"เหลี่ยมรัก กับดักฆาตกร" (The Mastermind's Gambit)

"เหลี่ยมรัก กับดักฆาตกร" (The Mastermind's Gambit)

last updateLast Updated : 2026-06-10
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
6 ratings. 6 reviews
40Chapters
230views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

นักสืบอิสระสาวสวยที่มาพร้อมเสน่ห์เหลือร้าย เธอมักใช้รูปลักษณ์ที่ดูเหมือน "สาวสังคม" บังหน้า แต่เบื้องหลังคือมันสมองระดับอัจฉริยะที่อ่านใจคนออกทุกฝีก้าว ต้องมาร่วมร่วมทีมเป็นคู่บัดดี้กับนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล สุขุม นิ่งลึก และมีเบื้องหลังเป็นที่ปรึกษาด้านอาชญวิทยาให้รัฐบาล เขามีสายตาคมกริบที่เหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงวิญญาณของทุกคน ทั้งเขาและเธอจะร่วมกันเปิดโปงความลับที่มีมายาวนานได้หรือไม่ ติดตามอ่านความสนุกเร้าใจได้เลยค่ะ ด้วยรักจากใจผู้เขียน AaaYaa_Tawan(อาญ่าตะวัน)

View More

Chapter 1

บทที่ 1: กุหลาบอาบยาพิษ

Elena Voss barely remembered the elevator ride down. Damien Laurent’s hand rested possessively on her lower back the entire way, thumb stroking the bare skin exposed by her dress. The moment the suite door closed behind them, he didn’t pounce. He circled her slowly like a predator savoring its prey, eyes devouring every inch of her body.

“Turn around,” he commanded softly.

Elena obeyed, facing the wall of glass. The city lights sparkled below like diamonds scattered across black velvet, but all she could focus on was the heat of him behind her. Damien stepped close—no contact yet—his breath ghosting over her neck, hot and deliberate. “You’ve been wet since the bar, haven’t you?” he murmured. “I could smell your needy little cunt on you.”

A violent shiver ran down her spine. He finally touched her—lightly. Fingertips tracing the curve of her waist, up her ribs, then down again, leaving trails of fire on her skin. He peeled the dress down her body with agonizing slowness, letting the fabric drag over her sensitive nipples and hips. Her full, heavy breasts spilled free into the cool air; her nipples tightened instantly into aching, throbbing peaks.

Damien still didn’t rush. He stood behind her, hands hovering just above her breasts. “Ask me to touch them.”

“Please… touch me,” she breathed, voice already trembling.

His palms finally cupped her heavy tits, squeezing gently at first, then firmer, kneading the soft flesh as if he owned it. He rolled her nipples between his fingers, pinching harder, twisting, pulling until sharp sparks of pleasure-pain shot straight to her core. Elena arched desperately, pushing her breasts into his hands, but he pulled back slightly, keeping the contact teasing and cruel.

“Not yet,” he whispered, lips brushing her ear. “You’re going to earn every single touch.”

He dropped to his knees behind her. Strong hands slid up her thighs, pushing the dress to her waist. He pressed a single soft, open-mouthed kiss to the inside of each thigh, then another higher, stopping just short of her soaked thong. His hot breath fanned over her aching pussy through the lace, making her clit throb painfully. Elena trembled, knees weakening.

“Soaked,” he said, voice thick with dark hunger. He hooked the thong aside but didn’t taste her immediately. Instead, he traced one thick finger slowly up her slit, spreading her wetness, circling her swollen clit without pressure. Then down again, teasing her entrance, dipping just the tip inside before withdrawing.

“Damien…” she whimpered, hips trying to chase his hand like a desperate slut.

He chuckled darkly. “Patience, baby. Good girls wait.”

For long, torturous minutes he tormented her—light, teasing licks along her outer lips, gentle flicks of his tongue against her clit that never stayed long enough, one finger sliding in and out so slowly she wanted to scream. Every time her breathing quickened and her thighs tensed, he pulled back, edging her mercilessly. Her juices dripped down her inner thighs in shiny rivulets. She was shaking, whimpering, pussy clenching around nothing.

Finally, he gave her more. Two thick fingers pushed deep inside her, curling perfectly against her G-spot while his tongue flattened against her clit and licked in long, deliberate strokes. The pleasure built like a tidal wave—higher, tighter, hotter—but again he slowed just as she neared the edge.

“Please… I need to come,” Elena begged, voice breaking, tears of frustration pricking her eyes.

“Not until I say.” He stood, turned her to face him, and kissed her deeply, letting her taste her own sweet, musky arousal on his tongue. While they kissed, his fingers returned between her legs—three now, stretching her beautifully, fucking her in a steady, filthy rhythm while his thumb circled her clit with maddening precision.

He brought her to the brink three more times—mouth devouring her nipples, sucking and biting, fingers hammering her dripping cunt—only to stop each time, leaving her sobbing with raw, aching need, pussy clenching desperately around nothing, juices running freely down her legs.

By the time he finally dropped to his knees again and buried his face between her thighs with full, ravenous hunger—tongue fucking her hole deep, three fingers hammering her G-spot, sucking her swollen clit hard—Elena shattered.

She came with a raw, shattered scream that tore from her throat and echoed through the suite. Her entire body seized violently — back arching like a bow, thighs clamping around his head with crushing force, toes curling so hard they cramped. Her pussy convulsed in powerful, rhythmic spasms so intense they bordered on pain, gushing hot and hard in uncontrollable, violent squirts that flooded Damien’s tongue, chin, chest, and the floor beneath them in thick, pulsing waves. The orgasm crashed through her like a relentless storm — wave after devastating wave — each one stronger and longer than the last, ripping her mind apart until she was sobbing, screaming, and shaking uncontrollably, vision whiting out completely as pure, blinding ecstasy consumed her. Her juices kept squirting, soaking everything, the obscene wet sounds mixing with her broken cries.

Damien groaned like a man possessed, drinking every drop, sucking her clit through the endless spasms until her legs gave out completely and she collapsed against him, twitching and whimpering in the aftershocks.

Only then did he rise. His cock was freed—thick, veined, rock-hard and leaking. Elena stared at it with pure, desperate hunger, still trembling and leaking.

He pressed her against the glass, rubbed the fat head of his cock slowly up and down her oversensitive slit, coating himself in her cream.

“Beg properly,” he growled.

“Please, Damien… Fuck me. Ruin me with that big cock. I need it so badly. Please fill me up and break me.”

With one powerful thrust, he buried himself balls-deep.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviewsMore

นงนุช คงสุข
นงนุช คงสุข
ชอบบบบมากกกรออ่านค่า
2026-06-11 16:03:31
0
0
ต้องมี สักวัน
ต้องมี สักวัน
มันดีและตื่นเต้นเร้าใจ
2026-06-08 10:01:35
0
0
จันทร์เพ็ญ พรรณา
จันทร์เพ็ญ พรรณา
ชอบทันเหตการณ์บทรักละมุนมากไม่หยาบ
2026-06-07 17:50:54
0
0
โครงการเส้นทางธรรม
โครงการเส้นทางธรรม
การดำเนินเรื่องแบบสมัยใหม่...ตามอ่านต่อไป
2026-05-26 22:53:01
0
0
AaaYaaTawan(อาญ่าตะวัน)
AaaYaaTawan(อาญ่าตะวัน)
น่าติดตามมั่กๆ
2026-05-22 13:31:12
0
0
40 Chapters
บทที่ 1: กุหลาบอาบยาพิษ
เสียงเพลงคลาสสิกคลอเบาๆ ในโถงจัดเลี้ยงหรูหรา ท่ามกลางแสงระยิบระยับของโคมไฟคริสตัลขนาดยักษ์ที่ห้อยระย้าลงมาจากเพดานสูงระฟ้าของโรงแรมแกรนด์รอยัล กลิ่นน้ำหอมราคาแพงและเสียงหัวเราะต่อกระซิกของเหล่าชนชั้นสูงอบอวลไปทั่วงานเลี้ยงการกุศลระดับประเทศ"เรมี่" ก้าวเข้ามาในงานด้วยท่วงท่าที่สะกดทุกสายตา ชุดราตรีผ้าไหมซาตินสีแดงเพลิงตัดเย็บอย่างประณีตแนบไปกับสัดส่วนโค้งเว้าที่สมบูรณ์แบบ ผิวขาวผ่องราวกับสลักจากหินอ่อนขับให้เธอดูโดดเด่นราวกับนางพญาที่หลุดออกมาจากภาพวาดภายใต้รอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่เธอมอบให้กับแขกเหรื่อนั้นจะมีสักกี่คนที่รู้ว่า เรมีไม่ได้มาที่นี่เพื่อดื่มด่ำกับไวน์รสเลิศ ดวงตาคู่สวยที่ล้อมกรอบด้วยขนตาหนางอนนั้นซ่อนความเฉลียวฉลาดระดับอัจฉริยะเอาไว้ เธอคือ "เรมี่ รัตนกุล" นักสืบอิสระที่วงการตำรวจต่างยำเกรงและโหยหาตัวมาตลอดหญิงสาวกวาดสายตาไปโดยรอบสมองของเธอกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อประมวลผลพฤติกรรมของผู้คนในงาน ทุกจังหวะการก้าวเดิน การขยับเนกไท หรือแม้แต่การหลบสายตาของผู้ทรงอิทธิพลคนใดคนหนึ่ง ไม่เคยรอดพ้นการสายตาที่จับสังเกตของเธอไปได้“ไวน์แดงสักแก้วไหมครับคุณผู้หญิง?” บริกรหนุ่มยื่นถาดมาตรงห
last updateLast Updated : 2026-03-22
Read more
บทที่ 2: รอยแผลเป็น
“แผลสวยดีนะคะ...”เรมีกระซิบเสียงพร่า แววตาเต็มไปด้วยความเหนือกว่า“ ดูเหมือน ‘ลายเซ็น’ ของฆาตกรคนนี้จะประทับอยู่บนตัวคุณนานกว่ารอยสักของฉันเสียอีก” รังสิมันต์นิ่งงันไปครู่หนึ่ง ดวงตาคมกริบไหวระริกด้วยความรู้สึกที่ก้ำกึ่งระหว่างความโกรธและความถูกใจอย่างรุนแรง“คำถามคือ... คุณเป็นผู้รอดชีวิตที่โชคดี หรือเป็น ‘หมาก’ ที่เขาจงใจเลี้ยงไว้เพื่อรอเวลาเชือดกันแน่คะ? เพราะถ้าฉันเป็นเป้าหมายรายต่อไป คุณเองก็น่าจะเป็น ‘ของสะสม’ ที่เขายังทำไม่สำเร็จเหมือนกัน”เขาคว้าข้อมือของเธอไว้ทันทีแต่ไม่ได้บีบแรงนัก บรรยากาศรอบโต๊ะตอนนี้เปลี่ยนจากความร่วมมือ กลายเป็นการ คุมเชิง ที่แทบจะหยุดลมหายใจ“คุณฉลาดเกินไปแล้วเรมี... “เสียงของเขาต่ำลึก“และในเกมนี้ คนที่รู้มากเกินไป มักจะไม่ได้ตายเพราะฆาตกร” เขากดเสียงต่ำ “แต่จะตายเพราะคู่หูของตัวเอง”รังสิมันต์กระตุกยิ้มที่ดูเหมือนมัจจุราชมากกว่าสุภาพบุรุษ เขาออกแรงกระชับข้อมือของเรมีจนเธอรู้สึกถึงพละกำลังที่มหาศาลกว่าที่เห็นภายนอก เขาไม่ได้บีบจนเจ็บเจียนตาย แต่เป็นการ “จองจำ” ที่ทำให้เธอรู้ว่าเขาคือกองเพลิงที่เธอไม่ควรลัดนิ้วเข้าไปเล่นด้วยเขาโน้มใบหน้าเข้ามาจนหน้าผ
last updateLast Updated : 2026-03-22
Read more
บทที่ 3: กรงขังสีขาว
ความตึงเครียดของการสืบสวนจางลงแทนที่ด้วยกระแสไฟบางอย่างที่แล่นผ่านระหว่างคนสองคน รังสิมันต์ขยับเข้ามายืนซ้อนหลังเธอจนลมหายใจอุ่น ๆ ราดรดรินที่ต้นคอขาวระหง “เรามาตกลงกัน... ผมจะให้คุณเข้าถึงข้อมูลทั้งหมดที่ผมมี ส่วนคุณ... ต้องมาเป็น ‘สมอง’ คู่กับผมจนกว่าเราจะจับมันได้”เรมีหันกลับมาสบตาเขาอย่างช้า ๆ รอยยิ้มหวานเย้ายวนใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย“ตกลงค่ะ... แต่ในฐานะหุ้นส่วนที่เท่าเทียมกันนะคะ ไม่ใช่ผู้ช่วย และถ้าฉันพบว่าคุณตลบหลังฉันแม้แต่นิดเดียว... ฉันจะเปลี่ยนคุณให้เป็นรูปปั้นคลาสสิกรายต่อไปเอง”รังสิมันต์หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือเรียวของเธอขึ้นมาประทับจูบที่หลังมืออย่างแผ่วเบาและเนิ่นนาน “ด้วยความยินดีครับ... พาร์ทเนอร์ที่รักของผม”สัมผัสแผ่วเบาแต่เนิ่นนานจากริมฝีปากของรังสิมันต์ทำให้เรมีชะงักไปครู่หนึ่ง ความร้อนผ่าวแล่นปราดจากหลังมือขึ้นมาถึงหัวไหล่ แต่นักแสดงสาวผู้เจนสนามอย่างเธอไม่ยอมปล่อยให้ความหวั่นไหวปรากฏบนสีหน้าเธอยังคงนิ่งสนิท ดวงตาสีเข้มจ้องลึกเข้าไปในตาของเขาราวกับจะค้นหาว่าภายใต้รอยจูบที่ดูเหมือนการให้เกียรตินี้ ซ่อนคำลวงหรือแผนการอะไรไว้กันแน่"จูบให้พร... หรือ
last updateLast Updated : 2026-03-22
Read more
ตอนที่ 4 : น้ำผึ้งอาบยาพิษ
"ห้องทำงานงั้นเหรอคะอคิน? “ริมฝีปากที่แต่งแต้มด้วยลิปติกแดงขยับขึ้นแบบเหยียด ๆ“ฉันเห็นแต่ 'โรงเชือด' ที่คุณใช้พู่กันแทนมีดโกนเท่านั้นแหละ" เธอเอ่ยกลั้วหัวเราะในลำคอพลางหยุดยืนเบื้องหน้าภาพพอร์ตเทรตนั้น นิ้วเรียวยาวที่เคลือบด้วยสีแดงสดราวกับหยดเลือดขยับไล้ไปในอากาศ ใกล้กับใบหน้าของเรมี่ในภาพวาดจนเกือบจะสัมผัสเธอมองลึกเข้าไปในดวงตาที่อคินบรรจงวาดให้ดูอึดอัด แล้วหันกลับมาสบตากับอคินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหยันแกมสมเพช "สวยดีนะคะ... สวยจนฉันอดสงสัยไม่ได้ว่า ถ้าวันหนึ่ง 'เหยื่อ' ของคุณตื่นขึ้นมาแล้วรู้ว่าความเจ็บปวดของเขา กลายเป็นแค่เครื่องประดับบนฝาผนังบ้านคุณ... เขาจะยังมองคุณด้วยสายตาแบบเดิมอยู่ไหม?"คำพูดของจีจี้เปรียบเสมือนการโยนคบไฟลงในกองน้ำมัน เธอจงใจเหยียบลงบน จุดเปราะบาง ของอคินอย่างเลือดเย็น ท้าทายให้เขาระเบิดอารมณ์ที่กักขังไว้ออกมาใส่เธอแทนที่รูปวาดนั้นท่ามกลางบรรยากาศที่หนักอึ้งด้วยกลิ่นสีและไอระเหยของกามารมณ์ที่คุกรุ่น อคิน ไม่ปล่อยให้คำถากถางของจีจี้ลอยนวลอยู่ในอากาศนานนัก โทสะที่เคยถูกกักขังไว้ในปลายพู่กันบัดนี้ได้ระเบิดออกเป็นสัญชาตญาณดิบเขาขยับกายเพียงชั่วพริบตาป
last updateLast Updated : 2026-03-22
Read more
ตอนที่ 5: หมากกระดานแรก
ท่ามกลางความมืดมิดของราตรีที่โอบล้อมคฤหาสน์หรูริมเจ้าพระยา งานประมูลศิลปะลับที่โลกเบื้องหน้าไม่เคยสัมผัสได้เริ่มต้นขึ้น "หมากกระดานแรก" ของเกมล่าสังหารและจารกรรมถูกวางลงอย่างประณีตรังสิมันต์ ในชุดสูททักซิโด้สีรัตติกาลตัดเย็บจากอิตาลี ยืนตระหง่านเคียงคู่กับ เรมี ที่งดงามราวกับกุหลาบขาวกลางดงหนามในชุดราตรีผ้าซิลค์สีงาช้าง ทั้งคู่แฝงตัวในคราบ "คู่รักมหาเศรษฐี"ท่วงท่าที่รังสิมนต์โอบเอวเรมีอย่างทะนุถนอมนั้น ดูแนบเนียนเสียจนแขกเหรื่อในงานต่างพากันจับจ้องด้วยความริษยาแกมสงสัยท่ามบรรยากาศในโถงจัดแสดงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความมั่งคั่ง แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลทอดเงาลงบนภาพวาดแนวนามธรรมและรูปสลักหินอ่อนที่จัดวางอย่างมีชั้นเชิง แขกเหรื่อจากทั่วสารทิศทั้งมหาเศรษฐีน้ำมันชาวอาหรับ ศิลปินผู้แต่งกายหลุดโลก และเหล่านักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลต่างถือแก้วแชมเปญทรงสูงเดินสวนกันขวักไขว่“ดูสิ... นั่นใครกัน?” เสียซุบซิบเกิดขึ้น“รัศมีดูไม่ธรรมดาเลย โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้น ผิวพรรณหล่อนราวกับรูปปั้นที่อคินเพิ่งวาดเสร็จไม่มีผิด”ภริยาของแขกท่านหนึ่งตกกระซิบบอกคู่ควงพลางพยักพะเยอมาทางเรมี“อาจจะเป็นเหยื่อรายใหม่...
last updateLast Updated : 2026-03-25
Read more
ตอนที่ 6 ใต้เงาคฤหาสน์
อคิน นั่งเอนกายอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำสนิทในห้องทำงานส่วนตัว กลิ่นสีน้ำมันจางๆ ผสมกับกลิ่นซิการ์ราคาแพงอบอวลไปทั่วห้อง เบื้องหน้าของเขาคือ นายพลอิทธิพล นายทหารผู้กว้างขวางในกองทัพและคุมกำลังแถบชายแดน นายพลนั่งอยู่ตรงข้ามด้วยใบหน้าเคร่งเครียด มือที่หยาบกร้านกำแก้วบรั่นดีไว้แน่น"ช่วงนี้ด่านชายแดนตรวจเข้มผิดปกติ อคิน" นายพลเปรยเสียงต่ำ"สายของเรารายงานว่าพวกกรมศุลกากรกับพวกหน่วยข่าวกรองเริ่มได้กลิ่น 'ของ' ที่เราซุกไปกับรถขนส่งสินค้าปกติ ถ้าขืนส่งออกไปตรง ๆ แบบเดิม มีหวังโดนรวบยกแผงแน่"อคินหมุนควงพู่กันในมือเล่นอย่างใจเย็น ดวงตาคมกริบจ้องมองรูปปั้นครึ่งตัวที่วางอยู่มุมห้อง "ท่านนายพลครับ... ศิลปะคือการลวงตาเสมอ ถ้าพวกมันจ้องจะจับ 'ของผิดกฎหมาย' เราก็แค่ทำให้สิ่งที่พวกมันเห็น ไม่ใช่สิ่งที่พวกมันคิด"อคินโน้มตัวไปข้างหน้า รอยยิ้มวิปริตผุดขึ้นที่มุมปาก"ผมจะจัดนิทรรศการสัญจร งานศิลปะขนาดใหญ่ของผมจะถูกส่งออกไปในฐานะ 'ทูตวัฒนธรรม' ใครจะกล้ากะเทาะรูปปั้นหินอ่อนราคาหลายสิบล้าน หรือกรีดภาพวาดระดับโลกเพื่อหาของข้างใน? เราจะซ่อน 'ยาและอาวุธ' ไว้ในโพรงฐานรูปปั้นที่หล่อปิดตายด้วยปูนปลาสเตอร์ชนิดพิเศษ
last updateLast Updated : 2026-03-25
Read more
ตอนที่ 7 : รอยร้าวในเงามืด (Fractures in the Shadow)
เรมี่ก้าวลงจากรถสปอร์ตคันหรูในชุดลำลองที่ยังคงความดูดีแบบไม่ตั้งใจ เธอขยับแว่นกันแดดขึ้นเล็กน้อยพลางมุ่งหน้าไปยังร้านกาแฟชื่อดังประจำย่านเพื่อหาอะไรดื่มให้คลายความล้าและอยากให้สมองตื่นตัวกว่านี้สักหน่อยทว่าในจังหวะที่มือกำลังจะผลักประตูสเตนเลสสีทองขรึมของร้านเข้าไปนั้น สัญชาตญาณสายลับที่ถูกฝึกมาอย่างดีก็ทำให้เธอชะงักฝีเท้า สายตาที่กวาดมองผ่านกระจกใสเข้าไปในร้านด้วยความรวดเร็วหยุดกึกอยู่ที่มุมหนึ่งจีจี้ กำลังนั่งอยู่ตรงนั้น... เคียงข้างกับ คมเอก มือขวาของอคินภาพตรงหน้าคือทั้งคู่กำลังดื่มกาแฟและสนทนากันอย่างเคร่งเครียด ผิดวิสัยของคนรู้จักทั่วไปที่บังเอิญมาเจอกัน จีจี้ดูไม่มีร่องรอยของความเกรี้ยวกราดเหมือนตอนอยู่ต่อหน้าอคิน แต่กลับดู 'ระแวดระวัง' และ 'จริงจัง' อย่างประหลาดสองคนนี้มากับอคินหรือนัดกันมาแค่สองคนนะ!เรมี่แสร้งขยับตัวทำเป็นเช็กข้อความในมือถือเพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกต แต่ดวงตาภายใต้กรอบแว่นกลับจ้องมองทุกอากัปกิริยาของคนทั้งสองผ่านเงาสะท้อน“นั่งคุยกับคมเอกในเวลาแบบนี้... จีจี้ เธอมีเลเยอร์ซ่อนไว้หนากว่าที่ฉันคิดจริงๆ”เธอยังไม่เปิดประตูเข้าไป แต่กลับถอยฉากออกมาหนึ่งก้าวเพื่
last updateLast Updated : 2026-03-25
Read more
บทที่ 8: ที่เก่าเวลาเดิม
ตอนที่ 8: ที่เก่าเวลาเดิม!กระสุนนัดนั้นเจาะทะลุหัวไหล่ของชายชุดดำคนแรกจนร่างกระเด็นไปกระแทกประตูรถ ความเงียบของถนนสายเปลี่ยวถูกทำลายลงด้วยเสียงสาดกระสุนและการปะทะที่ดุดัน สิมันต์ไม่ได้หลบอยู่หลังที่กำบังเหมือนคนทั่วไป แต่เขากลับเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและเป็นจังหวะ ทุกย่างก้าวคือการคำนวณ ทุกนัดที่ลั่นไกคือการปลิดชีพ"กระจายตัวออก! ล้อมมันไว้!"หัวหน้าทีมชุดดำตะโกนสั่งการด้วยความลนลาน เมื่อเห็นลูกน้องล้มตายลงทีละคนราวกับใบไม้ร่วงรังสิมันต์แสยะยิ้มบาง ท่ามกลางวิถีกระสุนที่ปลิวว่อน แววตาของเขาไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน มันกลับเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความโกรธที่สุมอยู่ในอกไม่ใช่แค่โกรธพวกมดปลวกตรงหน้า แต่โกรธแม่แมวป่าที่เพิ่งเชิดหน้าหนีเขาไปตะกากหาก"พวกแกมาช้าไปห้านาที..."รังสิมันต์เอ่ยเสียงเย็นพลางเปลี่ยนซองกระสุนอย่างคล่องแคล่ว"เพราะยัยนั่นทำให้ฉันอารมณ์เสียจนไม่มีความเมตตาเหลือให้ใครแล้ว"เปรี้ยง! เปรี้ยง!สิ้นเสียงปืน ร่างของชายชุดดำที่ก้าวพ้นประตูรถออกมาก็ทรุดฮวบลงพื้นถนน รังสิมันต์ไม่รอให้ศัตรูที่เหลือตั้งตัวได้ทัน เขาอาศัยจังหวะความชุลมุนพุ่งตัวเข้าหาแนวต้นไม้ข
last updateLast Updated : 2026-04-24
Read more
บทที่ 9: หมากนอกตำรา กับใจที่ไร้สถานะ
รังสิมันต์รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนลึก ๆ ในใจที่เขานิยามไม่ได้ มันไม่ใช่แค่ความโมโหที่เห็นคู่หูทำนอกแผน แต่มันคือความรู้สึก "หวงก้าง" ที่แหลมคมจนทิ่มแทงอกเขาอย่างประหลาดเขากำลังตั้งคำถามกับตัวเองอย่างบ้าคลั่งว่าความรุ่มร้อนนี้มาจากไหน ในแง่ของงาน... ใช่ เธอคือจิ๊กซอว์สำคัญที่อาจทำแผนพังพินาศแต่ลึก ๆ เขารู้ดีว่ามันมีอะไรที่มากกว่านั้น ความรู้สึกที่อยากจะกระชากเธอออกมาจากชายคนนั้น มันรุนแรงเกินกว่าความรับผิดชอบในหน้าที่เขารู้สึกเสียหน้า เสียขวัญ และเสียการทรงตัว เพียงเพราะภาพที่เธอยิ้มให้คนอื่นที่ไม่ใช่เขา รังสิมันต์ไม่เข้าใจว่าทำไมสัมผัสที่เขาเคยได้รับจากเรมี่ ถึงกลายเป็นเชื้อเพลิงที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกหักหลัง ทั้งที่สถานะระหว่างเขากับเธอก็แค่ "เบี้ย" บนกระดานเดียวกันมันคือความสับสนระหว่าง "สัญชาตญาณการเป็นเจ้าของ" กับ "ความมืออาชีพ" ที่เขากำลังพ่ายแพ้ให้กับอย่างแรกอย่างย่อยยับ เขาไม่รู้ว่าตัวเองหึงในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง หรือแค่โกรธที่คุมหมากตัวนี้ไม่ได้กันแน่แต่วินาทีนี้ เหตุผลเหล่านั้นมันไม่สำคัญเท่ากับการที่เขาต้องทำลายความสุขของเธอให้สิ้นซากสายน้ำเย็นจัดจากฝักบัวไม่อาจดับไฟที่สุ
last updateLast Updated : 2026-05-03
Read more
ตอนที่ 10 : พันธนาการไร้สัญญา
บรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นกว้างขวางของคฤหาสน์”ศิลาจันทร์”ที่หรูหลังงามของ อคิน ถูกตกแต่งด้วยเครื่องเรือนสไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่ขับเน้นความมั่งคั่งและอำนาจมืด แสงไฟสีวอร์มไวท์จากโคมระย้าคริสตัลส่องกระทบลงบนร่างของเจ้าของบ้านที่เอนกายอยู่บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท อคิน หมุนแก้ววิสกี้ในมือช้า ๆ สายตาคมปลาบจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างบานสูงที่เห็นเพียงความมืดมิดของผืนป่าที่โอบล้อมคฤหาสน์ไว้"งานที่ตะเข็บชายแดน... ทุกอย่างต้องเนียนตาที่สุดนะจีจี้"เขาเอ่ยขึ้น เสียงทุ้มนั้นราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด"แกลลอรี่ฝั่งเพื่อนบ้านจะเป็นสนามเด็กเล่นของพวกมหาเศรษฐี แต่สำหรับเรา... มันคือธนาคารเคลื่อนที่"จีจี้ ที่นั่งอยู่บนพนักโซฟาข้างกายเขา ขยับกายเพียงเล็กน้อยจนกลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจาย เธอสวมชุดเดรสเข้ารูปสีแดงเพลิงที่ตัดกับผิวขาวจัด มือเรียวเอื้อมไปแตะบ่าของอคินเบา ๆ เป็นเชิงปลอบประโลมและยืนยันในฝีมือ"คุณอคินวางใจเถอะค่ะ จีจี้จัดการส่งบัตรเชิญไปถึงมือ 'แขกพิเศษ' ทุกคนแล้ว แกลลอรี่แห่งนั้นจะกลายเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดในโลกสำหรับการเปลี่ยนมือสินค้าล็อตใหญ่" เธอคลี่ยิ้มทรงเสน่ห์"ต่อให้เป็นพวกตำรวจห
last updateLast Updated : 2026-05-04
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status