Ang bawat hakbang ko sa Briggston Hotels ay mabigat, parang may buhangin sa sahig na pilit akong hinahadlangan. Ang opisina niya ay tahimik—maliban sa tunog ng hangin mula sa aircon at ang pulso ng aking puso na tumitibok nang mabilis. Lumabas siya mula sa likod ng desk, naka-suit, tuwid, at tahimik na nangingibabaw sa paligid. Ang bawat galaw niya ay parang mabigat sa aking pandama, at sa sandaling tumingin siya sa akin, parang bumagsak ang mundo sa aking dibdib. “Good morning, Ms. Delgado,” malalim at malamig ang boses niya. Ngunit sa ilalim ng lamig, may bahid ng init na nagpapakaba sa akin. “Good morning, Mr. Briggston,” sagot ko, sinusubukang kontrolin ang titig at damdamin ko. Ngunit alam kong naramdaman niya—ang tensyon, ang lihim na pagnanasa, at ang hindi nasabing mga salita na nagtatago sa pagitan namin. Lumapit siya. Hindi man malakas ang hakbang, ang presensya niya ay parang apoy na unti-unting sumisiklab. “Bakit palagi kang tahimik sa paligid ko?” tanong niya, ang tin
Mehr lesen