Semua Bab เหนือเกมรัก (Black Love): Bab 21 - Bab 30

วันต่อมา ขนมผิงก็ไปเรียนทั้งๆ ที่ร่างกายเจ็บระบม ใบหน้าซีดเซียวไร้เลือดหล่อเลี้ยง กลายเป็นสิ่งคุ้นตาเพื่อนสนิทไปแล้ว ลีขอให้เธอพักผ่อนบ้าง แต่ใครจะไปทำได้ล่ะ ก็ผู้ชายใจร้ายมาหาแทบทุกวันเลย เขาหิวโซไม่รู้จักอิ่ม ทุกครั้งที่ร่วมรักกัน ก็ทำเหมือนจะเอาเธอให้ตาย ป่าเถื่อนที่สุดหลังเลิกเรียน ขนมผิงไปที่สถาบันดนตรีต่อ เพนนีบอกว่ามีผู้หญิงมารอพบ ฉะนั้นก่อนเข้าสอนเธอจึงไปหา ประตูห้องรับรองแขกเปิด หญิงสาวผมบลอร์นสวมแว่นกันแดดดูดีนั่งไขว้ขาอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ เมื่อเห็นว่าขนมผิงมาแล้วก็ยกมือถอดแว่นราคาแพงออก“นั่งสิ” ลาน่ามองขนมผิงตั้งแต่หัวจรดเท้า พลางฉีกยิ้มสวย หากแต่ดวงตาแข็งทื่อ“มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”“มีสิ เธอต้องการเท่าไหร่ เพื่อออกไปจากชีวิตเคย์เดน หนึ่งล้านพอไหม”หล่อนถามตรงๆ เพราะไม่อยากเสียเวลาสนทนาโดยไม่จำเป็น เหตุการณ์เมื่อวาน ทำให้ลาน่ากลัวว่าจะกำจัดขนมผิงยากขึ้น หากว่าปล่อยให้อยู่กับเคย์เดนนานๆ เขาดุร้ายลงมือกับมาร์คัส ทั้งๆ ที่นางแพศยาคนนี้ไม่มีอะไรดีเลยด้วยซ้ำ“ขอโทษนะคะ ฉันเป็นแค่ลูกจ้าง ถ้าต้องการคุยเรื่องนี้จริงๆ คุณต้องถามนายท่านโทนี่เอง” เธอรู้ว่าใครมีอิทธิพลมากกว่ากัน แม้จะร

“ทุกคนดีกับผิงมากจริงๆ ค่ะ ยกเว้นคุณเคย์เดน เขาไม่ชอบผิงด้วยซ้ำ วันนี้ก็ดุผิงต่อหน้าเพื่อนด้วย” เธอแอบนินทาลับหลัง ป้าอุ่นพูดถึงผู้ชายเอาใจยากขึ้นมาแล้ว ควรถือโอกาสนี้ขอคำปรึกษาพร้อมกับระบายเรื่องของเขาเสียเลย“คุณหนูใหญ่อาจจะปากร้าย แต่ที่จริงแล้วใจดีนะคะ เหมือนคุณท่านสมัยหนุ่มๆ ไม่ผิด เพราะเป็นลูกชายคนโตจึงถูกคาดหวังให้รับช่วงต่อดูแลมรดกทั้งหมด คุณหนูใหญ่ต้องการพิสูจน์ตัวเอง ตอนวัยรุ่นเลือดร้อนจึงทำบางอย่างที่โลดโผนมากๆ เข้าค่ะ”“โลดโผนแบบไหนคะ? ”“เรื่องผิดกฎหมายค่ะ คนนอกเอาแต่สบประมาทกล่าวหาคุณหนูใหญ่ว่าไร้ความสามารถ ในอนาคตหากไม่พึ่งพาคุณท่าน ก็ไม่มีวันประสบความสำเร็จได้ พอได้ยินบ่อยครั้งเข้า ป้าคิดว่ามันเป็นบาดแผลที่นับวันก็ยิ่งกัดกินความรู้สึกของคุณหนูใหญ่ เพื่อลบคำครหา อายุสิบแปดก็รวมตัวกับเพื่อนทำธุรกิจค้าอาวุธข้ามชาติ ถูกจับได้ที่รัสเซีย คุณท่านจะช่วย คุณหนูใหญ่ก็ไม่ยอม พึ่งออกจากคุกมาเมื่อปีที่แล้วเองค่ะ”“เรื่องจริงเหรอคะ ติดคุกแปดปี เขาอยู่ที่นั่นได้ยังไง”“ที่จริงต้องโทษนานกว่านั้นค่ะ แต่ไม่รู้ทำไมได้ออกมาก่อน”ขนมผิงฟังจบก็ได้แต่คิด ผู้ชายคนนี้หยิ่งทระนงมาก เขาสามารถออก

ทั้งสองขับรถนำอาหารไปส่งตามสถานที่นัดหมาย ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณสามสิบนาที ลูกค้าคือทีมงานกองถ่ายมิวสิควิดีโอกองหนึ่ง เมื่อมาถึงก็เป็นเวลาที่ทุกคนพักผ่อนพอดี พวกเขาดูเหนื่อยและต้องการพลังงาน ครั้นได้ยินว่าข้าวมาแล้วก็กรูกันไปต่อแถวรอรับอย่างพร้อมเพรียงชื่อเสียงของเจ๊เอ็ม ในวงการอาหารค่อนข้างได้รับการยอมรับและเป็นกระแสปากต่อปาก เรียนจบระดับปริญญาก็จริง แต่พรสวรรค์ด้านนี้ประสบความสำเร็จกว่า เจ๊เอ็มเลยหันมาเอาดีตั้งตัวทำธุรกิจ ปกติแม่ค้าไม่ค่อยรับงานเร่ง ต้องสั่งล่วงหน้าเพราะคิวยาวเหยียด หากไม่ใช่น้องที่รู้จักขอมา ทั้งยังเป็นกองถ่ายของนักร้องในดวงใจ เจ๊แกคงปัดตกไปแล้วอีกด้านหนึ่ง เมื่อบุคคลหลักที่ต้องได้รับการเอาใจใส่ต้นๆ ถูกเมินเฉย ก็เริ่มสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมมีเสียงเจื้อยแจ้วของทีมงานผู้ชายลอยมาให้ได้ยิน กระทั่งตากล้องหรือแม้แต่ทีมงานผู้หญิงยังสนใจ คึกคักจนทำให้รู้สึกหงุดหงิด“พี่แป๋ว ทางนั้นเขาเฮฮาอะไรกันเหรอ” นักร้องลูกครึ่งสาวสวยเจ้าของเพลงดังกวาดสายตาสอดส่อง เห็นแค่พนักงานส่งข้าวสองคนกำลังขนของ ไม่เข้าใจว่าตื่นเต้นกันทำไม“น้องแก้มไม่ต้องสนใจหรอก พี่สั่งข้าวมาให้แล้ว ห้ามทาน

ด้วยความเหนื่อยล้า อาบน้ำเสร็จขนมผิงก็ทิ้งตัวลงบนเตียง วันนี้เธอได้เจอกับคู่กรณีซึ่งๆ หน้า เห็นว่าฝ่ายนั้นใช้ชีวิตอย่างดีไม่มีสำนึกเลย ก็รู้สึกอยากให้เวลาผ่านไปเร็วๆ กว่าจะจบสัญญาจ้าง มันช่างยาวนานเหลือเกิน ขณะที่กำลังข่มตาหลับ ขนมผิงก็พลันนึกเรื่องที่ไม่ควรลืมขึ้นมาได้ เธอรีบควานมือหากุญแจใต้หมอน พอเจอแล้วก็ใช้ไขลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง มียาแผงหนึ่งอยู่ในนั้น แถวแรกถูกทานครบไม่ตกหล่น ตอนนี้กำลังไล่ตามลูกศรบนฉลากไปแถวใหม่ ยังดีที่คิดออก ประมาทแบบนี้อันตรายจริงๆ การคุมกำเนิดถือว่าละเมิดสัญญา แต่เธอยังไม่พร้อม คราแรกคิดว่าเขาเบื่อตัวเองแน่นอน หลังคืนเข้าหอคงไม่มาทำเรื่องนั้นบ่อย แต่ใครจะไปรู้ แข็งทื่อเป็นท่อนไม้ก็ไม่ยอมละเว้น กระโจนขึ้นมาบนเตียงกลางดึกตลอด ไม่แอบป้องกันก็เตรียมตัวท้องป่องได้เลยขนมผิงกลืนยาเสร็จก็เตรียมปิดไฟนอน เธอล้มตัวลงได้แค่ครู่เดียว ประตูห้องก็ถูกเปิด เงาร่างสูงใหญ่ยืนทะมึนหน้าทางเข้า และเหมือนว่าจะหยุดนิ่งไปด้วย เขากำลังยับยั้งชั่งใจหรือเปล่า เห็นเธอเงียบก็คงไม่อยากรบกวน ทำไมจู่ๆ กลายเป็นคนดีขึ้นมาดวงตากลมๆมองเคย์เดนผ่านแสงสว่างจากด้านนอก เขาเองก็จดจ้องมายังเธอ ฝ่า

เขาไม่คิดว่าเธอจะตื่น สภาพตอนที่เดินมาเจอคือคนนั้นหลับเอาเป็นเอาตาย อุ้มก็อุ้มแล้ว ไม่ถือว่าหนักหนาอะไรจึงไม่ได้วางลง มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเขา แต่กับผู้ที่อยู่รอบข้างนั้น นับว่าสร้างความตื่นตกใจมาก คุณชายใหญ่เคย์เดนปฏิบัติกับภรรยาสาวดีขนาดนี้เชียว“ผิงเดินเองได้ค่ะ”“อย่าพูดมาก ไม่ได้อยากอุ้มเท่าไหร่”“แล้วอุ้มทำไมคะ” เธอตาสว่างตั้งแต่อยู่ในสวนแล้ว เขาก็ยังไม่ยอมวางลง ทำสีหน้าเบื่ออีก“ถ้าพูดมาก ฉันจะโยนเธอทิ้ง”ขนมผิงปิดปากเก็บคำถามในทันที โยนคงเจ็บน่าดู ไม่ต้องต่อล้อต่อเถียงดีกว่า เมื่อเข้ามาในตัวคฤหาสน์ เคย์เดนก็วางคนลง เขาก้าวขายาวๆ เดินกลับห้อง แผ่นหลังที่เย่อหยิ่งนั่น เป็นสิ่งที่ทำให้อดค้อนหนึ่งทีไม่ได้ เป็นอะไรของเขากันอีกหนึ่งชั่วโมงจะถึงเวลามื้อเย็น ขนมผิงไม่อยากปล่อยว่างจึงขึ้นห้องไปส่งงานอาจารย์ ครั้นลงมาร่วมโต๊ะก็พบว่าวันนี้มีแต่อาหารไทยหน้าตาน่ากินทั้งนั้น แกงจืดเต้าหู้หมูสับ ยำไข่ดาว ผัดเปรี้ยวหวาน ปลาสามรส แค่ได้กลิ่นน้ำลายก็ไหลแล้ว ว่าแต่เคย์เดนทานได้ไหม เขามักจะเลือกเนื้อเป็นจานหลัก แป้งกับน้ำตาลแทบไม่แตะเลย ขนมผิงไม่รู้ว่าเคย์เดนเติบโตที่ไทย พอเห็นเขาตักอาหารเข้