All Chapters of "เหลี่ยมรัก กับดักฆาตกร" (The Mastermind's Gambit): Chapter 1 - Chapter 8

เสียงเพลงคลาสสิกคลอเบาๆ ในโถงจัดเลี้ยงหรูหรา ท่ามกลางแสงระยิบระยับของโคมไฟคริสตัลขนาดยักษ์ที่ห้อยระย้าลงมาจากเพดานสูงระฟ้าของโรงแรมแกรนด์รอยัล กลิ่นน้ำหอมราคาแพงและเสียงหัวเราะต่อกระซิกของเหล่าชนชั้นสูงอบอวลไปทั่วงานเลี้ยงการกุศลระดับประเทศ"เรมี่" ก้าวเข้ามาในงานด้วยท่วงท่าที่สะกดทุกสายตา ชุดราตรีผ้าไหมซาตินสีแดงเพลิงตัดเย็บอย่างประณีตแนบไปกับสัดส่วนโค้งเว้าที่สมบูรณ์แบบ ผิวขาวผ่องราวกับสลักจากหินอ่อนขับให้เธอดูโดดเด่นราวกับนางพญาที่หลุดออกมาจากภาพวาดภายใต้รอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่เธอมอบให้กับแขกเหรื่อนั้นจะมีสักกี่คนที่รู้ว่า เรมีไม่ได้มาที่นี่เพื่อดื่มด่ำกับไวน์รสเลิศ ดวงตาคู่สวยที่ล้อมกรอบด้วยขนตาหนางอนนั้นซ่อนความเฉลียวฉลาดระดับอัจฉริยะเอาไว้ เธอคือ "เรมี่ รัตนกุล" นักสืบอิสระที่วงการตำรวจต่างยำเกรงและโหยหาตัวมาตลอดหญิงสาวกวาดสายตาไปโดยรอบสมองของเธอกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อประมวลผลพฤติกรรมของผู้คนในงาน ทุกจังหวะการก้าวเดิน การขยับเนกไท หรือแม้แต่การหลบสายตาของผู้ทรงอิทธิพลคนใดคนหนึ่ง ไม่เคยรอดพ้นการสายตาที่จับสังเกตของเธอไปได้“ไวน์แดงสักแก้วไหมครับคุณผู้หญิง?” บริกรหนุ่มยื่นถาดมาตรงห

ความตึงเครียดของการสืบสวนจางลงแทนที่ด้วยกระแสไฟบางอย่างที่แล่นผ่านระหว่างคนสองคน รังสิมันต์ขยับเข้ามายืนซ้อนหลังเธอจนลมหายใจอุ่น ๆ ราดรดรินที่ต้นคอขาวระหง “เรามาตกลงกัน... ผมจะให้คุณเข้าถึงข้อมูลทั้งหมดที่ผมมี ส่วนคุณ... ต้องมาเป็น ‘สมอง’ คู่กับผมจนกว่าเราจะจับมันได้”เรมีหันกลับมาสบตาเขาอย่างช้า ๆ รอยยิ้มหวานเย้ายวนใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย“ตกลงค่ะ... แต่ในฐานะหุ้นส่วนที่เท่าเทียมกันนะคะ ไม่ใช่ผู้ช่วย และถ้าฉันพบว่าคุณตลบหลังฉันแม้แต่นิดเดียว... ฉันจะเปลี่ยนคุณให้เป็นรูปปั้นคลาสสิกรายต่อไปเอง”รังสิมันต์หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือเรียวของเธอขึ้นมาประทับจูบที่หลังมืออย่างแผ่วเบาและเนิ่นนาน “ด้วยความยินดีครับ... พาร์ทเนอร์ที่รักของผม”สัมผัสแผ่วเบาแต่เนิ่นนานจากริมฝีปากของรังสิมันต์ทำให้เรมีชะงักไปครู่หนึ่ง ความร้อนผ่าวแล่นปราดจากหลังมือขึ้นมาถึงหัวไหล่ แต่นักแสดงสาวผู้เจนสนามอย่างเธอไม่ยอมปล่อยให้ความหวั่นไหวปรากฏบนสีหน้าเธอยังคงนิ่งสนิท ดวงตาสีเข้มจ้องลึกเข้าไปในตาของเขาราวกับจะค้นหาว่าภายใต้รอยจูบที่ดูเหมือนการให้เกียรตินี้ ซ่อนคำลวงหรือแผนการอะไรไว้กันแน่"จูบให้พร... หรือ

ท่ามกลางความมืดมิดของราตรีที่โอบล้อมคฤหาสน์หรูริมเจ้าพระยา งานประมูลศิลปะลับที่โลกเบื้องหน้าไม่เคยสัมผัสได้เริ่มต้นขึ้น "หมากกระดานแรก" ของเกมล่าสังหารและจารกรรมถูกวางลงอย่างประณีตรังสิมันต์ ในชุดสูททักซิโด้สีรัตติกาลตัดเย็บจากอิตาลี ยืนตระหง่านเคียงคู่กับ เรมี ที่งดงามราวกับกุหลาบขาวกลางดงหนามในชุดราตรีผ้าซิลค์สีงาช้าง ทั้งคู่แฝงตัวในคราบ "คู่รักมหาเศรษฐี"ท่วงท่าที่รังสิมนต์โอบเอวเรมีอย่างทะนุถนอมนั้น ดูแนบเนียนเสียจนแขกเหรื่อในงานต่างพากันจับจ้องด้วยความริษยาแกมสงสัยท่ามบรรยากาศในโถงจัดแสดงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความมั่งคั่ง แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลทอดเงาลงบนภาพวาดแนวนามธรรมและรูปสลักหินอ่อนที่จัดวางอย่างมีชั้นเชิง แขกเหรื่อจากทั่วสารทิศทั้งมหาเศรษฐีน้ำมันชาวอาหรับ ศิลปินผู้แต่งกายหลุดโลก และเหล่านักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลต่างถือแก้วแชมเปญทรงสูงเดินสวนกันขวักไขว่“ดูสิ... นั่นใครกัน?” เสียซุบซิบเกิดขึ้น“รัศมีดูไม่ธรรมดาเลย โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้น ผิวพรรณหล่อนราวกับรูปปั้นที่อคินเพิ่งวาดเสร็จไม่มีผิด”ภริยาของแขกท่านหนึ่งตกกระซิบบอกคู่ควงพลางพยักพะเยอมาทางเรมี“อาจจะเป็นเหยื่อรายใหม่...

เรมี่ก้าวลงจากรถสปอร์ตคันหรูในชุดลำลองที่ยังคงความดูดีแบบไม่ตั้งใจ เธอขยับแว่นกันแดดขึ้นเล็กน้อยพลางมุ่งหน้าไปยังร้านกาแฟชื่อดังประจำย่านเพื่อหาอะไรดื่มให้คลายความล้าและอยากให้สมองตื่นตัวกว่านี้สักหน่อยทว่าในจังหวะที่มือกำลังจะผลักประตูสเตนเลสสีทองขรึมของร้านเข้าไปนั้น สัญชาตญาณสายลับที่ถูกฝึกมาอย่างดีก็ทำให้เธอชะงักฝีเท้า สายตาที่กวาดมองผ่านกระจกใสเข้าไปในร้านด้วยความรวดเร็วหยุดกึกอยู่ที่มุมหนึ่งจีจี้ กำลังนั่งอยู่ตรงนั้น... เคียงข้างกับ คมเอก มือขวาของอคินภาพตรงหน้าคือทั้งคู่กำลังดื่มกาแฟและสนทนากันอย่างเคร่งเครียด ผิดวิสัยของคนรู้จักทั่วไปที่บังเอิญมาเจอกัน จีจี้ดูไม่มีร่องรอยของความเกรี้ยวกราดเหมือนตอนอยู่ต่อหน้าอคิน แต่กลับดู 'ระแวดระวัง' และ 'จริงจัง' อย่างประหลาดสองคนนี้มากับอคินหรือนัดกันมาแค่สองคนนะ!เรมี่แสร้งขยับตัวทำเป็นเช็กข้อความในมือถือเพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกต แต่ดวงตาภายใต้กรอบแว่นกลับจ้องมองทุกอากัปกิริยาของคนทั้งสองผ่านเงาสะท้อน“นั่งคุยกับคมเอกในเวลาแบบนี้... จีจี้ เธอมีเลเยอร์ซ่อนไว้หนากว่าที่ฉันคิดจริงๆ”เธอยังไม่เปิดประตูเข้าไป แต่กลับถอยฉากออกมาหนึ่งก้าวเพื่