บททั้งหมดของ เซ็ตเกิดใหม่ อีกครั้งข้าจะแซ่บให้ดู ภรรยาบรรณาการของอ๋องผิง: บทที่ 41 - บทที่ 50

115

เสียงครางหวานๆ

หลายวันต่อมาข่าวการตายของอันจิงเพิ่งส่งไปให้กับจวนเผย ฮูหยินเป็นลมหมดสติที่รู้ข่าว “อันหนิง ต้องคืนความยุติธรรมให้กับอันจิงนะ”“ท่านแม่ มันเป็นกรรมเวรนะเจ้าค่ะ น้องเลือกเอง”“โธ่! อันจิง”ในใจของอันหนิง ‘ไปสู่สุคติเถอะ ข้าหวังเพียงว่า เจ้าจะสำนึกผิด ข้าไม่จองเวรกับเจ้าแล้ว อันจิง ให้จบกันในชาตินี้’อันหนิงกอดปลอบใจมารดา เพราะอันจิงแต่งงานเข้าจวนโหว นางคือคนของตระกูลกู้ตลอดไปในเวลาต่อมาไม่นาน ความเป็นคนหยาบกระด้างของกู้หยาง ทั้งไม่คิดจะปรับปรุงตัวและการตายของอันจิงกับลูก ยังคงตามหลอกหลอนเขา แล้ววันหนึ่งเขาก็พลาดท่าบีบคอหญิงคณิกาจนตาย กู้หยางถูกจับ และเขาถูกสั่งขังในคุกหลวงโทษฐานทำร้ายหญิงคณิกาจนถึงแก่ความตายกู้โหวตัดขาดความเป็นพ่อลูก เพราะไม่อาจยอมรับได้ และเขาจะต้องตัดเนื้อร้าย ไม่ให้จวนโหวแปดเปื้อนคุกหลวงปิดลง พร้อมกับชื่อเสียงที่เสียไปแล้วของกู้หยาง ความทะเยอทะยานของเขา กว่าที่กู้หยางจะสำนึกและเข้าใจ ก็สายเกินไปแล้วทุกวันทุกคืน ทุกคนจะได้ยินเสียงของกู้หยาง ที่บอกว่า‘ไปให้ไกล ๆ อันจิง ข้ากลัวแล้ว’คำมั่นสัญญาของอันจิงก่อนจะหมดลมหายใจ ตามติดเขาไปทุกชาติภพ เพื่อรอวันสะสางในวันเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
อ่านเพิ่มเติม

เฉลิมฉลอง

“แน่นอนอันหนิง เจ้าพร้อมแล้วใช่หรือไม่”“ข้าพร้อมแล้ว อื้อ...”แกนแกร่งอันเขื่องโตถูกยัดเข้าไปในช่องทางที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน ยาของฮองเฮาออกฤทธิ์ สองหนุ่มสาวเลือดในกายเดือดพล่าน“ท่านพี่เฉิน อู้... แรงอีก” เสียงรัญจวนพรั่งพรูออกมาแบบไม่ขาดปาก ผสานกับเสียงสอดรับของสองอวัยวะที่มีเส้นทางที่ต้องการไปบรรจบปั้ก ปั้ก ปั้ก... ร่องเล็ก ๆ ดูดและตอดขมิบ“โอ้” องค์รัชทายาทเปล่งเสียงแล้วจับร่างของนางให้ขึ้นขี่ โดยที่ช่องประสานไม่หลุด อันหนิงส่งสายตามองสวามีอย่างแสนรัก และดวงตาเชื่อมหวาน“ขี่ม้าเป็นแล้วมิใช่หรือ”“ข้าทำได้ อึก... อื้อ...” อันหนิงสูดลมหายใจยาว ๆ และไม่ปล่อยให้ทุกอย่างเสียเวลา เดินหน้าจัดการโยกบดตนเอง ให้ขยับนับเป็นจังหวะสนุกอันหนิงเคลื่อนไหวช้าบ้างเร็วบ้างสลับกันไป นางคร่อมแกนกายของเขาด้วยร่างเปลือยไร้อาภรณ์ ผิวกายสองร่างแนบชิด ลมหายใจร้อนผ่าวประสานกันไม่มีถ้อยคำ ไม่มีคำสาบาน มีเพียงจังหวะหัวใจและร่างกายที่เป็นหนึ่งเดียวกัน ผสานกับแรงปรารถนาที่ไม่อาจปฏิเสธ โจวไห่เฉินประคองนางไว้ ราวกับนางคือสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต อันหนิงหลับตา ปล่อยให้ตนเองจมลงในอ้อมแขนเขาคืนนี้ ไม่ใช่การครอบ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
อ่านเพิ่มเติม

ความสุขใหม่

เรื่องใหม่แล้วนะคะ“ข้าได้ฟื้นจากความตาย และย้อนมาเพื่อเปลี่ยนอนาคตตัวเอง และได้เลือกบุรุษคนใหม่ ฉะนั้นโอกาสมาอยู่ในมือ เลือกและมองเห็นคนที่ให้ค่ากับรักของข้า”ในวันที่รู้ว่า...หัวใจที่เฝ้ารอ ไม่เคยเป็นของตน จากหญิงที่ถูกมองเป็นของตาย นางเลือกแต่งงานกับผิงอ๋อง เจ้าครองแคว้นเชียงข่าน เพื่อคานอำนาจ…และหลบหนีอดีตแต่กลับพบว่า บุรุษผู้ถูกลือว่าโหดเหี้ยม คือผู้เดียวที่ให้สิทธิ์นางเลือก ให้เกียรติ และมอบหัวใจโดยไม่เรียกร้องสิ่งตอบแทนเสียงลมหายใจของเฉินปิงปิงขาดห้วง เหมือนด้ายเส้นสุดท้ายถูกกรรไกรแห่งชะตากรรมตัดขาดกลิ่นยาขมฝาดยังอวลอยู่ในลำคอ ความหนาวเย็นจากพื้นไม้ซึมผ่านผิวกายที่อ่อนแรง นางลืมตาขึ้นช้า ๆ ภายใต้ม่านบางสีขาวนวลที่คุ้นตาเกินไป…คุ้นเสียจนหัวใจสะท้านนี่ไม่ใช่ปรโลก… นี่คือห้องนอนในเรือนรองจวนตระกูลเฉิน สถานที่ที่นางเคยใช้ชีวิตอย่างเป็นตัวสำรอง ไม่ได้เข้าตาใครในจวนนี้มาตลอดยี่สิบปีเฉินปิงปิงนอนนิ่ง ดวงตาดำสนิทจ้องมองคานไม้เหนือศีรษะ ความทรงจำสุดท้ายก่อนตายไหลบ่ากลับมาน้ำยาสมุนไพรที่ขมเกินไป…รอยยิ้มอ่อนโยนของน้องสาว และเสียงหัวเราะของชายคนหนึ่งที่นางรักทั้งชีวิตหลีตวน… ชายผู้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
อ่านเพิ่มเติม

เปลี่ยนใจ

การแต่งงานครั้งนี้จะไม่ใช่โซ่ตรวน แต่มันจะเป็นม้าแกร่งที่จะพานางเดินทางให้พ้นจากตระกูลเฉิน และผู้ชายที่ไร้ความรักต่อนางอย่าง...หลีตวนความทรงจำของผู้รอดชีวิตเฉกเช่นนาง ที่ได้รับความกระจ่างแก่หัวใจ จะอยู่ไปไยหากไม่มีใครรัก สู้ไปตายเอาดาบหน้าจะดีกว่าในใจ แม้จะกลัวว่าผิงอ๋องจะเป็นอย่างที่ทุกคนกล่าวขาน แต่ก็ตายอย่างสมศักดิ์ศรี ในฐานะของชายาของผู้ครองแคว้นแล้วยังได้สมเกียรติแห่งตนเองที่ได้เสียสละเพื่อประมุขอย่าง...องค์ฮ่องเต้“แม่ใหญ่ ท่านจงไปคุยกับท่านพ่อเถอะ ข้าขอร้อง”“นี่เจ้าขอร้องข้าเองนะ เช่นนั้น... ข้าจะทำตามประสงค์ของเจ้า”เมื่อฮูหยินเดินพ้นไปแล้ว“โธ่! คุณหนูเจ้าคะ คิดดีแล้วหรือเจ้าคะ”“ลู่เอ๋อร์ ที่นี่ไม่มีใครต้องการข้า เจ้าอย่าพูดนะ ว่าที่ข้าล้มป่วยไม่ใช่ฝีมือของคนในจวนนี้”“...” ลู่เอ๋อร์ถึงกับเงียบไป น้ำตาค่อย ๆ ไหลลงมาอาบทั้งสองแก้ม จับใบหน้าของเจ้านายน้อยที่ลู่เอ๋อร์รักมาก ยิ่งกว่าชีวิตอย่างนึกเวทนา“ท่านไม่กลัวผิงอ๋องหรือ”“เขาจะร้ายกับข้าก็ได้ ข้ายินดี แต่ที่นี่... ข้าหมดใจแล้ว ถึงเวลาที่ต้องจากไปทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่”“คุณหนูต้องพาข้าไปด้วย”“อย่าเพิ่งพูดเลย ตอนนี้ข้าอย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
อ่านเพิ่มเติม

เต็มใจเป็นบรรณาการ

“ใช่เจ้าค่ะ พี่หญิงคงจะคิดว่า หากได้แต่งงานกับผิงอ๋อง นางจะได้ทั้งเกียรติยศและชื่อเสียง ทั้งที่ท่านพี่ก็ให้นางได้เช่นกัน”“นางสิ้นคิดอย่างไรเล่า ทั้งละโมบโลภมาก คิดว่าหากได้ผิงอ๋องเป็นผู้ครองแคว้น ทั้งที่ฐานะของเขาแค่ผู้ดูแลแทนองค์รัชทายาทที่ทรงพระเยาว์”“จริงด้วยเจ้าค่ะ พี่หญิงคิดผิดแล้ว แต่ว่า...”“อะไรหรือ?”“ข้าก็ดีใจ ที่ไม่ต้องไปเชียงข่าน แล้วต้องแต่งงานกับคนที่โหดเหี้ยมเช่นผิงอ๋อง วันนี้ข้ามาขอบคุณท่านพี่หลีที่ไปคุยกับพี่หญิง เรื่องที่ให้นางไปเป็นตัวแทนเป็นของบรรณาการแทนข้า ใช่หรือไม่เจ้าคะ”“หื้อ... เจ้าว่าอะไรนะ” คิ้วของหลีตวนย่นเล็กน้อยทำให้หลีตวนคิดถึงวันที่เขาได้พบปะกับเฉินปิงปิง เขาได้ต่อว่า นางที่ไปขอพระราชทานสมรสเพื่อแต่งงานกับเขาอย่างหน้าไม่อายเล่าย้อน...วันนั้น…ในจวนเฉิน ลมปลายฤดูพัดผ่านระเบียงยาว สายลมพัดใบไม้จนเสียดสีกัน เฉินปิงปิงยืนอยู่หน้าห้องรับรอง มือกำชายแขนเสื้อแน่น นางเพิ่งกลับจากวัง เพิ่งเข้าเฝ้าฮองเฮา เพิ่งยื่นหัวใจทั้งดวงไปวางบนฝ่ามือของชายผู้หนึ่งแต่สิ่งที่รออยู่...ไม่ใช่คำตอบ หลีตวนที่พูดกับนางด้วยน้ำเสียงเย็นชา ทั้งที่เขาคือบุรุษที่นางรักมาทั้งชีวิต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
อ่านเพิ่มเติม

รอยแผล

“ข้าพูดกับปิงปิงให้นางไปแต่งงานแทนเจ้าเอง”“หา ข้าก็ว่าแล้วเชียว เรื่องมันต้องเป็นแบบนี้”เฉินฟานปิงหัวเราะด้วยน้ำเสียงสดใส เหมือนคนได้ชัยชนะบางอย่าง และได้ครองรางวัลในมือภาพในอดีต...ผุดขึ้นในความทรงจำของหลีตวน แต่มันก็ขาดห้วงเวลาบางอย่างในจุดสำคัญวันที่ฟ้าครึ้ม ฝนตกหนัก เด็กชายวัยสิบปีถูกไล่ล่ากลางป่าเขา เลือดอาบหน้าผาก ขาเจ็บจนแทบก้าวไม่ไหว หากถูกจับได้... เขาต้องตายแน่นอน แล้วใครบางคนก็ดึงเขาลงไปในโพรงหิน มือเล็ก ๆ ปิดปากเขาไว้แน่น“อย่าส่งเสียง” เสียงนั้นสั่น แต่เด็ดเดี่ยวกลิ่นสมุนไพร กลิ่นดินเปียก และดวงตาคู่หนึ่งที่จ้องมองเขา…ไม่หวาดกลัว“ถ้าเจ้าไม่รอด ข้าจะไม่ให้อภัยตัวเอง”เขาจำได้เพียงเท่านั้น ก่อนจะหมดสติไป และเมื่อฟื้นขึ้น… เขาอยู่ในกระท่อมเล็ก ๆ มีเด็กหญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างเตียงคือผู้หญิงตรงหน้า... เฉินฟานปิง... นางบอกว่าเป็นคนช่วยเขา ซ่อนเขา และส่งข่าวให้คนของจวนหลีตามมารับตั้งแต่นั้นมา หลีตวนก็เชื่อมาตลอด ชีวิตนี้เป็นหนี้นาง“ท่านพี่หลี ท่านพี่กำลังคิดถึงวันนั้นอยู่ใช่ไหม”หลีตวนสะดุ้งอีกครา “เจ้า…รู้ได้อย่างไร”“เพราะทุกครั้งที่พี่ลังเล พี่จะเงียบแบบนี้” เฉินฟานป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
อ่านเพิ่มเติม

ชายา

รถม้าสีดำหยุดลง ชายร่างสูงก้าวลงมาอย่างมั่นคง ชุดเกราะถอดออกแล้ว แต่แรงกดดันยังอยู่ครบถ้วน คิ้วเข้ม ดวงตาดุคมราวสัตว์นักล่าริมฝีปากไม่ยิ้ม ผิงอ๋องสอดส่ายสายตาสำรวจความโอ่อ่าของแคว้นเหรินเทียนโดยทั่ว... เขากวาดสายตาผ่านหมู่ขุนนางอย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้มองหาใคร เพราะคนที่เขาต้องการ อยู่ในใจเขามาแล้วสามปี นางที่เขาคาดหวังว่าจะเจอ และเป็นรักแรกพบของผิงอ๋องต่อมา... ในงานเลี้ยงรับรองของผิงอ๋องที่ห้องโถงพระราชทานที่ฮ่องเต้ได้สั่งให้ขุนนางได้จัดขึ้นเฉินปิงปิงยืนอยู่หลังฉากกั้น… ในชุดสีขาวงาช้าง เรียบและไม่อวดงาม นางแต่งตัวเหมือนหญิงงามทั่วไปที่พร้อมจะให้คู่หมายได้ยลโฉม ที่นางมาวันนี้เพียงอยากจะเห็นหน้าค่าตาของผิงอ๋องสักครั้ง เพื่อประเมินสถานการณ์ของตนเองในใจของเฉินปิงปิงเหมือนหญิงที่กำลังจะขึ้นสนามรบเสียมากกว่า ใจเต้นโครมครามเลื่อนลั่นไปหมด“คุณหนู” ลู่เอ๋อร์สาวใช้กระซิบเสียงสั่น“ผิงอ๋องอยู่ตรงหน้าแล้ว” ชี้ไปที่หลังฉากกั้นเฉินปิงปิงสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ นางพยายามข่มใจให้สงบนิ่ง หญิงสาวเห็นใบหน้าของเขาแล้วผิงอ๋องหล่อเหลาและสง่างามสมคำร่ำลือ พอเฉินปิงปิงเพ่งมองแล้ว ก็ไม่เห็นจะมีวี่แววตาม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
อ่านเพิ่มเติม

เหมาะสม

ผิงอ๋องหันไปทางฮ่องเต้ พร้อมประกาศด้วยเสียงชัดเจน“ทูลฮ่องเต้ จากการสอบถามเฉินปิงปิง นางเต็มใจเป็นชายาของข้า ข้ารับนางกลับแคว้นเชียงข่านพ่ะย่ะค่ะ”“ยอดเยี่ยม ๆ เฉินปิงปิง เจ้ามีความชอบ ข้าจะให้รางวัลเจ้า ผ้าไหมสิบพับ แล้วไข่มุกจากทะเลแดนใต้อีกหีบหนึ่ง”“ขอบพระทัยเพคะ ขอให้ฮ่องเต้อายุยืนหมื่น ๆ ปี” เฉินปิงปิงค้อมศีรษะให้ และหันไปคารวะผิงอ๋องอีกครั้งครั้งนี้... คือการตัดสินใจเด็ดขาดของเฉินปิงปิง ไม่ใช่ความจำนนเพียงอย่างเดียวทว่าอีกเหตุผลหนึ่ง เมื่อนางได้อยู่ใกล้เขา ได้พูดคุยกับเขา ผิงอ๋องดูใจดีกว่าที่คิด ทั้งสายตาของเขาที่มองนางแบบนี้ เฉินปิงปิงมั่นใจว่า นางสามารถมัดใจผิงอ๋องให้อยู่หมัดได้ในอนาคตในใจของเฉินปิงปิงมีแต่ความเปรมปรีดิ์ เพราะได้ช่วยให้บ้านเมืองพ้นสงคราม การผูกมิตรศัตรูให้กลายเป็นพันธมิตร ด้วยการตอบรับเป็นพระชายาของเขาเท่าที่นางหยั่งเชิง ผิงอ๋องกับนางน่าจะเดินเคียงกันไปได้ ทั้งที่ในอีกใจ นางก็ยังแอบคิดว่า...อาจจะมีกองไฟรออยู่ข้างหน้าก็เป็นได้ แต่หากว่าความไม่แน่นอนเกิดขึ้น กองไฟของผิงอ๋องจะร้อนเพียงใด นางก็ยินดีเผชิญในมุมหนึ่งของที่แห่งนั้น หลีตวนยืนแข็งค้าง เขาเห็นรอยยิ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
อ่านเพิ่มเติม

ยังไม่รู้ตัว

หลีตวนพูดไม่ออก ลำคอแห้งผาก เขาไม่เคยคิดว่า... นางจะตัดใจไปจากเขาได้ และการตัดสินใจของนางช่างชัดเจนเช่นนี้“ข้า…ก็ไม่อยากให้เจ้าต้องไปลำบากนี่”“ข้าจะลำบากเช่นนั้นหรือ ไม่กระมัง เพราะข้าเป็นถึงพระชายาของท่านอ๋อง ข้าจะลำบากเรื่องอะไรกัน”“ก็เจ้าไม่ได้รักเขา การแต่งงานกับคนที่ไม่รัก เจ้าจะมีความสุขหรือ” เขากล่าวเสียงเบา“เมื่อก่อนข้าก็เคยคิดเช่นที่ท่านเอ่ย ที่ว่าข้าต้องได้แต่งงานกับคนที่ข้ารักและพึงใจเท่านั้น แต่เมื่อข้าได้รู้ทุกอย่างกระจ่างแจ้งว่า เขาคนนั้นไม่ได้รักข้า แล้วยังรังเกียจเดียดฉันท์ข้าอีก สู้ข้าจากไป แล้วใช้ชีวิตเพื่อประโยชน์สุขของบ้านเมืองและผู้คนจะดีเสียกว่า แบบนี้ข้าภูมิใจกว่า และไม่ต้องมานั่งคิดหรือคำนึงถึงใครต่อใคร ว่าจะอยู่เพื่อเอาใจเขา ให้เขาหันมามองบ้างสักครั้งหนึ่ง หรือปันหัวใจไยดีตัวเองสักนิด แต่มันน่าสังเวชตนเองมาก ๆ ตอนนี้ข้ารู้แล้ว ข้าไม่ควรมอบหัวใจให้กับใคร โดยเฉพาะคนที่ไม่มีหัวใจ อีกทั้งข้าควรรักตัวเองให้มากที่สุด”“เจ้าหมายถึงข้าใช่หรือไม่ ที่เจ้าว่าเป็นคนไม่มีหัวใจ”“มันจบแล้วเจ้าค่ะท่านหลี ท่านไม่ต้องพูดอะไรอีกจะดีกว่า อีกทั้งข้าได้ตัดสินใจไปแล้ว อย่างไรข้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
อ่านเพิ่มเติม

กลัวเสียหน้า

เสียงดนตรีดังขึ้น เฉินฟานปิงออกท่าร่ายรำ การแสดงท่วงท่าอ่อนช้อยงดงาม ผสานไปกับเสียงบรรเลงเพลงพิณของนักดนตรีเฉินฟานปิงเผยรอยยิ้มอ่อนหวาน ดวงตาเปล่งประกาย นางรู้ดีว่าเวทีนี้เป็นของตนแต่บรรยากาศกลับเปลี่ยน หลายคนเริ่มมองไปที่เฉินปิงปิงด้วยสายตาแปลกใจว่า นางออกมายืนทำอะไรกัน เมื่อการแสดงเสร็จสิ้น เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องเฉินปิงปิงรู้ว่านางถูกเล่นงานเข้าให้แล้ว ทำให้นางขายหน้า โดยนางเข้าใจได้ในทันที นี่คือการตัดชื่อของนางออกเฉินปิงปิงยืนนิ่ง… หน้าเสียเอาเรื่อง แต่ไม่ได้มีท่าทีที่โกรธออกมา แต่เรื่องนี้นางไม่ได้คาดเดาเอาไว้ เพราะไม่คิดว่าน้องสาวจะเล่นงานนางแบบนี้เฉินฟานปิงหันมามองพี่สาว แล้วก็หันกลับไปยังฮ่องเต้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์“เฉินฟานปิงร่ายรำได้อย่างอ่อนช้อย รับรางวัลเป็นเครื่องประดับทับทิมจากแดนตะวันออก”“ขอบพระทัยฝ่าบาท ขอให้ฮ่องเต้อายุยืนหมื่นปี หมื่น ๆ ปี” เฉินฟานปิงน้อมรับรางวัลจากขันที นางแอบมองผ่านเงาสะท้อนของพี่สาว มุมปากกระตุกยิ้ม‘พี่หญิง พี่สาวของข้า ขายหน้าแล้ว ฮึ! ต่อให้อยู่บนเวทีเดียวกัน พี่หญิงก็ไม่มีชื่อ...’“แล้วเจ้าเล่า เฉินปิงปิง ว่าที่พระชายาของผิงอ๋อง เตรียมก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
34567
...
12
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status