All Chapters of เสี่ยฮาร์นหลงหลิน: Chapter 41 - Chapter 50

“เฮียรักหลิน”“ชิ ไม่ต้องอยากพูดแล้ว อ๊ะ อ้าห์ ไม่ต้องย้ำแรงขนาดนั้น อ้าห์ คุณ~”มือหนาขยำที่ก้นอวบกลมด้วยความมันเขี้ยว แรงจนเนื้อนุ่ม ๆ ปริล้นออกตามซอกนิ้ว ก่อนจะลงมือฟาดเบา ๆ ลงโทษเมียเด็กหมาด ๆ ของตนเองให้เธอรู้ความเสียบ้าง“อ๊าส์ คุณขา~”“เรียกเฮีย”“หื้ม ?”“อยากเรียกเฮียขาหรือผัวขาก็ตามใจ”มันจะดีไม่น้อยถ้าเธอเรียกเขาด้วยคำหลัง แค่คิดความรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจก็เกิดขึ้นหุบยิ้มแทบไม่อยู่ ไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน คงเป็นความรู้สึกการตกหลุมรักใครสักคนซ้ำ ๆ เพียงแค่เธอทำตัวหน้ารักเข้าหน่อยมันก็พานให้รู้สึกปั่นป่วนเหมือนผีเสื้อโบยบินอยู่ในท้อง“ผัวขา~”เหมือนเจ้าหล่อนจะได้ยินความต้องการของเขาหรือมีความสามารถอ่านใจคนได้ก็ไม่รู้แล้วเสียงหวาน ๆ นั่นใครจะไปทนไหว ความรู้สึกที่ทนเก็บกลั้นมานานเขาอยากบอกให้เธอรู้ให้หมดเสียตั้งแต่ตอนนี้ปึก ปึก ปึก !“เฮียแตกในนะ”“อื้ม อ้าห์ แต่เบาลงหน่อย อ๊าส์ หนูจะ.. จะตายแล้วเสียว อ้าห์”แววตาลุ่มลึกมองเด็กสาวที่นอนทับอยู่บนตัวเขาด้วยความรักแต่เธออ่อนโยนกับเธอไม่ได้จริง ๆ ในตอนนี้อยากจะใส่สุดแรงเกิดส่งความอบอุ่นใส่ตัวเธอให้หมด“อ๊ะ ! อึก อ้าห์ อื้อ แฮ่ก ๆ”“น

หลังจากเสร็จธุระในช่วงเช้าเขาก็หอบหิ้วเมียสาวมาที่กาสิโนด้วย เนื่องจากมีประชุมโปรเจ็กต์ที่เตรียมจะขยายในสาขาอุดรธานีเพิ่ม“หลิน เมียกู”“กลิ่นเด็กมันหอมไหมเพื่อน”“ถ้าวันไหนเบื่อมันมาหาเฮียได้นะครับ”“อยากแดกส้นตีนหรืออยากแดกลูกปืนเลือกเอา”เหมือนว่าปากจะช้ากว่าส้นตีนเพราะภพโดนเตะเข้าบั้นท้ายเต็มแรงไม่ยั้งก่อนที่เขาจะพูดจบแม้จะเป็นเพื่อนก็ตาม เล่นเอาคนที่โดนเซเกือบจะล้มไปหาธีริส แน่นอนว่าเพื่อนที่รักกันไม่รับไว้อยู่แล้วทำให้เขาได้ไปเกาะกำแพงแทนหลินนั่งคุยกับมินรอพวกเขาอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนักเพราะที่มาวันนี้แค่มาดูแผนและตกลงวันที่จะไปเท่านั้นไม่ได้สำคัญอะไรจนพวกเธอรู้ไม่ได้ อีกอย่างใครจะไม่ไว้ใจเมียตัวเองบ้าง ส่วนผู้หญิงที่หายไปพี่ชายส่งเธอไปต่างประเทศเรียบร้อย“เฮียคะ คือเฮียจะไปอุดรเหรอ หนูขอไปด้วยได้ไหม บ้านหนูอยู่อุดร”“เฮียรู้”“หื้ม ไหนบอกไม่ได้ตามหนูไงคะ”“ก็เฮียไม่ได้ตาม ไอ้ซีต่างหาก”ซีที่นั่งอยู่เบาะหน้าก็ต้องทำหน้างง ก็ที่เขาต้องทำไม่ใช่คำสั่งของนายหรอกเหรอ ไหงกรรมมาตกอยู่ที่เขาเฉยเลย แต่ดูแล้วเด็กน้อยคนนั้นก็น่าจะเข้าใจแหละเพราะเธอกำลังเบะปากเหยียดนายของตนอยู่“เฮียจะให้ไปด้ว

อุดรซิตี้ที่รัก หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโพสต์รูปตัวเองที่ถ่ายกับพ่อแม่ตอนกลางวันลงโซเชียลพร้อมเช็กอินหมู่บ้านที่ตัวเองอยู่ไว้ด้วยเสี่ยฮาร์นเดินขึ้นชั้นสองอย่างแผ่วเบากลัวจะรบกวนพ่อตาแม่ยายที่นอนอยู่ชั้นล่าง แถมบันไดก็ออกจะโครมครามไปหน่อยเพราะเป็นไม้ทำให้เขาลงแรงเพียงครึ่งเท่านั้น“เมียจ๋า”ทันทีที่มุดเข้ามุ้งคนมากวัยก็พุ่งไปซุกนมเมียทันที กลิ่นหอมของแป้งเด็กยามอยู่บนกายเธอเหมือนมันจะถูกใจเขาเป็นพิเศษจนต้องสูดดมหลาย ๆ รอบ“เฮียหิวนมจัง”“เฮีย ห้องไม่เก็บเสียง”“หนูหลิน เฮียเมาแล้วเฮียเงี่ย_น หนูทนได้ไหมครับ”สายตาอ้อนวอนพานเธอหวั่นไหวจนเผลอสงสารและตอบตกลง บทรักหวานซึ้งหลายทำนองเล่นวนไปเรื่อย ๆ เบา ๆ จนเกือบจะตีหนึ่งเธอถึงขอให้เขาหยุดเพราะต้องตื่นแต่เช้าเช้าแสนสดใสที่วัดวันนี้คนออกจะแน่นศาลาไปหน่อยเพราะเป็นวันพระครอบครัวของหลินพร้อมหน้าพร้อมตากันถือกับข้าวหลายอย่างถังสังฆทานหลายใบเรียงรายอยู่ตรงหน้ารอถวาย“อีสายไปคุยอยู่ร้านค้าว่าได้ลูกเขยรวยคัก จักรวยจั่งได๋ทั้งผัวทั้งเมียบ่มีฮอดทองใส่ แหวนกะวงท่อขี้ตานิกูเห็น สร้อยกะจักแท้จักปลอม (อีสายไปโม้อยู่ร้านค้าว่าได้ลูกเขยรวยมาก ไม่รู้รวยยั

ทั้งสองกลับมาสมุทรปราการด้วยพลังเต็มที่ คนหนึ่งดีใจที่ได้กลับบ้านอีกคนดีใจที่พ่อแม่ของเมียไม่ห้ามแถมยังต้อนรับเขาอย่างอบอุ่นทั้งสองใช้ชีวิตปกเรียบง่ายมาก ๆ มีบางวันที่หลินขออนุญาตออกไปหาเพื่อนบ้าง หรือบางวันก็พาเธอออกไปเที่ยวแต่ส่วนมากจะไปกลับไม่นอนค้างคืน ซึ่งเธอไม่เคยงอแงเลยมีแต่คนแก่ของเธอที่ติดแจไม่อยากออกห่างจากตัวเมียเด็กสักเมตรเดียว“เฮียไปกาสิโนนะ จุ๊บ”“ค่ะ กินข้าวด้วยนะคะ ให้ ตรง เวลา !”เธอเน้นย้ำทีละคำให้เขาปฏิบัติตาม มือน้อยยกขึ้นกำชับพร้อมกับเสียงที่แข็งขึ้นสื่อถึงความจริงจังของเธอ ส่วนเสือเฒ่าที่เชื่องเหมือนลูกแมวเมื่ออยู่กับเมียก็ได้แต่พยักหน้ารับปากไป“ฮึฮึ !”“ขำหาพ่อมึงดิไอ้ซี !”วันนี้หลินเองก็ต้องไปมหาวิทยาลัยเหมือนกันเพราะเปิดเทอมวันแรก แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเธอเลยนั่งกินข้าวชิว ๆ ไปก่อนรถยนต์ขับเคลื่อนหาที่จอดอยู่นานถึงได้ดับเครื่องยนต์สักที ทั้งที่ตึกคณะก็มีที่จอดแต่เพราะอะไรไม่รู้ถึงมีป้ายปิดห้ามเข้าเลยได้มาจอดไกลจากตึกแถมยังเปลี่ยวมากด้วย“พี่ไปรอร้านกาแฟเหมือนเดิมนะ”“ค่ะ เดี๋ยวหลินโทรหา”ผู้หญิงสองคนโบกมือลากันแต่ยังไม่ทันที่หลินจะเดินไปไกลก็มีกลุ่มชายฉกร

เสี่ยฮาร์นออกจากบ้านตั้งแต่เช้ามืด และกลับมาดึกจนหญิงสาวที่เขารักหลับไปแล้ว ทุกอย่างในชีวิตเธอยังดำเนินไปอย่างเป็นปกติ มีแค่เขาที่ดูเหมือนจะยุ่งขึ้นทุกวันคิมหันต์ : เมียมึงเป็นของกูแน่“เชี่ยเอ๊ย ! ไปตามหาแหล่งกบดานของพวกมันมาให้เร็วที่สุด ไป !”“คะ.. ครับเสี่ย”ซีรีบวิ่งออกไปทำงานทันที ตั้งแต่วันนั้นก็ผ่านมาเกือบสัปดาห์แล้วที่เขาพยายามหาที่อยู่ของพวกคิมหันต์แต่หายังไงก็ยังไม่เจอ แหล่งกบดานเก่าที่พวกมันเคยอยู่ก็ไร้วี่แววฮาร์นเดินเข้าบ้านเกือบจะเที่ยงคืนแต่ไฟทางเดินที่ชั้นสองยังคงเปิดอยู่ เขาลอบถอนหายใจเฮือกใหญ่เพราะรู้แล้วว่ายังไงเธอก็ยังไม่นอน และคงรอเขาอยู่เป็นแน่“เฮียกลับมาแล้ว เฮียเหนื่อยไหมคะ”“หลิน เฮียยังไม่อาบน้ำ”เขาดันมือเธอออกไปก่อนที่มันจะถึงตัวเขา หญิงสาวคนเป็นเมียแอบอึ้งไปสักพักแล้วปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดหลินรู้สึกได้ว่ามีอะไรเปลี่ยนไปปกติเสียงที่เขาใช้พูดกับเธอจะอ่อนหวานเป็นพิเศษแต่ครั้งนี้แทบจะเป็นโทนเสียงเดียวกับลูกน้อง แถมทุกครั้งที่กลับจากทำงานเขาต้องมากอดรัดฟัดเหวี่ยงเธอไม่เคยทำตัวห่างเหินเช่นวันนี้มาก่อน“เฮียเหนื่อยเหรอคะ”“อืม งานยุ่งมากน่ะ นอนเลยนะ เฮีย