Semua Bab ไฟรักพิศวาสร้อน: Bab 41 - Bab 50

“อะไรวะคิน ฉันช่วยแกนะโว้ย! ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ” เควินโวยใส่เพื่อนรักทันที“หวังดีของแกเหรอวะแบบนี้ แล้วฉันจะมองหน้าน้าธีกับแม่แพทได้สนิทใจได้ยังไงวะ” ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองเลวมาก แทนที่จะดูแลปกป้องเพียงตะวัน น้องน้อยที่เขารักสุดหัวใจ กลับมาเป็นคนทำลายเธอ ด้วยมือของเขาเอง“รู้แบบนี้ น่าจะปล่อยให้ยัยแอนนี่งาบไปเลย ยังจะดีเสียกว่าอีก” เควินพูดด้วยสุ้มเสียงน้อยอกน้อยใจ ทีเล่นทีจริง แต่อนาคินกลับยิ้มไม่ออก มีสีหน้าที่เคร่งเครียดขึ้นมา เมื่อนึกถึงอดีตคู่ควง ถ้าเควินไม่บังเอิญมาเจอเข้าเสียก่อน ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขาบ้าง และตัวเขาจะทนฤทธิ์ยาได้นานแค่ไหน สิ่งสำคัญที่สุด เขาอาจจะต้องสูญเสียน้องน้อยเพียงตะวันไปตลอดกาลก็เป็นได้“ฉันขอบใจแกมากนะเคน ขอบใจแกจริงๆ” อนาคินตบไหล่เพื่อนรักเต็มแรง ด้วยความซาบซึ้งใจ“เจ็บนะโว้ย ตบลงมาได้” เควินบ่นพึมพำ ลูบหัวไหล่ให้บรรเทาความเจ็บลงบ้าง“แค่นี้ ทำมาสำออย ฉันไม่ใช่สาวๆ ของแกนะโว้ย” อนาคินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินไปที่เคาน์เตอร์เครื่องดื่ม

“อย่า...โจ” เสียงสั่นสะท้านร้องห้าม รู้ทันทีว่าเขากำลังจะทำอะไรกับร่างกายเธอ รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ชายหนุ่มไม่สนใจฟัง ก้มจูบพรมไปทั่วเส้นแพรไหม ก่อนจะแหวกออกมาเพื่อชื่นชมหน่อเนื้อสีหวานให้เต็มตา ขยับขาเรียวแยกออกจากกันเล็กน้อย ปลายนิ้วแกร่งค่อยๆ กรีดกรายตามร่องงาม ทำให้ร่างบางถึงกับสั่นสะท้าน ครางเสียงออกมาด้วยความทรมาน ค่อยๆ สอดแทรกปลายนิ้วแกร่ง เข้าไปในร่องลึกอ่อนนุ่ม จนร่างบางขยับถอยหนี รู้สึกเจ็บแปลบช่วงล่าง แต่กลับถูกมือหนารั้งสะโพกสวยไว้ไม่ให้ถอยหนี ชายหนุ่มจึงเปลี่ยนเป็นตวัดลิ้นร้อนเข้าไปตามร่องลึก ขบเม้มเบาๆ จนเจ้าของร่างสะดุ้งเฮือก สะบัดหน้าไปมาด้วยความเสียวซ่าน มือเรียวเล็กขยุ้มศีรษะชายหนุ่มเพื่อระบายความร้อนในกาย หยัดสะโพกขึ้นตอบรับปลายลิ้นร้อนอย่างเต็มใจ เสียงครางกระเส่าดังขึ้นอีกระรอกหนึ่ง แม้ร่างบางจะพยายามกลั้นไว้แค่ไหน ก็ไม่สำเร็จ ความเปียกชื้นเริ่มไหลออกมาตามร่องกุหลาบงาม เขาใช้ปลายนิ้วแกร่ง นำทางกรีดกรายไปตามร่องลึก สามารถผ่านเนื้อเยื่อบางๆ เข้าไปจนได้ เนื้ออ่อนชื้นเริ่มตอดรับปลายนิ้วแกร่งเป็นอย่างดี เขาเริ่มขยับเข้าออก ช้าสลับเร็วอย่างต่อเนื่อง

“กรี๊ด!!!โจปล่อย...ปริมเจ็บ” หญิงสาวพยายามถอยหนี แต่ถูกมือหนาบีบคลึงสะโพกสวยไม่ให้ขยับไปไหนได้ ก้มประกบริมฝีปากบาง ที่กำลังหวีดร้อง ด้วยความเจ็บปวด เสียงกรีดร้องหายไปในลำคอของชายหนุ่ม และจูบปลอบโยน ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงและเร่าร้อน ตวัดลิ้นร้อนไปรอบๆ โพรงปากนุ่มดูดซับความหวานอย่างไม่รู้จักเบื่อ ปลายลิ้นนุ่มเริ่มหยอกเย้าปลายลิ้นร้อนอย่างไม่ประสา สร้างความพึ่งพอใจให้แก่ชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี ช่วงจังหวะที่หญิงสาวหลงมัวเมากับรสจูบแสนเสน่หา ที่เขามอบให้ ชายหนุ่มกดสะโพกแกร่งลงไปจนสามารถผ่านเนื้อเยื่อบางๆ ที่ยืนยันความบริสุทธิ์ของหญิงสาวได้ชัดเจน สร้างความภาคภูมิใจให้กับชายหนุ่มมากเหลือเกิน ที่ได้เป็นผู้ชายคนแรกของเธอและหวังว่าจะเป็นตลอดไป กายสาวตอดรัดแกนกายแกร่งอย่างรุนแรง เขารับรู้ถึงความพร้อมของสาวคนรัก ชายหนุ่มเริ่มเคลื่อนกายเข้าออกตามจังหวะอย่างช้าๆ แล้วเพิ่มระดับเข้าออกอย่างต่อเนื่อง หญิงสาวตวัดแขน โอบรอบคอชายหนุ่มไว้แน่น แอ่นกายขึ้นรับจังหวะเข้าออกของชายคนรักด้วยความเต็มใจ เสียงเนื้อกระทบเนื้อ ดังกึกก้องไปทั่วห้องนอน“อา...ปริม” เสียงครวญครางอ

หลังจากวันนั้นที่ทะเลาะกันอย่างรุนแรง ธนพลก็หายเงียบไปสามอาทิตย์เต็มๆ ขาดการติดต่อทุกอย่าง ราวกับคนตายจากกันไป แม้แต่งานที่บริษัท ก็ไม่ยอมเข้ามาดูแล ปริมพิตาก็ได้แต่รอชายหนุ่มกลับมาอย่างมีความหวัง แต่ก็สูญเปล่า ชีวิตที่เหลืออยู่ทุกวันนี้ ก็มีเพียงลมหายใจ แต่ไร้ความรู้สึกเท่านั้น“ปริมเร็วๆ เธอมาดูข่าวบอสของเราสิ” ปริมพิตาทิ้งงานที่ทำทันที รู้สึกตื่นเต้นที่ได้ข่าวคราวของชายหนุ่ม และหวังว่าเขาคงเป็นอะไร“ไหนข่าวอะไรนิ” ปริมพิตารีบถามเพื่อนร่วมงานด้วยความตื่นเต้น“ก็ข่าวดีสิจ๊ะ เดือนหน้าบอสของเราจะหมั้นแล้วนะทุกคน” เปรี้ยง เสียงฟ้าผ่าลงกลางใจ ปริมพิตาถึงกับหน้าซีดเผือด รีบจับขอบโต๊ะทำงานไว้ทันท่วงที เพราะรู้สึกหมดเรี่ยวแรงขึ้นมาดื้อๆ แล้วค่อยๆ ถอยกลับมาที่โต๊ะทำงานของตัวเอง น้ำตาที่กักเก็บไว้ ก็เริ่มไหลออกมาจากหางตาจนหมดสิ้น เหตุผลนี้ใช่ไหมที่เขาหายหน้าไป เธอมันโง่เอง ที่รอให้เขากลับมา เสียงริงโทนโทรศัพท์มือถือหญิงสาวดังขึ้น ทำให้เธอรีบปาดน้ำตาออกทันที ก่อนจะกดรับสาย“ว่าไงจ๊ะตะวัน” ปริมพิตาพยายามบังคับเสียงให้

“อย่าปฏิเสธเลยปริม เธอก็ต้องการฉัน ไม่ต่างกับที่ฉันต้องการเธอปริม” ชายหนุ่มก้มกระซิบเสียงพร่า ก่อนลากปลายลิ้นไปที่ซอกคอขาว ขบเม้ม และทำคิสมาร์ก แสดงความเป็นเจ้าของเบาๆ หลายต่อหลายจุด“อืม...โจ” หญิงสาวสะดุ้งเฮือก เมื่อมือหนากำลังสอดเข้าไปในกางเกงตัวจิ๋วของเธอ ก่อนจะเกี่ยวลงไปจนสุดทาง และย่อตัวลงนั่ง กลืนน้ำลายเหนียวลงลำคออย่างยากเย็น จับเรียวขาเล็ก แยกออกจากกันเล็กน้อย ก่อนพรมจูบไปทั่วเส้นใยไหม มือเล็กจับบ่าแกร่งชายหนุ่มไว้แน่น รู้สึกหมดเรี่ยวแรงขึ้นมาดื้อๆ เขายกขาเรียวทั้งสองข้างของหญิงสาวขึ้นพาดบ่า ทำให้เขามองเห็นกลีบกุหลาบงามเด่นชัดมากขึ้น ค่อยๆ ตวัดปลายลิ้นหนาซอกซอนเข้าไปในเนื้อนุ่ม เริ่มมีน้ำหวานที่กำลังไหลปริ่มออกมาตามซอกขาเนียน ยิ่งชายหนุ่มขยับปลายลิ้นหนาเข้าไปลึกเท่าไหร่ ร่างบางถึงกับสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง เพราะความช่ำชองของเขา จนทำให้เธอแทบคลั่ง เนื้ออ่อนนุ่มตอดรับปลายลิ้นร้อนได้เป็นอย่างดี“โอ้ว...โจ ปริมเสียว” มือเรียวเล็กขยุ้มผมหนานุ่มของชายหนุ่มด้วยความเสียวซ่าน หยัดสะโพกสวยขึ้นสู้ หวังให้ปลายลิ้นร้อนช่วยปลดปล่อยความทรมาน