บททั้งหมดของ Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): บทที่ 271 - บทที่ 280

Rapha POVNapahawak ako sa tiyan ko habang palabas ng comfort room.“Grabe namang experience ito,” bulong ko sa sarili. “Mukhang hindi ko na uuliting kumain ng papaya lang sa umaga.”Napailing na lang ako habang naglalakad pabalik sa puwesto namin ni Jalipa. Akala ko ay makikita ko siyang nakasilip pa rin sa pizza-han.Pero, pagdating ko roon, bigla akong napanganga“Nasaan na iyon?”Napalinga-linga ako sa paligid. Kanina lang ay naroon siya at sinabi ko pang magbabanyo lang ako saglit.Ngayon ay ni anino niya ay wala na. Saan nagpunta ang babaeng iyon? Bigla tuloy akong kinabahan.Agad kong ibinaling ang tingin ko sa loob ng Ang Pizza Ni Uncle Rudy. Nanlaki ang mga mata ko nung makita kong wala na rin doon si Uncle Kenji.“Shit, nahuli kaya si Jalipa?” tanong ko sa sarili ko.Hindi ko maiwasang kabahan. Nakakainis, kakawala lang ng sakit ng tiyan ko pero tila mapapasama na naman ang tiyan ko dahil sa kaba. Minsan pa naman ay kapag kinakabahan ay para kang madudumi.Mabilis kong iniko

Atalia POVPagkatapos ng red carpet at sunod-sunod na interview, isa-isa na kaming pumasok sa napakalawak na event hall. Ang gitna ng hall ay may mahabang runway na yari sa makintab na salamin na siyang lalong nagpagara ng venue. Sa magkabilang gilid naman ay mga round table na puro bulaklak na imported ang centerpiece.Sa harapan ay may isang napakalaking LED screen kung saan paulit-ulit na ipinapakita ang teaser ng bagong luxury bag collection. Naroon ang mga sikat na fashion model sa buong bansa. Mga celebrity. Influencers. Fashion editors. Luxury brand ambassadors. Mga international buyers. Isa talaga itong event na pang-world class.Tahimik akong naupo sa lamesa namin ni Denise habang nagsisimula nang magsalita ang CEO ng luxury brand.“Good evening, everyone. Thank you for celebrating another milestone with us.” Palakpakan ang buong venue.Habang nagsasalita siya tungkol sa inspirasyon ng bagong collection, ipinapakita naman sa runway ang mga model na suot ang iba’t ibang bagong

Jalipa POVNakaupo lang ako sa kama ng kuwarto ko nang gabing iyon. Nakaka-relax ang katahimikan ng buong mansion at ganito ‘yung masarap na nangyayari noon pa man. Oo, ito na nakasanayan ko talaga. Nung nag-start akong mag-aral ng highschool at college lang gumulo nung makilala ko na sina Reinard at Kyra na akala ko magiging tunay na kaibigan ko, pero ang hindi ko alam, matagal na pala nila akong minamatiyagan dahil sa putang-inang utos ng hayop na Vesper na iyon. Simula nung makilala ko sila, natuto na ako nang kung ano-ano. Oo, tahimik ang buhay ko dati. Sanay lang akong magsa-shopping mag-isa, mag-coffee at magpupunta sa mga makeup store, pero nung naging close ko na ang dalawang iyon, natuto na ako na kung ano-ano, na plano pala talaga nilang sirain ang buhay ko. Dahil sa kanila ay natuto akong magpupunta sa bar at mga club. Natuto akong mag-iinom ng alak at mag-yosi na rin. Na lately, napagtanto kong masama pala talaga. Ngayon, wala pa akong balita sa kanila. Tahimik ata, pero h

Jalipa POVPagkatapos naming ubusin ang kimchi-jjigae, nagtulungan kami ni Rapha sa paghuhugas ng mga pinagkainan at pinaglutuan niya. Siyempre, hindi na namin iistorbohin ang mga kasambahay dahil nagpapahinga na sila.Hindi ko naman ginagawa ito, oo, never pa, pero dahil nasarapan ako sa niluto niya, nakakahiya namang kung hahayaan ko siyang mag-isang maglinis.Paminsan-minsan, nagtatawanan kami kapag nagkakamali akong mag-abot ng plato o kaya naman kapag binabasa ko siya gamit ang gripo.“Hoy!”Natatawa na lang siya habang tiningnan ang basa nitong manggas.“Sorry, nadulas sa kamay ko,” palusot ko.“Feeling ka, sinadya mo talaga!” asik niya.Umiling ako habang nakangisi. Ang sarap niyang asarin. Mukhang pikon palagi, pero ramdam kong gusto naman niya na palagi ko siyang pinagkakatuwaan.Hindi ko namalayang halos alas onse na pala ng gabi. Pagkatapos naming magligpit, kumuha ako ng dalawang tasa ng mainit na tsaa. Busog pa rin ako at hindi ko kayang mahiga kapag ganitong busog na bus

Jalipa POVIncoming Call...Kreg Molave.Hay naku, kanina ko pa ito hindi sinasagot. Sa totoo lang, mali ako rito. May mission kami sa kaniya, lalo na ako, kaya hindi ko dapat siya binabalewala, ganoon din dapat si Uncle Kenji. Masyado na akong nalilito sa mga nangyayari. Kasalana ito nung halikan namin ni Uncle Kenji, dahil doon ay naco-confuse na ako, nawawala ako sa focus ng mission.Kapag hindi ko pa ito sinagot, baka isipin niyang ayoko na siyang kausap. Baka hindi na ulit siya magparamdam. Kung tutuusin, lucky ako sa nagaganap na ito. Oo, suwerte talaga. Sa milyong-milyong fans niya, for sure, million din ang babaeng nagkakagusto sa kaniya, tapos ako, heto, ilang beses na siyang binabalewala.Nanghinayang ako sa ginagawa kong ito, kaya naman hindi ko na pinatagal pa. Pinindot ko ang accept.Paglabas pa lang ng mukha niya sa screen, agad akong natigilan. Medyo magulo ang buhok niya. Wala siyang suot na formal na polo gaya ng dati. Simpleng kulay puting T-shirt lang at halatang n