All Chapters of Toxic ร้ายนักอย่ารักก็แล้วกัน: Chapter 31 - Chapter 40

“บอกว่าค่อยคุยพรุ่งนี้ไง” ฮารุย้ำอีกครั้งแล้วหลุบตามองมือหนา กระดูกข้อนิ้วทั้งห้าของโทบิแดงก่ำหลังจากที่ชายหนุ่มกระแทกมืออัดใส่กำแพงเต็มแรง แต่ฮารุก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจแล้วเงยหน้ากลับขึ้นมาออกแรงดันร่างแกร่งผลักเขาออกจากห้อง “…ได้ ค่อยคุยพรุ่งนี้” “ว้ายยย! พี่จะทำอะไร” โทบิพยักหน้าทำให้ฮารุเข้าใจว่าเขายอมออกจากห้องแต่ร่างสูงกลับทำตรงกันข้าม ทันทีที่เขาพูดจบแขนแกร่งก็สอดเข้ามาช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มแล้วก้าวขาฉับเดินตรงเข้าไปในห้องนอนก่อนจะโยนฮารุใส่ที่นอนหนานุ่มเต็มแรง ทำให้ชุดนอนตัวจิ๋วถกขึ้นมากองรวมกันที่เอว “มะ ไม่…ไหนบอกจะไม่ยุ่งกับฉันไง อื้อออ” เธอพยายามผลักไสให้เขาออกห่างแต่โทบิก็ยังบดเบียดแทรกกายลงมาทาบทับ เขายันแขนกักตัวเธอไว้แล้วโน้มหน้าลงมาปิดปากมอบจูบดูดดื่มที่ยังมีรสขมปร่าจากเหล้าติดปลายลิ้นเขามาให้เธอได้ลองลิ้ม คนตัวเล็กพยายามเบี่ยงหน้าหลบจนโทบิต้องส่งมือมาจับล็อกหน้าของเธอไว้ เขาออกแรงบีบเบา ๆ จนฮารุยอมเผยอปากอีกครั้งแล้วส่งลิ้นร้อนแทรกเข้าไปทันที โทบิตวัดลิ้นสากตักตวงความหอมหวานที่เขาห่างหายไปหลายวั

“…หึ หลงฉันจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วมั้ง” ฮารุเหยียดยิ้มจนมุมปากสวยยกขึ้นเธอยืดแขนบิดขี้เกียจปล่อยให้ผ้าห่มที่คลุมร่างกายเปลือยเปล่าเอาไว้ตกลงมากองรวมกันที่เอว ร่างบางนั่งโชว์รอยจ้ำดูดที่โทบิฝากมันทิ้งไว้หลังจากผ่านคืนเร่าร้อนแสนดุเดือดมาด้วยกัน ฮารุรู้สึกฮึกเหิมใจไม่น้อยที่เธอสามารถทำให้รุ่นพี่ที่เคยแอบชอบติดกับหลงใหลได้ปลื้มในตัวเธอจนเขาแสดงอาการหึงหวงออกมาชัดเจน ฟึบ! คนตัวเล็กเหวี่ยงผ้านวมผืนหนาออกจากตัว เธอก้าวขาหย่อนปลายเท้าลงพื้นแล้วเดินเยื้องย่างสะบัดสะโพกซ้ายขวาโชว์เรือนร่างเย้ายวนอย่างคนอารมณ์ดี หญิงสาวเข้าไปอาบน้ำประทินโฉม เธอส่งเสียงหวานร้องเพลงแข่งกับเสียงน้ำที่ตกกระทบลงบนตัว ฮารุใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงขลุกตัวอยู่ในนั้นกระทั่งพาตัวเองออกมาชโลมครีมบำรุงผิวแล้วเลือกหยิบเสื้อผ้าสบาย ๆ มาสวมใส่ก่อนไปหาอะไรใส่ท้องอยู่ในครัว “อื้อ ว่าไง” สาวผมบลอนด์หนีบโทรศัพท์ไว้กับไหล่เธอกดรับสายมาร์ตินแล้วเอียงแก้มไปแนบเพราะมือทั้งสองข้างกำลังหั่นไส้กรอกรมควันอยู่ ฮารุโยนไส้กรอกลงกระทะแล้วจี่มันไปมาในขณะที่ปากก็เคี้ยวของกินตุ้ยจนเสียง

“…อื้ม ลืมของเหรอ” ฮารุส่งตัวเองลุกขึ้นนั่งสาวสวยหอบร่างโอนเอนเดินโซซัดโซเซไปเปิดประตู เธอเข้าใจว่ามาร์ตินลืมอะไรสักอย่างแล้วคงกลับมาเอา ฮารุกดปลดล็อกผ่านระบบอัตโนมัติเธอยืนอยู่แบบนั้นทั้ง ๆ ที่ตายังไม่เปิดดี “พี่มา…อืมม” เสียงหวานขาดช่วงไปเมื่อชายหนุ่มข้างห้องก้าวขาเข้ามาในห้องเธอ เขารั้งเอวบางเข้าหาใช้สายตาสำรวจทั่วร่างฮารุเพียงครู่ก็แนบริมฝีปากประกบลงมาทันที “อะ อือ” คนตัวเล็กปัดป่ายมือพยายามดันอกแกร่งออก ปากของเธอถูกเขาดูดดึงก่อนที่ชายหนุ่มจะสอดลิ้นหนาเข้ามาไล่ต้อนลิ้นเรียวไปดูดกิน เขาเกี่ยวรั้งลิ้นเธอเพื่อแลกสัมผัสเร่าร้อน โทบิก้าวเท้าเดินแล้วกดไหล่ให้ฮารุลงไปคุกเข่ากับพื้น “อะ อะไรของพี่…ยังมึนอยู่ ไม่อยากทำ” ฮารุนั่งทิ้งตัวทับส้นเท้าเธอเงยหน้ามองใบหน้าหล่อคมของคนที่เธอไม่ได้เห็นหน้าเขามาหลายวัน โทบิยกยิ้มมุมปากเขาไม่พูดอะไรแต่กำลังถอดกางเกงนอนขายาวออกจากตัว “มึนสิดี เอากันน่าจะเพลิน” อึก! “อ่าาา” เสียงลำรักถูกดันเข้าไปในโพรงปากเล็กพร้อมกับเสียง

“รบกวนเอาเก้าอี้ตัวนี้ออกให้หน่อยครับ” “ไม่ต้องค่ะ ๆ ตัวนั้นก็ไม่ต้องค่ะ” ฮารุรีบหันไปบอกพนักงานเสิร์ฟที่กำลังเดินเข้ามายกเก้าอี้ตัวข้างเธอพลางชี้นิ้วไปที่เก้าอี้ว่างอีกตัวข้างจีน่าด้วยเช่นกัน เพื่อไม่ให้พนักงานของร้านยกมันออกไปตามคำสั่งของมาร์ติน “อะไรของแกฮารุ เราจะได้มีพื้นที่เหลือ ๆ สั่งอาหารไปตั้งเยอะแยะจะมานั่งเบียดกันทำไม” จีน่าถามพลางจ้องใบหน้าสวยของเพื่อนสาวคนสนิทอย่างคนไม่เข้าใจในพฤติกรรมแปลก ๆ ของเพื่อนตัวเอง “…เดี๋ยวมีคนมาเพิ่มอีกสองคนไง จะเอาออกทำไมล่ะ” ฮารุอ้อมแอ้มพูดไม่เต็มเสียงเธอใช้ปลายนิ้วทัดผมที่หูด้วยท่าทางเขินอาย ปฏิกิริยาของคนตัวเล็กทำให้เพื่อนทั้งสามคนต่างหันไปมองหน้ากันเอง “อีกสองคน? แกหมายความว่าไง” เซียได้โอกาสพูดหลังจากเงียบอยู่นาน สาวหน้านิ่งหรี่ตาลงเพื่อสังเกตเพื่อนสาวผมบลอนด์ที่ยังไม่หยุดยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่กับจานข้าว “…ก็ ก็ คือ” “แปลก ๆ ถึงขั้นติดอ่างแล้วเหรอ” ขวับ ชิ้ง! เธอตวัดตามองค้อนมาร์ตินแล้วทำปากมุบมิบแท

พลั่ก! “อื้มม…กะ กลับคอนโดก่อนไหม?” “ไม่ ที่นี่ไม่มีใครสักหน่อย ฉันทนไม่ไหวแล้ว” จุมพิตแผ่วเบาเมื่อสักครู่แปรเปลี่ยนเป็นจูบดูดดื่มเมื่อโทบิเริ่มคุมร่างกายตัวเองไว้ไม่อยู่ เขาอุ้มฮารุเดินเข้ามาด้านในก่อนจะปล่อยคนตัวเล็กให้ยืนด้วยขาตัวเองแล้วส่งมือไปช่วยปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากร่างบางตรงหน้า ชายหนุ่มใช้เวลาไม่ถึงสามนาทีก็ได้เห็นร่างนุ่มนิ่มเย้ายวนล่อนจ้อน เขาสาวเท้าเข้าไปประชิดก่อนจะรวบตัวฮารุขึ้นอุ้มอีกครั้งให้ขาเรียวเกี่ยวคล้องกับสะโพกตนเองไว้ “เธอก็ดูจะพร้อมนะ” “อืมมม ชอบจัง” ฮารุสูดปากทิ้งมือวางบนบ่าแกร่งกลีบดอกไม้งามมีแท่งร้อนเสียบเข้ามาในตัว กึ่งกลางตัวของเธอเปียกเยิ้มตั้งแต่ได้จูบกับโทบิที่หน้าบริษัทแล้ว… ปึก ปึก ปึก “ซี้ดด อาาา…แน่นฉิบ!” “ชอบไหมคะ อ๊ะ กระแทกฮารุแรง ๆ สิ อื้มมม” ฮารุเอ่ยท้าทายเสียงหวานเธอปรือตามองใบหน้าหล่อเหลาที่โทบิกำลังขบสันกรามแน่นแล้วกระหน่ำกดกระแทกตัวตนเข้าใส่ เขาส่งท่อนเอ็นเสยเข้ามาในโพรงสวาทเธอไม่เว้นช่วง มันทั้งเสียวสะท้านและเร่า