Todos os capítulos de เหนือเกมรัก (Black Love): Capítulo 31 - Capítulo 40

ร่างอรชรในชุดนอนสีม่วงเข้มเดินต่อเท้ากันไปนั่งคร่อมหน้าตักคนบนโซฟา กลิ่นหอมหลังจากอาบน้ำของเธอเย้ายวนชวนหลง พอเคย์เดนไล่จมูกสูดดม ใจกลางความเป็นชายก็ตื่นตัวทันที ทั้งสองจูบกันนัวเนีย สักพักหนึ่งประตูห้องที่ไม่ได้ล็อคก็เปิดแง้มเข้ามา ทำให้กิจกรรมเร่าร้อนหยุดชะงักลง ขนมผิงดีดตัวหนี ใบหน้าของเธอแดงราวกับมะเขือเทศสุก“ขอโทษครับ แม็กนอนไม่หลับ ป้าอุ่นบอกว่าพี่ผิงกับลุงเคย์ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แม็กก็เลยมานอนกับพี่ผิงครับ”“ไม่รู้เวลา ผู้ชายนอนกับผู้หญิงไม่ได้ กลับห้องนายไปซะ” เขาดุเป็นภาษารัสเซียอีกครั้ง ขนมผิงไม่สามารถช่วยได้จึงเงียบ เมื่อครู่สองหนุ่มคุยอะไรกัน ทำไมเด็กชายน่ารักถึงกลอกตามีเลศนัย“หยุดทำไม มาเอา”ก่อนนอนคืนนั้นเขารบกวนเธอมากเป็นพิเศษ จบไปห้าหกยกแล้วก็ยังไม่อิ่ม เอาแต่ยกสะโพกบอบบางขึ้นรองรับความแข็งขืนอย่างดุเดือด ไม่บอกว่าขยัน เธอคงคิดว่าเขาเก็บกดสะสมเรื้อรัง ติดคุกแปดปีเลยไม่ใช่เหรอ มาปลดปล่อยกับเธอไม่ยั้งแรงแบบนี้ อีกไม่นานต้องพิการเดินไม่ไหวแน่ และไม่ใช่คำกล่าวเกินจริง พอไปเรียนขาของขนมผิงก็หุบไม่ได้ ต้องเทียวเดินเทียวหยุดเพื่อบรรเทาอาการปวดหนึบทั้งวัน เธอเก็บสีหน้าอดทน ลีเ

หลังจากที่โปรดิวเซอร์หนุ่มไป ทุกคนก็ลอบมองขนมผิงด้วยแววตาที่หลากหลาย ทั้งอิจฉาและสนใจใคร่รู้ โดยเฉพาะเรื่องที่ชวนนักศึกษาสาวไปทำงานด้วย เธอเรียนเก่งก็จริง แต่มีความสามารถถึงขั้นนั้นเชียวหรือ“ขอดูนามบัตรคุณเชสเตอร์ได้ไหม” หญิงสาวหน้าชาเปลี่ยนยิ้มเก้อให้กลายเป็นรอยยิ้มยินดี หล่อนไม่ชอบที่ขนมผิงกลายเป็นจุดสนใจ ให้นางกลับไปเฉิ่มเชยเหมือนเดิมดีแล้ว กรองแก้วถ่ายรูปนามบัตรเก็บไว้ พอจะส่งให้ขนมผิงก็ชิงถามลองเชิงก่อน“แกจะไปทำงานกับคุณเชสเตอ์ไหม เห็นยุ่งตลอดเลย มีเวลาเหรอ”“โอกาสมาถึงทั้งที ไม่ลองไม่รู้ เผื่อจะดีกว่างานที่ทำอยู่ก็ได้”“นักศึกษาจบใหม่ เข้าไปในบริษัทใหญ่อาจจะโดนเขาใช้งานหนักนะ แกคิดดูให้รอบคอบก็แล้วกัน ฉันเป็นห่วง แต่ถ้าได้ดิบได้ดี อย่าลืมกันล่ะ”ขนมผิงยิ้มเนือยๆ ให้กับกรองแก้ว เธอดึงนามบัตรของเชสเตอร์มาเก็บไว้ในมือ พลางรู้สึกว่าคำพูดหวังดีของเพื่อนสาวไม่มีความจริงใจ เวลาที่คนๆ หนึ่งอารมณ์ไม่สงบ มักจะแสดงออกมาทางแววตาเสมอ กับกรองแก้วเองก็ไม่ต่างกัน หากเผยความในใจตรงๆ อาจจะได้ยินอะไรที่แปลกหูกว่านี้ก็ได้“ไปหาอะไรทานก่อนกลับไหมผิง ร้านเดิมของเรา”“ไปสิ นึกอยากทานอยู่เหมือนกัน”ช

แม้จะผิดหวังแต่ก็ไม่ยอมให้ตัวเองหมดพลัง นามบัตรของเชสเตอร์ขนมผิงเก็บไว้อย่างดี พอว่างก็เข้าอินเทอร์เน็ตค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับเขาไปด้วย ผู้ชายคนนี้เก่งมาก จบจากมหาวิทยาลัยเดียวกัน ภายในสามปีก็สามารถสร้างชื่อเสียงในวงการเพลงจนเป็นที่ยอมรับถึงระดับสากล สักวันเธอจะต้องประสบความสำเร็จแบบนี้ให้ได้ ขนมผิงไม่รอช้า รุ่นพี่น่ายกย่องขนาดนี้ เธอต้องทำให้เขาประทับใจ เผื่อว่าจบสัญญาจ้างแล้ว ยังสามารถพูดคุยเรื่องทำงานเพลงต่อได้“ลี ผิงรับงานที่ลีแนะนำนะ ไปเป็นเพื่อนได้ไหม”“ได้ครับผม”สถานที่ถ่ายแบบเสื้อผ้าคือบ้านหลังหนึ่งซึ่งตั้งอยู่กลางเมือง เมื่อมาถึงขนมผิงก็ถูกพาไปแต่งตัว เธอจะใช้เงินจากการทำงานในครั้งนี้ซื้อกีตาร์ใหม่มาซ้อมคัดเลือกละครเวที หากเชสเตอร์เห็นพรสวรรค์ เขาจะต้องจดจำเธอไว้ในใจแน่นอน“นางแบบน่ารักมากเลยค่ะ ถ้าไม่บอกว่าเรียนปีสี่แล้ว พี่ไม่เชื่อเลยนะคะ”คำชมของทีมงานทำให้ขนมผิงอมยิ้ม เธอมองตัวเองผ่านกระจก พบว่าแต่งหน้าโทนส้มอิฐคลาสสิคแล้วให้ความรู้สึกเหมือนสาวน้อยสดใสก็ชื่นชอบมาก ต่อจากนี้คงต้องหัดเรียนรู้ความมหัศจรรย์ของเครื่องสำอางบ้าง พอเริ่มงานขนมผิงก็เกิดความประหม่า นี่ไม่ใช่สิ่งที่เ

“ไม่เจอค่ะ” เธอไม่อยากให้เพนนีถามมากกว่านี้จึงพาแม็กน้อยออกไปขึ้นรถ อาจารย์หวังก็มาแล้ว รีบมุ่งหน้าไปทำงานที่รักกันดีกว่า“ทำไมเรามาที่คุกกันครับ”“พี่ผิงต้องสอนดนตรีนักโทษประพฤติตัวดีครับ แม็กกลัวหรือเปล่า อยู่ใกล้ๆ พี่ไว้นะครับ”แม็กน้อยส่ายหน้า เขาอยากบอกบางอย่างกับขนมผิง แต่เพราะเห็นเธอสบายใจจึงเดินตามเข้าไปเงียบๆ ไม่เป็นไรหรอก พี่ผิงคือภรรยาสาวสวยของลุงเคย์ หากถูกดุเขาจะไม่โดนเพียงคนเดียว แม็กน้อยลอบยิ้มร้ายกาจ มาก็มาแล้ว ในใจเด็กชายตื่นเต้นมาก“คุณครูคนสวยมาโว้ย แต่เอ๊ะ!! ลูกโตขนาดนี้เชียว ทำไมไม่บอกกันก่อนละครับ” นักโทษที่ถูกตั้งให้เป็นหัวหน้าชั้นมองแม็กน้อยพลันขมวดคิ้วยุ่ง สอนมาเกือบเดือน หลอกให้กระชุ่มกระชวยหัวใจเฉยเลย“ผมเป็นน้องครับ แต่ถึงไม่ใช่ลูก น้าๆ ก็ไม่มีสิทธิ์แล้ว พี่ผิงเป็นภรรยาคุณลุงของแม็กเองครับ”“ไอ้เด็กนี่มันร้ายว่ะ” ทุกคนหัวเราะชอบใจ แตกต่างจากขนมผิง ทำไมเจ้าหนูไร้เดียงสาในสายตาของเธอถึงป่าวประกาศเรื่องสถานะไม่ถามกันก่อนเลย“มาเริ่มกันดีกว่าค่ะ”คลาสพิเศษที่คนจากข้างนอกจะเข้ามาสอนสัปดาห์ละครั้งเริ่มต้นอย่างสนุกสนาน ในจอโทรศัพท์เครื่องใหญ่ เมื่อใช้นิ้วกดขยายดูก

ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเมื่ออารมณ์เสียวซ่านแล่นวาบผ่านสมอง ครั้งที่สามเข้าไปแล้ว ทำไมยังไม่หยุดอีก ขนมผิงขาอ่อนแรง เธอมองนาฬิกาบนผนังห้อง พบว่าเข้าสอนสายไปสามสิบนาทีก็กุมมือเคย์เดนเอาไว้ เขายังคงกระแทกกระทั้นเมามัน ฉีดพ่นธารเหนียวอุ่นใส่พื้นที่อ่อนไหวโดยไร้ซึ้งความเหน็ดเหนื่อย“เคย์ พอแล้วค่ะ ผิงต้องไปทำงานนะคะ”“ตอนนี้เธอก็กำลังทำงาน ฉันจ่ายพิเศษให้ดีไหม” เคย์เดนกดสะโพกย้ำสองสามครั้ง เขาพอใจที่ได้ยินเสียงกระอักจุกจึงเร่งให้ถึงฝั่งฝันเร็วๆ“ไม่ไหวแล้วค่ะเคย์”“เรียกฉันว่าเจ้านายสิ”“อ๊ะ อืม” ร่างบอบบางเกร็งกระตุก อารมณ์ที่เคยกระเจิดกระเจิงค่อยๆ กลับสู่สภาวะปกติ เขาถอยออกไป แต่เหมือนจะยังไม่จบ พอพลิกขนมผิงกลับมาเผชิญหน้า เคย์เดนก็จ่อความแข็งขืนป้อนเข้าโพลงปากร้อนไม่ยอมให้ตั้งตัว“ทำความสะอาดให้เกลี้ยงซะ”เขาดูทรงอำนาจเมื่อยืนเหนือร่างของเธอ และเพื่อทำให้สิ่งที่ผงาดชันสงบ โพลงปากอุ่นจึงจำต้องทำตามคำสั่ง ขนมผิงไม่เจนจัดเร่าร้อน เธอดูดมันเอื่อยเฉื่อยเชื่องช้า คิดเสียว่าเป็นขนมรสชาติไม่ถูกปากชิ้นหนึ่ง ให้ครอบครองหมดลำก็ทำไม่ได้ ปรนเปรอแค่ส่วนปลายไปถึงช่วงกลางเท่านั้น ใหญ่จนปากแทบฉีกออกจากกันอย