All Chapters of พ่ายรักแม่จัดสรร: Chapter 11 - Chapter 20

26 Chapters

บทที่11ทำเพราะรู้สึกผิด

ตอนเที่ยงกอหญ้าโทรบอกให้แม่บ้านให้จัดเตรียมอาหารที่มีรสชาติไม่จัดจ้านมากนักเหมาะสำหรับคนที่เป็นไข้ นั่นก็คือซุปไก่และฟักทองผัดไข่“ขอบคุณนะคะป้า”“คุณกระทิงเป็นไงบ้าง”“ตอนนี้ไข้ลดลงมากแล้วค่ะ แต่ก็คงต้องให้นอนพักผ่อนให้มากๆ คุณป้าจะเข้าไปดูไหมคะ”“ป้าไม่เข้าไปรบกวนดีกว่าค่ะ ป้ามีงานที่ต้องไปทำต่ออีกมากมายก่ายกอง”“ขอบคุณนะคะ แต่เดี๋ยวก่อนค่ะป้า ป้าได้บอกคุณป้าแม่ของพี่กระทิงไหมคะว่าพี่กระทิงป่วย”กอหญ้าทำหน้าหนักใจเล็กน้อย เพราะชายร่างโตที่นอนอยู่ในห้องไม่ยอมให้บอกแม่ของตน ว่าตนเองไม่สบาย“พี่กระทิงเขาสั่งห้ามเอาไว้ว่าไม่ให้บอกคุณป้า แต่ถ้าคุณป้ารู้แล้ว กอหญ้าก็คงต้องโดนพี่กระทิงดุแน่เลยค่ะ”“ป้ายังไม่ได้บอกนายแม่ แล้วป้าจะไม่บอกนายแม่ด้วยค่ะ”“ขอบคุณมากค่ะป้า”“ก๊อก ก๊อก ก๊อก” กอหญ้าเธอเคาะประตูเบาๆ หากชายร่างโตที่นอนอยู่ในห้อง ตื่นแล้วเขาก็จะไม่สามารถว่าให้เธอได้ว่าเธอเสียมารยาทเข้าห้องคนอื่นทำไมไม่เคาะประตูเสียก่อน แต่หากว่าเจ้าของห้องกำลังหลับใหลอยู่ก็จะได้ไม่เป็นการรบกวนหรือทำให้เขาตื่นถึงแม้ว่าเธอจะกลัวว่าเขาจะว่าให้แต่เธอก็ไม่ได้รอฟังคำอนุมัติจากเจ้าของห้องหรอกนะ แต
Read more

บทที่12ดูแล

เช้าอีกวันของวันหยุดที่สอง กอหญ้าเธอออกมานั่งกินข้าวตามเวลาที่เขาสั่งไว้ตามปกติไม่สิตั้งไว้ว่าต้องมานั่งรับประทานอาหารเช้าตอน7.30 น.ของทุกวัน วันนี้ก็เช่นเคยชายร่างโตที่ดูจะไม่มีเรี่ยวมีแรงเลยสักนิดตอนนี้กลับมีสีสันขึ้นบนใบหน้ามามากแล้วดูเหมือนไม่ใช่คนป่วยเลยสักนิดแตกต่างจากเมื่อวานลิบลับราวฟ้ากับเหวกอหญ้าเลื่อนเก้าอี้และนั่งลงอย่างสุภาพ“อาการไข้วันนี้เป็นไงบ้างคะ”“ก็ปกติดีหายแล้ว”“แล้วได้วัดอุณหภูมิแล้วหรือยังค่ะ”“วัดแล้ว”“เท่าไรคะ”“36.7”“อุณหภูมิปกติแล้ว”กอหญ้าไม่อยากจะจุ้นจ้านถามต่อไปเพราะดูเหมือนว่าเขาจะไม่อยากตอบคำถามของเธอเสียเท่าไรนัก เพราะดูจากที่เธอถามคำเขาก็ตอบเธอมาคำเหมือนตอบส่งๆ มาแบบนั้น ดูเหมือนว่าจะไม่อยากคุยกับเธอ“ฉันจะไม่อยู่บ้านน่ะอยากได้อะไรก็โทรบอกหรืออยากไปไหนก็บอกจะให้คนไปส่ง”“ค่ะ”“แต่ว่า”“แต่ว่าอะไร”“กอหญ้ายังไม่มีไลน์หรือเบอร์โทรของพี่กระทิงเลยเราจะติดต่อกันได้อย่างไรคะ”“อืม”กระทิงเดินไปหยิบกระดาษแผ่นเล็กๆ มาเขียนเบอร์โทรและไอดีไลน์ก่อนจะลุกออกไปจากโต๊ะ“พี่กระทิงจะไปไหนหรือคะ ยังไม่หายดีเลย”“ไปดูเขาเตรียมสถานที่จัดงานวันปีใหม่
Read more

บทที่13 อาบน้ำ

เธอไปเอาผ้าเช็ดตัวแล้วเดินตามฉันเข้าไปในห้องน้ำ กอหญ้าเธอรู้สึกหวั่นใจอยู่ไม่น้อยที่ต้องไปอาบน้ำให้กระทิง แต่เธอก็ไม่สามารถเลี่ยงได้เธอจึงเดินเข้าไปหยิบผ้าเช็ดตัวตามที่กระทิงบอก แต่หญิงสาวไม่ได้แค่ไปหยิบผ้าเช็ดตัวของชายหนุ่มร่างโตเท่านั้น แต่เธอยังหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนยาวที่สามารถผูกตาของเธอได้ไปด้วย“ผ้าเช็ดตัวค่ะ”กอหญ้าเธอค่อยๆ เดินเข้าไปในห้องน้ำด้วยหัวใจที่ หวาดหวั่นไม่รู้ว่าเธอต้องไปเจอกับอะไรในห้องน้ำบ้างถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะใช้ผ้าปิดตาเดินเข้าไปในห้องน้ำก็ตาม เป็นเพราะเธอไม่อยากจะเห็นงูเล็กงูใหญ่ของชายหนุ่มหรอกแค่วันนั้นมือของเธอเผลอไปโดนเจ้าตัวนุ่มนิ่มของสงวนของเขามันก็ทำให้เธอสะดุ้ง และตกใจมากพอแล้ว เธอไม่อยากเห็นมันหรอกแค่สัมผัสมันก็ทำให้เธอหวาดหวั่นใจสั่นและหายใจไม่ทั่วท้องแล้ว ถึงแม้ว่ากอหญ้าจะไม่รู้ว่ารสนิยมทางเพศของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้เป็นแบบไหนแต่ภายนอกร่างกายของชายหนุ่มที่เปลือยเปล่ามันชั่งดึงดูดเธอเอามาก หัวใจของเธอเต้นแรงตลอดเวลาเมื่อเห็นกล้ามเนื้อมัดของชายหนุ่มร่างโต“ปิดตาทำไม”“กอ หญ้า ไม่อยากเห็นอะไรของพี่นิว”“อะไรที่เธอว่าคืออะไร”“ก็ ก็ ไอ้นั่นไ
Read more

บทที่14ชิมไวน์

สองสามวันมานี้กอหญ้าต้องคอยป้อนข้าวป้อนน้ำและติดกระดุมให้ชายหนุ่มร่างโตก่อนไปทำงาน ทุกครั้งทำให้ทั้งสองคนสนิทกันมากขึ้นและกระทิงก็พูดกับกอหญ้าเหมือนคนปกติไม่ได้เย็นชาเหมือนแต่ก่อนแล้ว “สิงโต” “ครับ” “แม่นายหายดีแล้วใช่ไหม” “ครับขอบคุณนายมากเลยนะครับที่ยอมให้ผมหยุดงานทั้งๆ ที่ทางนี้กำลังวุ่นกับการจัดงานใหญ่ เคาน์ดาวน์ประจำปี” “ไม่เป็นไรหรอก ฉันเข้าใจนายยังไงคนในบ้านก็สำคัญเสมอ” สิงโตรู้สึกโชคดีที่ในเวลาคับขันหรือรู้สึกแย่ก็ยังมีนายของเขาที่เข้าใจว่าตนทุกข์ร้อนเพียงใด และยินยอมให้ลางานเพื่อไปดูแลแม่ “ขอบคุณนะครับนาย” สิงโตขอบใจอย่างสุดซึ้ง “อืม เย็นนี้นายช่วยไปเอาไวน์ที่จะนำออกไปขายในงานมาให้ฉันลองชิมที่บ้านด้วยนะ กูต้องการเทสทุกตัวก่อนที่จะนำออกไปขาย” “ครับนาย”หลังจากที่สิงโตกลับมาทำงานปกติเช่นเดียวกับกอหญ้า ก็ต้องกลับไปทำงานที่โรงงานตามปกติเหมือนเดิมไม่ใช่ต้องไปยืนเปิดเอกสารให้คนตัวโตเซ็นอีกแล้ว “นายครับมีเอกสารที่จะต้องเซ็นเยอะแยะเลยนายเจ็บข้อมืออยู่จะเซ็นไหวไหมครับ” “ไหว” “แต่ถ้านายไม่ไหวจะให้ผมคัดเอกสารที่สำคัญให้นายเซ็นก่อนก็ได้นะครับ อย่าฝืนเลยครับ” “ไม่เป
Read more

บทที่15คำขอร้องจากคุณป้าNC

“ทำไมเธอถึงยอมมาอยู่บ้านเดียวกับฉัน”“คุณป้าให้มาพักกับพี่พร้อมกับคำขอร้องหนึ่งอย่างแลกกับการที่กอหญ้าและเพื่อนจะได้มาฝึกงานที่นี่”ตอนนี้สติของหญิงสาวเริ่มจะเลือนหาย“คำขอร้องอะไร”“คำขอร้องที่ว่าก็คือ”“คือ...”“คืออะไร”“ไม่บอกหรอกค่ะมันเป็นความลับ”ไม่บอกก็ไม่เป็นไรงั้นเรามาชิมไวน์กันต่อ ไวน์ยังไม่หมดยังเหลือไวน์ ที่หมักจากผลไม้นานาพันธุ์ เช่นลูกหม่อน สับปะรดลำไยลิ้นจี่ เธอลองเปิดไวน์ลูกหม่อนชิมดูสิ” เมื่อชายหนุ่มผู้เช่นนั้นกอหญ้าก็ต้องทำตามเป็นเรื่องธรรมดา เธอเปิดไวน์ผลไม้ต่างๆ นานาพันธุ์ชิมไปอย่างละนิดอย่างละหน่อย เมื่อไวน์ผลไม้ต่างๆ นานาพันธุ์ที่หมักกันคนละที่ แต่มันก็เป็นแอลกอฮอล์ที่ผ่านคออ่อนของเธอไปผสมปนเปกันในท้องของเธอ แต่ไม่รู้ทำไมเมื่อเธอดื่มของพวกนี้ลงไปในท้องของเธอแท้ๆ แต่มันกลับไปตีกันอยู่ในหัวสมองของเธอ ทำให้เธอขาดสติผสมกับความคิดที่ได้สัญญากับแม่ของพี่กระทิงเอาไว้ทำให้เธอมีความกล้าที่จะถามเอาความจริงจากปากชายหนุ่มร่างโตที่อยู่ตรงหน้าของเธอในตอนนี้ขึ้นมา“พี่กระทิง มีแฟนหรือยังคะ““ห๊ะ??? เธอพูดว่าอะไรน่ะ”“พี่มีแฟนหรือยัง”“ยัง”“แล้วพี่ชอบแนวไหน”“แนวไหน
Read more

บทที่16ไม่อยากอยู่แล้ว

แสงแดดอ่อนแยงตาทำให้กอหญ้ารู้สึกตื่นเธอรู้สึกปวดหัวและปวดเมื่อยตามร่างกายไปหมด“ฝันบ้าอะไรก็ไม่รู้เหมือนความจริงชะมัดเลย”หญิงสาวตัวเล็กนำมือมาทุบหัวตัวเองเพื่อแก้อาการปวดหัวแต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย ยังคงปวดหัวเหมือนเดิมไม่หายตื่นแล้วหรือ ปวดหัวละสิ"“พี่กระทิงพี่เข้ามาในห้องกอหญ้าได้อย่างไง แล้วทำไมพี่เข้ามาพี่ไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนละ ทำไมใส่ผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียวแบบนี้”“ดูดีดีก่อนนี่ห้องใคร แล้วที่ใส่ผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียวเนี่ยก็พึ่งไปอาบน้ำมา ไม่งั้นคง...”เมื่อกอหญ้าเริ่มกวาดสายตาไปทั่วห้อง ห้องนี้ตกแต่งไปด้วยสีเทาและสีน้ำตาลห้องนี้ไม่ใช่ห้องที่เธอเคยนอนมาตลอดหนึ่งเดือนแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์“คงอะไร อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนไม่ใช่ความฝัน”กอหญ้าเธอตกใจมาก แล้วรีบหันมองตัวเองในใต้ผ้าห่มทันทีพบว่าตัวเองกำลังเปลือยเปล่าเธอมองไปรอบๆ ห้องก็พบเสื้อผ้าของเธอกระจัดกระจายไปทั่วพื้นห้องรวมทั้งเสื้อผ้าของกระทิงด้วย“ไม่จริงใช่ไหม”“ไม่จริงอะไร”“พี่ไม่ได้ชอบผู้ชายเหรอ”“ถ้าชอบผู้ชายจะมีอะไรกับเธอได้อย่างไงฉันก็คงขยะแขยงเธอไปแล้ว แต่เรื่องทั้งหมดนี้ฉันไม่ได้เริ่มต้นก่อ
Read more

บทที่17อยู่ไหน

สองสามวันมานี้หลังจากที่เกิดเรื่องกระทิงก็รู้ดีว่ากอหญ้าตั้งใจที่จะหลบหน้าหลบตาเขา เธอบอกกับเขาว่าไม่สบายไม่สามารถออกมาทานอาหารร่วมกับเขาได้ และยังขอให้ป้าแม่บ้านช่วยยกอาหารไปให้เธอในห้องกระทิงก็ยอมทำตามคำขอของหญิงสาวยอมให้แม่บ้านยกอาหารไปให้ทานในห้องนอนของเธอ แต่เมื่อเขามาคิดๆ ดูแล้วเขาจะให้หญิงสาวร่างบางหลบหน้าหลบตาเขาอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ อีกไม่ได้วันนี้กระทิงจึงสั่งห้ามให้ป้าแม่บ้านนำอาหารเข้าไปให้หญิงสาวทานในห้องนอนแล้วให้กลับมาตั้งอาหารไว้ที่โต๊ะเหมือนเดิม ยังไงเขาและเธอก็จะต้องอยู่ด้วยกันอีกตั้งสองเดือนจะมาหลบหน้าหลบตากันแบบนี้ไม่ได้19.00นกระทิงมานั่งรับประทานอาหารตามเวลาปกติที่เขาได้ตั้งไว้ พบว่ามีอาหารวางอยู่บนโต๊ะอยู่หลายอย่างพอที่จะทานร่วมกันสองคน แต่ที่ไม่ปกติก็คือเขายังไม่เจอกอหญ้า มานั่งรอรับประทานอาหารพร้อมกับเขาเหมือนเดิม เมื่อหญิงสาวไม่มากระทิงก็ยังจะไม่ทานข้าวเขายังนั่งรอกอหญ้าให้ออกมาทานข้าวกับเขา กระทิงทอดสายตามองไปยังประตูห้องนอนของหญิงสาวร่างบางคอยสังเกตอยู่ตลอดเวลาว่าเมื่อไหร่เธอจะเปิดประตูออกมานั่งทานข้าวกับเขาเสียที19.20 น.กระทิงรู้สึกกระวนกระวายมาก
Read more

บทที่18ข้อตกลง

เย็นวันอาทิตย์หลบหน้าหลบตาไปเที่ยวพักผ่อนร่างกายและจิตใจมาได้สองคืนสองวัน แล้วนี่เธอต้องกลับมารับกับชะตากรรมของชีวิตที่เธอได้ทำเอาไว้ใช่ไหม“ต้องกลับมาเจอหน้าพี่กระทิงอีกแล้วคราวนี้ไม่รู้จะหลบหน้าอย่างไง อยู่กันแบบอึดอัดอย่างนี้อีกตั้งสองเดือนจริงๆ หรือ เฮ่อ” กอหญ้าถอนาหายใจอย่างหนักเพราะเหนื่อยใจ จะโทษใครก็ไม่ได้เพราะเป็นความผิดของเธอเอง เพราะเธอเป็นคนเริ่มก่อนเรื่องแบบนั้นจริงเกิดขึ้น“เพราะแอลกอฮอล์ผีร้ายตัวเดียวแท้ๆ ไม่น่าเลย เพราะแอลกอฮอล์แท้ๆ จริงๆ ที่ทำให้เธอมีความกล้าแล้วทำเรื่องบ้าๆ ลงไป เฮ่อ” กอหญ้าเธอถอนหายใจเป็นรอบที่สองก่อนจะทำใจแล้วรวบรวมความกล้าก่อนจะก้าวเท้าเข้าบ้าน“กลับมาแล้วหรอ”“อุ้ย!!!???หญิงสาวทำหน้าตกใจมากเมื่อเธอเปิดประตูเข้าบ้านมาก็เห็นชายหนุ่มนั่งรอเธออยู่ที่โต๊ะอาหารทั้งๆ ที่เวลานี้ยังไม่ถึงเวลารับประทานอาหารเลยด้วยซ้ำ“กะ กลับมาแล้วค่ะ” กอหญ้าพูดด้วยน้ำเสียงเบาเอื่อยเฉื่อยและไม่ยอมมองหน้าชายหนุ่มเธอรู้สึกประหม่าและหายใจไม่ทั่วท้องเพราะน้ำเสียงของชายหนุ่มที่เอ่ยออกมาจากปากเธอสัมผัสได้เหมือนกับน้ำเสียงคนที่ไม่พอใจและกำลังโกรธอยู่ เธอจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ
Read more

บทที่19 ความต้องการของผู้ชาย18+++

ปากเล็กๆ ที่กำลังกลืนกินกันไปมาต่างรับรส ในช่องปากของกันและกันอย่างหอมหวานถึงแม้ว่าฝ่ายหญิงจะดูไม่ประสีประสามากนักแต่ก็เหมือนกับว่า เธอกำลังคล้อยตามเขาและกำลังฝึกจากการกระทำของชายหนุ่ม หญิงสาวเธอเริ่มจะโต้ตอบอีกฝ่ายโดยการจูบตอบชายหนุ่มบ้างในบางครั้ง ทั้งสองต่างแลกน้ำลาย และถ่ายเทอากาศให้กันและกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใครแต่ในที่สุดฝ่ายหญิงก็รู้สึกว่าเธอกำลังจะหมดลมหายใจหรือไม่ก็เริ่มจะหายใจไม่ทัน“พ พอ ก ก่อนค่ะ”“เด็กน้อยจูบก็ยังไม่เป็นยังจะคิดตอบโต้อีก”“แฮก แฮก”เสียงหอบหายใจของหญิงสาวค่อยๆ สูดลมหายใจเข้าปอดของตัวเองให้ลึกที่สุดเพื่อทดแทนอากาศที่ สูญเสียไปให้กับชายหนุ่ม“เธอยังต้องฝึกอีกมาก เดี๋ยวพี่จะสอนให้”กระทิงมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาหยาดเยิ้มปานจะกลืนกิน ก่อนที่เขาจะอุ้มหญิงสาวร่างบางขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้วเดินเข้าห้องนอนของตัวเอง เขาวางเธอลงบนที่นอนขนาดคิงไซส์อย่างเบามือพร้อมกับล้มตัวลงนอนทับร่างบางของหญิงสาวเอาไว้“พี่กระทิงจะทำอะไรออกไปกอหญ้าหนัก” หญิงสาวพยายามขัดขืนเล็กน้อยและพยายามจะผลักชายหนุ่มให้ลุกออกไปจากร่างกายของตน“ทำตามข้อตกลงไง พี่ไม่รู้ว่าคืนนั้นเธอจะจำได้ไหม
Read more

บทที่20พี่จะดูแลเธอ

ตะวันพ้นขอบฟ้าแสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องทำให้กอหญ้ารู้สึกตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียตาของเธอยังไม่สามารถมองได้อย่างชัดเจน เพราะดวงตาของเธอนั้นกำลังปรับแสงให้เข้ากับแสงภายในห้อง มืออีกข้างหนึ่งของเธอก็ควานหานาฬิกาเพื่อจะหาดูเวลาว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไหร่แล้ว“เอ๊ะ??? นาฬิกาหายไปไหน ทำไมมันหาไม่เจอมันไปอยู่ไหน” กอหญ้าพยายามที่จะขยับตัวให้ขึ้นไปควานหานาฬิกาของตัวเองบนหัวเตียงแต่เมื่อเธอกำลังจะขยับตัวก็เหมือนว่ามีอะไรหนักๆ มาทับตัวของเธออยู่และเมื่อสายตาของเธอปรับเข้ากับแสงภายในห้องได้แล้วก็ต้องตกใจทันทีเมื่อรู้ว่ามีคนตัวโตมานอนทับร่างของเธอทำให้เธอ ขยับตัวไปไหนไม่ได้ เธอจึงคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเธอจึงคิดได้ว่า บนหัวเตียงนี้ไม่มีนาฬิกาเพราะว่าไม่ใช่ห้องของเธอ“พี่กระทิงออกไปจากตัวกอหญ้าได้แล้ว มันเช้าแล้ว”“อืมน่ะขอนอนต่ออีกแป๊บเดียว”“ตื่นได้แล้วตอนนี้แดดจะแยงก้นพี่แล้ว”“ก็ให้มันแยงไป พี่ขอนอนต่ออีกหน่อย”“พี่กระทิง พี่จะนอนต่อก็ได้น่ะ แต่ช่วยออกไปจากตัวของกอหญ้าก่อนจะได้ไหมมันหนัก”“ไม่”“พี่กระทิง”“อย่าเสียงดังคนจะหลับจะนอน”เมื่อกอหญ้าเจรจาต่อรองกับคนตัวโตไม่เป
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status