All Chapters of เหนือเกมรัก (Black Love): Chapter 61 - Chapter 70

เขาปล่อยแขนเธอ เมื่อเดินไปกดดูจอมอนิเตอร์ ก็เห็นเป็นภาพของโวเดียและแม็กน้อย พวกเขาอยู่ในชุดพร้อมไปเดินเล่นรับลม ขนมผิงไม่ต้องซักถามมากความก็เปิดประตูให้ทั้งคู่เข้ามา“ไปเล่นน้ำกันครับพี่ผิง คุณแม่กับแม็กพร้อมแล้ว”“ไปกันค่ะ เดี๋ยวพี่หาชุดก่อนนะ สักครู่นะคะพี่โวเดีย แล้วพี่มิโควายไม่ไปด้วยเหรอคะ”“รายนั้นตื่นยาก แต่อีกสามสิบนาทีก็คงตามมา ขนมผิงเปลี่ยนชุดก่อน พี่กับแม็กกี้จะนั่งรอ” โวเดียอวดหุ่นอวบด้วยบิกินีสีสันสดใส หล่อนมีผมสีบลอนด์ทองตามแบบฉบับผู้หญิงชาวยุโรป ผิวแก้มตกกระเป็นจุดเล็กๆ ปะปนเล็กน้อย พอสวมแว่นกันแดดก็เสริมให้เซ็กซี่ชวนมอง สามีกล้ากล้าปล่อยปลาย่างไม่ติดตามได้ยังไง“รอสักครู่นะคะ”ขนมผิงตื่นเต้น เธอย่องเข้าห้องไปค้นหาชุด เมื่อรื้อถ้วนทั่วแล้วก็พบว่ามีบิกินีสีดำเซ็กซี่นอนนิ่งอยู่ที่ก้นกระเป๋า ป้าอุ่นช่างรอบคอบจริงๆ แต่เดี๋ยวก่อน นี่มันโชว์เนื้อหนังเกินไป กางเกงเป็นแบบปิดหน้าเปิดหลัง เสื้อตัวบนก็รัดแค่จุกนม ไม่มั่นใจแบบเธอ จะกล้าออกไปให้ใครเห็นหรือไง ขนมผิงครุ่นคิด สุดท้ายเธอก็เลือกสวมกางเกงยีนส์ขาสั้นกับเสื้อครอปสายเดี่ยวสีขาว บิกินีทูพีชยังไม่ไม่ถึงคราวเอาไว้วันหลังก็แล้วก

เคย์เดนยื่นกระดานเซิร์ฟไปหาหญิงสาวแปลกหน้า เขาชำเลืองสายตาสังเกตชายหาด เห็นว่าคนๆ หนึ่งไม่อยู่ตรงนั้นก็กวาดมองจนทั่ว ไปไหน เคยบอกห้ามเตร็ดเตร่วุ่นวาย ไม่รู้จักฟังคำสั่ง ชั่วพริบตาสีหน้าราบเรียบพลันเปลี่ยนเป็นดุเข้ม สาวผมแดงรอนานแล้ว เขาไม่เริ่มสักทีจึงเอ่ยถาม“เล่นยังไงคะ คลื่นมาแล้วนะ”เคย์เดนวางมือบนบั้นเอวหล่อน เขาค่อยๆ พาคนลงน้ำ เมื่อคลื่นมาก็ส่งกระดานเข้าไปเลย ไม่เผื่อจังหวะให้ลุกยืนตอบโต้สักนิด หญิงสาวสะสวยสำลักหน้าดำหน้าแดง หล่อนหัวเราะชอบใจ เมื่อครู่อยู่ใต้วงน้ำแล้วรู้สึกดีมาก ถึงจะรุนแรงไปหน่อย แต่ก็สนุก“เอาอีกได้ไหมคะ คุณพักอยู่ที่ไหน รู้หรือเปล่าว่าเย็นนี้จะมีปาร์ตี้ ถ้าคุณมาฉันเลี้ยงเหล้าเองค่ะ”“หึ เธอเลี้ยงฉัน”“ไม่ดีเหรอคะ ถือเป็นการขอบคุณที่ทำให้ฉันสนุก”หล่อนออกตัวแรงเหมือนผู้หญิงที่เข้าหาแทบทุกคน ไม่น่าตื่นเต้นเท่าไร เคย์เดนจึงเผลอมองไปยังชายหาดอีกครั้ง เขากำลังจับผิดหมูโง่ และเมื่อเจ้าตัวกลับมานั่งทำหน้าระรื่นไม่รู้สึกผิด ก็ละจากสาวสวยผมแดงแล้วเดินขึ้นฝั่ง บอกให้อยู่นิ่งๆ ท้าทายไม่เลิกนักใช่ไหม เงาอึมครึมทอดยาวบดบังแสง เมื่อแหงนหน้ามองให้ชัดก็พบว่าพายุตั้งเค้ามาหาแ

น้ำเสียงและสีหน้าที่เรียบเฉย คล้ายต้องการบอกเป็นนัยว่าหล่อนไม่ใช่คู่แข่ง อยู่นิ่งๆ ผู้ชายก็พร้อมเข้าหานั้น หมายความว่าดูถูกกันสินะ สาวสวยผมแดงเข้มฉีกยิ้มเยาะ นอกจากหน้าอกใหญ่ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรดี เผลอๆ เล็กกว่าของหล่อนด้วยซ้ำ มั่นใจในตัวเองจนอดหมั่นไส้ไม่ได้เลย“ฉันไม่สนว่าเธอจะเป็นคู่ควงชั่วคราวหรือว่าแฟนสาว ฉันอยากได้เขา ฉะนั้นถอยไปซะ เธอไม่มีทางสู้ฉันได้”“ทำนิสัยน่าเกลียดไม่เลิกเลยนะแอบบี้ เธออยากได้ใคร เขาก็ต้องเป็นของเธอไปหมดหรือไง” บุคคลที่สามเดินมาร่วมวง เห็นแต่ไกลแล้วว่าตรงนี้ต้องมีเรื่องสนุก ไม่คิดว่าจะเดาถูก“นิสัยเธอเองก็ไม่เปลี่ยนเลยนะลาน่า ยุ่งไปทั่ว”สองสาวพี่น้องที่เดินมาใหม่คือลาน่ากับลอร่า แต่ละคนมีประเด็นกับขนมผิงทั้งนั้น หากว่ารีบลุกหนีเร็วกว่านี้ เธออาจจะรอดพ้นสถานการณ์รุมทึ้งก็ได้ สามฝั่งผสมโรงเกิดเป็นความรู้สึกที่ต้องใช้วาจาเชือดเฉือน ใครอยากทะเลาะกันก็ทำไป โวเดียย้อนกลับมาช่วยแล้ว“ขนมผิงไปนวดตัวกันเถอะ มีอะไรหรือเปล่า” โวเดียมองผู้หญิงที่เธอไม่เคยเห็นหน้าไปมา ท่าทางพวกหล่อนเหมือนต้องการหาเรื่อง ขนมผิงรู้จักหรือ“ฉันยังไม่ให้หล่อนไปไหน หล่อนก็ไปไม่ได้” แอบบี้

การกระทำกะลิ้มกะเลี่ยของคนทั้งสองถูกมองเห็นจากบานหน้าต่างห้องชั้นบน มันคือความบังเอิญ ไม่ได้ตั้งใจรบกวนเรื่องส่วนตัวใคร“พรุ่งนี้พี่จะรอดูขนมผิงนะ ใส่เครื่องประดับชิ้นนี้ต้องสวยมากแน่ๆ”“ฉันไม่แน่ใจว่าควรรับมันไว้ค่ะ”“พี่อยากให้ ถือเป็นของขวัญที่ได้รู้จักกัน อย่าปฏิเสธเลย ไม่อย่างนั้นพี่จะเสียใจมาก”ขนมผิงบ่ายเบี่ยงไม่สำเร็จ เธอรับไว้ ไม่นานลูกน้องของเคย์เดนก็มาตาม กลับเร็วจัง ทำความรู้จักสาวสวยเสร็จแล้วหรือ ไม่อยากขัดจังหวะเลย แต่เธอก็ต้องเดินออกไป ช่างเป็นสถานการณ์ที่น่าอึดอัดจริงๆ“คุณไม่อยากค้างคืนที่นี่เหรอ หมายถึงห้องพักในรีสอร์ทยังว่าง เผื่อโรงแรมไม่ถูกใจ” แอบบี้เจาะจงเชิญชวนต่อหน้าขนมผิง หล่อนยิ้มร้าย หวังให้คนเห็นแล้วโมโหตาย ผู้ชายร่างสูงไม่ได้ให้คำตอบ เพียงเดินนำหายลับไปเท่านั้น ใจแข็งชะมัด อีกนิดเดียวจะถอดไม่เหลือสักชิ้นแล้วนะแขกผู้มาเยือนขึ้นรถตรงกลับที่พัก ไม่มีการถามไถ่หรือก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวใดๆ ขนมผิงไม่มีสิทธิ์ แต่สำหรับเคย์เดน เธอนับว่าเป็นสมบัติที่เขาสามารถล่วงล้ำได้“ไปเอาอะไรมาอีก” อยากได้ไม่รู้จักขอ อวดเก่งอยู่นั่น“ภรรยาของเอริโอ้ให้มาค่ะ ผิงไม่อยากรับ แต่ป

ลอร่าพาขนมผิงแหวกว่ายเข้าไปหยุดเต้นกลางฝูงชน หล่อนเหมือนอัดอั้น ทั้งกรี๊ดทั้งส่ายก้นชนคนนั้นคนนี้ไม่หยุด อายุเท่ากันแท้ๆ แต่เริงร่าเต็มไปด้วยพลังงานมาก ความสดชื่นแห่งวัยฮอร์โมน ทำไมเธอไม่เคยได้สัมผัสเลยนะ ที่ผ่านมาชีวิตคืออะไรกัน“ขอบคุณที่ช่วยเมื่อตอนบ่ายนะ”“เธอรู้ว่าฉันช่วยด้วย ก็สับหมดแหละ หมั่นไส้ ยัยแอบบี้สมองใสนั่นอวดเบ่งไปทั่ว ไม่ต้องไปสนหรอก”“เธอมายุ่งกับฉัน พี่สาวไม่ว่าเหรอ”“พี่สาวก็พี่สาวสิ แม่ฉันยังคุมไม่ได้ นับประสาอะไรกับยัยคนหลงตัวเอง ฉันอยากเป็นเพื่อนกับใครไม่ต้องขออนุญาตค่ะ” ลอร่าดีดดิ้น ท่าทางจีบปากจีบคอไม่สนพี่สาวของหล่อนชวนให้ขนมผิงหัวเราะ กฎเกณฑ์บังคับคนๆ นี้ไม่ได้เลยทั้งสองขยับออกกำลังกันเหนื่อยพอประมาณแล้วก็เดินไปหาเครื่องดื่มที่บาร์ ลอร่าขอเป็นธุระสั่งเหล้าปั่นรสชาติแรงให้ขนมผิง หากจะดื่มควรถามให้แน่ใจก่อน เพราะครั้งสุดท้ายที่รับมิตรภาพ เธอกลายเป็นผู้หญิงไร้ยางอายเชียว“เธอไม่ได้ใส่อะไรแปลกๆ ลงไปใช่ไหม คราวที่แล้วฉันเกือบแย่”“ฉันก็ดื่มเหมือนเธอนะ สนุกจะตาย”“งั้นแสดงว่าใส่เหรอ”“แก้วนี้ไม่ได้ใส่แน่นอน”ขี้ระแวงไปทำไมนักหนา เมาก็เมาสิ ไม่เห็นต้องกลัวเลย ขนมผ