Todos os capítulos de สาวน้อยยั่วรักหมาแก่สายเปย์: Capítulo 11 - Capítulo 20

หลังจากวันนั้นที่ร้านกาแฟริมน้ำ ฉันรู้สึกว่าความต้องการบางอย่างในตัวมันเริ่มล้นออกมาจนเก็บไม่อยู่แล้ว ทุกครั้งที่เห็นชื่อพี่ศศินใน LINE หัวใจฉันก็เต้นแรงแบบไม่มีเหตุผล ฉันพยายามทำตัวห้าว ๆ ตามปกติ แต่ยิ่งพยายาม ยิ่งรู้สึกว่ามันแย่ลงไปอีก ฉันเริ่มคิดถึงเขาตลอดเวลา คิดถึงเสียงทุ้มนุ่ม คิดถึงรอยยิ้มมุมปาก คิดถึงตอนที่เขาหัวเราะเพราะฉันหยิบกาแฟผิดแก้ว ฉันนั่งทำงานที่คลินิกแล้วแอบเปิด LINE ดูข้อความเก่า ๆ ซ้ำ ๆ จนชมพู่เดินมาหา “พี่จุ๊บแจงคะ วันนี้พี่เปิด LINE บ่อยจังเลยนะคะ หรือคุณศศินส่งอะไรมาอีก” ฉันรีบปิดหน้าจอ “ไม่มีอะไรหรอก พี่แค่เช็กงาน” แต่ชมพู่ยิ้มเจ้าเล่ห์ “งานอะไรที่ทำให้พี่ยิ้มแบบนั้นล่ะคะ” ฉันทำหน้างอ “เงียบไปเลย เดี๋ยวคนไข้ได้ยิน”เย็นวันนั้น พี่ศศินส่งข้อความมา “หนูว่างคืนนี้ไหมครับ พี่มีบาร์ลับที่ชอบไปคนเดียว อยากชวนหนูไปนั่งดื่มด้วยกันสักแก้ว” ฉันชะงัก คิดในใจ “บาร์ลับ... ดื่มด้วยกัน... นี่มันใกล้ชิดเกินไปแล้วนะ” แต่ฉันตอบกลับแบบไม่คิดมาก “ว่างค่ะ พี่ศศิน แต่หนูขอบอกก่อน หนูดื่มเก่งนะคะ อย่าคิดว่าหนูจะเมาง่าย ๆ” เขาตอบ “พี่เชื่อครับ หนูดื่มเก่ง พี่จะพยายามตามให้ทัน” ฉันยิ้

ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกมึน ๆ ที่ยังค้างคาจากเมื่อคืน จำไม่ได้แล้วว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อวานหลังจากเลิกงานฉันก็บึ่งมาคอนโดพี่ศศินเลย เมื่อคืนฉันเกิดมีไข้นิดหน่อย พี่ศศินให้กินยาแล้วฉันก็เผลอหลับไปในอ้อมกอดพี่เขากลิ่นกาแฟลอยมาแตะจมูกตั้งแต่ยังไม่ลืมตา ฉันลุกขึ้นนั่งบนเตียง มองไปรอบ ๆ ห้องนอนของพี่ศศิน แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านบาง ๆ ลงมากระทบพื้นไม้สีอ่อน ฉันยิ้มคนเดียว แล้วคิดในใจ “บ้าเอ๊ย จุ๊บแจง... มึงนอนค้างคอนโดผู้ชายคนนี้จริง ๆ แล้วเหรอเนี่ย”พี่ศศินเดินเข้ามาพร้อมถาดอาหารเช้า แพนเค้กซ้อนกันสวย ๆ ราดน้ำผึ้งและผลไม้สด กาแฟสองแก้วยังควันลอยกรุ่น เขาใส่เสื้อเชิ้ตตัวหลวม ๆ กางเกงวอร์มสีเทา ดูสบาย ๆ แต่ยังคงมีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ที่ฉันชอบ ฉันยิ้มกว้าง “พี่ตื่นเช้าจังเลยนะคะ”เขาวางถาดลงข้างเตียง แล้วนั่งลงข้างฉัน ก้มจูบหน้าผากเบา ๆ “ตื่นแล้วเหรอครับ หายไข้แล้วยัง พี่อยากให้หนูได้กินของอร่อย ๆ ตอนเช้า” เขาพูดเสียงนุ่ม ๆ แล้วยื่นแก้วกาแฟให้ฉัน "หายแล้วค่ะ ตอนนี้สดชื่นมาก" ฉันตอบ ฉันรับมา แล้วแกล้งทำท่ายกแก้วของเขาขึ้นมาจิบ "ล้อเล่น

“พี่ศศิน...หนู....คิดถึงตอนที่พี่... ออกลาย” เขายิ้มมุมปาก แล้วดึงฉันเข้าไปกอด “หืม.. เมาแล้วใช่ไหมเนี่ย หรืออยากโดนทำโทษอีกครับ” แล้วเราก็จูบกันรุนแรงขึ้นกว่าเดิม เขาจับฉันกดลงโซฟา มือลูบไล้ตัวฉันแรงขึ้น ฉันครางเบา ๆ ห้างหูพี่ศศิน "เมานิดหน่อยค่ะ ตอนหนูดื่มแล้วมองพี่ พี่โคตรน่าฟัดเลย""หนูชอบเปิดไฟหรือปิดไฟครับ หืม? .." เขาถาม"ถ้าเปิดไฟ พรุ่งนี้เราได้เป็นดาวโอนลี่แฟนแน่ค่ะ" ฉันพูดพลางลูบไล้ตัวเขา มือคลำลงไปที่เป้ากางเกงแล้วพบว่ามันแข็งโด่แล้ว "กลิ่นตัวพี่หอมจัง ..." เขายิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาและท่าทางของเขากลายเป็นหมาป่าคืนนั้นอีกครั้ง พี่ศศินกดรีโมทปิดไฟ เหลือแค่ไฟบาร์เครื่องดื่มในห้องที่เป็นแสงสลัวสีส้ม เรากำลังนัวกันอยู่ในห้องนั่งเล่น เปิดเพลงของ Cigarettes After Sex คลอเบา ๆ วิวกรุงเทพสว่างไสวด้านนอกยิ่งทำให้บรรยากาศร้อนแรงขึ้น เขาพรมจูบฉันทั่วตัวพลางถอดเสื้อผ้าฉันโยนทิ้งแบบไม่ต้องมอง บราตัวจิ๋วถูกกระชากออก ฉันเสียวจนตัวสั่นพี่ศศินจับฉันพลิกขึ้นนั่งคร่อมเขาบนโซฟา ฉันถอดเสื้อผ้าเขาออกจนหมด เรานัวกันต่อแบบถึงพริกถึงขิง วันนี้ฉันเป็นฝ่

หลังจากคืนที่ฉันและพี่ศศิน “ออกลาย” ฉันตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดเขาแบบตัวสั่นเบา ๆ ยังรู้สึกเสียวซ่านค้างคาจากเมื่อคืน ความรู้สึกที่ร่างกายทั้งตัวเริ่มปวดระบมจากฝีมือผู้ชายตรงหน้า“อรุณสวัสดิ์ค่ะ เจ้าหมาป่าแก่ พี่ทำหนูระบมหมดไปทั้งตัวเลยนะคะเนี่ย หึหึ” เขายิ้ม แล้วก้มลงจูบหน้าผากฉัน “พี่ขอโทษครับ แต่เมื่อคืนหนูเก่งมากครับ ทำพี่แพ้ทางเลย” ฉันยิ้ม ใบหน้าร้อนผ่าว แอลกอฮอล์หมดฤทธิ์แล้วเริ่มเขิน แต่ในใจคิด “เมื่อคืนแม่งโคตรดีเลย ชอบมากกก”เรานอนคุยกันสักพักแล้วฉันก็ส่งพี่ศศินกลับคอนโด เพราะฉันต้องเตรียมของไปทริปขี่มอเตอร์ไซค์กับเพื่อน ๆ ก่อนกลับพี่ศศินกอดฉันแน่นแล้วก้มลงจุ๊บหน้าผากฉันเบา ๆ อย่างอ่อนโยน “ระวังตัวนะครับเจ้าแมวน้อย ขี่มอเตอร์ไซค์ให้ปลอดภัย พี่จะคิดถึงหนูมากเลย” ฉันกอดตอบ “ขอบคุณค่ะ ไว้จะรีบกลับมานะคะ” เขายิ้ม “เด็กดีครับ พี่รอข้อความจากหนูนะ”วันรุ่งขึ้น ฉันรวมตัวกับกลุ่มเพื่อนสนิทที่ชอบไปออกทริปด้วยกันบ่อย ๆ ที่จุดนัดพบตอนเช้า เราขี่กันทั้งหมด 7–8 คัน มีรถยนต์ service อีก 1 คัน ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายที่เอาเมียไปด้วยทุกคัน ยกเว้นไอ้ปรินซ

ฉันนั่งกอดเข่าบนโซฟา มองโทรศัพท์ที่ยังคงเงียบสนิท ฉันลองโทรหาพี่ศศินอีกครั้ง เสียงรอสายดังยาวเหมือนทุกวัน แล้วตัดเข้าวอยซ์เมลอีกครั้ง ฉันวางสาย น้ำตาไหลเงียบ ๆ “พี่ศศิน... พี่ไปจากหนูจริง ๆ เหรอคะ” ฉันพึมพำกับตัวเอง ฉันเปิดเพลงเก่า ๆ ที่เราเคยฟังด้วยกัน แล้วนั่งฟังซ้ำ ๆ จนเพลงจบวนไปวนมา ทุกท่อนเพลงเหมือนมีดกรีดใจบ่ายนั้น ฉันกำลังจะลุกไปอาบน้ำเพื่อล้างหน้าให้สดชื่นขึ้นหน่อย เสียงเคาะประตูดังขึ้น ฉันชะงัก เพราะไม่มีใครเคาะประตูห้องฉันแบบนี้มานาน ฉันเดินไปที่ช่องตาแมว มองออกไป แล้วหัวใจแทบหยุดเต้นพี่ศศินยืนอยู่หน้าประตู หน้าตาเหนื่อยล้า ผมยุ่ง ๆ ดวงตาแดงก่ำเหมือนไม่ได้นอนหลายวัน เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีเทาแบบที่เคยใส่ตอนเราอยู่ด้วยกัน ฉันตัวสั่น มือจับลูกบิดประตูแน่นจนข้อนิ้วขาว ฉันเปิดประตูช้า ๆ แล้วยืนนิ่งมองเขา“หนู...” เสียงเขาสั่น “พี่ขอโทษ”ฉันน้ำตาไหลทันที “พี่ศศิน...” ฉันพูดไม่ออก ตัวสั่นจนแทบยืนไม่อยู่ เขาก้าวเข้ามา ดึงฉันเข้ากอดแน่น กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นเหงื่อจาง ๆ ที่คุ้นเคยทำให้ฉันร้องไห้สะอึกสะอื้น “หนูคิดว่าพี่จะเลิกกับหนูแล้ว.. หนูคิดว่าพี่เ