกมาเสิร์ฟให้เจ้าขากลับเป็นชุด

          “ซี้ดดด...เจ้าขา...หนูตอดพี่แน่นเกินไปแล้ว...”          กวินทร์สูดปากครางคำรามด้วยความเสียวซ่านที่แทบจะทำให้เขาคลั่ง เส้นเลือดบนขมับปูดโปน ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปดูดเม้มซอกคอขาวผ่องเพื่อฝากรอยรักสีสีกุหลาบเอาไว้แสดงความเป็นเจ้าของ          เมื่อร่างกายของทั้งสองปรับตัวเข้าหากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ สะโพกสอบก็เริ่มขยับขับเคลื่อน จากจังหวะเนิบนาบเชื่องช้า ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นหนักหน่วงและรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยาน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องกังวานไปทั่วเพนต์เฮาส์ แข่งกับเสียงพายุฝนที่โหมกระหน่ำอยู่ภายนอก          “อ๊า ๆ ๆ พี่วินขา แรงอีก...อ๊ะ...เจ้าขาไม่ไหวแล้ว...อ๊า!”          เจ้าขาครางเสียงหวานหู ศีรษะสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้นที่ชายหนุ่มถาโถมเข้าใส่ไม่ยั้ง ร่างกายของเธอถูกชักนำไปสู่ห้วงอารมณ์ที่สูงลิบลิ่ว ความสุขส